Jestem w udanym zwiazku od 6 lat ale pomimo to czasem sie zakochuje... - Netkobiety.pl

nie kochasz go i tyle.
Nie można się w kimś 'zakochać' mając swojego partnera, bo nie da się kochać 2 mężczyzn jednocześnie.

o i pod tym mogę się tez podpisać...
Alfino rozumiem Cię bo tez mam taki problem(zresztą jeden z wielu),moja psychoterapeutka trochę mi to wyjasnila,w moim przypadku stan zakochania jest tak jakby jedyną formą miłości,jedyną jaką na chwilę obecną potrafię bo prawdziwie kochać to ja się dopiero muszę nauczyć.
W Twoim przypadku moze byc inaczej ale od stanu zakochania/zauroczenia tak samo jak od hazardu,seksu czy szybkiej jazdy samochodem mozna się uzaleznic wiec trzeba uważać.

Mi się wydaje ze mozna kochac dwóch mężczyzn jednoczesnie...tyle ze kazda milosc jest inna.

Justyno: "Czy w innych sferach życia odczuwasz podobne wahania emocji, niezdecydowanie, nagłe wybuchy uczuć lub poczucia winy, potrzebę poszukiwania nowości lub bycia w centrum zainteresowania itp?"
To tez mnie dotyczy niestety:(

Poczucia winy - nie, bycie w centrum zainteresowania tez - nie. Nowości jak najbardziej - ciekawych miejsc, ciekawych ludzi (uwielbiam ludzi, ale tylko tych otwartych, ktorzy maja ciekawe rzeczy do powiedzenia), wtedy łatwo nawiazuje kontakty z nimi. Wiele ludzi tez unikam - tych co probuja mna kierowac, sfrustrowanych i tych z ktorymi nie da sie ciekawie rozmawiac. Wybuchy uczuc, emocji (czasem skrajnych - placz, depresja, smiech, zwariowane pomysly, ktore trudno zrealizowac). Wszystlko robie b. szybko, taki nadmiar energi, nie moge sie skupic na codziennosci - taka prosta czynnosc jak sprzatanie, zmywanie naczyn czy gotowanie obiadu to wielka meka
Z rodzina relacje racze kiepskie - brak zrozumienia z obu stron (chca mojej stabilizacji itp.), ze znajomymi - tez brak zrozumienia, przyjaciol - nie mam (no moze 1 kumpela, do ktorej zawsze moge napisac, ale tez mnie nie rozumie - jestesmy zupelnie inne).

Co do chlopaka - ma wielka cierpliwosc dla mnie, bo zazwyczaj sie ze wszystkim uzewnetrzniam przed nim, wiele wie o moich emocjach.  6 lat - wiele rozterek, wahan, problemow codziennych, duzo emocji, duzo milosci, wspolnych rozmow , wiele slow milosci ale tyle samo klotni (okresy milosci i okresy wielkich klotni - trzaskania drrzwiami itp, - glownie ja trzaskam a on krzyczy). wydaje mi sie ze go kocham, ale nie moge zniesc tego ze on inaczej patrzy troche na zycie , a ja tez inaczej Bez watpienia to jedyna osoba ktora mnie wspiera, ktora po prostu jest, zawsze i pomimo wszystko (jak dotad - nie wiem czy tak zawsze bedzie)

Co do zakochiwania sie w innych - to nie wiem jak to wyjasnic....to sie rozgrywa zwyczajnie, jak zaskoczenie, niespodziewaniae i jest dwustronne. Zdarza sie to co jakis czas, oczywiscie nie z kazdym poznanym znajomym, ale czesto...Nie chce wyjsc na zadufana, ale mam/mialam zawsze spore powodzenie u facetow - ze wzgledu na wyglad, komunikatywnosc, naturalnosc...Sa tacy co telefonuja do mnie natretnie (zazwyczaj olewam ich), ale jak to sie zdarzy z mojej strony (obustronnie) - kompletnie sobie nie radze z moimi emocjami -bol placz, nieprzespane noce, a jednoczesnie odczuwam wielkie szczescie - stan zakochania, to jest jak uzaleznienie. Co zauwazylam - ja chce wrecz byc w tym stanie, - nie wiem o co w tym chodzi - moze mnie nakreca to cierpienie, lzy , szczescie na przemian...:( (( Nie wiem jak to wyjasnic....
Co do uzaleznien - to mam sklonnosci do alkoholu - panuje nad tym, ale sklonnosci sa ogromne. czasem sie boje uraty kontroli....kiedys tam ....

