O czym nie umiemy rozmawiać ze swoimi partnerami? - Netkobiety.pl

Nigdy nie miałam problemu z tym żeby otwarcie mówić o tym co czuję i jakie mam "problemy"... no chyba, że nie chciałam o czymś mówić... a wtedy to był mój wybór... Niestety często spotykałam się z brakiem zrozumienia, wręcz ze zdziwieniem, że o czymś mówię... Mężczyźni w większości boją się podjąć wyzwanie i stoczyć z kobietą bój na słowa, argumenty... W swojej naiwnym , dziecinnym wręcz podejściu do życia uważają, że skoro się o czymś nie mówi, nie nazywa się tego słowami to problemu nie ma... Cholernie to irytujące... Mój do tej pory kochany eksio nigdy nie ma czasu na podjęcie rozmowy na ważne dla nas tematy.. natychmiast zamyka się w sobie... moje słowa przyjmuje jako atak skierowany w jego kierunku, marudzenie....
Bardzo mnie to denerwuje i doprowadza do szału... tak więc czasami wybucham i .... jak łatwo się domyślić rozmowa nie jest już taka jaka powinna być...

Ech... nie jest łatwo

Nigdy nie umiem rozmawiać z partnerem(nie konkretnym, ale każdym jaki by był) o pieniądzach.
Trudno mi poruszyć temat wakacji, funduszy, wyjść, i innych takich, przez to ja czuje się bardzo dziwnie, i wiele rzeczy dzieje się na ostatnią chwilę.
A no i zawsze na początku znajomości mam problem by porozmawiać o tym co "nas łączy". Bo np. wszytko wygląda jak byśmy byli razem ale nic nie jest powiedziane. Kiedyś się odważyłam o tym pogadać to dowiedziałam się że tkwię w znajomości bez zobowiązań, i znajomość szlak trafił bo facetowi się odechciało a ja mam uraz. Nie lobie niejasności, ale z drugiej nie umiem zadać pytania "co nas łączy? " Przy pierwszy związku wszytko było inaczej, teraz już tak nie ma...

Mogę się podpisać do wypowiedzi  yuliji ,a po za tym to nie potrafie rozmawiać o swoich uczuciach otwarcie ,wole się przytulić pocałować i tak okazywać uczucia niź przez słowa ,chociaż powiem ,ze trochę od mojego partnera się nauczyłam i nie jestem już tak zamknięta jak kiedyś.

A u mnie chyba nie ma takiego tematu, którego byśmy unikali lub nie rozmawiali o nim. Nie ma żadnego tabu, wyłącznie szczerość.
Rozmawiamy o pieniądzach i naszych relacjach z rodziną. Nie ma żadnego skrępowania w temacie seksu. Rozmawiamy bez problemów o religii, wspólnej przyszłości i naszych oczekiwaniach. Gdy któremuś nie spodoba się co zrobiła (lub powiedziała) druga strona, to też o tym dyskutujemy. Chociaż tego nie wymagam, to K. mówi mi, że widział na mieście dziewczynę, która przykuła jego wzrok i wyjaśnia mi dlaczego. Szczerze odkrywamy przed sobą co czujemy w danym momencie, zwłaszcza jeżeli są to jakieś negatywne uczucia.

Owszem, są tematy, które mniej przyjemnie się omawia, ale nigdy nie ma strachu przed nimi na zasadzie: co on(a) na to powie i czy w ogóle o tym mówić? Jeżeli cośtrzeba omówić, to po prostu siadamy do rozmowy i rozmawiamy. Nie uciekamy przed tym i nie owijamy w bawełnę.

mam to samo...

