Ciąża jest dla kobiety psychicznie okropnym stanem!! - Netkobiety.pl

Hm ja rowniez jestem poraz drugi w ciazy..
Mimo, ze zle sie czuje.. bo pierwsza zdecydowanie lagodniej przechodzila, staram sie zobaczys te lepsze strony..
W ktorym jestes tc? poczulas juz ruchy malenstwa? przeciez to takie piekne.. ja rowniez sie boje, moj syn ma 1,5roku..
Szczera rozmowa z partnerem to chyba, najlepsze rozwiazanie.. Zrob cos dla siebie.. idz do kosmetyczki, pomalowac paznokcie, cokolwiek, moze zmien fryzure..
wybierz sie na zakupy, kup cos malenstwu.. mi to pomaga, kiedy lapie dola
Trzymam za Ciebie kochana kciuki ! I mam nadzieje ze zobaczysz lepsze strony bycia w ciazy.. a przeciez te rozstepy (tez mam na calym brzuchu, posladkach, piersiach) wynagrodzi nam malenstwo

A rozmawiałaś o tym ze swoim ginekologiem? ... nie chce tu nic sugerować, ale bądz uważna zeby sie z tego nie zrodziła jakaś depresja Porozmawiaj z narzeczonym, że w ciąży hormony podwójnie szaleją i trudno jest sobie z nimi poradzić, ze potrzebujesz mieć go obok, przytulić sie, wypłakać .. i głowa do góry

jestem w ciazy po raz pierwszy.na 11 kwietnia mam termin..chodzi o moje cialo i psychike..
przed ciaza wazylam 74 kg przy wzroscie 165cm takze juz wtedy czulam sie zle ze soba ale teraz podczas ciazy jest jeszcze gorzej...
najbardziej przerazaja mnie te rozstepy ktore mam na kazdym mozliwym miejscu...pupa, tylek, piersi, biodra, uda wewnatrz i zewnatrz, i jeszcze pod kolanami...na szczescie narazie nie mam na brzuchu bo wtedy to juz w ogole bym sie zalamala..i ten celulit zwiekszajacy sie z dnia na dzien nie moge juz tego wytrzymac moj facet twierdzi ze dla niego jestem najpiekniejsza na swiecie ale ja wiem ze to nie prawda, ze mowi tak tylko zeby nie sprawic mi przykrosci..przeciez takie cos jak ja nie moze byc piekne. uprawiamy seks ale tylko gdy jest ciemno zeby za wiele nie widzial. czuje sie nie atrakcyjna i zzera mnie zazdrosc jak widze te pieknosci na ulicy. nidgy nie potrafilam zaakceptowac siebie taka jaka jestem. po ciazy postanowilam wziac sie za siebie. do porodu zostalo 10 tyg wiec plan cwiczeniowy mam juz opanowany. na poczatek kilka cwiczen spacery z dzidziusiem i mam nadzieje ze w 2012 roku juz nie bede wstydzila sie pokazac w bikini

ja nie chce miec rozstepow na brzuchu..to chyba najgorsza rzecz jaka moglaby mnie spotkac..ostatnio bylam z mama na zakupach, kupowala mi spodnie i jak je przymierzalam zauwazylam 3 czerwone kreski na brzuchu, od razu pomyslalam ze to rozstepy i wpadlam w panike.jak tylko wyszlysmy ze sklepu powiedzialam o tym mamie i sie rozplakalam, cala droge marudzilam mamie ze juz nigdy sie nie ubiore ladnie, jak moj partner bedzie na mnie patrzal jak wszedzie beda rozstepy, ze juz nigdy nie pokaze sie na plazy itp. juz popadalam w depresje a w domu okazalo sie ze to bylo prawdopodobnie zadrapanie bo zadnych kresek w domu juz nie bylo.ulzylo mi od razu.
reszte rozstepow na ciele jakos znosze nie przerazaja mnie tak jak te ktore moge miec na brzuchu. wszedzie tylko nie brzuch! ;/

Niestety przyznam ci racje ja nie miałam żadnych problemów no może poza 2 wizytami na podtrzymaniu ale nawet wtedy nie czułam się źle po prostu miałam za wcześnie skurcze a mimo to uważam ten okres za najgorszy w moim życiu. Wiem jednak że to kwestia partnera z którym jesteśmy bo jeśli mamy rodzinę w której czujemy się kochane i doceniane bez względu na to ile mamy fochów i kilogramów to jest to okres miły. Wychodzi na to że nie jesteś do końca szczęśliwa w związku i nie posiadasz w nim 100% wsparcia dlatego tak to odczuwasz.

