obawa przed przyszłością... - Netkobiety.pl

ja mama to samo, czuje sie bezradna, a zarazem mam sile zeby walczyc. Tez mam obawe ze nie bede potrafila zaufac innemu facetowi. Tydzien temu powiedzialam mamie ze mam ochote wyjsc z domu i juz nie wrocic, bo co to za zycie bez ukochanej osoby. Wiele razy mowilam, ze mam juz gdzies co sie ze mna stanie.
Nie wiem czy sa jeszzce normlani, wiem ze kazdy mi powtarzal ze tego kwiatu jest pol swiatu, ale nikt nie dokonczyl tego przyslowia, ktore brzmi:" tego kwiatu jest pol swiatu, a 3/4 ... warte."

Ja osobiscie coraz czesniej mysle nad tym ze bede sama. Bo jakos nie mam ochoty przechodzic czegos takiego poraz kolejny. Wiem ze przynajmnie przez najblizszy czas napeno nie bede chce sie wiazac z nikim, no chyba ze on wroci, to co innego. Teraz mam duzo wolnego czasu z powodu braku pracy i chce go jakos wykorzystac, ale nie mam zabardzo z kim. A jakas samotna wedrowka to moze byc fajna ale zawsze to razniej w pare osob.

Tylko co w sytuacji kiedy ja nie potrfie być sama?  Jestem osobą otwartą, wrażliwą i lubie ludzi, ich towarzystwo. Od kiedy pamietam czy to były czasy studenckie czy teraz nie  potrafiłam byc w domu sama chociaż przez chwile. Jak zmuszała mnie do tego sytuacja bo mój ex musiał wyjechać to szłam do koleżanki na noc.

Ale  cieszę się z tego , że jestem kobietą niezależną. Mój związek na szczęście nie polegał na całkowitym odizolowaniu sie od innych ludzi. Mam prace. znajomych, rodzinę i przyjaciół. Zawsze uważałam,że mimo tej drugiej połówki nie wolno pozwolić na utratę przyjaciół. Jedyne czego mi brakuje to mieszkania i siły by to przeżyć. Bliscy starają mi się pomóc jakoś przetrwac te najgorsze chwile. Ale ja sama nie wiem czy chcę. Wczoraj powiedzialam mamie, ze nie chcę już żyć, bo nie mam dla kogo, to powiedziała mi że dla niej , dla taty i rodzeństwa.

chyba to mi tylko pozostaje w tym momencie. Muszę się nauczyć jak życ sama ze sobą. Boję się tego, ale w tej sytuacji , w jakiej się znalazłam, chyba jestem zmuszona.