Trwanie czy rezygnacja ?? - Netkobiety.pl

Nawiązując do tego co pisałeś w poprzednich postach...

Wiesz.. czasami kogoś kochać to pozwolić mu odejść..  Mówiąc jej że poznałeś kogoś innego etc.. tylko dołożysz jej bólu.. Najlepiej zakończyć to rozmową.. szczerą rozmową.. Taką rozmową w której uświadomisz jej że nie ma innego wyjścia i w końcu musiałoby to nastąpić..

Myślę że brakuje Ci silnej woli... żeby to zakończyć...
Mimo że jak pisałeś ona nie ma złudzeń że nie będziecie razem to jednak myślę że jakaś tam nadzieja w niej tkwi.. W końcu to już trwa 2 lata..

Zatroskany, zapoznaj się z regulaminem forum. Właśnie edytowałam Twoje posty-na forum netkobiet nie piszemy posta pod postem, należy używać opcji "edytuj".

Proszę, nie każ mi upominać Cię po raz kolejny

Moderatorka Noelle

Po co kombinować jeszcze bardziej tą całą sytuację.. Teraz chcesz powiedzieć jej że przespałeś sie z inną a za jakiś czas raptem pojawić się w jej życiu i znowu namieszać?
Wiedziała że jesteś żonaty.. Wiedziała że nie zostawisz rodziny.. I chyba powinna mieć świadomość że taki układ nie będzie trwał wiecznie...
Nic nie zrobisz w tym kierunku żeby zmniejszyć jej ból.. Ból będzie.. Ale odchodząc i zrywając z nia kontakt definitywnie dasz jej szanse na to żeby ułożyła sobie swoje życie..

A pomyślałeś w tym wszystkim o swojej żonie..?

jak czytam coś takiego to mnie krew zalewa!!!
zanim wlazłeś do łóżka z jakąkolwiek kobietą ...zastanowiłeś się nad skutkami??!!
sex bez zobowiązań ...uprawiaj z prostytutkami a normalnej kobiecie nie mieszaj w głowie.

masz rację ,nie jest to fajna perspektywa ani dla Ciebie ani kochanki...ani dla żony!!
Myślałeś co dalej?? Skoro nie kochasz żony ile jeszcze razy ją będziesz zdradzał??!
Jak bedzie wygladało Wasze życie w tym kłamstwie??
I jak Wasza czyli mężczyzn przewrotna natura pozwala Wam żyć i uprawiać sex z kobietą której się nie kocha a jest się z nią tylko dla proformy oraz żyć na boku z kobietą którą rzekomo się "KOCHA" ale jednak nie rezygnując dla tej "MIŁOŚCI" z niczego ?!
Powiem ci tylko tak....już wyrządziłeś krzywdę ,cholerną krzywdę swojej żonie,kochance ....i kiedyś za to przyjdzie ci zapłacić!!
A na drugi raz zanim zaczniesz szukać sexu bez zobowiązań .... to dobrze to przemyśl !!
Bo to, że masz potrzebę się zaspokojenia... to gówno nie argument!!
Pomyśl, że jesteś winny coś żonie.... skoro brałeś z nią ślub! A poza tym nie masz prawa ryzykować jej zdrowiem dla zaspokojenia swych potrzeb seksualnych.
Mam nadzieję tylko,że ani żona ani kochanka cierpieć nie będą czego im życzę
Za to TY...jak najbardziej, w imię swojej "odpowiedzialności " i "miłości" do obydwu

