Najlepsze kraje na emigracje. - Netkobiety.pl

witaj.
mieszkam od wielu lat w Niemczech.Wsrod osob, ktore przyjechaly tak jak ja, wiele ma w tej chwili domy, wlasne firmy,doszli do czegos.Wlasciwie , to znam tylko jednych, ktorym sie nie udalo.Nie mowie, ze przyszlo to latwo, ale jak dasz cos z siebie...
Ja tez stoje na wlasnych nogach.Widze, ze dalej przyjezdzaja.Sa kursy jezykowe, wlasnie znajoma, ktora przyjechala w zeszlym roku, skonczyla taki.Sa zapomogi dla mlodych "przwdsiebiorcow"tzn. takich, ktorzy zakladaja dzialalnosc gospodarcza,i tp.
Oczywiscie widze tu tez wielu, ktorzy marnuja swoja szanse, upadlaja sie, pija i sie lajdacza.
Ale to ich sprawa.

"Kariera w pl" jak to dumnie brzmi, szkoda ze nie jest takie proste. Jak dla mnie to "kariera w pl" = znajomosci.

Mogla bym skopiowac post Jany  ale tylko sie pod nia podpisze

Liczyc na to ze "kariera" w Pl jest nie mozliwa ...natomiast taka "kariera"  czeka na nas  za granica   nie jest najlepszym  puntem wyjscia....nigdzie nie ma nic za darmo, latwo i nieskomplikowanie tylko czasem niektorzy maja  wiecej szczescia niz inni  i to bez wzgledu czy mieszkaja w PL czy za granica

nie znam krajow poza europejsich ale kraje unijne nie moga zabronic ci emigracji jak znajdziesz tam prace ... dobrze jest  zorientowac sie w prawach  emigracyjnych  kraju jaki sie wybiera  na swoja emigracje - kazda  ambasada  udzieli ci  odpowienich informacji - wogole powinnas sie zorientowac w mozliwasach pracy i zamieszkania, ubezpieczeni i t d  w krajach  ktore  ewentualnie bierzesz pod uwage - nikt nie jest w stanie  powiedziec ktory kraj jest najlepszy na emigracje wlasnie dla ciebie i najlpiej zna sie prawa w kraju  zamieszkania, nawet jak sie ma pewne wiadomosci na temat innych krajow...a wiadomosci o krajach sa dostepne dla wszystkich - emigrantki moga opowiedziec  o doswiatczeniach  w "swoim" kraju  ale wybrac musisz sama

moje doswiatczenie jest wlasnie odwrotne,  spoczatku lepiej ograniczyc kontakty  z rodakami - latwiej , albo zrozumiec ze czlowiek nie nadaje sie do  emigracji, albo sie zaaklimatyzowac

Kariera w Polsce to znajomości? Tak mówią ci, którym się nie udaje. Wszędzie można dużo osiągnąć i nie myśl sobie tak, że wyjdziesz za granicę bez żadnego doświadczenia i nagle otworzy się przed Tobą morze możliwości. Jak się nie ma nic do zaoferowania to naturalnie, że liczą się znajomości - ale tak jest na całym świecie, skończcie z tym narzekaniem na Polskę.

pewnie mówiąc UK nie wykaże się oryginalnością, mimo to wyjeżdżałam kilkakrotnie w różne miejsca z eurokontaktem i tak naprawdę w kwestii zostania na stałe padło na Anglię.

Jesli nie znajomosci to szczescie podobne do wygrania w totolotka.
Jak dla mnie Polska za kilka lat skonczy bardzo kiepsko. Za kazdym razem
gdy tam jade jest gorzej. Biedni sa biedniejsi, a bogaci wzbogacaja sie
jeszcze bardziej na klamstwie i kradziezy. Juz nawet w radiu sie mowi,
ze ucziwa praca w polsce nie prowadzi do wiekszych osiagniec.
Ale jesli komus wystarczy np. 2.000 zl. na miesiac, placac juz za jedno tankowanie
auta 250 zl. to prosze bardzo. Kazdyy musi sam wiedziec jak chce zyc i
do czego chce w zyciu dojsc.
Ja uwazam jednak, ze to kraj bez przyszlosci i niedlugo nadejdzie tragedia
do ktorej polacy sami dopuszcza.

Jest ciężko to prawda, że od razu bez perspektyw? Najczęściej ludzie wybierają wyspy, zachodnich sąsiadów czy kraje będące rajem podatkowym, wtedy najczęściej chwytają się każdej pracy. Moje doświadczenie nie są w tym zakresie jakoś gigantyczne, natomiast trzeba jak najbardziej przed podjęciem decyzji o wyjeździe na stałe poważnie to przemyśleć, nie kierując się to jakimiś zażartymi pobudkami...

