historia zdradzonej miłości... - Netkobiety.pl

Hm,trudna sytuacja. Jak czytałam ja od razu widać było zdradę, Mąż przyznał sie do zdrady, walczycie o małżeństwo, dobrze. Jednak ty czujesz sie zraniona, nie dziwię się, to jest też przyczyną ze się nie pociągacie, ty masz żal,  Twój mąż, żałuje, Jednak postaraj się mu przebaczyć, jeśli nadal sie nie będzie układało, a wiadomo ze już nie będzie jak dawniej, to może dobrze zrobi Wam mała rozłąka. Będzie dobrze, jęsli się kochacie wszystko zwyciężycie

Od pół roku nie robie nic tylko analizuje to wszystko - fakt mam żal,ale mysle ze szanse dałam i dawałam od poczatku.Czasem mysle ze byłam za dobra za wyrozumiała.Nie wyrzuciłam go z domu nie przestałm gotowac dla niego ale on uwaza ze nie robie nic.Nabrałm zdrowego egoizmu jak pisałm stram sie robic sobie małe przyjemnosci,ale to jest zle bo jetem egoistka i wykorzystuje go finansowo.on robi tyle dla mnie a ja nawet do łozka nie chce znim isc ,wiec to naprawde nie jest łatwe.wszystko kreci sie wokół jednego rozumiem ze mu ciezko,ale czuje sie traktowana przedmiotowo zawsze mogł na mnie liczyc w trudnych chwilach ja na niego nigdy.był wtedy kedy sam uwazał za słuszne.jestem osoba wychodząca z rozmową kiedy widze ze cos sie dzieje.Zawsze mial wsparcie we mnie zawsze.Poszedl do łozka z tamta bo mnie nie bylo a trzy dni wczesniej kochał sie ze mna? .Mysle ze jest niedojrzały,a mowiac mi o tym mam wrazenie ze to nie było przyznanie sie do winy tylko zrzucenie na mnie kolejnego problemu.Naprawde staram sie nie przesadzac z wymaganiami co do jakosci zycia  on pracuje utrzymuje nas ale czy to znaczy ze nie moge nic?Fakt to było dawno czuje sie oszukana mogl mi tego oszczdzic i naprawiac swoj bład odrazu

Nie powiem twoja sytuacja jest bardzo trudna... Z tego co piszesz mam wrażenie że chciałabyś zemsty jakiegoś odwetu... Nie chodzi mi o to żebyś go również zdradziła. Zacznij myśleć o sobie. Przestań wkładać tak wielki wysiłek w prowadzenie domu, bo on jak sama przyznałaś nawet tego nie docenia. Niektórzy faceci tak mają. Uważają że jeśli pracują i utrzymują rodzinę to dokonali nie wiadomo jak wiele. Panuje u was strasznie nierówny podział obowiązków w domu... Cały dzień tyrasz gotujesz sprzątasz zajmujesz się dziećmi a on przychodzi z pracy i uważa że cały dzień nic nie robiłaś no i że masz lekkie życie. I jeszcze do tego ta zdrada... Chyba jest za bardzo pewny siebie, pewny tego że i tak od niego nie odejdziesz bo jesteś od niego uzależniona... finansowo. Musisz znaleźć jakieś zajęcie dla siebie, jakąś pracę choćby nawet dlatego żeby poczuć się nie zależna no i żebyś nie siedziała cały dzień w domu i nie rozmyślała o tej zdradzie. Daj sobie trochę czasu. Wiem że teraz jest Ci trudno podjąć jakąkolwiek decyzję dlatego zacznij myśleć również o sobie a nie tylko o dzieciach o mężu... Jeżeli naprawdę Cię kocha i mu na Tobie zależy to powinien zgodzić się na Twoje warunki. Przekaż mu część obowiązków domowych, uświadom mu jaka to ciężka praca. Może wtedy Cię doceni zacznie na Ciebie patrzeć w nowym świetle. Wiesz ja nie mam męża dzieci- rodziny. Mogłabym powiedzieć że na Twoim miejscu odeszłabym bez wahania( bo faktycznie robi wszystko co najgorsze a do tego nie posiada w ogóle samokrytyki) , ale ja wiem że z biegiem lat coraz ciężej zaczynać życie na nowo, że co innego odejść od mężczyzny z którym nie mam dzieci i wspólnego domu... Dlatego radzę Ci żebyś wreszcie zwróciła uwagę na siebie i przestała się krzywdzić jeszcze bardziej Przemyśl czy dalszy związek z Twoim mężem ma jeszcze sens... Czy po jakimś czasie byłabyś zdolna wybaczyć mu tę zdradę. Czy potrafisz go zmienić. Chciałabym jeszcze na koniec dodać że Cię podziwiam że potrafiłaś aż tyle znieść. Naprawdę jesteś silną kobietą. Życzę powodzenia i podjęcia trafnej decyzji

