mąż w Afganistanie- chwilowe załamanie - Netkobiety.pl

Iwona,
Musisz być dzielna. Masz dla kogo żyć.
Twój mąż żyje w innym świecie, żeby nie powiedzieć w innym wymiarze. Każde z was ma teraz swoje problemy - Ty na miarę swojej rzeczywistosci, on  - swojej.
Przeżywałam kiedyś podobne problemy, mając męża daleko, choc nie była to tak ekstremalna sytuacja jak Twoja.
Dla każdego z Was lokalne problemy są istotnymi i waznymi. A wspólny problem to zrozumieć się wzajemnie i uszanować priorytety, zrozumiec się nawzajem może byc cieżko. Ani on Tobie nie jest w stanie pomóc, ani Ty jemu.
Powiem Ci jeszcze do jakiej sytuacji mozesz dojść - do zobojętnienia na to co się z nim dzieje, bo to wszystko co Cię tu spotyka w codziennym zyciu, jeśli Cie przytłacza,  moze przeslonić Twoje niepokoje. Odreagujesz to wszystko po jego powrocie, a najgorsze będa dni tuz przed jego powrotem. Nastaw się, ze pierwsze dni będą bardzo ciężkie, a zdrowie może sprwiac różne problemy. Tak bywa jak nerwy odpuszczają.
Zycze Ci wytrwalości, a Twojemu mężowi jak najmniejszych problemów z adaptacją do normalnego życia po powrocie.

Dziewczyny pomóżcie. Mój mąż wyjechał pierwszy raz . Ja sobie z tym nie radze od kilku tygodni chodze jak automat praca , dom z małym lekcje , chwila rozmowy wycie w poduszke spać i znów to samo. Tylko teraz wyje już nie tylko przed snem ale dosłownie cały czas . Razem pracowaliśmy w jednej jednostce co wejde do jego kanciapy zobacze szafe i wyje , zobacze nazwisko na grafiku też wyje, Nie wiem jak sobie z tym poradzić jeszcze pięć miesięcy ja oszaleje a w dodatku święta , jak je przeżyć . A najśmieszniejsze w tym jest to że 15 lat małżeństwa za nami a ja sie zachowuje jak młoda żona. Proszę Was bardzo pomóżcie;.

Ja nie wyobrażam sobie mojego męża w innej pracy to że wyjechał na misje to była nasza wspólna decyzja ( przecież nie musiał tylko chciał) to że mi jest ciężko teraz to normalne bo znalazłam sie w nowej sytuacji w której nie wiem jak się odnaleźć. Dlatego porozmawiaj z dziewczyną , z postu wnioskuję że jesteś młody , a samo wstąpienie do wojska nie oznacza jeszcze wyjazdu na misje. Jeśli wojsko to Twoja pasja to nie rezygnuj z marzeń. Powodzenia .

A ja...nie zatrzymuję mojego męża i to wcale nie oznacza, ze go mniej kocham, ja tylko wiem, że to jest jego pasja, nie zawód, to jest praca w której się spełnia i choć ciężko mi samej, choć bardzo się martwię to nie żałuję nawet jednego dnia z naszego życia. Raz był ranny, przeżyłam to bardzo, myślałam, ze już nie powie "lecę"....ale pewnego dnia zadzwonił do mnie do pracy i powiedział "muszę", rozumiałam i wiedziałam, że sam walczy ze sobą. A teraz czekam na jego powrót, w styczniu powinien przylecieć
Steiner- nigdy nie pomyślałam, ze chciałabym by robił coś innego, bo nie byłby tym moim jedynym...taki jest i ja to akceptuję.

Moj partner jest zolnierzem Armii USA,TERAZ MISJA W Afganistanie i nie wiem jak sobie poradze z rozstaniem.

Jezdza roznie. Na 6 miesiecy, na rok. Zalezy z jakiej jednostki jedzie.
Moj facet tak jezdzil. Teraz jest na wczesniejszej emeryturze i tez ciagle jezdzi, bo rozkreca firme za granica. Da sie przezyc, trzeba tylko duzo ze soba rozmawiac, zeby sie nie oddalic, nie rozmawiac przez telefon na ciezkie tematy, bo to tylko powoduje stresy i dziwne sytuacje. Bedziesz sie czula czasem bardzo samotna, ale w koncu sie zobaczycie. Youghurt ma racje - dasz rade.

Witam,mój mąż od dwóch tygodni jest na misji w Afganistanie,często się rozstawaliśmy na kilka tygodni,wiadomo poligony,kursy itd. ale tym razem przeraża mnie fakt że tak długo Go nie będzie...nie mam wsparcia w rodzinie, wychowywałam się bez matki z ojcem który nie stronił od alkoholu. Mam siostrę,która mieszka w innym mieście,ma swoje życie i nie mogę jej dręczyć problemami. Z mężem mam dwu i pół letnia córeczkę i tak naprawdę jesteśmy zdane tylko na siebie. Każdy wyjazd męża ciężko znoszę,wszystko w domu przypomina mi jego,pojawia się to uczucie,którego szczerze nienawidzę,jakby mnie ktoś z całej siły uderzył w klatkę piersiową,to chyba tęsknota. mam ogromny problem  ponieważ jestem bardzo nieufną osobą boję się że mąż zapomni o mnie i o dziecku,czytałam na innych forach że żołnierze maja tam kochanki,że mało który jest wierny żonie,która czeka w kraju. kocham męża i nigdy nie chciałabym go stracić,nie oczekuję litosci,po prostu potrzebuje wsparcia od kobiet,które również maja podobny problem...