Czy to ma sens...? - Netkobiety.pl

codalej - pytasz "jak wiele razy mam Mu próbować wierzyć, zaufać" - ja z mojego punktu widzenia uważam , że w tej sytuacji nawet jeśli dasz kolejną szansę to nigdy już nie będziesz mu do końca ufać. A moje zdanie jest takie gdy nie możemy komuś ufać to nigdy nie będzie naprawdę do brze, zawsze w którymś momencie pojawią się podejrzenia , będą cię męczyć, będziesz rozpatrywać różne scenariusze i wątpię czy w tej sytuacji będziesz szczęśliwa w tym związku. A co do tego Pana wiele razy słyszałam historie - on nie kocha żony, on się rozwiedzie, poczekaj kiedyś powiem dzieciom, daj mi czas - najgorsze jest to "kiedyś" - nieokreślone i nie sprecyzowane - a kobieta czeka czasem latami aby w końcu zoriętować się że to kiedyś nie następi. I wtedy dopada ją depresja, obwinianie siebie że się było ślepą i straciło kawał życia. Myślę że szkoda tracić cenne lata na coś co podszyte jest kłamstwem, brakiem zaufania i niepewnością.

Zawsze łatwo jest poradzić komuś : odejdź od niego, zostaw, wywal ze swego serca. Ale w rzeczywistości nie jest to takie łatwe. Kochasz go i to widać, bo tyle szans mu już dałaś. Był nieuczciwy przez te wszystkie lata, bo zapewne nie miał dość siły by odejść od żony, lub Tobie powiedzieć prawdę. Myślę, że on naprawdę Ciebie kocha tylko jest słaby. Przecież składał pozew o rozwód już dwa razy, wyprowadził się z domu, więc jego żona już wie że on nie chce być z nią. Pytanie dlaczego nie chce jej powiedzieć prawdy? Nie mogę powiedzieć Ci co robić dokładnie, wiem jedno, czasem trzeba słuchać serca, a o miłość zawalczyć. Jednak w tym wszystkim trzeba zachować godność i szacunek do samej siebie. To trudna sytuacja i na pewno do przemyślenia, a nie do radykalnych cięć. Trzymam za Ciebie kciuki.

Witam was kobietki pisze bo nie wiem co ma robis jak podjac decyzje!!! Wyszlam za maz 1,5 roku temu i nie byla to moja wielka milosc poprostu wydawalko mi sie ze chlopak w porzadku z dobrego domu i bedzie dobrze a nie jest!!!. 8 lat temu spotykalam sie z facetem w ktorym bylam szalenczo zakochana zreszta z wzajemnoscia on wtedy byl zonaty potem sie rozwiodl nie z mojej winy juz dawno mu sie nie ukladalo ale do rzeczy moj maz to czlowiek ktorego wciaz trzeba popychac zeby coz zrobil np. prawo jazdy zrobil w wieku 37 lat tylko dlatego ze go naciskalam nie ma stabilnej pracy , stalej ciagle wyjezdza i tak naprawde nie wiele moge na niego liczyc ja jestem osoba niezalezna pracuje nie mamy dzieci ,wciaz utrzymuje kontakt z moim poprzednim parterem on wie ze jestem mezatka a on caly czas jest sam . Chce do niego wrocic ale nie wiem jak moj maz jeszcze maz sobie z tym poradzi bo jest bardzo slaby emocjonalnie ja juz nie mam sily !!! Prowadze dowojne zycie czuje sie tak jakbym zyla w dwoch swiatach czuje sie jak matka dla mojego meza wciaz wszyscy mi powtarzaja ze sie dotrzemy a ja wiem ze go nie kocham i co robic zyc bo tak wypada??? blagam pomozcie bo juz wariuje

Jestem tego samego zdania, co różyczka, zbyt krótko jesteście razem, 1,5 roku zaledwie, byś meczyła się przez całe życie. Nie macie dzieci, to wiele ułatwia, bo gdy się pojawią, podjąc decyzję będzie jeszcze gorzej. Często kobiety tkwią w takim zwiazku całe życie ze zwgledu na dzieci, a ich szczęscie nie istnieje. Całe życie przed Tobą, musisz tylko znaleźć odwagę. Powodzenia!!