To zależy o jakiej pracy mówisz. Jak przenosiłem się do Niemiec to firma załatwiła za mnie wszystkie formalności
związane z zameldowaniem, pozwoleniem o pracę ( wtedy jeszcze trzeba było je mieć ) oraz wynajęła
i opłaciła mieszkanie do czasu aż nie znajdę stałego.
Uważam natomiast, że wyjazd bez załatwionej pracy to duże ryzyko.
A w kraju, niezależnie od wieku, warto uczyć się języków obcych. Z nimi o wiele łatwiej o dobrą pracę.

Wcześniej pracowałem w USA i powiem, że jak dla mnie, American Dream to mit. Paskudne żarcie,
nachalny konsumpcjonizm i 10 dni urlopu w roku...

Skoro jesteś studentką to najlepsza i najłatwiejsza opcja dla Ciebie to wyjechać na Erasmusa i spróbować się zakręcić w danym kraju. Ja tak wyjechałam i zostałam właśnie. Jest łatwiej, bo dostaje się stypendium, ma się czas, żeby się zorientować jak to wszystko działa etc, jest czas na szukanie pracy. Przy okazji w praktyce szkolisz sobie język. Nie widzę powodu, żeby nie wyjechać tak naprawdę A z wymienionych krajów wybrałabym Hiszpanię i wykreśliła stanowczo Anglię. W Anglii stanowczo już za dużo jest Polaków, szczególnie w Londynie.

Zaden. Wszedzie dobrze ale w domu najlepiej:))

Jak w każdym przypadku wszystko ma swoje plusy i minusy, a jak mówi znane porzekadło- wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma...Jakolwiek z doświadczenia mogę powiedzieć, iż choćby nie wiem, jak było ciężko, to mimo wszystko za granicą było mi łatwiej. Z całego serca polecam Niderlandy, a juz na pewno dla tych, którzy nie traktują innych kultur i zwyczajów po macoszemu ale mają szacunek dla środowiska, w którym żyją.

Nie, nie rozumiesz idei tam gdzie jest kryzys i gdzie ludzie zastaja bezrobotni, zaczynaja zyc na zasilkach i ogolnie spoleczenstwo "biednieje", "zagraniczniak" nie znajdzie nawet tej malo swietnej i malo platnej pracy ... No chyba ze sie jest specjslista w jakiejs dziedzinie albo ma wiecej szczescia niz rozumu
I wszystkie kraje sa ok jesli znajdzie sie jakas prace ktora nie tylko pozwoli sie utrzymac ale i jeszcze cos odlozyc - a zarowno Hiszpanie nie mowiac juz o Francji maja wyrobione stereotypy o polakach przynajmniej w pewnych regionach przy czym emigrujac trzeba sie spodziewac stereotypow i nie dac sie kierowac tym ze ktos ma wyrobione zdanie na temat jakiegos narodu - wprost przeciwnie trzeba miec twarda d*** i umiec sie przeciwstawic stereotypom ... a jak sie trafi tak ze niema tego w jakims regionie to tylko nasza wygrana  - latwiej bedzie sie zyc  

Ja nie radze oni odradzam jakiego kolwiek kraju na emigracje - to co ja lubie /  odpowiada mi nie musi nikomu innemu ....kazdy zna swoje mozliwosci i probowac mozna wszedzie

Nie doczytałam do końca bo mnie jasny gwint trafił żeby dobitniej nie powiedzieć.

Cytując za Klaudią 123
"Ja uwazam jednak, ze to kraj bez przyszlosci i niedlugo nadejdzie tragedia
do ktorej polacy sami dopuszcza."

Oczywiście. Zabierzmy wszyscy tyłki i wyemigrujmy to na pewno bedzie tu lepiej. Jak wszyscy młodzi w miarę uczciwi ludzie wyjada to na pewno kraj się podniesie. Nie jest kolorowo no ale jak was prosze. Zarabiam prawie 3000 a nie mam matury i jakoś specjalnie się nie napracuję. Jak sie komuś chce i ma trochę oleju w głowie to dojdzie do wszystkiego. W każdym kraju. Nie ma się co czarować do narzekania Każdy pierwszy. A organizacje pozarządowe? A inicjatywa obywatelska? Z perspektywy setek  kilometrów oceniać jest łatwo a w dużej mierze wina leży w tych który wyemigrowali czy nie chodzili na wybory. Bo krytykować władze każdy potrafi. Tylko jak przyjdzie co do czego to albo nie idzie głosować albo siedzi za granica bo co mój jeden głos zmieni. Ogarnijcie się ludzie.

