Chyba wplątałam się w coś chorego.... - Netkobiety.pl

Jedyną osobą jaką krzywdziłaś jesteś Ty sama. Facet Tobą manipuluje w perfidny sposób, chociaż absolutnie nie ma do tego prawa. Obawiam się, że w przeciwieństwie do Ciebie nie dojrzał do bycia w związku - jego czas jeszcze nie nadszedł.
Miałabyś dla niego rzucić studia? Z jakiej racji?
Oczywiście, że partner w związku staje się z czasem najważniejszy, ale związek polega na wzajemnym poszanowaniu. Także stwierdzenie "Misiu, dzisiaj na obiad zrób sobie kluski z jajkiem, bo ja idę spotkać się z Haliną" jest jak najbardziej na miejscu.

alaclaudie,
Uważasz, że jeżeli jest się z kimś, to od razu trzeba z tym kimś iść do łóżka ? Gratuluję.

Ja uważam, że autorka postu miała 100-stu % prawo do odmowy seksu i kwestia wieku jest w tym aspekcie najmniej ważna. Lepiej, że odmówiła, niż miałaby robić cokolwiek wbrew sobie. Związek nie jest dla seksu, seks jest dodatkiem do związku.

aga303,

Na świecie żyje pełno typków takiego pokroju i nie jedna kobieta na takiego gagatka jeszcze się natknie, nie jedna będzie wylewała łzy i obwiniała się za rozpad związku. Przedmówcy praktycznie napisali już wszystko. Ja mogę pogratulować Ci słusznie podjętej decyzji, pozostania na studiach. I na przyszłość życzyć, abyś już na takiego niedojrzałego palanta nie trafiła.

Monicy, ja z kolei gratuluję Ci zdolności nadinterpertacji.
Ja uważam, tak jak Ty, z tym, że jeżeli facet powiedział jej otwarcie czego oczekuje, a ona nie chciała na to przystać to trzeba było zakończyć znajomość. A nie myśleć ze sie trafilo na rycerza, ktory poczeka. On tak stawiając sprawę, dał jej do zrozumienia ze nie jest z tych co czekają.
Wiek uważam że jest ważny, z tego wzgledu, że: gdy jestesmy młodzi, mamy swoje ideały.

Łysyfacecie- owszem, racja. Ale skoro dzisiaj wszystko jest do kupienia on nie miał oporów przed tym zeby jej pokazac że inwestycja się mu nie zwraca To mowi o nim dużo jako o człowieku.
Twoja rada- pierwsze obserwuj potem się ewentualnie zaangażuj jest złota.
Tylko młodej rozemocjonowanej dziewczynie cieżko bedzie wprowadzić ja w zycie. Jednak jest to konieczne, zeby sie znow nie przeceniła kogoś.

Och, ja to doskonale wiem. Sam się zawsze mocno zakocham na początku, a jak już opadają emocje i zostaje proza życia to płaczę, cierpię... Ale weź tu człowieku przekonaj serce spragnione miłości, że należy działać ostrożnie.

Nie daj wpędzić się w poczucie winy. Ja na twoim miejscu uciekałabym od takiego typa jak najdalej!!!!!
Ten facet cię nie szanuje.Jeśli juz teraz jestes zmęczona kłótniami, to śmiem wróżyć, że po roku byłabyś emocjonalnym wrakiem. Nie pozwól sobą manipulować. Wiem, że jest ci ciężko, ale słuchaj siebie.
Pozdrawiam:)

Zerwij z nim kontakt jak najszybciej, bo jeszcze Cie zdoła namówić na jakis powrót.
Nie musisz nikomu, niczego tłumaczyc w takiej sytuacji.

witam i już na początku napiszę daj sobie spokój z tym kolesiem najwidoczniej jemu nie zależało na tobie tylko na seksie a że nie dostał tego co chciał to się obraził jak małe dziecko z piaskownicy
to manipulant egocentryk i skończony palant bo jak można wypominać dziewczynie że inwestował w nią.Nie martw się skończ spokojnie studia realizuj się spełniaj marzenia życie jest tylko jedne i nie warto poświęcać je dla kogoś kto nie jest tego wart nie miej żadnych wyrzutów najlepiej zmień numer albo zablokuj połączenia od niego. Nie martw się na pewno spotkasz tego wartościowego faceta w swoim życiu ale ten nim na pewno nie jest

Napiszę krótko- Twoje przyjaciółki mają rację. Szkoda czasu na takiego typka.

