Powinnam odejść, ale jak do tego dojrzeć - Netkobiety.pl

Hej, moja historia jest początkowo jak z bajki a kończy się tragicznie..szkoda że dla mnie. Poznałam go na imprezie i dosłownie od pierwszego spojrzenia się w nim zakochałam 8 lat temu. Naprawde jak go zobaczyłam to jakby piorun mnie uderzył. I pewnie przez to od samego początku byłam głupia i ślepa. Niby widziałam jaki jest, ale zawsze sobie tłumaczyłam że a wyjdzie z tego, ja go zmienie, że on jest taki wow, tyle lasek za nim wzdycha , a on jest mój. I tak to przez ponad 6 lat okłamywał mnie, pił, zdradzał, raz się ze mną spotkał a potem potrafił przez tydzień sie ze mną nie widzieć, czasem zadzwonił, czasem nie. Potrafił mnie jako już narzeczoną zostawić samą i chorą w domu a sam poszedł na sylwestra do znajomej której się podobał. Co robili nie wiem... on twierdził że nic. BYłam na tyle głupia że wszystko mu wybaczałam. A na zaręczyny się zgodziłam bo mnie zaskoczył i głupio mi było powiedzieć "nie". Tysiące razy miałam z nim zerwać aż doszło do tego że nie zdążyłam sie wziąść na odwage i zaszłam w ciąże. Obiecywał złote góry, że wszystko będzie dobrze... i takie tam. Wyszłam za niego... szczerze i z tej ślepej miłości i dla dziecka. Teraz mam piekło nie życie. Ciągle jestem sama. On woli pracować lub iść z kolegami na piwo niż być ze mną i z dzieckiem, a jak nei ma wymówki i musi być w domu to śpi. Nie potrafimy ze sobą rozmawiać... tzn ja chce ale jemu się nigdy nei chce. Ciągle sie kłócimy, zwłaszcza o jego picie i pieniądze, które on uważa że jego wypłata należy się tylko jemu (ja na tą chwile nie zarabiam bo jestem na urlopie wychowawczym). Nie szanuje mnie, wyzywa. Z dzieckiem się pobawi od czasu do czasu o ile jeszcze za dużo nei wypił lub nie jest za bardzo zmęczony. Wszyscy mi mówią że po co mam sie tak szarpać, lepiej odejść. Ale ja tak bardzo chciałam żeby moje dziecko miało pełną rodzine a poza odejście, to znaczy brak kasy, utrate wszystkiego i mieszkanie z dzieckiem kątem u rodziców. Dajcie mi jakąś siłe, motywacje bo już nie mam siły. Najgorsze  że ciągle coś czuje do niego... czuje się jak pies przywiązany do Pana. Ale tyle razy mu tłukłam do głowy, żeby się zmienił, wziął za siebie dla dziecka, a w gruncie rzeczy ciągle jest tak samo. SAma już nie wiem co robić.