Kryzysowa Narzeczona - Netkobiety.pl

To słowa piosenki, ale pasują do tego co mi się przytrafiło. Przez 5 lat byłam z chłopakiem , którego kochałam ponad życie. Który był moją wielką namiętnością i miłością. Którego darzyłam zaufaniem i dla którego mogłam zrobić wszystko. Poznaliśmy się pod koniec studiów. On kończył historię - ja rachunkowość na Akademii Ekonomicznej. Od początku był wiadomo, że to raczej ja mam lepsze szanse na rynku pracy. On po historii zaczął uczyć w szkole. Ja poszłam pracować jako księgowa w jednej firmie. Miałam szczęście, fajny zespół i szefa i szybko awansowałam. Po 3 latach pracy zarabiałam dużo. Było nas stać na wiele bo jeżeli z kimś jesteśmy to jesteśmy i mu nie wyliczamy. Takie było moje podejście. W pewnym momencie on stwierdził, że raca w szkole go męczy. Zwolnił się i twierdził ,ze zacznie szukać czegoś nowego. Nie protestowałam - na początku nawet mnie ucieszyło, że jest taki ambitny i że chce coś więcej zrobić. Po roku jego siedzenia w domu i "szukania" pracy, miałam powoli dość. Nie szukał, żył sobie pasożyt na mój koszt  i całymi dniami klikał po internecie. Zrywaliśmy, wracaliśmy , on obiecywał poprawę, zaręczyliśmy się. Poprosił mnie pewnego dnia o duże pieniądze - jakieś 15 tysięcy na jakieś studia niby, które mu pomogą się przekwalifikować.  Dałam. Tego dnia zniknął. Napisał tylko meila - przeprasza, ale kogoś poznał, pieniądze zwróci jak będzie mógł ... Poczułam ulgę. I tak jest do dziś Zaczynam od nowa, biedniejsza o kilkanaście tysięcy, ale chyba w końcu wolna