Dopuki nie bedziesz w stanie sama obiektywnie odpowiedziec na pytanie dotyczące twoich uczuc to tak na prawde nie ruszysz z miejsca i będziesz trwac w punkcie bez wyjścia.
Ja kocham mojego męża bezgranicznie i nawet gdy mnie rani wybaczam mu bo to jest człowiek z którym będe siedziec na ławce i obejmowac się mając 80lat a wiesz skąd to  wiem bo moje serce tak mówi a ono decyduje za mnie. DLATEGO DOPIERO GDY TWOJE SERCE PODEJMIE DECYZJE to ty staniesz się wolna i rozwiązanie będzie jasne ale to wymaga czasu wiem co czujesz ale niestety czasami trzeba dostac mocnego kopa aby się obudzic.

rozumiem aga25 co chcesz mi przekazac tylko ile tych upokorzen mozna zniesc w imie milosci, jaka jest granica? Tez chcialm zeby tak było nie raz powtarzałm ze bedziemy strauszkami trzymajacymi sie za reke na spacerze w parku.ale tego nie ma nie bylo wiec i nie bedzie bo skad.to była tylko ułuda ze cos sie zmieni ze bede mogla liczyc na niego. Sytuacji gdy mogl mi poswiecic czas i tego nie wykorzystal bo wolał mnie odmowic niz koledze jest wiele.ja wiem ze klutnie sprzeczki sa nieodzownym elementem zwiazku.Naprwade stram sie przeprowadzac rozmowy konstruktywnie ale jesli  slysze od początku " i co rozwiedziesz sie i tak nie masz do kad pojsc "trudno wtedy kochac .to wszystko działa deprymujaco.Mysle czasem ze mamy inna wizje miłosci inna swiadomosc relacji rozwiazywania problemow ale widze to teraz.Mój przyjaciel mówi ze dom to spokój to oaza do ktorej człowiek ma ochate  przyjsc i odetchnac ze dom to miejsce gdzie czeka sie z uteskniniem na drugą osobe a nie bycie zestresownym bo ktos bedzie nie zadowolony ze naczynia sa w zlewie to mijsce gdzie czlowiek moze tak poprostu oddychac pozwolic sobie na bycie soba.

hana220372 tak to jest strach!boje sie potwornie ale mysle ze szczescie zalezy od nas to jak podchodzisz do siebie tak masz im wiecej zdrowego egoizmu tym wiecej mamy bo to nie grzech zadbac o swój komfort psychiczny zmany musimy zaczac od siebie

shania jeśli tak to odpowiedz już znasz i nie ma co ale dobrze że zaczełaś walkę o siebie pierwszy krok za tobą kolejne będą trudniejsze.

a nie myślałaś o separacji

MĘCZYC SIĘ NA SIŁE TO NAJGORSZE  jak się ma rozleciec to lepirj teraz niż za rok a odpoczynek i rozłąka dużo mogą zmienic.

jedyne lekarstwo jakie jest na taką sytuacje,to rozstać sie na jakiś czas.kiedy mąż zobaczy że radzisz sobie bez niego i że może cie stracić dopiero wtedy zrozumie że musi sie zmienic,i zrobi wszystko by cie odzyskać jestem pewna.Ale potrzeba czasu.i badz silna,nie pddawaj sie.