Nie warto Dziewczyno!!!!
Jesteś młoda, znajdziesz innego, którego pokochasz i on Cię pokocha... Będzie szanował i liczył się z Twoim zdaniem.

Temu facetowi chodziło tylko o sex. Nic więcej. Dziewczyny mają rację. On Tobą manipuluje.
Nie daj się.

Nie chcę Cię straszyć, ale moja koleżanka spotykała się z podobnym kolesiem. Potem nie chciał się odczepić. Przychodził do niej, dobijał się do domu. Parę razy przestraszona Matka policję wzywała.
Dopiero oni gościa nastraszyli i dał sobie spokój.

Mam nadzieję, że u Ciebie nic takiego nie będzie miało miejsca.

Trzymaj się
Pozdrawiam

Strasznie mi ciężko.Nie moge wogóle o nim zapomnieć.Tęsknie,myśle cały czas.Chciałabym z nim spędzać każdą chwile.On pisze,dzwoni..że tęskni,że nie będziemy się już kłócić itd.A ja nie wiem co robić:(

Witajcie.Moja sytuacja którą opisywałam kilka miesięcy temu trwa nadal:(a ja sobie z tym nie radze.Spotkaliśmy się pewnego dnia przypadkiem i wszystko odrzyło.Ja pomimo jego wszystkich wad kocham go i nie wyobrażam sobie bycia z kimś innym.Teraz on wymaga odemnie wspólnego zamieszkania,na początku była jeszcze kwestia żebym studia przerwała (jestem na piątym roku i zaraz je kończe).Mieszkamy 50 km od siebie i on nie chce spotykać się raz w tygodniu.Albo ze sobą zamieszkamy albo on nie chce wogóle bo uważa że spotykanie się raz czy dwa razy w tygodniu to męczarnia.Znamy się 3,5 roku ale parą tak naprawde byliśmy 2 miesiące i dla mnie zywczajnie jest za wcześnie na wspólne mieszkanie a on tego nie rozumie.I nie chce wogóle..stawia mnie pod ścianą:(teoretycznie mówi że mu zależy ale to się kłóci bo nie chce na mnie poczekać.Powiedziałam że przeprowadze się do niego do miasta po skończeniu studiów czyli w czerwcu.Mogłabym wynająć mieszkanie,znaleźć sobie prace związaną z moimi studiami i moglibyśmy budować wspólne życie.A teraz robić wszystko tak zeby spotykać się jak najczęściej.Ale po jego zachowaniu to nie wierze mu w jakiekolwiek uczucia:(nie wiem co mam robić:(tęsknie za nim strasznie.....

dla mnie to by go dyskwalifikowalo w przedbiegach !

Zaden , powtarzam  - z a d e n normalnie myslacy o Tobie mezczyzna nie powie tego .

Czy powinnam z nim zamieszkać wbrew swojej woli?Przecież on powinien zrozumieć to że jest dla mnie za wcześnie,a uważa że jestem uparta i nie chce się poświęcić.A tu nie o to chodzi.On mnie krzywdzi a nie zdaje sobie z tego sprawy.Zachowuje się jak nastolatek a ma zaraz 30 lat.Ja żyje nadzieją że on kiedyś zmądrzeje:(przeprosi i wróci...bo ja chyba nie moge nic zrobić.On nie widzi żadnych swoich błędów i o wszystko mnie obwinia:(jestem w totalnym dole:(

To nie jest prowokacja!Po prostu nie wiem co mam robić....

aga, proszę Cię, zostaw tego faceta! Za co Ty go kochasz? Za to, że stawia Ci warunki, manipuluje Tobą i każe Ci żyć wedle jego widzimisię? On zmusza Cię do seksu, do tego byś się z nim razem wprowadziła i przerwała studia. Ma gdzieś to, że Ty nie jesteś gotowa, a więc Cię nie szanuje. A jak nie szanuje, to nie kocha. Nie warto ciągnąć dalej związku, w którym ktoś nie okazuje Ci miłości i szacunku. Obudź się! Nie jesteś bezwolną kukłą, realizuj najpierw swoje marzenia, bądź choć trochę egoistką i pomyśl o samej sobie, a nie o tym jak zadowolić niedojrzałego emocjonalnie prawie 30-latka... Masz tylko jedno życie, więc wykorzystaj je dla siebie!

to znaczy, ze wolisz byc z "byle kim" ( nie obraz sie, nie znam ani Jego ani Ciebie i nie oceniam , tylko po tym co piszesz) niz sama???