zatroskany chyba powinieneś pomyśleć trochę szerzej, na przyszłość, zastanowić się nad konsekwencjami swoich decyzji i odpowiedzieć sobie:
- czy zostanie z żoną, tylko dla dobra dziecka, rzeczywiście temu dziecku wyjdzie kiedyś na dobre gdy będzie widziało, że nie kochasz jego mamy?
- skoro wcześniej znalazłeś sobie kochankę początkowo do seksu i nawet z nią teraz zerwiesz, to to, ze nie kochasz żony może spowodować, że w przyszłości znajdziesz sobie kolejną kochankę,
- czy to, że chcesz trwać w małżeństwie tylko dla dziecka nie jest przypadkiem wymówką i wygodą, po to by nie próbować zmierzyć się z trudnymi decyzjami, takimi jak być może odejście od żony, skoro jej nie kochasz, żeby jej dalej nie krzywdzić, bo mam dziwne wrażenie, że trwanie w takim małżeństwie nie uszczęśliwi nikogo, ani Ciebie, ani Twojej żony, ani dziecka.
Może pora podjąć jakieś kroki, które sprawią, żeby mniej osób na tym później ucierpiało. Zastanowić się, jeżeli chodź trochę kocham żonę to spróbuję zawalczyć o to małżeństwo, a jeśli nie, to odejdę, żeby mogła sobie w spokoju ułożyć z kimś innym życie, żeby była szanowana, a nie zdradzana, żeby dziecko nie patrzyło na taki związek bez miłości. To są na pewno ciężkie decyzje, ale takie trwanie, żeby trwać w małżeństwie niby dla dobra dziecka też nie wydaje mi się dobre. Myślisz jak zniesie wasze rozstanie kochanka, a nie myślisz o tym, że okłamujesz żonę. Nie kochasz jej, ok, ale to nie usprawiedliwia Cię, zeby ją zdradzać i nie szanować.
Nie myśl wyłącznie o sobie i kochance, ale pomyśl czy swoim postępowaniem nie krzywdzisz swojej rodziny.

Taaaa, zonka sie znudziła i wystawisz ja jak niechcianego kotka za próg swego zycia . A co sie stanie jak i kochanka Cie znudzi i ratatata będize lepsze z mlodziutka kolezaneczka z pracy na przykład? ? Wtedy kochanke wystawisz za kark swego wtórnego związku i  paaa? Życie to nie tylko ratatata , ale odpowiedzialnośc za drugiego człowieka, nie sądzisz? Więc przemysl sobie zanim pomyslisz o ratatatata to pomyśl co poczuje zona....

Gdyby każdy myslał tylko w kategiriach ratatatata to by dopiero było...

Dziekuje wszystkim za reakcje na moj post. Mam nad czym myslec, dziekuje szczegolnie Truskaweczce30 !!! Tak to juz bywa ale zauroczenie, fascynacja, w kncu milosc przychodzi

dziekuje jeszcze raz wszystkim, mam nad czym myslec, fajnie jest miec do kogo napisac i poczytac porad dziekuje i pozdrawiam

Jakie ja miałem klapki na oczach.
Gonitwa za samozadowoleniem a gorycz tylko.
Szczęście ze się opamiętałem, mogłem wiele stracić.
Uczucia żony były mi całkowicie obojętne. A wszystko co robiłem było mydleniem jej oczu, prezenty, kwiaty, wyjazdy wspólne, nawet częstotliwość naszych zbliżeń się zwiększyła żeby tylko nie podejrzewała że coś się dzieje.
Tylko po to żeby dzieciaki wadziły ze maja tatę.
A czasu który im zabrałem już nie odrobię.

Zatrzymałem się, zastanowiłem się co jest dla mnie najważniejsze, kim chcę być i zacząłem się zmieniać.
Może jeszcze nie wszystko stracone.

Zazdrość dzięki tobie zrobiłem kolejny krok
pomogłaś mi zdjąć klapki z oczu

ZATROSKANY nigdy nie rob czegos tak glupiego-nie klam jej że masz kogoś!To strasznie boli...tak uslyszalam.
Przeczytaj moj wątek,nic gorszego nie moglam zrobic oklamując Go w ten sposob!Załuje teraz bardzo i mam tylko nadzieje ze kidys bedę miala szanse powiedziec ze to nieprawda.
Tylko szczera rozmowa o rozstaniu moze tak naprawde pomóc.
Nie szukaj sposobu na to zeby bezboleśnie,albo jak najmniej boleśnie przeżyc rozstanie bo takiego sposobu nie ma.Ja w tej chwili pragnęłabym tylko sporadycznego kontaktu w formie telefonu-"co słychac".Wiem jednak,przekonalam sie że to tez rozdziera serce.
Jesli nie kochasz żony to po co w tym trwasz-odejdz.Możesz byc wspaniałym ojcem i z daleka.Ja jednak rozumiem-nie chcesz burzyc swojego wizerunku,nie chcesz tracic w oczach dziecka.Tak  ono musi czuc sie bezpieczne,kochane przez oboje rodziców.Jednak dla czego Ty masz byc meczennikiem jeśli jej nie kochasz.Myślę że to nie jest cala prawda,wiele czynnikow sie skałada na to że jednak wybrałe  rodzinę,nie tylko dziecko,nie oklamuj sie.
Powiedz mi ,jeśli możesz czy potrafisz po tym romansie normalnie funkcjonowa,czy każde zbliżenie z zona nie przypomina ci o niej,czy nie czujesz swojej kochanki zamykając oczy...

