Odrzucona miłość - Netkobiety.pl

Nie jestem żadnym natrętem ani gnębicielem....
Powtarzam, nie macie zielonego pojęcia o czym piszecie,a Ona jest zbyt bliską mi osobą bym miał rozstrząsać nasze sprawy na tym forum...
A i 3 lata znajomości do czegoś zobowiązują....
:-(

Tak nawiasem mówiąc, to skąd Grzesiek wiedział, gdzie szukać Ona36? i jej posta?????

Wysłałam mu jakąś stronkę z tego forum,żeby zobaczył że to jest normalne,że ludzie się rozstają.Że nie jestem jakimś odmieńcem w tym temacie czy potworem....Że zdarzają się gorsze dramaty...Żony zostawiają mężów i Vice Versa....Mój post znalazł sam...Nie trudno było się domyślić że chodzi o niego...Wystarczyło przeczytać kilka słów....

Nie łap mnie za słówka, zaprzeczasz sama sobie, z jednej strony piszesz, że jest natrętem, a z drugiej, chcesz traktować jak przyjaciela? W rozstaniach nie ma przyjaźni, powie Ci to każdy, kto został zraniony. Oczekujesz od niego, żeby przyjął Twoją decyzję z honorem, ale tak jak on reaguje człowiek, którego uczucia zostały zranione. Jeśli powiedziałaś mu, że to koniec, a on wpadł w szaleńczą zaborczość, posuwając się do (jak to napisałaś wyzwisk), to zmień tel. komórkowy, jeśli nie widzisz innego rozwiązania i chcesz mieć spokój. A jednak tego nie robisz z jakichś powodów.

Nie łap mnie za słówka, zaprzeczasz sama sobie, z jednej strony piszesz, że jest natrętem, a z drugiej, chcesz traktować jak przyjaciela? W rozstaniach nie ma przyjaźni, powie Ci to każdy, kto został zraniony. Oczekujesz od niego, żeby przyjął Twoją decyzję z honorem, ale tak jak on reaguje człowiek, którego uczucia zostały zranione. Jeśli powiedziałaś mu, że to koniec, a on wpadł w szaleńczą zaborczość, posuwając się do (jak to napisałaś wyzwisk), to zmień tel. komórkowy, jeśli nie widzisz innego rozwiązania i chcesz mieć spokój. A jednak tego nie robisz z jakichś powodów.

ONA 36 napisał/a:

POznałam w sieci chłopaka. Zauroczył mnie swoim spokojem,delikatnoscią,skromnoscią.Po jakimś czasie spotkalismy się...Wydawało mi się że coś zaiskrzyło....Jednak po jakimś czasie okazało się ,że to nie jest to....i traktowałam go jak przyjaciela.On nadal miał nadzieję,ale powiedziałam mu że nic z tego nie będzie....No i wtedy się zaczęło....Oskarżanie mnie o to że jestem bezduszną egoistką....Wysyłanie mi moich esów,które kiedyś do niego pisałam....itp....Ja wiem,że nie jestem bez winy,ale przecież pomyłki się zdarzają.....On mnie teraz bombarduje sms-ami by wzbudzić moje poczucie winy...Pokazać mi jaka jestem beznadziejna....Dziewczyny,uważajcie na adoratorów z sieci,bo nie wiadomo kto siedzi po drugiej stronie.....

To jest mój pierwszy post....Dokładnie tak było...Zrobiłeś wszystko by wzbudzic moje poczucie winy....Wysłałes mi ze sto esków które do Ciebie pisałam....Nie przyjmujac do wiadmosci,że to było...minęło...Wiec nie rób z siebie ofiary....Chociaż ....jesli Ci to pomoże....niech tak bedzie,że to ja jestem ta złą....

Samanta napisał/a:

Skoro tu piszesz, to każdy ma prawo do swojego zdania i oceny sytuacji. Ja nie oceniam Ciebie ani Grzesia, to wy wiecie najlepiej co was łączyło i dlaczego tak trudno wam dojść do porozumienia. I nie osadzam jednej strony, bo mówisz, ze pomyłki się zdarzają, owszem, ale nie oczekuj, że w takiej sytuacji on zostanie Twoim przyjacielem, bo przyjaciół się nie rani. Jedynie czego można oczekiwać w tej sytuacji, to to, żeby Grześ w końcu zrozumiał, że go nie kochasz i odszedł z honorem.

Samanto, odejść można gdy z kims się jest. Mnie przy niej nie ma już od dawna.
Ona odeszła,a ja się nie narzucam, żeby była jasność.

Samanta napisał/a:

Nie łap mnie za słówka, zaprzeczasz sama sobie, z jednej strony piszesz, że jest natrętem, a z drugiej, chcesz traktować jak przyjaciela? W rozstaniach nie ma przyjaźni, powie Ci to każdy, kto został zraniony. Oczekujesz od niego, żeby przyjął Twoją decyzję z honorem, ale tak jak on reaguje człowiek, którego uczucia zostały zranione. Jeśli powiedziałaś mu, że to koniec, a on wpadł w szaleńczą zaborczość, posuwając się do (jak to napisałaś wyzwisk), to zmień tel. komórkowy, jeśli nie widzisz innego rozwiązania i chcesz mieć spokój. A jednak tego nie robisz z jakichś powodów.

