Jak poradzić sobie ze skąpym facetem? I gdzie tu partnerstwo? - Netkobiety.pl

ciekawa historia, a poprostu spytac ja dlaczego tak robi? a jak to bylo jak ty nie mieszkales z nim? a moze podpytaj jak to bylo w jego malzenstwie? moze tam sie tego nauczyl, no ale co by nie bylo tak jest ze  faceci uwazaja ze zycie to grosze, moj ojciec na dwie corki daje matce 300zl!! powiedzial do mamy "wyliczylem ze tyle kosztuje. moim rodzice sa malzenswtem ale nie ma wspolnej kasy...widocznie faceci tak maja, a moze on zbira na cos konkretnego? spytaj go czy jemu bedzi etak odpowiadac ze ty bedziesz wszystko kupywac do domu, jedzenie i chemie a on rachunki na pol z toba, a moze i do rachunkow sie niech nie doklada, spytaj czy to mu bedzie odpowiadac bo byc moze oszczedza na cos, dla corki? jak powie tak to rzyc go!! po co ci facet ktory sepi kazdego grosza a moze wlasnie na to liczy ze ty bedziesz utrzymywac a on zaoszczedzi na tym.
dzis przeszlam wielka wojne z mezem na ten sam temat-kasy, tzn odwrotna sytulacja bo to ja sie darlam ze zaciskam pasa a on kase z latwoscia wydaje(wspolna kase,a wlasciwie to jego)...uslyszlam tylko "no i dobrze..." aj nie pytaj co sie dzialo dalej. ale u nas byla wojna o wydatki nie potrzebne a nie o lodowke, tu mam totalne zezwolenie wydawac robic co chcem. a moze powiedz mu po zjedzeniu dobrej kolacji jakie on widzi rozwiazanie tej sytulacji? niech to on cos zaproponuje, a dobra kolacja zasponsorowana przez ciebie bedzie wspanialym dowodem jego zachowania...
  po dzisiejszej wojence z mezem wydaje mi sie ze gadka o kasie jest czyms najgorszym z mozliwych tematow

syla....
w jego poprzednim związku tamtej dziewczynie było ciągle mało. Markowe produkty ubrania, wszystko co z metką. Ja nie jestem metkową dziewczyną coś musi mi się podobać. Z resztą on nie dokłada do moich ubrań nawet grosza. 

Tak on zbiera na nowy samochód, bo faktycznie jest mu potrzebny. ale i na moto i na prawo jazdy na motor. Do tego wszystkie ubezpieczenia a nie mówiąc o całym ubraniu dla motocyklisty. W dodatku wydał na 2 wizyty  do Szkocji o których napisałam w innym wątku, w których to nie chciał zabrać mnie ze sobą.

Jeśli chodzi o kolacje to już była nie jedna, zawsze mu wszystko smakowało. I to nie były jakieś dania z drogich produktów.  Powiedział zawsze że było pyszne. Z tego co ugotowałam to chętnie się zajadał. I ugotowałam zawsze więcej by miał od razu do pracy. On na to że przeze mnie przytył, Jak jakoś nie przytyłam w tym samym czasie. Tylko ja zjem jedną porcję a on z 4 bo tak mu smakuje, bo przedtem jadł tylko kanapki....i teraz znowu chce do nich wrócić.

A podstawowe problemy....a nie chce juz mysleć jakby było gdybyśmy musieli kupić jakąś lodówkę. Na szczęście wynajmujemy mieszkanie.
Zamiast być zadowolonym że ktoś mu przygotował  danie i w dodatku jakiś deser co jakiś czas to ciągle czuje się zdominowana i niedoceniona bo po co to wszystko....

Ostatnio już nic nie kupowałam, bo co kupuje on wyjada....lodówka wieje pustkami a on nic na to...
Kupi na kanapki najtańszą szynkę, margarynę i chleb. Nie kupi sera bo za drogi...