Heh z pewnością nie ma takiej opcji jak najlepszy kraj na emigrację. Co do agencji to prawda, im pewniejsza struktura, tym łatwiej o zaaklimatyzowanie w danym kraju...

Ja pracuję od kilku lat w Niemczech. Nie jest to emigracja i nie siedzę tam bez przerwy. Jeżdżę na 3 miesiące, a potem jestem w Polsce przez kolejne 2-3. Ale przyznam szczerze że mnie ten kraj się niezbyt podoba. Może jestem przewrażliwiona, ale wciąż czuję ich niechęć do Polaków. Spotkałam wielu przesympatycznych Niemców i Niemki i nie chcę uogólniać, ale generalnie to zarobki są moją jedyną motywacją żeby tam przebywać i pracować.

Ja rowiez nie bede orginalna i polecam Wielka Brytanie. Mieszkam tutaj od 5,5 roku. Wlasnie jestem na ostatnim roku studiow i nie mam najmniejszego zamiaru wracac do Polski. Bo szczerze mowiac nie mam po co. W tym momencie tutaj mam wszystko, rodzine, przyjaciol i perspektywy na przyszlosc.
Owszem Polakow jest bardzo duzo, ale to wcale nie znaczy, ze masz sie stac czescia tego "polskiego ghetta". Wiekszosc moich znajomych to Anglicy albo obywatele innych panstw. Dzieki temu szybciej oswoilam sie z kultura tutaj i opanowalam jezyk.
Jak juz ktos wczescniej wspomnial, program Erazmus to bardzo dobre wyjscie dla ciebie jako studentki. Moja uczelnia jest czescia tego programu.
Co do pracy w zawodzie, oczywiscie na poczatku bedzie ciezko znalezc. Ale dla chcacego nic trudnego. Co jakis czas widuje ogloszenia, ze szukaja ludzi na staz w mojej lokalnej gazecie. Wiec gdyby udalo ci sie na cos takiego zalapac, to doswiadczenie od razu na CV lepiej wyglada.

Pozdrawiam

do fammefatale : ja osobiscie uwazam ze jest to bardzo trudne pytanie i mysle ze czlowiek powinien nie za bardzo sugerowac sie tym jakie ludzie daja odpowiedzi na forum i wogule.wydaje mi sie ze jest to bardzo indywidualna sprawa i dlatego bedzie ciezko co kolwiek tobie doradzic.bo mysle ze kazda osoba ma swoje wlasne doswiadczenia i poglady na swiat.a wiec na pewno znajdziesz ze 100osob ktore nigdy by tobie nie doradzaly wyemigrowac i napewno co najmniej tylesamo dalo by ci mase argumentow zeby wyjechac.powiedzial bym ze po 1sze czeba dac sobie z tego sprawy ze kazdy czlowiek co wyemigrowal ,zrobil to np z innych powodow.znajda sie tacy co dla kasy,inni za rodzina,jeszcze inni bo poznali ukochana osobe lub poprostu ten czy tamten kraj im sie strasznie spodobal.zgadzamy sie ?
ja pisze tak troche z doswiadczenia bo sam mieszkam 30lat(od dziecka) za granica i oprucz tego mam znajomych w wielu krajach swiata.
i tak jak pisalem ,kazdy ma swoje wlasne plany i marzenia zyciowe.np ,co z tego ze ktos nakreci ciebie wyjechac do norwegji ,ze bedziesz fajnie zarabiala ,zyla w kraju z wysokim standardem zycia a po paru miesiacach okaze sie ze ten klimat,ludzie(mentalnosc) itd tobie w cale nie bedzie na reke.lub bedziesz tesknic za rodzina,znajomymi itd.albo wyjedziesz gdzies na poludnie np europy ,bedzie fajny klimat,palmy,woda,weseli ludzie,smaczne jedzenie ale bedziesz np zarabiala 3x mniej i tez moze cie to zniechecic prawda ?
i dlatego uwazam ze po 1sze kazdy powinien sobie samemu najpierw dobrze pomyslec co najbardziej by oczekiwal i w jakim by klimacie wyobrazal sobie zyc.nastepnie dobrze sie poinformowal jakie sa dla niego warunki zeby moc wogule do tego kraju bez wiekszych problemow emigrowac.na mysli mam np kanade,australie,nowa zelandie lub usa.to nie takie hop hop !
a najlepiej jak oczywiscie jest taka mozliwosc pojechac do danego kraju tak na jakies 1-2miesiace zeby sie troche poczuc i zorientowac co i jak.jesli chodzi tobie o kraje w UE o wysokim standardzie zycia i malym bezrobociu to mysle ze sa to z pewnoscia holandia,austria,luxemburg,dania i ewentualnie szwecja.inne kraje tez sa po czesci ciekawe np niemcy,irlandia,wielka brytania lub francja ,z tym ze standard zycia w tych krajach to nie jest juz to co bylo 10-20lat temu.jak koniecznie chcesz posmakowac to jak najbardziej zrob to,ale tak jak proponowalem najpierw na pare tygodni i oczywiscie nie burzyc mostow w polsce.