Nietedy droga. Dlaczego "sztrasznie sie boisz"?
Pozwol zyciu sie najpierw toczyc .
Skad u Ciebie takie parcie na zwiazek ?

nie , nie jest dziwne, ze chcesz byc szczesliwa,
nie , nie jest dziwne, ze chesz byc kochana,
nie ,nie jest dziwne, ze chcesz byc z kims.

To naturalne i wszyscy tego chcemy, za tym tesknimy.

Ale tego nie da sie przyspieszyc/ponaglic/"zrobic na drutach".
To musi przyjsc po prostu i  albo przyjdzie albo nie.

Takie moje zdanie.

Nie pakuj sie w cos , co nie ma przyszlosci, tylko z tego powodu, ze trzy kolezanki zamowily juz biala suknie.Albo piec!
DZIEWCZYNO!

Rozumiem, ze jestes zawiedziona. To boli .
Mowisz, ze chcialabys go zmienic. Nie mamy takiej mocy.
Nie mamy i nie bedziemy miec.
Rozumiem , ze jest Ci zle.Nie rob , zeby bylo Ci jeszcze gorzej.Jeszcze masz czas.

Nie mysle , ze sie gubisz. Mysle, ze szukasz usprawiedliwienia.

P.S.
Aga, zobacz , jak zatytuowalas post!

aga, my wszystkie tu wiemy jak to jest ciężko, każda z nas była kiedyś w nieszczęśliwym związku. Sama wpakowałam się w związek z gościem, do którego totalnie nic nie czułam, a wmawiałam sobie, że owszem. Czemu? Bo po 2 latach samotności chciałam z kimś być, mieć poczucie bezpieczeństwa, bliskości etc. To jedna z głupszych rzeczy jakie zrobiłam. Skrzywdziłam i siebie i jego. A jeśli chodzi o Twojego faceta: nie licz, że się zmieni. Ludzie są jacy są i w 99% się nie zmieniają. On może gadać co chce, ale nadal będzie tą samą osobą, która Cię skrzywdziła. Wiem, że pewnie ciężko Ci w to teraz uwierzyć, ale ta miłość to nie koniec świata. Jestem pewna, że znajdziesz sobie odpowiedniego chłopaka, który będzie Cię kochał i szanował. Ja znalazłam takiego po 3 latach od ostatniego odwzajemnionego zakochania. Męka straszna to czekanie, ale jak się opłacało! W życiu bym obecnego na byłego nie zamieniła, mowy nie ma! Więc cieszę się, że się wtedy rozstaliśmy, mimo że było mi bardzo ciężko żyć bez niego na początku, świata sobie bez niego nie wyobrażałam. Musisz się nauczyć żyć samodzielnie i dla siebie, nie dla kogoś. Bo inaczej zawsze ktoś będzie wykorzystywał Twoją uległość. Po prostu postanów sobie, że nie będziesz się z nim kontaktować i bądź w tym konsekwentna. Wypisz sobie na kartce czym Cię skrzywdził i w chwili zwątpienia spójrz na nią, by ochłonąć i spojrzeć na niego bardziej krytycznie. Inaczej nigdy się od niego nie uwolnisz.

Ja sobie nie daje z tym rady...i też nie wyobrażam sobie życia bez niego.Od 23 lat jestem sama.....wszyscy kogoś mają a ja ciągle jestem sama.Tu nie chodzi o to że chce kogoś mieć bo inni mają.Po prostu nie wierze w to że ktoś może się we mnie zakochać.W każdym środowisku w którym jestem wszyscy kogoś mają.W szkole i tak samo jest w pracy.W pracy mam 5 koleżanek.Wszystkie oprócz mnie kogoś mają i mam dość bycia samemu.A jak słysze słowa...na każdego przyjdzie czas to niedobrze się robi.Później pojawia się myśl że jestem dziwna bo jestem sama.Nieatrakcyjna i brzydka.Nie potrafie tak po prostu o nim zapomnieć..po prostu nie potrafie.