Witam.Pisze pod moim wątkiem nie chce zasmiecac forum.Musze sie wygadac a jesli otrzymam od Was odzew bedzie mi milo.Sytuacja nie ulegla zmianie jest jeszcze gorzej.Maz ma pretensje ze nie umiem mu wybaczyc a ja chcialam tylko nie dał mi czasu.Wywiera na mnie presje,ze to ma sie stac juz wszytko wrocic do normy.Zamiast zajac sie byc moze soba stralam sie go pocieszyc a moze powinnam byla powiedziec zeby sie wyprowadził.On nie radzi sobie od poczatku z ta sytuacją kiedys w nocy chcialm sie przytulic ale on chcial cos wiecej kiedy ja mowilam nie chce maił pretensje ze nie dam sobie mu pomacac, czulam sie upokorzona .od tamtego czasu spimy osobno nie moge nigdzie wyjsc ubrac sie bo wszytko robie dla innych facetow ma pretensje zawsze i wszedzie ze inni na mnie patrzą lub niby ja,nie moge normalnie dbac o siebie bo nie robie tego dla niego.Problemem jest wyjcie do kolezanki ze znajomymi wciga dziec kluci sie i ma pretensje do mnie przy nichi tak dzien w dzien od tamtego czasu .Zachowuje sie jak mizoginista manipuluje obarcza swoimi problemami i mowi ze to przeze mnie nie mam juz sily odbijac tych pileczek to trwa juz 1.5 roku.Zaczelismy terapie a on wszytko przekreca wychodzi na to ze jestem jakąs histeryczkąa zdrada to nic takiego kobieta powiedziala mu ze psuje swoje malzenstwo takimi zachowaniami ze to pzremoc emocjonalna ale do niego nie dociera przecierz robi to bo mnie kocha.Wczoraj dzwonla tesciowa okazalo sie ze proslił ja zeby ze mna porozmawiala bo on jeste zalamany ,masakra wszedzie szuka poparcia wszedzie nie mowiac calej prawdy.Teraz wyjechal sluzobowa ale ciągle do mnie pisze sms lub gg ze jest znerwicowany schorowany i pije ale zebym sie nie martwila smieszne ale najgoresze jest to ze mnie to duzo kosztuje bardzo duzo.Zdrada byc moze mozna ja przeskoczyc ale chyba wazne co potem a on wszytko psuje i nie widzi tego.Nie mam juz siły

Dziękuje Yuki masz racje chyba nie zrozumie juz nigdy wierzyłam jednak ze jesli pojdzie na terapie zrozumie jakie błedy popełnia

Ja wlasnie nie wiem poprostu nie wiem czy to zal wszytkiego co bylo czy milosc czy tez zbyt chora milosc wiesz jak to jest mowi ze kocha a potem rani wiec juz nie wiem czuje.Byc moze wchodze w niezdrowe relacje takie toskyczne zwiazki w ktorych gubisz swoja torzsamosc podpozadkowujesz sie

Może on poprostu się boi,że odpłacisz się ty samym.Ja po tym wszystkim jak się dowiedziałam pojechałam do znajomych i spędziłam u nich cały dzień,a on zjeżdził pół miasta za mną i był totalnie przerażony.Czyżby sie wystraszył?