Wchodząc w ten wątek  nie spodziewałam się że przeczytam coś takiego . Powiem szczerze nie wierze w to co czytam.

Jaki okrutny jest ten świat dając dzieci matkom takim jakie tu piszą.
Żadna z was nie zastanowi sie co czuje czytająca to kobieta która  np poroniła kilkanaście razy albo taka która nie może mieć własnych dzieci????!!!

Pominę że po pierwsze dzieci same się na świat nie proszą . To dwoje Dorosłych powołuje do życia te niewinna istotę. I te dwoje Dorosłych odpowiada za swoje czyny , więc teraz jak już jest ciąża to mają co chcieli.

Pytam jak będąc w ciąży można tak bezdusznie podchodzić do własnego dziecka .

Cytuje  autorkę "I jaka to hipokryzja  kiedy czytam gdzieś ze ciąża jest stanem błogosławionym,najpiękniejszym dla kobiety-zero w tym prawdy!! Co w tym pięknego ze sie źle czujesz,nie mozesz spac,tyjesz,nie możesz wyjść do pubu,napić się,potańczyć,uprawiać seksu-i jaka perspektywa sie pojawia-nie przespanych nocy,kolek,kolek i bałaganu."

Hipokryzja?! Czytam to jako osoba pragnąca dziecka niestety nie mam i nie bede miec  i powiem szczerze zwala z nóg ta logika.

Ważniejsze jest wyjście gdzieś potańczyć, ważne by móc się w życiu napić, by uprawiać seks kiedy się chce niz  to co jest w brzuchu?!!!
No 2 miesiące to się jeszcze człowiek cieszy ale potem to katorga dla ciężarnej????

No spuchnięte nogi, rozstępy przecież to tragedia , huśtawki nastrojów ojejku no szok.

Setki kobiet żyły by sobie wypruło by znaleźć się na waszym miejscu, sama oddała bym moje nogi by móc mieć własne maleństwo a tu proszę jedna z druga narzeka na coś co sama sobie zafundowała.
Mnie nikt nie pytał czy chce mieć dzieci, nie dostałam takiej szansy a tu czytam że żałujecie bo  rozstępy  macie?

Mam wiele chorób, każda z nich bolesna nie raz ból utrzymuje się miesiącami dzień w dzień. Po lekach mam wahania nastrojów, nie mogę jeść, puchną mi żyły i Bóg wie co jeszcze.
A jednak oddała bym resztkę marnego zdrowia by mieć te wasze rozstępy.

Bo w życiu liczą się nie imprezy, nie zajebisty seks, nie konsumpcja a coś więcej i każdy normalny myślący człowiek to wie.
A przecież jeśli nie chcecie tego dziecka , to po urodzeniu można przecież oddać do adopcji no co, przecież dziecko nic nie znaczy . Rozepchnęło wam brzuch i samo się na ten świat chciało...
Wzięła by go matka która by go kochała za każdy jego ruch.

Jak w ogóle możecie żyć z tym że może kiedyś własne dziecko przeczytało by wpis jak to mamusia chciała je i czekała spragniona.
Dopóki nie jest się w ciąży to nasze ciało to nasza własność, ale gdy juz dziecko się pojawia to nasza osoba i dolegliwości  schodzą na dalszy plan.
Nie wy jesteście  w tym momencie najważniejsze a wasze maleństwa bo one niczemu nie winne.

Agusia uważasz że nie ma większych tragedii niż rozstępy na skórze??????
Brak mi słów by opisać co czuje czytając co ty piszesz.