Strasznie za nim tęsknie:(nie wyobrażam sobie życia bez niego......nie wiem co robić:(

Ja nie chce z nim być dlatego,że inni kogoś mają ja chce być z nim bo mi na nim zależy.Cały czas się łudze że on sobie coś uświadomi.Że nie będzie naciskał na wspólne mieszkanie jeżeli ja nie będę na to gotowa,a to że nie jestem na to gotowa nie oznacza chyba że jestem niedojrzała.Jestem gotowa na bycie w związku i budowanie z kimś przyszłości i planowanie jej ale wspólne zamieszkanie to jest bardzo poważna decyzja i trzeba się poznać najpierw.Dlaczego facet który ma 28 lat nie widzi tego jak bardzo mi na nim zależy tylko uważa,że mi nie zależy bo nie chce z nim zamieszkać?

Wobrażałam sobie nasze wspólne życie i to już nie raz.I jego też chciałabym sobie w ten sposób wyobrazić i wyobrażam ale swoim zachowaniem wszystko rujnuje,tym że nie potrafi zrozumieć podstwowych rzeczy.Nie chce tracić czasu na spotykanie się ale traci go takim właśnie zachowaniem i oddala się od tego do czego tak dąży czyli do rodziny.Dąży do tego a nie potrafi zrozumieć że trzeba mieć mocny fundament do tego żeby bez obaw stworzyć z drugim człowiekiem rodzine.W czerwcu kończe studia i wtedy chciałam wynająć sobie jakiś pokój w mieście w którym mieszka on,znaleźć sobie tam prace i wszystko razem budować.On uważa,że ja wole koleżanki i dlatego nie chce a to jest kompletna bzdura.To,że chce spotkać się z przyjaciółką nie oznacza że mi na nim nie zależy.

Łatwo się tylko mówi.Gdybym ja czytała post osoby z podobnymi rozterkami też pewnie usiadłabym i wyklepała na klawiaturze jaka jest beznadziejna...to wszystko zależy od punktu "siedzenia".

Nie jesteś beznadziejną.
Nikt tutaj tego w żadnym poście nie napisał.

Rozumiem, że się zakochałaś
Rozumiem, że kochasz.
Rozumiem, że kochasz swoje wyobrażenie o tym mężczyźnie.
Rozumiem, że nie dostrzegasz różnicy między swym wyobrażeniem o nim a nim rzeczywistym.

Teo wypisała kilka cech jego rzeczywistego. Naprawdę takiego kochasz?

Możesz nie tworzyć związku z takim mężczyznom.
Możesz go stworzyć.
Powtarzam również w Twoim wątku: Twoje życie, Twój wybór, Twoje konsekwencje.

Zrób bilans zysków i strat związku z tym mężczyzną. Na pewno jest dodatni?

A co do uwag na temat tego, że łatwo się pisze. Zawsze tutaj na forum, gdy odpowiedzi trafiają w dziesiątkę, rozpoczynają się osobiste wycieczki w kierunku adwersarzy. Jest to już zaraźliwe. Nasze uwagi pod twoim adresem podyktowane są życzliwością i obiektywizmem. Nie będąc zaangażowanym, patrzy się przytomnie na problem.

I na koniec.
Przeczytaj zdania umieszczone w mojej sygnaturze. Wielu osobom pomogły.

Skoro tak, to jaki masz problem?