Nasze zarobki nie są najgorsze ...nie jest to minimalna kwota ale trochę powyżej, więc nie należy narzekać.
Błędne koło....

właśnie próbowałam mu wcześniej wytłumaczyć że taka nie jestem. Że mamy wspólne rachunki. Zaproponowałam w jaki sposób powinniśmy robić zakupy ale żaden mu nie odpowiadał. pytałam czy ma jakiś inne rozwiązanie.  Mówił że nie broni mi by gotowała, żebym gotowała co chcę i lubię. I tak robiłam ...ale na początku czekałam aż może sam się domyśli że ja ugotowałam ja kupiłam produkty on mówił że smaczne i był zadowolony zjadał  zawsze 3/4 tego co ugotowałam.
Nie chciałam by wyszło że żałuję mu jedzenie, bo mama mnie zawsze nauczyła by nigdy go nikomu nie żałować, ale jeśli ktoś cię wykorzystuje.
Powiedziałam mu że musi dokładać się do produktów, bo ja je ciągle kupuję. On na to za każdym razem że nie muszę i on nie chce bym dla niego gotowała..... i później znowu cos ugotowałam dla siebie i znowu się podłącza do mojego jedzenia....

??;/

I gdzie tu partnerstwo?

kochana, albo gotuj tylko dla siebie,a jego miej gdzieś - niech sam sobie kupuje.
Albo się z nim rozstań - przykro mi,ale masz do czynienia z pasożytem jakich mało(przepraszam,ale nie mogę tego inaczej ująć). Zastanów się, czy chcesz być z tak okropnie chytrym człowiekiem.
Pomyśl sobie jakby to było gdybyś była na jego utrzymaniu,bo np urodziłaś dziecko i co wtedy?
Nie będziesz jeść?Albo dziecko nie będzie miało pampersów, bo szkoda?
To jakaś totalna paranoja, nie wiem skąd w ogóle biorą się tacy ludzie.
Bardzo Ci współczuję,ale według mnie powinnaś się od niego wyprowadzić....

Kobieto wiej jak najdalej od takiego faceta, to nie wróży nic dobrego. Może w przyszłości będziesz miała całe wesele wyprawić, albo dziecku pampersy kupować itp. Można tu mnożyć przykłady. Ja miałam kiedyś podobnie, miałam zapłacić za kino, za siebie i partnera, na paliwo po połowie, na wycieczce jedzenie kupować bla bla. I stwierdziłam, że nie chce takiego życia, mnie też się coś należy. Może się zmienia na tydzień, na dwa... ale potem bedzie znowu ta sama sytuacja.

Niezły cwaniak z tym brakiem pieniędzy przy kasie
Powiem Ci ,że masz mądrego faceta , tak się ustawił , mieszkanie i inne rachunki płaci tylko połowę , obiadki ma praktycznie za darmo, bo sponsorujesz je Ty , na samochód , motor itp. może sobie zbierać , także nic tylko oby tak dalej ...
Swojej córce nie żałuje , bo nie oszukujmy się pewnie sumienie gryzie , gdy widzi sytuację swojego dziecka .
Do kuzyna jedzie popić fajnie , ciekawe kiedy kuzyn wpadnie do was popić , tylko skoro Ty nie byłaś potrzebna im do picia w Szkocji , to może jeszcze na ten czas będziesz musiała opuścić swoje wynajmowane mieszkanie , bo oni tylko będą chcieli sobie popić .
Z tego wszystkiego wynika ,że w jego hierarchii wartości nie znajdujesz się na zbyt wysokim miejscu , a to co było w poprzedni związku nie powinno rzutować na ten , który obecnie budujecie . Pocieszające jest to ,że nie widzę nigdzie w Twojej wypowiedzi w zdychania ,że przecież go tak kochasz itp. bzdetów i nie wiesz co masz zrobić . Widać ,że sama starasz się o siebie zadbać , bo trzeba pamiętać ,że należy liczyć na siebie ,a nie na innych (nawet teoretycznie bliskich), bo innych nasze szczęście je** (mało interesuje)

Jeżeli nie chcesz, a widze że sie powoli poddajesz, to może faktycznie nie ma sensu?
Ale wiesz, jeśli napisałaś, że on miał wszystko pod nos, że teraz stara się zmienić - tzn tak mówi, to może faktycznie jest mu ciężko to zmienić? Napisałaś, że pomaga Ci jednak w domu, czyli jednak coś robi? Może doceń to i motywuj do dalszego działania zamiast się oburzać, denerwować? Musisz mu uświadomić, że najwyższa pora dojrzeć, że czas odkreślić przeszłość grubą kreską i nauczyć się żyć we dwoje. Martwi mnie tylko, że ty mu mówiłaś o swoich uczuciach a on Ci nie powiedział jeszcze że kocha.... Zamieszkaliście razem... To co on w końcu do Ciebie czuje?