Walcz o miłość, a matką bądź dla swoich dzieci a nie dla dorosłego faceta. Jak go nie kochasz to się nie dotrzecie. Ja wiem że poczucie winy, że co sobie inni pomyślą, ale to jest Twoje życie. A ten dzieciak ( twój mąż) poradzi sobie, nawet nie wiesz jak faceci umieją o siebie dbać, jak go zostawisz teraz to jeszcze znajdzie sobie jakąś mamusię.
Głowa do góry, jesteś panią swojego życia.

Kochane, tak czytam i zalamuje rece. Sama jestem w takiej sytuacji, ze nie wiem jak to dalej bedzie. Mialam kilka milosci w swoim zyciu, ale te jedyna tylko raz. Niestety to nie jest ta obecna. W chwili obecnej jestem od 1,5 roku w zwiazku. Jest super. Nigdy nie bylo awanturowania sie, i temu podobnych. Nawzajem sie wspieramy, ufamy i na oko jest blogo. Ale jak to zawsze bywa sa jakies ale. Nie mamy sexu. 2 lub 3 razy w miesiacu to max. Jam mam 27 lat a chlopak 35. To nie jest normalne. W wiekszosci to ja inicjuje sex, i nie chodzi tu o to, ze nie mamy czsu - bo jego mamy wiele. Nie wiem czy tak ma wygladac nasza przyszlosc, ale ja tak nie chce. Chce aby byla ta cholerna chemia miedzy nami, fajerwerki jak sie calujemy. Wlasnie, sie nie calujemy, tylko buskamy, glaskamy itp. Ciagle mam fantazje o sexie z innymi, boje sie, ze pewnego dnia pojde z kims sie przespac, zupelnie obcym bo niebawem eksploduje!!! Nie ulatwia mi tej sytuacji fakt, ze przez to jak nam jest coraz czesciej mysle o bylym. przed obecnym chlopakiem bylam w zwiazku 8mio miesieccznym i zakonczonym nieszczesliwie dla mojej osoby. To byla wielka milosc - spontaniczna, chemia wisiala w powietrzu, namietnosc itd. Stracialam dla niego glowe. Byl starszy o 10 lat i we wszystkim mi imponowal. Jednak byly sceny zazdrosci, awantury i mnie zostawil. Rozeszlismy sie na wiosne 2007 roku. Cierpialam, przyplacilam to depresja, stracialam wszystko co mialam - wyzucono mnie z studiow, bo nie bylam sie w stanie uczyc, stracilam wszystkie oszczednosci bo nie moglam pracowac. Po 1,5 roku dopiero zaczelam funkcjonowac w zyciu codziennym. Znalazlam prace i zaczelam sie usmiechac. Przez ten czas nie moglam sie z nikim zwiazac bo czulam sie tak jakbym zdradzala bylego. Dopiero wczesnym latem 2009 poznalam obeznego chlopaka i tak to jestesmy razem. Jednak musze powiedziec, ze zanim poznalam obecnego chlopaka kilka razy spotykalam sie z bylym na 'kolacje ze sniadaniem' i bylo cudownie. Przy nim czuje sie tak jak po srodkach oduzajacych. Minelo juz tyle lat a ja ciagle o nim mysle, juz bedac w tym zwiazku usilowal nawiazac kontakt - w wiadomym celu, ale bylam twarda. Czy ja go wywale z mojej glowy. Minelo juz tyle lat, a ja codziennie o nim mysle. Obecny chlopak o tym nie wie, bo mu tego nie daje odczuc. Dobija mnie fakt, ze nie mamy zycia seksualnego, ktorego mi brakuje. Natomiast wiem gdzie tego zycia seksualnego moge zaznac, ale nie dostane nic wiecej. Nie zdradze bo za bardzo szanuje swojego chlopaka. Pod koniec tego roku opuszczamy kraj okres roku lub wiecej. Postawilam wszystko na jedna karte. To chlopak ma kontrakt i ja sie dostosuje do sytuacji i wyjade z nim. Mam nadzieje, ze odleglosc pozwoli mi zapomniec o bylym, a nowe miejsce moze obudzi we mnie i w moim chlopaku dzikie namietnosci. O zwiazek trzeba walczyc. Prawda??? A toksycznych bylych pochowac?! Tak sobie tlumacze...