Shania przeczytałam Twoja historię i myśle, że jesteś ofiarą przemocy psychicznej.  Jedna z forumowiczek kiedyś poleciła książkę "Toksyczne słowa". Jestem w trakcie czytania jej i uwierz mi, że dużo pomaga. Pomaga trzeźwo spojrzeć na sytuację jak jest naprawdę i przestać się łudzić, że on się zmieni. Sama do dziś mam nadzieje, że będzie inaczej, ale nie jest. Byłam 4 lata w związku i rozstałam się przez zdradę z jego strony. U mnie było dokładnie to samo, co u Ciebie jest teraz. Kochasz go, ale się boisz, chciałabyś się do niego zbliżyć, ale jednocześnie nie możesz. Lęk trudny do pokonania. Ja zaczęłam otwierać się do ludzi, potem on bardzo chciał być ze mną. Starał się jak nigdy, pokazywał mi to tyle razy, że naprawdę w to uwierzyłam. Zrezygnowałam ze wszystkiego dla niego. Skutek tego jest teraz taki, że jestem sama z wielkim poczuciem winy, że to ja wszystko zniszczyłam,bo spotykalam sie po rozstaniu z kimś nowym, a on tak bardzo skrzywdzony przeze mnie nie może być już z kimś takim jak ja.
Także zastanów sie jaki jest sens w tym wszystkim jeszcze, bo z tego co piszesz, to właśnie on taką metodę stosuje Manipulowania Tobą i obarczania Cie za wszystko, aby zrzucic z siebei wine i to zebys Ty czuła ten dyskomfort psychiczny i cierpiała. Bądz silna i spotykaj sie z koleżankami, bo to, że masz dzieci nie znaczy, że masz sprzątac w domu i gotować mężowi obiadki. Te czasy juz dawno minęły. Nie poddawaj się!!!

Witajcie:)DZiekuje za zainteresowanie:) no tak ze to zakrawa na przemoc psychiczną tak osttnio sugerowała mu kobieta gdy bylismy na rozmowie przed terapią.powiedziala mu ze zanim znajdzie sie termin powinien skorzystac z terapi indywidualnej bo mnie zameczy. kasimruczku rozmowy i rozmowy i rozmowy nie dociera nic gadm czasem jak do dziecka mówie co moglby zrobic zebym mogle sie zblizyc do niego, nie dociera ona ma swoja wizje dziala jak w jakiejs obsesji i tak jest zapetlony ze nie widzi ze robi zle mnie i sobie bo ja go odrzucam po takich /"konskich zlotach"a on czuje sie jak frajer.Ja od pocztaku powiezialam jasno nie odchodze chce czau na oswojenie sie z ta wiadomoscia ale to jak pisalam trwa juz 1.5 roku.Na dzien dzisiejszy opdalam juz z sil.Juz mi sie niechce i nawet nie mam pomyslu jak mowic zeby dotarlo nietety musi isc do specjalisty Jesli chodzi o terapie to czekamy na termin a w miedzy czasie mamy rozmowy tzw podtrzymujace .bylismy na trzech ,a wczesniej oczywiscie nie mial ochoty bo to bezsensu,bo problem to ja ze niechce mu wybaczyc i w ogole jestem nie taka jak on powiedzial wspanialoduszna  tylko egoistka.Na dzien dzisiejszy zrobilam uwazam wszsytko co moglam, czasm  jednak mysle ze powinnam byc badziej wredna lub wybuchowa czy jakakolwiek inna i go odrazu wywalic z domu moze by sie wczesniej opamietał.

Na pierwszy moment targa mną dupki do ktorych nic nie dociera mnie tez rece opadły nie znam Twojego męza boi sie zapewnien ,czy zimna kalkulacja sam sobie nie wierzy stalo sie wiec mze sie stac znowu wie ze jest słaby na wdzięki o co chodzi??? Smieszne.Moj  mnie zapewnia ale wiem ze na dzien dzisisejszy bo jest ponoc zdruzgotany nie rozumiem najgorsze ze ciezko sie czymkolwiek picieszyc czegokolwiek chwycic .Pisz jak cos pisz ja wiem ze moze nie zawsze moge sobie pomoc ale chetnie porozmawiam.:)trzymaj sie cieplutko kasimruczku .Wiesz ja mojemu chce wybaczyc ale jego zachowanie mnie odpycha i mam tyle sprzecznych uczuc.