Wiem, ze napiszecie - docen chlopaka, jego milosc i cierpliwosc.....tylko jak radzic sobie z emocjami, tego nie wiem

Dodam jeszcze, ze wczesniej bylam rowniez w b. burzliwym zwiazku z chlopakiem, b. podobnym do mnie. Bylo mnostwo emocji. Rozstalismy sie, pod wpływem raczej obustronnej decyzji. Na koniec powiedzial mi ze - pomimo ze mnie kocha szalenczo (dosl.) chce sie rozstac, bo "nic sie juz wiecej nie wydarzy". Tylko ze wtedy bylismy b mlodzi, niedoswiadczeni - po 23 lata...i rozpad tego zwiazku to glownie spowodowany - mlodym wiekiem i trudnymi charakterami...

Co jeszcze - potrzebuje duzo milosci, zapewnien, dotyku, seksu, rozmowy, zainteresowania, tez wspierania, ciaglego zapewniania - nie kazdy facet jest to wstanie ogarnac...:( ciezko z tym mysle, ze jestem w stanie zrobic jakies glupstwo, nieracjonalne....:(

Latwo sie obrazam, wpadam w furie, nie znosze ograniczen, kontroli....(a w zwiazku ograniczenia bynajmniej sa...)

prosze o jakas interpretacje, jak powstrzymac ten nadmiar emocji?

pokrecona z ciebie dziewucha i tyle powiem... taka moja diagnoza

to przejdzie
pomyśl o tym co was łączy i czy ci ładni i ciekawi (bo inni) też mają z tobą tyle wspólnego

Truskaweczko, dlaczego uwazasz że nie kocham mojego partnera? Kocham przecież. Widzę, że jednak zdarza mi się zafascynować silnie inna osobą i zlapac z nią na tyle konatkt, który ja nazywam zakochaniem (jak obustronnym - to mam problem). Nie prowokuje takich sytuacji - one sie zdarzaja same, bo zyje wsrod ludzi i z ludzmi (nie na bezludnej wyspie). Lubię ludzi i lubię z nimi rozmawiać. (może to jest kłopot - jakbym unikaal ludzi, to bym nie miala takich schiz?) Powiedzialam przeciez ze nie posunelam sie do fizycznej zdrady, ale do psychiczne/emocjonalnej - tak. Bo nad emocjami nie umiem panować

Marena7, faktycznie monotonnia, codzienność wpędza mnie rowniez w depresje. Co do Twojego znajomego ex alkoholika - to moge w to uwierzyc, ze wlasnie to tak dziala - brak adrenaliny, monotonnie, szarosć chcial zapić... U sobie też zauwazylam, ze lubię siegnać po piwo, wino (na szczescie nie - wodke) i czasem mnie to martwi... Moze to wynika z zachlannosci na zycie - chce sie czegos nowego, wiecej, emocji....? Tyle, ze akurat mnie nakrecaja te emocje na relacji damsko meskiej a niespecjalnie chyba - skok ze spadochronu....moze cos innego .......

Nie wiem co moglby mi pomoc psycholog, zmienic sie - to trudne, czy wogole mozliwe?

Przeczytaj mój pierwszy post.
Cały Wasz związek jest pokręcony, jak napisała Marena pewnie ciągle potrzeba Ci silnych 'bodzców' , dlatego nie potrafisz być teraz w stałym związku, nie satysfakcjonuje Cię on.
Być może zależy Ci na Twoim chłopaku, ale i tak uważam, że niezbędna jest wizyta u psychologa, bo się wykończysz.

Wejsc czy być w stałym związku zawsze bylo mi b. trudno - bo staly zwiazek kojarzy mi się z ograniczeniami, kłóci się z moją ogromna potrzeba wolności  Z drugiej strony mam potrzebę bycia kochaną, ale nie ograniczaną, a czesto spotykalam facetow, ktorzy chcieliby zawladnac mną po calosci, w kazdej sferze życia - tego nie lubie i nie chce

martwi mnie tylo czy faktycznie jestem gotowa na staly zwiazek, taki do konca zycia... I tu mam obawy, a nie chce uwierzcie mi, nikogo krzywdzić I to mnie boli...