Aga, na rany boskie masz TYLKO 23 lata!!! Co Ty studiujesz, ze glownym tematem sa suknie slubne?? bo u mnie na 5 roku glownym tematem bylo to co zrobimy po obronie, gdzie i z kim pojedziemy, jak osbijemy sobie nauke, ile to imprez nie zrobimy, jak bedziemy lezec brzuchem do gory chociaz przez chwile zanim przyjdzie pierwsza praca. To byly ostatnie chwile takiej beztroskiej mlodosci! Nie marnuj swoich! Dziewczyno, ten facet to psychol! Despota, tyran i nafoszona ciamajda! Jaki facet stawia ultimatum i tupie nozka jak nie dostanie tego co chce? Nie prawdziwy! Niech on sobie wsadzi te swoje "jak czegos nie zrobisz to koniec" no to koniec, narazie rozpieszczony gowniarzu i idziesz dalej. I wiesz co, to jest takie proste! Wyrycz sie, wykrzycz, wyzyj, objadaj czekolada, jecz przyjaciolce przez telefon codziennie, ogladaj romansidla i placz sobie przy nich, to jest normalne, ale nie dawaj sie jemu tak mamic. Ten czlowiek juz najwyrazniej zdazyl wyprac Ci mozg jesli w ogole trzeba Ci to tlumaczyc, pora to przerwac! I nie zgadzam sie, ze to tak latwo mowic, ja "pare" rozczarowan przezylam, wyplakalam moze lez, szalalam, nie jadlam, cierpialam, wkurzalam sie, czekalam na telefon, a moja mama zawsze patrzyla na mnie z przerazeniem i probowala wytlumaczyc ze nie warto, zebym zajela sie czym innym, oderwala od tego a samo sie ulozy. Ja na nia zawsze patrzylam jak na wariata bo przeciez ja cierpialam! Jak mialam robic co innego niz cierpiec! Ano mozna! Sama musialam do tego dojsc niestety, ale lepiej pozniej niz wcale:) Ja jakis czasu rozstalam sie z facetem po 3 latach, bolalo, nie chcialam slyszec ani myslec o nikim innym, nie wyobrazalam sobie randkowania, tesknilam, bylo ciezko, smutno, przypominalo mi sie duzo dobrych chwil i zaciskalo mi sie wtedy gardlo. Ale co bylo to bylo, koniec koncow z jakiegos powodu sie rozstalismy i o tym trzeba pamietac. I patrzec w przyszlosc, nigdy za siebie.

Jestes mloda, cale zycie przed Toba, konczysz studia i to jest Twoj czas, nie pozwol zeby jakis zakompleksiony palant Ci to zabral bo za pare lat bedzie za pozno i na 200% bedziesz zalowala. Poboli, ale przestanie. Nawet nie bedziesz wiedziala kiedy pojawi sie ktos nowy i wtedy nie bedziesz pamietala o nim. Wiem, ze mi nie wierzysz teraz, ale szybciej niz myslisz przekonasz sie, ze mialam racje. Trzymam za Ciebie kciuki:)

Cygan dla towarzystwa dał się powiesić... Możesz napisać co studiujesz? A jak wszyscy będą mieli tatuaże to Ty też? Jak wszyscy będą się rozwodzić to Ty też? Jak wszyscy będą wyjeżdzać w góry to Ty też? Nie można patrzeć tak na życie! To jest szkodliwe, a czasem niebezpieczne.

To tylko oznacza, że pozostały Ci resztki zdrowego rozsądku. A desperatką jesteś, bo trzymasz się go na siłę i za wszelką cenę próbujesz go zmienić i tak bardzo bardzo bardzo chcesz, żeby docenił Twoją miłość do niego. Egoista nie docenia, egoista uważa, że mu się należy z urzędu. Kochasz go to dla niego oczywiste, bo jak byś mogła go nie kochasz?! Im szybciej zrozumiesz tym szybciej się z tego wyleczysz.

No to chyba jednak nie zależy, bo jakby zależało to by nie stawiał takich warunków i poczekałby.

Studiuję pedagogikę.Nie rozumiem....czy ktoś może w końcu pojąć, że ja nie chciałam z nim być dlatego, że koleżanka z grupy ma date ślubu.Przykład tylko taki podałam......a wszyscy uważają że chce na siłe faceta zaciągnąć do ołtarza żebym mogła sama się pochwalić że za mąż wychodze.Nie łaże za nim,nie wydzwaniam do niego,nie szpieguje go,nie stoje pod oknem i nie śpiewam serenady i nie błagam z bukietem kwiatów żeby odpuścił.Po prostu jak zakochana osoba mam nadzieje,że dana osoba się zmieni..a ja mam wrażenie że wszyscy robią ze mnie małolate która chce się pobawić w dorosłe życie.

Na jakich podstawach budujesz swoją nadzieję?

Popatrz na tę sytuację z JEGO perspektywy.
Po co ON ma dokonywać jakichkolwiek zmian w sobie, w swoim sposobie myślenia i zachowania?

A jak sprawić, by on chciał tego samego, co Ty?

Z tego wszystkiego, co napisałaś wynika, że każde z was ma zupełnie inne, przeciwstawne sobie, wyobrażenia swego partnera i swego związku.