Dziękuję.

To przyslij go tu na forum

Zazdrość ja na samym początku mu pokazałam to forum..;)poczytał troche i uznał ,ze to jakieś głupoty powypisywane...;)co prawda wtedy był jeszcze pod wpływem czarów...
Morfeusz..oby...nie chce by mu było łatwo,bo zaraz zapomni co mi zrobił i historia się powtórzy.Chciałabym by pamiętał co przeszłam...i żałował na tyle mocno,by juz tego nigdy nie zrobić.Póki co..błądzimy trochę nie mogąc odnaleźć drogi...staram się choć On mi jakoś nie ułatwia tego.Niby chce naprawy...ale czuję ogromna barierę gdy choć na moment zostajemy sami..jakby chciał uciekać.Widzę,ze ma problem spojrzeć mi w oczy.Powiecie mi zaraz...że to On powinien teraz sie starac i stawać na rzęsach by odbudować moje zaufanie.Ja wiem jedno..na tyle go znam ,jesli będzie widział ,ze nie chce mu wybaczyc..i nie daj Boze przypominałabym mu na kazdym kroku co mi zrobił...nie dał by rady ..i pewnie się poddał.Dlatego udaję jakby nic się nie stało..i choć cały czas mam świadomość,że mój mąż jest innym człowiekiem niż cały ten czas mi sie wydawało ,chcę po prostu dać temu wszystkiem jakąś szansę..w sumie na rozwód i definitywne kroki zawsze jest czas..a ja musze mieć pewność ,że zrobiłam wszystko.Wszystko nie dla NIEGO..a dla siebie,dziecka ..Mimo wszystko go kocham..pewnie dlatego ,ze zawsze naprawdę kochałam..
Strasznie mi ciężko Kochani..najgorszy nie jest zakręt..a wyjście na prostą...

Kochana i znów się z tobą nie zgodzę.

Może wam powiem o swoich uczuciach. nie znam męża Batrix i nie wiem co myśli pewnie jesteśmy podobni do siebie w jakimś stopniu ale i tak różnimy się.

Mój powrót na łono rodziny trwał bardzo długo.
trzy letni romans próbowaliśmy z kochanką skończyć kilka razy. Zawsze któreś  miękło i wracaliśmy do siebie.
W końcu postanowiliśmy oboje ze lepiej będzie skończyć to wszystko może nawet bardziej ona niż ja. Ja miałem cały czas nadzieje że będziemy jeszcze kiedyś razem.
Romans sie skończył ale kontakt był miedzy nami często rozmawialiśmy. Upłynął rok od końca romansu ale nadal mieliśmy ze sobą kontakt.
W miedzy czasie dowiedziała się żona.
Mi wisiało co ona zrobi. romans trwał nadal. Burdzej się kamuflowałem, żona płakała po nocach a mi to wisiało. Myślami zawsze byłem obok tek drugiej.
Żona starała się zabiegała o mnie troszczyła się i miała nadzieję ze zapomnę o tamtej.
To wszystko znów doprowadzało tamtą do rozpaczy. Ona nie mogła się wykazać swoją miłością, nie mogła się do mnie przytulić w nocy, czy po prostu zjeść zemną zwykłego śniadania. Brakowało jej tej zwykłej codzienności ze mną.
Ja natomiast nie widząc jej na często nie wiem czy byśmy sobie do oczu nie skakali o te zwykłe sprawy ( przysłowiową przesoloną zupę). Dla mnie kochanka stała się ideałem (w końcu nie miały kiedy powstać rysy na tym krysztale).
Pękło coś, nie wytrzymała tego ze nie jest na pierwszym miejscu. Koniec
I zaczęło się moje powolne wracanie do żony. Dużo z nią rozmawiałem, mieliśmy kilka wspólnych wyjazdów.
Pamiętam jedną z naszych pierwszych rozmów była w zupełnej ciemności nie mogłem jej spojrzeć w oczy.
Mimo ze jest wspaniałą kobietą ja uczepiłem się kilku jej wad tylko po to żeby jej umniejszyć żeby się usprawiedliwić żeby jej nie kochać
Wiem ze to jej wady popchnęły mnie w inną stronę, a ja poleciałem jak na skrzydłach dalej.