Jaki tok myslenia.... no nie wytrzymam jak bym slyszala swojego jak by to bylo najwazniejsze.Dla mnie seks tez jest wazny i potafie czerpac wiele radosci czy to zblizenie z uczuc czy tez z chęci czystego zaspokojnenia .
Wiesz troche to straszy co mowisz troche przedmiotowanie wydaje mi sie ze jesli faetowi zalezy na Tobie nie bedzie robil jazd o brak seksu tak to widze Mojemu jak mówilam ze nie bedzie seksu bylo juz calkiem zle i bezsensu to dalej cignac caly czas tak mowil ale ponoc wytrzymal nie wiem?Mowi ze kocha i lepszej  nie mial nie tylko w łozku Przed wczoraj cos mnie pokusilo i dalam sie popiescic oczywiscie sama tego chcąc  ale chyba nie jestem gotowa na oddanie mu przyjemnosci troche moze to bylo egoistyczne ale nie rozmyslam nad tym bardziej Po za tym znow mam zajawki bo powiedzial ze ma gumki wiec mnie zmrozilo bo niby po co skoro od roku  nie sypiamy nie wiem staram sie patrzec chlodnym okiem ale obawiam sie z ze znow nie jest szczery.Niby poza tym stara sie cos zrobic w domu bylismy na zakupach ale to bylo po tym jak byl seks nie weim moze ja mam złe myslenie ale wygladalo to jak nagroda wieczorem znow chcial i tak dac mu cala reke zje wszystko to bezsensu znow przekracza granice mam odczucie ze wszystko robi po to zeby miec seks w nagrode -tak to czuje .

Nie wiem czy to lepiej kasimruczku moze cos drgnelo ale caigle mam negacje w sobie i ciezko to przeskoczyc juz nie jest jak dawniej a na lepsze sie nie zanosi nawet jesli teraz bedzie robil tak jak tego oczekiwalam kiedys tam wstecz.Napewno mu barkuje mojej bliskosi ale cigle mam zal a kazde proby mojej samodzielnosci on odbiera jak nawieksza kare ja tez sie zmienilam moje podejscie do wielu spraw i to tez mu nie pasuje ale on dla mnie mowi ze zrobi wszytko nie wiem jednak na jak dlugo i czasem boje sie zaryzykowac Nie wiem czy go kocham chodz czasem mi go brakuje ale nie wiem czy to wystarczajace.Jesli chodzi o Ciebie hmm nie ciekawie i przykre.To wszytko jest nie ok ale moze on tez musi zrozumiec ze nie zawsze do konca sa motylki ze czasem wystarczy byc wspolgrac probowac mowi ze nie kocha moze cos mu trzeba "zrobic "jak znim rozmawiasz jak funkcjonujesz moze dalej jestes przestraszona myszka zbyt uległą moze porostu zaczni robic cos dla siebie mnie to pomaga tylko dla siebie wtedy czuje ze jestem ja sama przypominam sobie co lubilam kiedys robic i staram sie do tego dazyc mam w swoje pasje moze cos musisz zmienic zacznij od siebie skup sie na sobie badz tajemnicza nie dostepna moze zacznij wychodzic niech zobaczy Cie w innym swietle jakies seksi ubranko .Zapytaj go co go pociagalo w Tobie jak zaczynaliscie sie spotykac.jak spedzasz zycie towarzyskie?

Witaj Kasiu   Roznica charakerow z kazda kobieta bedzie mial roznice ,kazdy po jakims czasie jest troszke zwyklejszy zawsze na poczatku motyle a potem spadaja rozowe okulary.Co do wyjsc ja uwazam ze musisz skoro nie wychodzisz zostaw mu dzieci kiedys, podspiewuj pod nosem umow sie nawet gdzies z kolezanka alebo wyjdz na kawe sama.Ja robilam jak Ty pomimo ze nie pracuje siedzialam jak pies u jego nogi a potem zaczelam wychodzic po pierwsze ja poczulam sie dobrze po drugie on zaczał sie mi baczniej przygladac>Spanie w innym pokoju nic nie da .Jesli czujesz ze cos powinnas zrobic zrob bo przedłuzysz sobie gehenne.Ja od poczatku powinnam dac mezowi warunki po tym jak mnie nękał ale sie balam a teraz mysle ze nie doprwadzilo by to do syuacji takiej ze jetsem nim przejedzona .Ostatnio nie bylo go tydzien musisał wyjechac i czulam sie szczesliwa i nigdy nie sadzilam ze tak to bedzie wygladac bylam spokojna bo maz nie chodził za mna i nie mowil mi jaki jest biedny a ja jaka jestem be bo nie chce mu wybaczyc.U mnie troszke inaczej to fakt ze mąz lata za mna ale robi to w sposob dla mnie nie przystepny bo w momencie jak nie zrobie tak jak on oczekiwał ujezdza po mnie chodzi krok w krok i cigle mowi co on to nie zrobil dla mnie.Robi wiele miłych rzeczy ale nie rozumiem czemu dopiero teraz w momencie jak ja juz mam dosc .Rozumie krzyk placz i moje cierpienie wtedy dziala a po zwyklej rozmowie nie robi nic.Co do Ciebie Kasiu uwazam ze musisz dzialac zaczynajac od siebie patrz na siebie i mow za siebie i badz bardziej samodzielna.Trzymaj sie