Alfina, to że jestes taka, a nie inna nie wzięło się z niczego. Wszystko ma swoje przyczyny. Ważne jest to, że Ci z tym niezbyt dobrze.
Psycholog pomoże dotrzeć do źródeł, pomoże zrozumieć, pomoże poukładać się samej ze sobą.
Pomoze tez nauczyć się radzenia sobie z monotonią i codziennością.

Alfino, a co to za drobne rzeczy?

Alfino,piszesz że jestes w udanym związku ,a jednocześnie podkochujesz sie w innych.Z mojego punktu widzenia Twój związek wcale taki nie jest,czegos Ci musi brakować-tylko Ty sama odpowiedz sobie czego?
Jest jednak coś co nadal Cię trzyma przy partnerze ale "To coś " musi być bardzo silne skoro nadal przy nim jesteś.
Wiesz co myślę?? Twój partner już Cie nie pociąga tak jak kiedyś,nie czujesz tego dreszczyku emocji i porządania-dlatego szukasz tego u innych. Badz ostrożna abyś nie straciła tego co masz, musisz sie zastanowić nad sobą,takie życie kiedyś Cię może  przynieśc przykre konsekwencje a czy psycholog Ci pomoże?? sama decyduj czego oczekujesz od życia.
powodzenia;)

ojj wiesz co ja mam dokladnie tak samo.. nie bylo motyli, ani nawet pozadania nigdy, tylko bezpieczenstwo i milosc taka duchowa. tez mysle ze ze mna jest cos nie tak.. mam meza a jednak zakochalam sie w innym.. i to nie jest takie byle jakie zauroczenie- to trwa juz kilka miesiecy i nie mija w szczegolnosci ze pracuje z tym "drugim" wiec mam z nim staly kontakt. wczesniej tez 2 razy zdarzylo mi sie ze ktos mi zawrocil w glowie, ale to bylo tylko w mojej podswiadomosci, zadnych rozmow na ten temat z tymi facetami, tylko wewnatrz mnie bylo to przyciaganie i ciagle myslenie o tych osobach. juz wtedy pomyslalam ze chyba nie kocham meza skoro ktos inny mi w glowie siedzi. no ale teraz.. teraz to ja sie zakochalam.. i tak jak auyorka watku.. duzo placzu.. zero jedzenia.. chudne z dnia na dzien.. depresja.. ostatnio zaczelam sie leczyc bo juz czuje ze nie wytrzymam.. dusi mnie od srodka z tesknoty za tym "drugim".. i kiedy to minie? czy to wogole minie? dlaczego majac partnera zakochujemy sie w innych?

emocje to jedno, a milosc to drugie, od glupiej milosc nalezy uciekac, ja nie podjelam pracy w jednym miejscu, bo mi sie jeden chlopak podobal dobre 5 lat i wiem ze bym sie zakochala-jestem nadal w zwiazku

Ja zyje praktycznie cały czas w takiej hustawce. Radzicie mi psychologa? Mam iśc z takim glupim problemem do psychologa, wstydze się. Nie wiem dlaczego się to dzieje - czy to dlatego ze jestem b. otwartą na ludzi osobą, sporo panów do mnie ciągnęło od zawsze i nadal tak jest. Czy mam się odizolować od ludzi?

A może po prostu stały związek nie jest dla Ciebie? Nie każdy się do tego nadaje.
A może jeszcze do niego nie dojrzałaś, skoro często przeżywasz fascynacje innymi?
Albo jesteś z nieodpowiednim facetem i dlatego "uciekasz" myślami do innych mężczyzn szukając u nich zaspokojenia pewnych potrzeb, których nie zaspakaja Twój partner? Nie mówię tu o seksie, ale o wielu drobnostkach z życia codziennego, które być może się nakładają na siebie i stąd to wszystko.

Chodzi wlasnie o te sprawy zycia codziennego - np. nie pomalowane mieszkanie i przede wszystkim o to ze moj partner sie zapuscil w kwestii - dbania o zęby i ciagle sie wymawia brakiem czasu. Drażnią mnie te drobne sprawy Dla niego te sprawy nie sa wazne a dla mnie bardzo Zmeczona jestem ciaglym proszeniem zeby to zrobił (dodam ze ja wcale nie chce marudzic, nie lubie marudzic i wolalabym zeby z wlasnej woli sie tym zajal)...