My z moim mężem rozmawiamy o wszystkim, ja bardzo sie przy nim otworzyłam, on natomiast woli słuchać, pomyśli i powie co sądzi na dany temat:)

Są jednak dwie sytuacje, w których boje sie? wstydze sie z nim rozmawiać.. Problemy moich rodziców i problemy z moja psiapsiółą.. Czasem bardzo chciałabym mu sie wyżalić, ale nie potrafie..

o pieniadzach
o jego ex-zawsze klótnie przez moje urojenia

jak wydaje mi sie,ze jestem osoba komunikatywna tak mam jednego przyjaciela,ktorego bardzo lubie ale nie umiem w ogole z nim rozmawiac,wszystko odbiera na odwrot wiec tylko na etapie kolezenskim jestesmy

VINNGA bardzo ciekawy post napisałaś
Ja z swoim partnerem moge rozmawiać dosłownie na każdy temat, nie czuje żadnego skrępowania.
Jestem straszną gaduuułą i mój partner to troche taka moja psiapsuła, której moge powiedzieć naprawde wszystko.
Natomiast ja chciałabym (już prosiłam o to wiele razy), aby mój K. opowiadał mi jak mu minoł dzień w pracy, co nowego go spotkało, ale on nie lubi mówić o pracy w domu totalnie się od niej odcina.

trzeba rozmawiać o wszystkim ...
po to mamy tego partnera nie tylko po to by uprawiać seks ... !!!!
o wszystkim ...
wiem jest ciężko ale trzeba rozmawiać tak jak ja ze swoim ...
chociaż też napisałam tu prośbę albo raczej chciałam się wygadać ...
przed obcym ...

dobrze że lubi mówic duzo :*) - Anemonne

Mój ma tak samo Czasem nawet nie muszę zadawać pytania "jak było", bo sam zaczyna opowiadać ze szczegółami jak spędził 8 godzin w firmie Czasem mu przerywam i proszę go żeby tylko streścił, albo ograniczył się do najciekawszych rzeczy

Zazdroszcze dziewczyny! Ja niestety musze go ciągnąć za język
K. ma taką prace, że u niego dużo sie dzieje, praktycznie codziennie robi coś innego...
Mówi mi o tych najważniejszych sprawach związanych z praca w jednym zdaniu np. do którego miasta jedzie.

Myślę, że mimo wszystko największą blokadę, która powoduje, że o pewnych sprawach nie potrafimy otwarcie rozmawiać stanowią nasi partnerzy, ich podejście do tematu, sposób reakcji, a wreszcie niechęć do samej rozmowy. I niestety tym się od nich różnimy. Kiedyś usłyszałam takie mądre zdanie, które mocno wzięłam sobie do serca: ,,dla mężczyzny intymność to seks, dla kobiety intymność to rozmowa?. I rzeczywiście my, kobiety, przeważnie nie mamy problemów z wyrażaniem emocji, rozwiązywaniem problemów i mówieniem o nich. Dla nas to sposób do celu, metoda na poprawę sytuacji, możliwość nawiązania bliskości. Dla nich mówienie o wielu sprawach, w tym o uczuciach i emocjach, to często niepotrzebna część związku, a przede wszystkim stanowi ogromną trudność, a każda niewygodna myśl potrafi wywołać niechęć czy wręcz kłótnię. My potem płaczemy, bierzemy wszystko do siebie, nie potrafimy zrozumieć dlaczego.

Należy rzecz jasna rozgraniczyć rozmowę (prawdziwy dialog dwojga ludzi) od zwykłej wymiany zdań (informacji typu ,,odbierz dziecko z przedszkola, a ja zrobię zakupy"). W każdym razie dla mnie są to dwie zupełnie różne sytuacje.

Ja bardzo długo uczyłam się mówić o tym co mi się nie podoba, co przeszkadza, co chciałabym zmienić. Dlaczego? Bo mój facet wcześniej nie chciał słuchać. Denerwował się, uważał, że to ja mam problem, że wymyślam. W rezultacie zalewałam się łzami i...było po rozmowie. Ale to się zmieniło. Lata pracy i dziś jesteśmy w stanie wymieniać się myślami naprawdę o wszystkim. Oczywiście są i trudne tematy, które wywołują emocje czy nawet nieporozumienia, ale ostatecznie i tak w końcu siadamy i na spokojnie szukamy rozwiązania.