Największa tragedią to jest gdy nosząca pod sercem dziecko kobieta żałuje że je stworzyła i ważniejsze jest dla niej własne ciało niż  to maleństwo.
Ciąża trwa tylko 9 miesięcy,z tego pierwsze 4 ciało mało się zmienia i to tak trudno wytrzymać?

Ja choruje już kilka lat, znoszę cierpienie dzień po dniu i nie narzekam   wykorzystuje każdy moment gdy nie boli.
Ten wątek to policzek dla wszystkich kobiet dla których posiadanie dziecka  jest darem i cudem.

Wiesz droga Autorko jak Cię nazwały poprzedniczki mi też jest przykro, że tak piszesz może masz depresje? Ciąża naprawde jest cudowną sprawą nawet jeśli my przyszłe matki musimy pocierpieć. Czy dla was( dla Ciebie koleżanko i kilku jeszcze dziewczyn które widze za bardzo patrza na swoje kompleksy)  najważniejsze są rozstępy na brzuchu (pielęgnacja oliwką lub kremem i dbałość o siebie czynią cuda) Ja o mało nie straciłam ciąży i jak czytam wasze rozżalenie i pomstowanie na Maleństwa w waszych brzuszkach to mi naprawde przykro. Dziewczyny więcej życiowej powagi i uśmiechu dla waszych dzieci ich psychika juz sie kształtuje nie bądźcie tak samolubne! Zal mi Ciebie! Weź sie w garść i porozmawiaj ze swoim partnerem. I zlituj się już jesteś mama więc tym bardziej się dziwie gdzie twój instynkt.

Ciąża jest najpiękniejszym stanem u kobiety.Jest tyle par,które nie mogą mieć dzieci.I to jest dramat.Powinnaś cieszyć się,ze nosisz maleństwo pod sercem.A tu co czytam.To smutne.
Wierz mi,wszystko wróci do normy.To przejściowy stan przygnębienia.Głowa do góry,jesteś piękna i mądrą kobietą.Dbaj o siebie i maleństwo.

Moj synek ma juz 2 tyg.i jest najwspanialszym dzidziusiem na swiecie! Mialam strasznie dluuugi porod(48 h) okropnego bolu i mek zakonczonego(o chwala Ci Panie) cesarka.Jestem bardzo szczesliwa ze mam te meki za soba i byc moze narzekalam bedac w ciazy-a mialam ku temu powody poniewaz czula m sie przeokropnie.

Do Rozyczki-co ty mozesz wiedziec o ciazy,dzieciach skoro nigdy nie bylas matka i prawdopodobnie nie bedziesz?ja na twoim miejscu nie zabieralabym glosu w takich watkach.Ty nie wiesz co to znaczy  a sama twoja wyobraznia tez ci w tym nie pomoze -przykro mi.

Mam duze wsparcie od meza teraz,pomaga mi bardzo duzo ,a nawet moj 12 letni synek zakochal sie w bejbiku
Uogolniajac napewno nie bylam jedyna ,,ciezarna,, narzekajaca na swoj stan poniewaz nieustanne mdlosci,przemeczenie,krwawienia i strach daly mi w kosc przez te 9 miesiecy.Ale terz moge powiedziec-bylo warto dla takiego szczescia ))
pozdrawiam przyszle mamusie ))

A ja Cię podziwiam. Wiesz dlaczego?? Miałaś odwagę powiedzieć, to co wiele kobiet wie od dawna ale się z jakichś względów wstydzi. Moja ciąża choć długo oczekiwana, była na zmianę raz cudna, raz okropna. Ta ciągła zmiana moich nastrojów dla mnie samej była niezrozumiała. Ciągły płacz z byle powodu. Fakt jest taki, że nigdy nie żałowałam decyzji o dziecku ale było mi źle samej ze sobą. Kocham swojego 2,5 letniego już synka, zresztą kochałam go od początku ale nie wiem czy kiedykolwiek się zdecyduje na drugie.

