nie dawno dowiedziałam się coś naprawde strasznego od psychologa chodze do niego od nie dawna i on mi powiedział że ponieważ nigdy nie zaznałam w domu miłości tak bardzo jej potrzebuje i chce jakiej kolwiek to łatwo mnie uwieść bo patrze bez krytycznie na mężczyzn to znaczy co by mi nie powiedział to ja bedę go kochała strsznie się tego obawiam ale mi tagże powiedział że jak już to wiem bedę z tym walczyć to bedzie coraz lepiej teraz się boje chodzć w nowy związek jak myślicie dam sobie rade
- wiktorzyna
- Tajemnicza Lady
- Nieaktywny
Temat: bezkrytyczna miłość
Zobacz podobne tematy :
- Andariel
- Wkręcam się coraz bardziej
- Nieaktywny
Odp: bezkrytyczna miłość
zgadza sie wiktorzyna ,jak juz o tym wiesz ,to powinnas sobie poradzic ,uswiadomienie sobie problemu to polowa sukcesu,choc oczywiscie nie bedzie to tak od razu.bedziesz sie lapala na tym ,ze dalej ,,na sile,, szukasz akceptacji ,milosci ,uznania w oczach mezczyzn.znam to z autopsji i wierz mi to jest wielki problem,niszczy zycie i osobowosc. jednakze do ,,wyleczenia,, .podejrzewam jednak ,iz bedziesz potrzebowala wizyt u psychologa i wiele ,wiele pracy nad soba i swoim sposobem myslenia.wazne jest aby sie dowartosciowac,aby czuc sie pewnie sama ze soba.trudne to wszystko jednak do zrobienia 
pozdrawiam
- Samanta
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Odp: bezkrytyczna miłość
Kiedyś mi psycholog powiedział to samo, że brak miłości w dzieciństwie spowodował, nadmierną potrzebę jej teraz. I szybko ufam ludziom, lgnę do każdego, kto okaże mi odrobinę ciepła i oddania, oczywiście pod warunkiem, że ta osoba mi pasuje.
- wiktorzyna
- Tajemnicza Lady
- Nieaktywny
Odp: bezkrytyczna miłość
a u mnie niestety jest tak że ja kocham każdego kto mi podaruje kawałek siebie przez 3 lata żyłam z osoba która dużo piła biła upokarzała mnie o szacunku nie mówiąc a ja nie potrafiłam odejść a teraz jak już odeszłam to dowiedziałam się wreszczcie że on mnie nie kocha tylko mnie wykorzystuje a ja głupia w mawiałam sobie że to taka wielka miłość najgorsze jest to że ja nadal chce wrócić do niego ale on nie wykazuje żadnego poświęcenia abym wróciła może to i dobże bo napewno by tak było że jak by mnie prosił rozmawiał to ja bym uległa a po kilku dniach znowu tego żałowała
- agniesia
- Zaglądam tu coraz częściej
- Nieaktywny
Odp: bezkrytyczna miłość
Cześć Wiktorzyna! Nie jestem psychologiem ale wiem jedno-coś w tym wszystkim musi być...Ja też nie miałam łatwo w dzieciństwie....mimo dostatku jakoś brakowało mi tego najważniejszego-czułam sie opuszczona, niechciana i niekochana...Oczywiście później zaowocowało to w moim dorosłym życiu...:nieudane związki i problemy ze znalezieniem swojego miejsca w hierarchii rodzinnej. Najgorsze jest to, że tak jak kiedyś moja matka teraz ja nie potrafię znaleźć wspólnego języka z własną dorastającą córką...-to jest moja chyba największa porażka! Z miłoscią do partnera też u mnie krucho....albo kocham niedostatecznie mocno albo...za mocno...