pozdrawiam i zycze wszystkiego najlepszego

Póki co, to od 2008 r. nierówności zarobkowe się trochę zmniejszyły (wtedy były w Polsce najwyższe)... Ale oczywiście dobrze z pracą tu nie jest, no może poza 2-3 największymi miastami, to fakt, znajomości mają nadal największe przebicie.

oooo! z planem jakims czy idziecie na zywiol? tak czy siak - gratuluję odwagi!

ja czytałam artykuł w Wysokich Obcasach, że w Norwegii jest duży odsetek ludzi chorych na depresję, podobnie ze Szwecją ale w sumie nigdy nie wiadomo, czy to prawda. ja kiedyś przez chwilę myślałam właśnie o Anglii, głownie dlatego, że nie trzeba się tam martwić o prace jak sie ma dobre wykształcenie i zna się język - tzn. wiem to z opowieści, że tak jest no i z tymi ubezpieczeniami i dodatkami na dzieci itd. i odszkodowaniem, tak jak pisałam na innym forum, że nie płaci się tam za sprawy o odszkodowanie. ogólnie to taki kraj nastawiony bardzo pro wobec ludzi chyba, tyle, że pogodę mają nie najlepszą

Depresja dopada ze względu na stan ducha....jasne, że na pólnocy mniej słońca, mniej serotoniny,  ale kto tam nie pojedzie spróbować, ten się nie przekona 

Ja mieszkam w Szanghaju i jest jeszcze fajniej:) Prowadzę też na ten temat bloga: skośnym.okiem, może Was to zaciekawi:)

A co chciałabyś robić? Jaką pracą się zająć?

A był ktoś z was w Port Moresby w Papui Nowej Gwinei?, polecem miłośnikom ekstremalnych wrażeń.

Witam, na forum jestem zupełnie nowa ale pytanie o najlepszy kraj do emigracji mam w głowie od dawna. Mam dwie córki, starsza zaczęła studia w Polsce, myślę więc że chciałaby je tutaj ukończyć a dopiero potem wyjechać (zna świetnie angielski, a studiuje filologię angielską). Młodsza córka uczy się w szkole podstawowej, często jeździ do ojca do Anglii, więc jest nieco obyta z życiem na "obczyźnie". Gorzej ze mną, jestem mało mobilna, za granicę jeździłam tylko w celach turystycznych (nigdy nie pracowałam za granicą), zaczęłam dopiero uczyć się angielskiego, mam około 40 lat, pracuje jako "urzędas" i sama wychowuję moje dziewczyny. Ogromnego mam cykora ale coraz mocniejsze poczucie że muszę odszukać inne-swoje miejsce do życia. W Polsce jest mi bardzo ciężko, w głowie milion wątpliwości ale coraz bardziej natrętna myśl o wyjeździe, tylko czy realna ....

a może Austria? teraz jest tam bardzo dużo ofert pracy, zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn

W Holandii zarobki też nie powalają.

Ale ja pracuję w Niemczech

Mieszkam w Norwegii i też nie za bardzo zgadzam się z opinią o chorujących nagminnie na depresję. Zima i "czas mroku" z pewnością jest uciążliwy, ale to przecież nie jest tak, że w zimie mieszkańcy Norwegii siedzą w domach przy świeczce i powoli popadają w depresję ;-) Dość powszechnym "zwyczajem" jest wyjazd na wakacje w zimie, gdzieś do ciepłego kraju, do słońca, żeby podładować baterie.
Możliwe też, że w Norwegii po prostu duże znaczenie przywiązuje się generalnie do zdrowia psychicznego, tu można mówić głośno o swoich dolegliwościach i nie jest się od razu uznanym za "chorego psychicznie".