codalej - radzić jest trudno ale masz dwa wyścia (jak zawsze) pogodzić się z zaistniałą sytuacją (z którą sama piszesz jest ci źle) bo nawet jak on się rozwiedzie (co z tego co piszesz może się ciągnąć do wiecznego NIGDY) to nie rozwiedzie się z dziećmi i zawsze gdy będzie miał wybierać między tobą a dziećmi to (jeśli jest porządnym ojcem)zawsze wybierze dzieci i tobie przyjdzie się z tym pogodzić bo nie możesz walczyć z ojcowskimi uczuciami - zresztą uważam że nie powinnaś. Inne wyjście to takie że jeśli źle ci z takim układem to daj sobie i jemu czas żeby poukładał swoje sprawy - niech odejdzie i wróci gdy będzie po wszystkim - może to skłoni go do ostatecznej decyzji inaczej jemu jest tak wygodnie bo nie musi nic zmieniać ma dwie "rodziny" i tak widać mu dobrze.
Pazdrawiam i życzę mądrych decyzji

Jest duzo powodów dla których On zwleka z powiedzieniem prawdy: jest słaby, wstydzi sie przed dziecmi, boi sie ,że gdy zona sie dowie poczuje się zraniona i oszukana, wycofa rozwód lub zmieni orzeczenie na winę o zdradę a to może sie ciągnać latami,dochodza  też alimenty na zonę, boi sie opinii rodziny, odrzucenia przez dzieci, które wezmą stronę matki i wystapią  przeciw Tobie bo właśnie Ciebie oskarżą o rozbicie rodziny i nie zechcą Cie poznać lub poznanie jego dzieci, będzie dla Ciebie bardzo, bardzo przykre.
Boi sie nacisku rodziny,ultimatum dzieci, bo jest słaby a wtedy ulegnie, może się wycofa, bo niestety słaby człowiek ucieka sie do kłamstwa, tak jak zwodził Ciebie zanim nie był Ciebie pewien.
Rozumiem ,że nie chcesz być kochanką, bo wpakowałaś się w To wbrew Twojej woli, ale dopóki On sie nie rozwiedzie będziesz nią bo teraz nie jesteś już nieswiadoma, zyjesz z zonatym facetem, który zdradza zonę.
Z pewnością chce to małżeństwo zakończyć z jak najmniejszą szkodą dla siebie, wybielić sie przed rodziną, oszukać dzieci,że poznał Ciebie po rozwodzie, bo sie boi ,że dzieci poznając prawdę odwrócą się od niego,że je straci.
Dzieci i tak poznają prawdę i go ocenią czy on chce tego czy nie, tylko odwleka to w czasie.
Ten facet zrobił dla Ciebie dużo, bardzo duzo,bo odszedł od żony, rozwodzi sie, ale raczej tu sam sobie nie ufa co zrobi, gdy jego rodzina pozna prawdę o jego zyciu, czy da radę się z tym zmierzyć?
To nie jest krótki romans, to 4 lata w których oddalał się od zony i w których następowal rozpad jego związku, a w których byłaś Ty. Owszem bylaś nieswiadoma, ale czy pogoniłas go jak poznałaś prawde?
Nie wiem czy zaraz po rozwodzie powie prawdę rodzinie, czy też dalej będzie zwodził, że niby dopiero Cibie poznał, ten facet po prostu naważył piwa, ale wypić go nie ma odwagi.

Rzeczywiście najlepiej tu będzie jak odejdzie, poukłada swoje sprawy i dopiero wróci, tak powinaś postapić jak sie dowiedziałaś ,że ma zonę, wtedy bys miała klarowną sytucję.