Doceniam i widzę jak dużo już zrobił...i robi w porównaniu do tego co było kiedyś...będąc w Polsce rozmawiałam z jego siostrą jaki to on pomocy jest w domu itd. to nie mogła uwierzyć bo im nigdy nic nie pomagał...więc ucięłam temat szybko bo widziałam że nie czuje się komfortowo w takiej sytuacji bycia "kurą domową" z resztą nie wielu facetów to lubi... pomyślałam by zachował swoją męskość..a w domu może nadal mi pomagać...;)

Zamieszkaliśmy razem bo mieszkaliśmy jakieś 100km od siebie, ja pomogłam znaleźć mu pracę (nie spodziewaliśmy się że tak szybko uda mu się ją tu znaleźć) ...tu gdzie mieszkam więc zdecydowaliśmy się razem zamieszkać. Dla mnie przeniósł się tu gdzie jesteśmy..zmienił na podobną pracę minimalnie mniej płatną, ale miejscowość gdzie mieszkamy jest naprawdę śliczna...i w porównaniu do jego to nie ma nawet co porównywać.

Nie powiedział mi że mnie kocha, próbowałam kilka razy coś z niego wycinać, ale to nie przynosiło żadnego skutku. Powiedział, tylko że mu na mnie zależy, chce być ze mną...i jestem dla niego kimś bardzo ważnym.

Super się zachowałaś Pochwaliłaś faceta, a jednocześnie zakończyłaś temat, żeby nie poczuł się niemęsko No mnie się podoba Gratuluje

To, że przeprowadził się do Ciebie, zmienił pracę, otoczenie, aby być z Tobą.... moim zdaniem to naprawdę dużo znaczy. Mojej mamy partner który tak ją szalenie kocha po czterech latach się nie przeprowadził mimo, że to tylko 20 km różnicy.

Tak się zastanawiam, czy da się zmienić skąpstwo faceta?? Oni już tak mają. Myślą tym swoim rozumem, że czego tu potrzeba -mydło, chleb i parówki Pierze się samo, myje się samo, obiad się robi sam z niczego, a my tak pięknie wyglądamy beż żadnych kosmetyków ooo o to to to ja znam jak powiedziałam, że wydałam 50zł na kosmetyki z czego było ich sztuk 4 - to myślałam, że mnie chyba zabije "tyle kasy na kosmetyki wydawać kobieto", "po co ci to potrzebne" itp itd.

A jak ta metoda "nie kupuj nic, może sam zauważy i kupi"? Próbowałaś?

Dla nas to nie jest niemęskie (dla mnie nawet normalne) ale dla niektórych facetów jest, jak np w tym przypadku dla partnera magnolizy... no chyba, że po prostu był zawstydzony

Jeśli chodzi o przeprowadzkę to myślę, że jednak wiele. Z mojego punktu widzenia. Może był przywiązany może nie - tego nie wiemy.