NIGDY  JEJ  NIE WYZWAŁEM !!!   NIGDY !!!

I nigdy nie byłem zaborczy.

I nigdy nie byłem natretem.

Dlatego tak strasznie przeżyłem założenie tego tematu.

Mam taki charakter, ze nie zrobie niczego jeśli nie zauważe jakiejś zachęty do tego. Daleki jestem od narzucania się ze swoją miłością komukolwiek,ale gdy ktoś do mnie dzwoni i mówi płaczliwym głosem że wcześniej nie znał charakteru tej miłości ( bo słowo kocham w eskach padało z jej strony wcześniej) , ale teraz wie że to prawdziwa miłość i że kocha mnie naprawdę to.........jeśli ktoś na pierwszej randce łapie mnie za rekę i idziemy tak przez pół miasta całując sie czule......jeśłi póżniej takie czułośći były na porządku dziennym to......może jestem Nienormalny ale chyba mam prawo czuć się jakbym był kochany i reagować jak zakochany, czyż nie ?........do rangi przyjaciela zostałem zdegradowany po roku, a i tak nie całkowicie, bo ni stąd ni zowąd pojawia się esek w stylu "potrafisz sprawić ze cie pokocham", "nikt nie jest wart mnie tak jak ty". To ja się pytam czy to nie było robienie nadzieii ?  No cóż, moja wina, że pozwoliłem jej siebie w sobie tak rokochać.jestem bardzo naiwny......

Grzesiek napisał/a:

Samanta napisał/a:

Nie łap mnie za słówka, zaprzeczasz sama sobie, z jednej strony piszesz, że jest natrętem, a z drugiej, chcesz traktować jak przyjaciela? W rozstaniach nie ma przyjaźni, powie Ci to każdy, kto został zraniony. Oczekujesz od niego, żeby przyjął Twoją decyzję z honorem, ale tak jak on reaguje człowiek, którego uczucia zostały zranione. Jeśli powiedziałaś mu, że to koniec, a on wpadł w szaleńczą zaborczość, posuwając się do (jak to napisałaś wyzwisk), to zmień tel. komórkowy, jeśli nie widzisz innego rozwiązania i chcesz mieć spokój. A jednak tego nie robisz z jakichś powodów.

NIGDY  JEJ  NIE WYZWAŁEM !!!   NIGDY !!!

I nigdy nie byłem zaborczy.

I nigdy nie byłem natretem.

Dlatego tak strasznie przeżyłem założenie tego tematu.

Mam taki charakter, ze nie zrobie niczego jeśli nie zauważe jakiejś zachęty do tego. Daleki jestem od narzucania się ze swoją miłością komukolwiek,ale gdy ktoś do mnie dzwoni i mówi płaczliwym głosem że wcześniej nie znał charakteru tej miłości ( bo słowo kocham w eskach padało z jej strony wcześniej) , ale teraz wie że to prawdziwa miłość i że kocha mnie naprawdę to.........jeśli ktoś na pierwszej randce łapie mnie za rekę i idziemy tak przez pół miasta całując sie czule......jeśłi póżniej takie czułośći były na porządku dziennym to......może jestem Nienormalny ale chyba mam prawo czuć się jakbym był kochany i reagować jak zakochany, czyż nie ?........do rangi przyjaciela zostałem zdegradowany po roku, a i tak nie całkowicie, bo ni stąd ni zowąd pojawia się esek w stylu "potrafisz sprawić ze cie pokocham", "nikt nie jest wart mnie tak jak ty". To ja się pytam czy to nie było robienie nadzieii ?  No cóż, moja wina, że pozwoliłem jej siebie w sobie tak rokochać.jestem bardzo naiwny......

Naiwność naiwnością a jest jeszcze godność.

Grzesiu, mam pomysł, po prostu zapomnij o niej, to jedyne wyjście. Do niczego nie dojdziecie w taki sposób, tylko do nienawiści. Rozejrzyj się za inną dziewczyną, nie marnuj czasu na coś, co jest już skazane na niepowodzenie. Zraniła Cię , wiem, przyznała się, że zrobiła źle, choć to nie jest żadne usprawiedliwienie, ale naprawdę, nikogo nie zmusisz do miłości, a takie skakanie sobie do oczu teraz, udowadnianie czyja to wina zmierza donikąd....

Samanta napisał/a:

Grzesiu, mam pomysł, po prostu zapomnij o niej, to jedyne wyjście. Do niczego nie dojdziecie w taki sposób, tylko do nienawiści. Rozejrzyj się za inną dziewczyną, nie marnuj czasu na coś, co jest już skazane na niepowodzenie. Zraniła Cię , wiem, przyznała się, że zrobiła źle, choć to nie jest żadne usprawiedliwienie, ale naprawdę, nikogo nie zmusisz do miłości, a takie skakanie sobie do oczu teraz, udowadnianie czyja to wina zmierza donikąd....

A Ty od kiedy jestes taka prawa kobitko? Zdaje się ,że do niedawna miałaś dylemat-dobry i nudny mąż czy kochaś który daje ci prawdziwe emocje.