Ja,On i jeszcze ktoś. - Netkobiety.pl

Sama wiem, że bycie zagranicą - z daleka od domu powoduje w nas tęsknotę do czegoś, co mogłoby być...
ale - nie daj się tak traktować, jak uderzył Cię pierwszy raz powinnaś była uciekać, bo jak zrobił to raz, to zrobi i drugi, zwłaszcza jak nie poniósł konsekwencji

To, co uderzyło mnie w Twym poście to totalny brak wiary w siebie. W swoje mozliwości, w swoje umiejętności, w swoje zdolności.

To, co napisałaś świadczy, że nie zauważyłaś prostego faktu, że umiesz i stoisz na własnych nogach, a żadne męskie podpórki nie są Tobie do życia potrzebne. Przecież przez cale dotychczasowe małżeństwo jesteś sama i emocjonalnie, i fizycznie. Człowiek, którego nazywasz mężem, nigdy nim nie był (pomińmy formalności papierowe). Nie jesteś i nie musisz być bluszczem owijającym się wokół mężczyzny. Przetrzyj oczy, zobacz rzeczywistość.

Nie zasługujesz na szczęście. Dlaczego przyjmujesz za pewnik zdanie, które powiedziała wredna, podła i nieżyczliwa Ci osoba? Zobacz, jaka jesteś wartościową osobą. Wartościową, niepowtarzalną, mądrą, wrażliwą, dobrą, fantastyczną.

Dokonujesz niezbyt trafnych wyborów swych partnerów życiowych. Najpierw lokując uczucia w człowieku, który nigdy Cię nie kochał (jeśliby kochał, to nie zdradzał zaraz po ślubie), później wiążąc się z żonatym i dzieciatym. Ten drugi, jeśli byłby uczciwym w stosunku do Ciebie, rozszedłby się z żoną. I tak, zamiast wiązać się z ludźmi zasługującymi na Twą miłość, zgadzasz się na życie z ersatzami, namiastkami, atrapami.

Wysyłam Tobie największe wiadro odwagi potrzebnej do sprawiedliwego, uczciwego spojrzenia na siebie.

BabaOsiadła niewiem czy można nauczyc się życ samemu, Ja nie potrafie.Nie zrozumiałaś o co mi chodziło. Nie dostałam prezentu od losu w postaci żonatego faceta,poprostu z nim mimo wszystko jestem szczęśliwa.

staram sie masz racje powinnam była uciekac , ale nie zrobiłam tego,walczyłam o to małżeństwo wieżąc , że coś sie zmieni, ale byłam głupia i naiwna.

enco wiem , ze nie można budowac szczęścia na ludzkim nieszczęściu, ale każdy ma prawo do życia.

Wielokropek , Tobie poprostu dziękuję za to co napisałaś.

K r o mnie facet do życia jest potrzebny, a zdrada wiem , że nie jest niczym dobrym.

koma5 po pierwsze nie znasz mnie i nic o mnie nie wiesz,po drugie nie mieszkałam z mężem po ślubie tylko dla tego , że On tak zdecydował, po trzecie czytaj uważnie , Ja wyjechałam za granice sama , ale jego później ściagłam do siebie. Tak teraz jestem za granicą sama a On jest w Polsce.Nie wiesz ile poświeciłam dla ratowania małżeństwa i przez co musiałam przejśc, dlatego prosze oszczędź sobie sarkazmu.

Wiem tyle, ile można sie zorientować z Twojego postu. Ja wiem, ze krytyka boli, ale nie przekonują mnie Twoje slowa dot. romansu z czyimś mężem tam, na emigracji...Myślę, że właśnie to Cie zdenerwowało. Wybacz, ale tutaj u mnie na zrozumienie nie możesz liczyć. Sorry.

Ale Ja nie szukam zrozumienia tylko porady , a to jest różnica.

Nie mieszkałaś z mężem po ślubie. Jeździłaś do niego raz na miesiąc na weekend. Potem wyjechałaś zagranicę, pewnie zanim sprowadziłaś męża minęło kilka miesięcy. Potem kilka lat mieszkaliście w Polsce i Ty znowu wyjechałaś. W między czasie papierkowy mąż zdradzał Cię, a Ty się z nim tłukłaś, dosłownie.