Różyczka bardzo Ci współczuje ale to nie powód by atakować inne kobiety w taki sposób. Jedyne czego nie rozumiem to jednej z dziewczyn, która pisze, że rozstępy na brzuchu to najgorsza, rzecz jaka  mogłaby jej  się przytrafić. Naprawdę?? To wprost "dramat" w porównaniu np. z chorobą dziecka.

Ja się muszę zgodzić po części z Różyczką i bardzo niemiłe było to, w jaki sposób jej odpowiedziałaś. Każdy ma prawo do swojego zdania i ona je wyraziła, po to są fora.
Staram się zrozumieć Twoje rozżalenie z jakim się borykałaś podczas ciąży. Ja sama właśnie spodziewam się dziecka i choć mało jeszcze wiem o uciążliwych ciążowych problemach to też czasem mnie coś boli, jestem przemęczona, moje ciało się zmienia i na tym punkcie też jestem przewrażliwiona bo martwi mnie jak będę wyglądać po porodzie, czy dużo przytyję, czy będę miała rozstępy, cellulitis itd. Ale mimo to uważam, że ciąża to najpiękniejsze co może przeżyć kobieta w swoim życiu. Nigdy nie byłam szczęśliwsza!! Boli, kłuje ale za chwilę poczuję ruchy mojego dziecka i nie mogłabym powiedzieć ani nawet pomyśleć, że przez niego muszę się tak strasznie męczyć ani, że gdybym wiedziała jaki to ból to nie decydowałabym się na dziecko. Staram się Ciebie zrozumieć, że przechodziłaś ciążę nie tak jak byś chciała ale popatrz teraz na swojego synka i pomyśl - było warto się tak potwornie męczyć Mam nadzieję, że nie żałujesz i podziękuj Bogu, że możesz być matką bo w tych czasach bezpłodność to już prawie norma.

Widzisz!!! Cieszę się że już mówisz jak prawdziwa matka!!! Gratuluje I pewnie wiesz, że w oczach dziecka odbija się raj!

A ja nie sądzę by Różyczka kogoś obraziła swoim postem. wyraziła po prostu swoją opinię.

Posłuchaj  napisałam w pierwszym poście że bardzo mozno choruje.

Powiedz mi czy to że także mam wahania hormonalne od leków, czy tez to że miesiącami czuje ból mogło by tłumaczyć bym gadała głupoty  albo jak to nazywa Namaluj narzekała?
Człowiekowi w ciąży wolno wszystko? Wolno mu mówić największe brednie i ja mam sie z tym zgadzac mimo iz czuje inaczej?
Z reszta w moim poście odnosiłam się  do innej osoby a mianowicie Agi.

Ciąża to nie choroba, to normalny stan  owszem nie twierdziłam ze łatwy ale to  żeby pisać nienawidzę swojego brzucha?Kobiety przezywają to od wieków to najbardziej naturalny ze stanów.

Ja tym ze jestem chora nie tłumacze gdy napisze coś głupiego. A ona owszem najpierw napisała pełno obrażających słów a teraz bagatelizuje to pisząc ze cóż ponarzekała sobie.

Mnie ten watek zaszokował i to podejście typu jak podsumowała Bardolka np.

Dzieki dziewczyny (matki) bo tylko wy jestescie w stanie zrozumiec druga matke.
Rozyczko-ja rowniez mam prawo pisac tu o swoich odczuciach  po to tu weszlam kilka lat temu i bardzo mi to pomaga.Zauwaz ze w kazdym poscie to ty sie ,,doczepiasz,,do mnie.milo by mi bylo gdybys moze zaprzestala juz bo wszedzie mamy odmienne zdanie.Mozesz zglaszac moje posty gdzie tylko zechcesz ,a ja i tak wiem ze mam tu poparcie.Powiedzialam tylko ze kobieta ktora nigdy nie byla w ciazy i nie miala dzieci nie zrozumie dolegliwosci,radosci i smutkow a nawet depresji  zwiazanej z ciaza i macierzynstwem.Ja rowniez nie wypowiadam sie i nie zabieram glosu w postach w ktorych nie jestem w temacie.
Pozdrawiam