Teraz jak emocje trochę opadły i jestem pewien że dobrze się stało. Uświadomiłem sobie co mogłem stracić.
Pracuje teraz na zaufanie a to wcale nie jest łatwe. Nie potrafię powiedzieć na 100% że kocham żonę, Nie wiem czy oddał bym jej nerkę jak by zaszła taka potrzeba.
Jestem staram se zasłużyć na to co mi daje na jej miłość. Tylko co ja jej daje w zamian?
Jak mam spojrzeć jej w oczy i powiedzieć kocham, skoro tyle złego jej wyrządziłem i nie wiem czy to prawdziwa miłość, czy tylko mi jest z nią dobrze.
A jeśli to z miłości jestem z nią? To nadal nie jestem z nią szczery bo nie mam tyle odwagi by powiedzieć jej to wszystko co tu teraz piszę.
Czuje się jak z puszką pandory, gdybym ją otworzył żona by tego nie wytrzymała.

Zatroskany, jesteś zwykłym draniem, więc po co chcesz się wybielać w oczach rodziny i samoumartwiać rozstaniem z kochanką dla "wyższych wartości" jakimi są rodzina i dziecko? Nie staniesz się przez to lepszy i honorowy tylko dlatego, że będziesz ponosił ból po rozstaniu z kochanką. Większą krzywdę zrobisz dziecku jak bedzie Cie widziało w stanie wegetacji, jak będzie patrzyło na Twoje relacje z matką, kobietą do której nic nie czujesz.

Więc nie zgrywaj kochanego tatusia i męża bo to żałosne. Zamiast krzywdzić dalej swoją rodzinę i kochankę (tak, tak okłamywanie rodziny nawet nieświadome to wielka krzywda) powinieneś rozstać się z żoną, powiedzieć jej prawdę, przyznać się jakim jesteś draniem. Jeśli zaś tak bardzo kochasz dziecko to nic nie stoi na przeszkodzie, żebyś dalej był dla niego kochającym ojcem, nawet po rozwodzie.

Teraz czujesz, że kochanka jest całym światem, ideałem, głownie wynika to z tego, że jest tylko doczepką do Twojego życia, a nie pełną jego uczestniczką. I założę się, że po rozstaniu z żoną i związaniu się na stałe z kochanką Twoja wyobrażenie o niej pęknie jak bańka mydlana i w Twoich oczach okaże się tak samo zwykłą kobietą jak żona, albo nawet "bardziej zwykłą" co skłoni Cie do refleksji o tym, że popełniłeś błąd, ale to już inna kwestia.

Narazie powinieneś zakończyć tą farsę, rozwiedź się i przestań krzywdzić rodzinę, a co przyjdzie to przyjdzie.

Kochany, ale gdzie Ty się ze mną nie zgodziłeś? Zgodziłeś się w 120%.
Bardzo szczerze opisałeś swoje emocje - po raz kolejny dziękuję Ci za to
Pamiętasz, kiedyś Ci o tym pisałam, ale jeszcze byłeś ho,ho, ho... daleko w tyle do dzisiejszego posta.
Właśnie o to Cię zapytałam - czy zdajesz sobie sprawę z tego, że żona może "nie unieść" emocji.
Bo decyzja to jedno, a życie z jej konsekwencjami to drugie. Czasami po jakimś czasie okazuje się, że sytuacja nas przerasta. Myślimy, że damy radę, ale nie mamy pewności. Z czasem, gdy dociera do nas ogrom cierpienia lub z drugiej strony odpowiedzialności - okazuje się, że nie jesteśmy w stanie żyć obok osoby, która samą swoją obecnością przypomina nam nieustannie o przeszłości. O ty właśnie wtedy pisałam.
Wtedy nie rozumiałeś o czym pisze -teraz sam to zauważyłeś.
Pozostaje nadzieja, że Wam się uda. Będę trzymać kciuki - jesteś jednym z nielicznych, którzy CHCĄ się zmienić.
Ściskam Cię mocno.

starażono
nawet nie jestem wstanie sobie wyobrazić twego bólu. lub mojej żony.
Nabroiłem nie da się ukryć wiem jak jej ciężko.
Długo uczyłem się sam siebie. Żeby nazwać swoje własne uczucia. Nauczyć się odróżnić uczucie od czynów i myśli.
Wyczulić swoje ucho wewnętrzne które słucha tego co mówię i wprowadza we mnie niepokój gdy nie jest to zgodne z moimi wartościami.
Teraz wiem ze wszystko co się zdarza co mnie  spotyka ma jakiś sens. W drodze do bycia lepszym. Trzeba se czasem przewrócić żeby zobaczyć przeszkodę na drodze.
Ale wracając do ciebie mam myśl.
"Inni nie mogą nam zabrać naszego szacunku dla siebie, jeśli im go nie oddamy" Gandhi