Już wiemy, że Tobie potrzebny jest chłop. Nie ważne jaki, ale żeby był. I teraz się zastanawiam, po co. Chodzi o seks? Nie trzeba mieć męża do seksu. Chodzi o ekonomiczny spokój? Przez wiele lat bardzo dobrze radziłaś sobie sama i to zagranicą. Chodzi o więź emocjonalną? Chyba nie skoro trwałaś przy zdradzającym i poniewierającym Tobą mężu.
Więc się pytam, O CO CHODZI?!
.

A wiec , żeby było wszystko jasne zacznę od początku. Nie mieszkałam z meżem po ślubie tylko dla tego , że On wyjechał do swojego miasta , tam miał większe szanse na prace. Wynajął mieszkanie , ale właściciel nie godził się abym i Ja tam mieszkała. Jemu widocznie było na rękę takie rozwiązanie bo nie robił nic abyśmy byli razem. Tak jak pisałam wyjechałam za granice mineło 11 miesięcy zanim go ściągłam do siebie , a zrobiłam to tylko dlatego , że w wigilie powiedział mi , że albo go zabiore do siebie , albo On się zabierze sam na tamten świat. Wiem ,szantarz,powinnam buła wiac, ale byłam młodziutka i głupiutka myślała , że jak będziemy razem to się wszystko ułoży.Myliłam się . Na początku niby było ok , a może tylko Ja tak widziałam?Wiem , że małżeństwo trzeba pielęgnowac i Bóg mi światkiem , że robiłam i nadal głupia robie wszystko aby ratowac to małżeństwo.Ja nie rozbijam niczyjej rodziny , tam nie ma co rozbijac. Facet, którego poznałam tam jest inny , szanuje mnie i nie mami mi oczu czułymi słówkami aby potem mnie zeszmacic jak psa. Szczęście , które dał mi los to nie ten facet. To to iż jestem sobą , tą samą uśmiechniętą dziewczyną , która kiedyś wyszła za mąż z miłości jak myślała. Dla Was to wszystko jest śmieszne , ale dla mnie nie. Tylko Ja wiem jak się czuję z tym wszystkim. Pare dni temu była wigilia , Ja sama mój mąż nawet życzeń mi nie złożył , a mój przyjaciel tak. Jak później rozmawiałam z moim mężem dlaczego tak sie zachował powiedział mi , że mnie nie ma przy nim to po co ma składac mi życzenia. Oj i takie tam różne inne słowa. Był Nowy Rok i znowu to samo. Wiecie jak Ja sie czuję? Jak ktoś gorszy , ktoś kto nie zasługuje na nic dobrego w życiu. Wszyscy , którzy mnie znają mówią , że jestem silną osobą , ale to tylko maska ,którą życie mi nałożyło. Do czego jest mi potrzebny facet? Do normalnego funkcjonowania, a że ten który mi to dał jest żonaty , no cóż tak bywa. Wiem powiecie co za egoistka , tak macie racje w tym momencie jestem egoistką.  Jestem bo popełniam wielki grzech , jestem szczęśliwa i żyje, jestem sobą i wiem , że jeszcze coś wartuje.

Teo , a teraz odpowiem na Twoje pytanie o co chodzi? Chodzi , o to , że mój mąż nie godzi sie na rozwód i mnie szantażuje . O to chodzi.

enco za co mnie pobił? A no za to , że znalazłam zdiecia , których nie powinnam była znaleźc. Za to , że zapytałąm kto jest na tych zdieciach. Nie pogodziłam się ze zdradą , nauczyłam się z tym życ. Wiem mój błąd, ale ani wtedy , ani teraz nie miałam i nie mam wsparcia w nikim , kto pomógłby mi podjąc ten krok. Nie byc samemu, miec kogoś po mojej stronie , a Ja nie mam nikogo takiego. Moja rodzina jest przeciwko temu , a Ja nie mam siły walczyc o to , aby chociaż troche chcieli zrozumiec mnie i pomóc.