Mnie jakoś specjalnie, nie poruszył wątek Namaluje Cie Lzami, ponieważ te wahania nastroju są zupełnie normalne. Związany z ciążą wzrost stężenia hormonów (progesteronu i gonadotropiny kosmówkowej- HCG) powoduje niepokój, uczucie zagrożenia i niepewności oraz brak akceptacji ciąży. Uczucia mogą oscylować między euforią a rozpaczą i obejmują całą gamę odcieni. Dużo też zależy od tego, w jakich okolicznościach kobieta staje się matką. Czy może liczyć na swojego partnera, czy ma stabilną sytuację finansową, a przede wszystkim, czy chce już zostać mamą. Jeśli jej sytuacja życiowa i rodzinna jest stabilna, jeśli przyszli rodzice pragną dziecka- dominuje radość. Skrajnie odmienne uczucia budzi ciąża 'nie w porę'- kiedy kobieta nie czuje się gotowa, bo, dajmy na to, chodzi do szkoły, studiuje, postawiła na szybką karierę zawodową, etc. Ciąża budzi w niej wtedy najczęściej przerażenie, niechęć, złość, czasem rozpacz. Zwłaszcza jeśli w ogóle w swoich planach życiowych nie brała pod uwagę dziecka, a do tego ma niejasne relacje z partnerem. Może się czuć bezradna. Strach i niepewność mogą dopaść każdą kobietę. Nawet tę, która z radością czeka na dziecko. Nowa sytuacja, obawa o zdrowie swoje i dziecka, o relacje z partnerem- to wszystko może budzić lęk i poczucie zagubienia. Tymczasem trzeba pozwolić sobie na przeżywanie różnych uczuć i wiedzieć, że ciąża to czas radości i wściekłości, pewności i zwątpienia, śmiechu i łez. Tak po prostu jest. Aby bezpiecznie dryfować wśród uczuciowych raf, dobrze jest znaleźć zaufaną osobę (najlepiej kobietę, która podobne doświadczenia ma już za sobą) i od czasu do czasu po prostu się przed nią wygadać. Życzliwy słuchacz, który powstrzyma się od głupich uwag typu: "Daj spokój, przecież wszystko jest w porządku", może wiele zdziałać. Wówczas, uzewnętrznione negatywne uczucia nie będą się więcej pojawiać, ponieważ tylko stłumione i odepchnięte często wracają jak bumerang .

Kobiety, powinny w końcu zrozumieć, że to zdrowie zarówno ich jak i dziecka podczas ciąży, jest najważniejsze a nie kolejna skaza na ciele, której i tak- nikt nie dostrzeże, jeśli zostanie przemilczana.

Wzajemne, kąśliwe uwagi były niepotrzebne- zawsze można przemilczeć czyjeś bezmyślne pisanie .

Pozdrawiam .

NAMALUJę CIE LZAMI poczytałam Twoje posty i zrobiło mi sie troche smutno...smutno bo boje się że Twoj dzidziuś tez jest smutny w twoim brzuszku.Gdyby mógl teraz przemowic do ciebie jak myslisz co by powiedział...moze...wybacz mamusiu ze jestem,ja nie chcialem ale to wy chcieliście powolac mnie do zycia...Wy jako odpowiedzialni rodzice a szczególnie ty spróbuj JE pokochac,chociaz ja jestem pewna ze wszystko się zmieni gdy dzidziuś się urodzi...będziesz najlepszą mamą pod słońcem a to własnie dziecko będzie najbardziej przez Ciebie kochane.Sama zobaczysz...
wiesz dawno temu gdy zaszlam w kolejna ciąże moj mąż w ogole nie przyjmował mojego stanu do wiadomości...doszło do tego że ja tez przestalam akceptowac swoj stan.nienawidzilam siebie ze bedę miała dziecko,dziecko ktore teraz tak bardzo kocham,dziecko ktore daje mi tyle radości.Mam wyrzuty sumienia ze nie potrafiłam sie o nie "troszczyc" w ciązy ,że pozwolilam zeby ten drań wzbudzil we mnie poczucie winy ze zaszłam w ciąze...zostalam niemalże sama ze swoim stanem...wszystko zmienilo się po urodzeniu.gdy dziecko mialo kilka miesięcy rozstalam się z moim mężem bo nie mogłam znieśc i do dnia dzisiejszego nie potrafie mu wybaczyc że nie mialam od niego wsparcia...
Gdy moje dziecko miało kilka latek powiedziało"prawda mamusiu że jestem fajny-dziękuję że mnie mama urodzila"-słowa niesamowite w ustach małego brzdąca ktore do dzis wywoluja u mnie dreszcze...
nie przejmuj sie Namaluje Cię Lzami ze teraz nie wyglądasz ciekawie ze jesteś ciężka i brzydka,jak piszesz.wiesz że to stan przejściowy.Wypiękniejesz po urodzeniu,sama dobrze o tym wiesz a jedno dziecko to naprawde za mało...Poglaszcz dzidziusia ode mnie i trzymaj się zdrowiutko.
Pozdrawiam