nie słuchaj co mówi Twój małżonek...to jego wina że wasze małżeństwo pzrestanie istnieć...nie dawaj na siebie zwalać winy

a co do dzieci...powiedz mu że na świat się nie prosiły i płacić na nie musi i...koniec dyskusji

o rozwodzie porozmawiać musicie...tylko rozwód na Twoich warunkach...zacznij wymagać od niego żeby wiecej czasu spędzał z Twoimi dziećmi...niestety...musi zrozumieć że po tym wszytskim najbardziej cierpią dzieci i nie powienien się tak zachowywać...powinien Ci w tym pomóc, prawda??? to przez niego one cierpią nie przez Ciebie...

Trzymaj się shania...jestes przecież twarda...bardzo mądrze doradzasz...więc weź się w garść...powodzenia dziewczyno :-)

Shania wczytałam się w Twoją historię, jest niestety bardzo smutna i uważam, że strasznie się męczysz.
Teraz jest dobrze jak nie mieszka z Wami, bo TY masz spokój, dzieci są nieszczęśliwe ale to tylko JEGO wina, wiem że patrzysz na to wszystko i widzisz że one cierpią jest Ci ciężko i próbujesz uświadomić mężowi że takim zachowaniem wyrządza krzywdę własnym dzieciom. Ale Shaniu to nie Ty masz mu o tym mówić- tak samo jak mieszkaliście razem i próbowałaś mu tysiąc rzeczy powiedzieć nie dało rady, wszystko miało byc tak jak on chce. Przyznając się do zdrady zwalił na Ciebie odpowiedzialność za swoje zachowanie, po to żeby jego sumienie się choć trochę pozbyło bólu.
Tak samo teraz nie uświadomisz mu że dzieci też go potrzebują i nie może ich tak traktować, świetnie że starasz się im zapewnić wszystko, jego niestety nie zastąpisz,
Nie próbuj już go prosić o czas dla dzieci, on sam musi chcieć.
Trzymam kciuki za Ciebie- jeszcze będzie dobrze

Witajcie dziewczyny!!! Bardzo Wam dziękuję ,za odzew, za słowa otuchy i wsparcie,które jest mi potrzebne.        Niestety do rozmowy nie doszło ,ponieważ mąż napisał ,że nie wyrobi się z czasem,ale decyzje i tak pewnie podjełam.   Odpisałam,ze szkoda bo liczyłam na tą rozmowę i ze znajdzie jednak na nią czas ,a decyzje podjęłam i wcale łatwa nie była.Nie widzę szansy dla naszego małżeństwa za duzo jak dla mnie sie wydażyło. Rozmowa nas nie obejdzie bo trzeba podjąć pewne kroki i ustalic wiele spraw ,głownie dotyczących dzieci.     Ponieważ jutro chcę wyjechać zapytałm czy mogę liczyc na niego czy zabierze dzieci,a one napewno się ucieszą mając tate tylko dla siebie i na tak długo.Odpisał ze "szkoda ze taką decyzję podjełam ,ale trudno i ,ze je zabierze .Potem napisał , "szkoda dzieciaków i teraz o tym nie myśle-poradzą sobie.".....