Heh a powiedz mi, po co Ci rozwód skoro Twój kochanek też go nie ma? A w ogóle jak możesz iść do łóżka z żonatym facetem?:o to jest ok?
Ranisz męża,no ale ok-zdaża się że miłość wygasa, może i zasłużył na to ale ranisz też żone kochanka i jego dzieci...
Skoro wiesz jak było Ci źle jak mąż Cię zdradzał to czemu pozwalasz żeby Twój kochanek zdradzał z Tobą inną niewinną kobietę?

Teo nie wiem czemu to na forum obrażasz inne kobiety!!! między innymi mnie! sugerując mi żebym poszła do specjalisty skoro nie potrafię żyć bez mężczyzny...To forum jest do wyrażania swoich opinii i poglądów a nie do obrażania innych i wysyłania do specjalistów...Przecież tu piszą właśnie same takie kobiety, które nie potrafią żyć bez mężczyzny!!! gdyby miały w du..ie mężczyzn nie przejmowały by się że facet odszedł, zdradził je, że przestał je kochać!!! i że sobie poszedł do innej du..y. Tu większość kobiet kocha za bardzo!!! więc może wszystkie te kobiety Teo wyślij do specjalisty??? a nie tylko mi to sugerujesz!!! Tu wszystkie kobiety są pokaleczone przez mężczyzn i wszystkie cierpią, że straciły mężczyznę. Uważasz, że wszystkie są chore że tak rozpaczają i tak bardzo chcą mężczyzny???? bo gdyby miały w du..e facetów to tego Forum by wcale nie było....te kobiety co tu piszę też nie potrafią żyć bez mężczyzny dlatego tak rozpaczają!!! gdyby uważały że mężczyzna nie jest im potrzebny, nawet jednej łzy by nie uroniły za żadnym facetem!!! Tu większość kobiet kocha za bardzo!! i przez to jest prawdziwy problem!!

Nigdy Teo nie napisałam że byłabym z mężczyzną który by pił, bił czy zdradzał, gdyby tak robił od razu miałby wystawione walizki przed dom, nie patyczkowałabym się z takim mężczyzną....nie zależy mi na byciu z facetem za wszelką cenę i zresztą nigdy w życiu nie ciągnęła bym związku z takim facetem o takim patologicznym zachowaniu. Pisałam, że jak mężczyzna jest dobry dla kobiety i ją szanuje to wtedy życie dla kobiety staje się jeszcze piękniejsze niż gdy wiodła je w pojedynkę, dlatego nadal uważam że warto jest żyć z mężczyzną ale tylko takim który jest dla nas dobry i który będzie nas cenił i kochał jeśli tak nie robi lepiej żyć samej niż być poniżaną przez mężczyznę który nas nie szanuje.

To znaczy wyobrażam sobie życie bez mężczyzny który by mnie źle traktował, z takim nie chciałabym żyć i wolałabym być sama przez całe życie, niż być tak poniewierana....natomiast gdyby mężczyzna był dla mnie dobry życie moje stałoby się myślę lepsze, bo miałabym człowieka, który byłby moim przyjacielem....a pisałam, że niektóry kobiety które tu piszą kochają za bardzo, bo nawet mimo że mężczyzna z którymi żyły: bił, zdradzał, bardzo źle traktował, nie szanował ich tęsknią za swoim oprawcą i rozpaczają że go straciły....Ja osobiście uważam, że skoro mężczyzna tak postępuje z kobietą, to jest zerem i powinno się takiego mężczyznę skreślić raz na zawsze i zapomnieć o kimś takim a nie rozpaczać po jego odejściu, przecież nie można godzić się na takie traktowanie przez mężczyznę.

Karolina , ciesze się , że Ci się udało, życze Ci powodzenia. Sama napisałas , że aby byc razem trzeba chęci dwóch osób, u mnie niestety jest tylko jedna osoba , która walczyła o to aby byc razem ,JA.Jestem już tym zmęczona i nie daje rady.