Do;
ROZYCZKI

ROZYCZKO NIGDY nie mow że nie będziesz miala dzieci NIGDY nie wątp że możesz zostac mamą.wierz mi że znam beznadziejne przypadki(trzy) gdzie lekarze nie dawali szans na urodzenie dziecka.Moja siostra cioteczna leczyla sie przez wiele lat...pobyty w szpitalu,liczne badania,leczenie i orzeczenie lekarzy że nie ma szansy na dzieci...wiele momentów zalamania...a poźniej adopcja gdyz już nie było nadziei.Adoptowali dwie dziwczynki(jedna z nich nieznośna i do dnia dzisiejszego jeździ z nia do psychologa).Po kilku latach...stal się cud...urodzila zdrowa dziewczynkę już będąc w wieku 37 lat!Przyznaj  sama jaki dar otrzymala od Boga!...poźniej stwierdzila że bylo jej przeznaczone wychowywac dzici ktore nie mają rodziny z domu dziecka...a dopiero Bog podarowal jej wlasne...a moja sąsiadka urodzila bliźnięta... a moja kuzynka przez długi czas się leczyla i nie mogla miec dzieci a poźniej posypalo się trzech urwisów-jeden po drugim... A ty jestes mloda kobietka jak widzę i wierze ze któregoś dnia pochwalisz nam się ze będzieśz miala jednak tego upragnionego dzidziusia-czego z calego serca Ci życze...

lekarze tez bywa ze sie myla...............

zalozylam ten watek poniewaz mialam taka potrzebe-wyzalenia sie ,wyplakania w chwili w ktorej nikt mnie nie rozumial.I to nie tak ze nie chcialam w ciaze zajsc-wrecz przeciwnie-ciaza byla planowana i wyczekana,jednak dala mi bardzo w kosc i to chcialam tu napisac.Rozne (straszne) mialam mysli w glowie podczas mojej ciazy...ale to minelo.Dzidzia jest z nami i mimo nieprzespanych nocy i dni jestem strasznie szczesliwa:) I nie cofnelabym czasu zeby cos zmienic.Moj maz powiedzial ze spotkalo go najwieksze szczescie w zyciu w chwili kiedy urodzilam mu synka:))

Zycze ci Rozyczko dzidziusia:) I przepraszam za moj niegrzeczny ton..Mam nadzieje ze mi wybaczysz.Pozdrawiam )

NAMALUJE ciesze sie bardzo że jednak jestes szczęsliwa i napewno rozpiera cie duma nie mowiac juz o tatusiu ...wyobrazam to sobie...
G R A T U L U J E !!! i pozdrow dzodziusia

ROZYCZKO jestes chrzestną mama więc jak widac zostalas doceniona jako osoba kochajaca dzieci super ze masz okazje poszalec sobie z dzidziusiami
Zywie nadzieję ze w Twoim zyciu  zdazy sie  taki Cud narodzin i macierzyństwa.
Pozdrawiam

Córek... Na litość Boską córek.