Pisałaś ze nie masz samoocenę bliską zero. I nie umiesz pokochać siebie patrząc w lustro.
A dlaczego nie patrzysz wewnątrz siebie? Wiem ze masz piękne i bogate wnętrze. Dlaczego to chowasz głęboko w sobie?
Dlaczego słuchasz innych zamiast siebie? Dlaczego gdy czujesz ze coś jest nie tak nic nie mówisz?
Wtedy twoja dusza aż wyje z bólu bo nie pozwalasz jej dojść do głosu?
Usiądź i posłuchaj jej głosu. Zrób małą rzecz zgodną z jej wołaniem.
Zobaczysz jak się poczujesz. Usłyszysz swoje szczęście w samej sobie takie malutkie.
I za chwile kolejne. I następne coraz większe.
I za każdym razem gdy usłyszysz głos ze coś nie tak zawróć i zrób tak jak być powinno.
Żyj w zgodzę z samą sobą.

Gdy moja dusza krzyczała ze coś nie tak, skutecznie ją zagłuszałem sexem, alkoholem, pracą lub samoumartwieniem. Nic to nie dało
Gdy w końcu zacząłem słuchać sam siebie. Poczułem się lepiej, po stokroć bardziej wartościowy.
Mogę stanąć przed lustrem spojrzeć sobie w oczy i powiedzieć ze jeszcze coś jestem wart.

Jestem własnie ta trzecią...
On jest żonaty, ma wspaniałe dziecko i nie kocha swojej żony, która świata poza nim nie widzi. Wedle jego słów jest dobrą kobietą, ale nie potrafi z siebie wyłuskać miłości do niej.
Jestem 10 lat od niego młodsza. Od 2 lat szalejemy za sobą. Żona się dowiedziała, kilka razy od niej odchodził, potem wracał dla dziecka.
Jego żona jest strzępkiem nerwów, on też, ja też. Po kilku awanturach, które trwają w jego domu on prawie osiwiał, zona leczy się u psychiatry. Cała jego rodzina stoi za nią, wyzywają go od niedojrzałych gówniarzy.
I tu sedno sprawy i ja i on wiemy, że jesteśmy dla siebie stworzeni, mimo wielu prób, nie wytrzymujemy rozstania na dłużej niż tydzień.
Wiemy, że być powinnismy ze sobą, ale on mówi że przysięga, że rodzina i wiem, że to ja sprawiłam mu z miłości najgorszy koszmar w życiu. Wiemy na 100% że oboje się kochamy.
Całkowity pat i totalny bezsens życia.

Autorze zachowujesz się jak TCHÓRZ..Miałes odwagę zdradzić żonę,a nie masz odwagi zakończyć romansu? Znasz takie słowo UCZCIWOŚĆ?????????? Kłamiesz żonę- Bogu ducha winna kobietę, klepiesz tu ckliwe słówka,że  nie zostawisz żony,bo macie dziecko! Ty ją już zostawiłeś kiedy wskoczyłeś w ramiona kochanki? To hipokryzja.. w czystej formie..jak możesz  swojej zonie w oczy spojrzeć, spędzać z nią czas  skoro podobno kochasz inną kobietę, usprawiedliwiasz się dzieckiem??????? Bzdura- a czy ty uważasz,że dziecko nie zauważy,że ciebie i żony już nic nie łączy? haha Żyjesz w  jakimś potwornym zakłamaniu.. I te pomysły iście z telenoweli brazylijskiej- powiem jej,że  mam inną.. a po latach pojawię się i opowiem,że to był fortel.. orzesz no..ja pierdzielę.. Wiesz co... na twoim miejscu postanowiłabym być  szczera do bólu z całym wachlarzem konsekwencji- trudno- ale najuczciwiej byłoby powiedzieć żonie o całej sytuacji i albo liczyć,że ci wybaczy albo odejść jak facet- a  hmm ojcem to ty dla dziecka będziesz zawsze i jak zechcesz to zrobisz tak,że dziecko nie odczuje twojego braku ..