typowy facet...myśli że jak rozwiedzie się z żoną to z dziećmi też...o dzieciach przecież się nie myśli bo same sobie poradzą...palcem się kurcze zrobiły...

yostynka...święta racja co napisałaś

Shaniu dzieci nie powinien w to mieszać,bo one beda szczęśliwe gdy ty będziesz szczęśliwa.Nie miło im będzie patrzeć jak to ty cierpisz,a stwarzać cokolwiek na pokaz nie ma sensu,one mimo to,że są małe dużo rozumieją,a my nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy.Wyczują,że atmosfera nie jest taka jak być powinna.Druga sprawa dzieci nie są kartą przetargową,wiec niech ich w to nie miesza.One wkońcu dorosną i powiedzą ci,że podjęłaś słuszną decyzję.A tak właściwie shaniu gdzie się wybierasz jeśli można zapytać??? Hmmm trudny okres w twoim życiu,ale pamiętaj,że to co będzie dobre dla ciebie,będzie dobre również dla dzieci i tym się kieruj.Nie daj się zdołować skarbie bo to najgorsze,a on będzie teraz bawił się twoimi uczuciami,by wzbudzić w tobie litość.Sam sobie na to wszystko zasłużył,bo to nie ty zdradziłaś i nie zastanawiał się nad tym jakie będą póżniej z tego konsekwencje,więc na dzień dzisiejszy jest sam panem swojego losu,a ty się nie łam bedzie ok.

Niby to wszytko wiem Kasiu ,ze nie można na siłę,ze dla dzieci lepsza szczęsliwa mama .Wiem to z autopsji.Widze ile nazbierałam nawyków myśleniowych i różnych mechanizmów obronnych ,ze swojego rodzinnego domu.Bo niestety kolorowo nie było,a nawet tragicznie. Ciężko przez to teraz przeskoczyć ,ale masz racje im częściej będę się usmiechac tym lepiej dla dzieci.Muszę tylko o tym pamiętać. :)Wiem ,że na siłę nic się nie da utrzymać nawet jesli bardzo się chcę.Mój kolega ,o którym wspominałam też zdrade przeżył nie jedną pamiętam jak sie motał,zeby posklejać i niby wszytko szło w dobrym kierunku ,ale rana została juz nie byłi dla siebie jak kiedyś niby jej wybaczył zapomniał ,ale jego stosunek do niej się zmienił. Widać wybaczył na ile mógł i ja myśle ,ze u mnie było by podobnie bo ja nie byłabym dla męża ,jak kiedyś........ Jadę w góry właśnie z nim i ze znajomymi.To taka grupa wsparcia bo każdy z nich, przeżył bardzo trudne chwile i teraz staramy się wspierać i układać życie na nowo....    Witaj gonia dziekuje będę sie usmiechać pomimo pogody i na dziś nawet lepiej chodz wczoraj wracały wspomnienia.....:/    ale uśmiechać sie będe

co za palan*, teraz to nie wiem co Ci radzić bo sytuacja jest beznadziejna

No właśnie tu nasz błąd,bo po całym zajściu jeszcze o nich dbamy gotujemy sprzątamy,pierzemy itp.a tak nie powinno być i ja też na dzień dzisiejszy do takiego wniosku doszłam.Nie potrafimy docenić siebie samych bo w ten sposób można powiedzieć,że jeszcze nadal to tolerujemy skoro wszystko jest ok,obiadki itp....A tobie shaniu udanego wypadu życzę i więcej dystansu do całej obecnej sytuacji.Jak ty i ja damy radę,bo my jesteśmy super babki hehehe.Odezwij się po powrocie,całuje.

To sprawy jak czytam idą w dobrym kierunku skoro nie będzie ci robił większych problemów,więc teraz powinno być już z górki shaniu.

Shaniu dokładnie wiem co czujesz,jesteś matką dlatego serce ci pęka jak słyszysz te słowa.Ale to tylko świadczy dobrze o tobie,że chcesz dobra dzieci i by były szczęśliwe.Kochanie rób tak jak ci serce podpowie,a będzie to słuszna decyzja.