BEZRADNOŚĆ - Netkobiety.pl

witam! mam nadzieję, że może tutaj znajdę kilka podpowiedzi.. temat wałkowany ale może jednak:)
Od roku spotykam się z facetem, który jest z związku z matką 7 letniego chłopczyka. Nie są małzeństwem. Odkąd zaczęli mieszkąc ze sobą, przed urodzeniem dziecka zaczęło się wszystko psuć. Mimo to postanowili w ramach ratowania związku zrobić sobie dziecko(sic!)! Od tego momentu popier*** się wszystko całkiem. Wieczne obrażania, nieodzywania po 2-3miesiące, opowiadania zmyślonych historii w pracy wspólnym znajomym. Od 1,5 roku się pakuje i "wyprowadza". Sprawdzanie smsów, portfela, komputera, samochodu jest na porządku dziennym.  Kobieta jest toksyczna matką - 7 letnie dziecko śpi z nią w łóżku, nie potrafi się samo ubrać, je miksowane jedzenie(bo ona boi się że się udławi)-jest karmione bo nie umie używać sztućców, pije z kubka niekapki bo inaczej nie potrafi, nie wychodzi na dwór jak pada deszcz, śnieg, świeci słońce, nie jeździ na rowerze, nie pływa w morzu bo może mu się coś stać. Najlepszą formą spędzania czasu jest oglądanie bajek bo tj bezpieczne. Dziecko nie ma kolegów, do przedszkola nie chodzi bo może się tam czymś zarazić. Jej rodzice są zastraszeni i przestali już jej zwracać uwagę. Ona twierdzi że jest fantastyczna matką i że nic nie można jej zarzucić. Pracuje ale zarabia tyle żeby starczyło na jej wielki potrzeby. W domu nie robi nic - nie gotuje, nie sprząta. Robią to za nią jej rodzice. Nie płaci za mieszkanie(nie jej mieszkanie w kt nie jest zameldowana) ani za zakupy, oprócz tego dostaje 2000tyś miesięcznie na potrzeby dziecka.
2 miesiące temu Marek zaczał się "stawiać", późno ale w końcu. Kłótnie są codzienne. Zaczyna nastawić dziecko przeciwko, nie odbiera telefonów, nie pozwala na to żeby ojciec porozmawiał z dzieckiem jak jest w pracy(jest lekarzem więc dużo pracuje). Opowiada że ma kogoś, że jest z nim w permanentnej ciąży, że odejdzie do niego i zabierze dziecko- odchodzi już właśnie 1,5roku. Cały czas twierdzi że ma gdzieś to co on robi na boku, że jej tylko zależy na dziecku. Ale nie zostawi go bo nie znajdzie drugiego frajera który będzie jej płacił nie wymagając w zamian nic...
Jest mi z nim dobrze. Wiem że jestem też dla niego ważna, wiem że spotkania ze mną dają mu potrzebną teraz siłę na walkę z matką o dziecko, o to żeby odkręcić poprzednie lata i rozwinąć go społecznie. Nie chce sam jej wyrzucić z mieszkania bo da jej kolejny argument do ręki. Sąd przyzna prawa jej, to jest pewne, niestety. To się rozsypie bo nie można żyć w takiej głębokiej patologii ale nie wiadomo kiedy...
Nie wiem co mam robić, czy szarpać się dalej czy dać sobie spokój? Pomocy?