próżnia...pomózcie i spójrze realnie na mój problem - Netkobiety.pl

witam.mam 23 lata.mojego męża poznałam majac lat 16 ale dopiero gdy miałam 18 zaczeliśmy ze sobą "chodzić".potem poszłam na studia i on zamieszkał ze mna w akademiku.po prostu sielanka.jednak mój ojciec od początku był do niego uprzedzony.wiec gdy na pierwszym roku zaszłam w ciąże to kazał mi się wyprowadzić.i wtedy znów mój niezastąpiony chłopak mi pomógł.wprowadziliśmy sie do nich do domu,otoczyli mnie opieką...porosił mnie o rękę.jednak ja nauczona doświadczeniem mojej mamy poczekałam ze ślubem.no i kiedy mój synek miał 5 miesiecy wzięliśmy wymarzony ślub.wynajeliśmy mieszkanie...ja dalej studiuje a mąz  pracuje.taka idylla trwała 1,5 roku naszego małżeństwa.potem zaczął wychodzić na piwo z kolegami(ogólnie nie mam nic przeciwko wypadom na piwo,ale jego towarzyszami byli single albo rozwodnicy)wtedy zapaliła mi się w głowie czerwona lampka.prosiłam żeby był więcej z nami...a o nie.aż w końcu 22 marca 2011 roku wyprowadził się.tak po prostu.powiedział mi że mam trudny charakter i bardzo go skrzywdziłam i wyprowadził się do rodziców.bardzo to przeżyłam.zresztą nadal przeżywam bo bardzo go kocham.jednak zaczyna mi juz powoli przeszkadzać życie w próżni.bo tak własnie się czuje.jabym byłła w prózni:(przychodzi nas odwiedzać spędza z nami czas.ale jest go coraz mniej.a ja ciągle sie zastanawiam co powinnam zrobić.bo nie rozumiem jego zachowania.skoro uważa że jestem taka okropna to dlaczego przez 180 dni nie złożył pozwu o rozwód?dlaczego w naszą rocznicę przyjechał do nas nad morze(dodam że mieszkam na śląsku)?prosze Was powiedzcie mi co Wy sądzicie o tej sytuacji?dodam ze od pół roku nie uprawialiśmy seksu więc naprawde czuję się nikim.powiedział mi że nie ma nikogo na boku i dopóki będę jego żona to mnie nie zdradzi...ale ja chciałabym uwolnic sie z tej próżni.i wiedzieć jak mam sobie życie ułożyć.narazie jestem na etapie załamania:(bo niestety nie potrafie sobie poradzić z tą sytuacją.prosze pomóżcie