Wydaje mi się, że tu jest potrzebna szczera rozmowa. Nie bezpośrednio o pieniądzach, tylko o Waszych relacjach. Wasz związek ma malutki staż - właściwie poznawaliście się i dalej poznajecie już pod jednym dachem. Zrób tę sugerowana wcześniej kolację (nieważne kto za produkty zaplaci) lub zabierz go do restauracji i nie myśl o tym, że będziesz musiała zaplacić rachunek. To zbyt ważne kwestie, żeby przejmować się kilkoma złotówkami (euro czy funtami - zaleznie gdzie mieszkacie). Zapytaj go, jak widzi Waszą wspólna przyszłość, jak wygląda jego wizja związku. Uświadom mu, że dla Ciebie jest nowym etapem, Ty starasz się nie przekładać na Wasz związek schematów z poprzedniego zwiazku, więc poproś, żeby on też staral się nad tym pracować. Jesteś nowym etapem jego życia i, jeśli chce go kontynuować, musi wspólnie z Toba opracować nowe zasady funkcjonowania. A wśród tych nowych zasad są właśnie kwestie finansowe. Wytłumacz mu, że nie jesteś koleżanką z akademika tylko jego partnerką. Oczekujesz życia na przyzwoitym poziomie, do którego możesz się dokładać w równym stopniu, ale nie możesz być sponsorem. Możesz użyć mocnego argumentu, że dla Ciebie facet, którego musisz utrzymywać bardzo traci na męskości. Dla Ciebie słowo "dom" kojarzy się z czystym mieszkaniem, pełną lodówką, obiadami i kolacjami. Powiedz, że jest to dla Ciebie tak ważne, że brak tego podważa sens Waszego związku, że nie czujesz partnerstwa, nie umiesz mu zaufać, pozbawia Cię poczucia bezpieczeństwa. Zapytaj co jest dla neigo ważniejsze: Ty czy ta niewielka kasa jaką powinien dołożyć do utrzymania mieszkania tak, żeby stworzyć z niego ciepły domek? Ważne, żeby wszystko co powiesz miało głębszy wydźwięk niż "nie podoba mi się robienie ci obiadków za moje pieniądze".

I uważnie słuchaj jego odpowiedzi. Jeśli kolejny raz napotkasz mur niezrozumienia - odpuść go sobie. Ty tak życ nie chcesz, a ten na razie drobny problem niebawem może okazać się wierzcholkiem góry lodowej...

A próbowałaś go namówić na to, żeby zamiast wspólnych zakupów on dorzucał co miesiąc ustaloną kwotę? Wtedy mogłabyś dowolnie dysponować tymi pieniążkami a on nie mógłby narzekać, że kupujesz niepotrzebne produkty...

No wlasnie sama nie wiem czy caly czas bedzie mi sie ciagle bawic w formowanie go.....by umial zyc w partnerstwie...
.
Pomaga mi srednio co drugi dzien to pozmywa naczynia....zapyta sie czy chce cos zjesc....wie jak pracuje dluzej to nawet cos ugotuje....Albo jesli ja staram sie cos przygotowac do jedzenia to zawsze dalam cos mu do roboty....czy to obrac ziemniaki czy marchewkę i takie tam. Zawsze to szybciej a nie jest wszystko zrzucone na mnie. Ale niestety wszystko musi byc zawsze przypomniane...bo tak sam siebie to zadko....

Na poczatku marudzil, ale teraz juz wie

Jak go zmienilam....nie bylo latwo...
ale od samego poczatku postawilam jakies zasady ze je wyobrazam sobie ze ja bede w koło niego chodzic jak tzw sluzaca. Powiedzialam ze skoro razem pracujemy tak samo ciezko to tak samo dbamy o dom. Ciezko bylo bo on byl zawsze nauczony przez mame ze wszystko podane pod nos, w dodatku posprzatane a on nic nie musial robic. Z reszta to sama moja mama robi ciagle u mnie w domu.
Wytlumaczylam mu ze nie jestem jego mama nie zajmuje sie tylko domem, ale pracuje na caly etat tak samo jak on....i przychodzenie do domu na drugi etat mi sie nie usmiecha, bo wcale mnie nie utrzymuje, sama na siebie pracuje, dokladam sie tak samo do rachunkow.....inaczej byloby gdybym siedziala tylko  w domu. Takich rozmów było xxx...dużo...
W dodatku pochwalilam go przed moja mama ze taki pomocny i kilkoma innymi facetami...by czul sie doceniony...

tylko z tymi rachunkami....plus wyjazdami samemu....malymi kroczkami cos tam dzialam....ale czuje ze opadam z sil....i nie wiem czy tak naprawde juz warto....gdyby chociaz powiedzial, ze mnie Kocha..a nie tylko ze mi zalezy...i jestem kims dla niego waznym.