Co zrobić gdy mąż stale obiecuje, że się zmieni? - Netkobiety.pl

I ty to tolerujesz?
Powinnaś mu jasno i wyraźnie powiedzieć/zabronić tak robić.
On obiecuje a  ty to tolerujesz. Bądź bardziej stanowcza.

Skoro Ty wprost mówisz mu, że Cię to boli, a on dalej to robi mimo Twego bólu - to tak czy inaczej krzywdzi Cię i rani, a tak nie powinien  postępować mąż wobec żony.

Skoro widzi, że Ty robisz niewiele poza powiedzeniem, że Ci się to nie podoba, to on ma to w nosie.

Musisz być stanowcza, bo inaczej będzie coraz śmielej sobie pozwalał.

Ciężko jest zrozumieć takiego faceta. Znam to z autopsji. Te flirty są jak nałóg, z którego oni nie mogą wyjść. Czasem zastanawiam się czy to jest niskie poczucie wartości, czy jakieś szukanie adoracji ze strony kobiet i podbudowywanie swojego ego. Mój "jeszcze" mąż do dziś to robi (pisze z "koleżankami" smsy i rozmawia z nimi przez telef.)i nic się nie zmieniło.....
Takim facetom wydaje się, że nic złego nie robią, dziwią się, że ich żony/partnerki to rani i boli i co najgorsze jest coraz więcej takich flirciarzy, którzy uważają, że to nic złego...

Przeczytaj sobie moje posty pt."Facet kobieciarz" i "Facet co kocha wszystkie kobiety"...i nie tylko Ty z tym problemem spotkalas sie... ja probowalam raz jednego faceta zmienic,walczylam o te zmiane 10miesiecy,najpierw delikatnie zartem,rozmowa,pozniej nie wytrzymalam to i kłótnie z tego powodu były,nie zmienił sie,tacy faceci maja to we krwi,to jest jak nałóg,zostawiłam go(nie tylko z tego powodu)i dzis jestem sama,jest mi lepiej ,a Ty sie zastanow jaką droge chcesz wybrac,i wybierz taką,ktora bedzie dla Ciebie najwłasciwsza,przemysl to i zastanow sie dobrze

Podzielam zdania koleżanek, że powinnaś jasno bez ogródek przedstawić mu swoje zdanie. Nie pozwolić mu na stwierdzeniu ,, nie wiem" czy ,,to tak samo jakos" albo ,, to nie tak jak myslisz" poprzestac. Tym bardziej, że od smsow moze sie dopiero wszystko zaczynac.

Dokładnie wyjedź na tydzień. Pokaż że potrafisz być stanowcza, najwidoczniej widzi że ty pogadasz pozniej Ci przejdzie nie daj sobie na głowe wejsc:)) !

Zgadzam się z zazdrością. Też bym tak zrobiła. On wykorzystuje Twój lęk, wie, że nie odejdziesz od niego i ewidentnie narusza granice. W moim małżeństwie też się bałam wielokrotnie - wyniosłam ten strach z domu i mój mąż chciał to wykorzystać. Jestem jednak dość charakterna i kiedy mówił to się rozstańmy - mówiłam ok., ale na moich warunkach, albo kiedy przekroczył granice znajdował swoją walizkę za drzwiami. Zareagował na to śmiechem, wiem na pewno, że mu zaimponowałam, opowiadał o tym potem znajomym za każdym razem sobie z tego żartując. Moje problemy się skończyły. Nie namawiam Cię żebyś zrobiła tak jak ja, ale po swojemu, biorąc pod uwagę swój charakter. Musisz być dla niego przekonująca. Życzę powodzenia.

Hm... Ciekawe jest to co napisaliście... Nigdy nie broniłam mężowi koleżanek, ani też pisania z nimi do czasu gdy pierwszy raz mnie zawiódł. Oczywiście były awantury z mojej strony bo na spokojnie bym nie umiała tego rozwiązać. I było super kontakty się urwały. I był spokój na pewien czas. I tak za każdym razem. Z jedną na pewno się spotykał bo razem pracowali i do dziś dzień nie wiem czy coś ich nie łączyło. Muszę wierzyć na słowo jej i jemu, tym bardziej, że ona również ma męża i dzieci i jest starsza od niego jakieś10 lat. No, ale jak tylko się dowiedziałam o tych smsach zadzwoniłam do jej męża i wszystko się skończyło. Kolejne obietnice i słowa, że tylko mnie kocha a to były nic znaczące smsy. Zwolnił się nawet z pracy niby dla mnie bo groziłam rozwodem. I znowu był spokój i to na dość długo jak dla mnie bo rok spokoju był tzn zbystrzył się uczył się nr na pamięć,wszystko kasował. Aż pewnego dnia wróciliśmy z imprezy i już telefonu nie dopilnował bo nie był w stanie... I kolejny szok... Awantura, płacze i telefon do moich rodziców i mój tata przyjechał po mnie i mojego synka. I chciałam rozwodu i rodzice mnie w tym wspierali. Po 2 miesiącach nie widzenia się z nim uległam i wróciłam do niego. Przez ten okres cały czas pisał, dzwonił, przepraszał i powtarzał, że rozwodu i tak mi nie da. Zmienił nr telefonu, znowu razem i cisza w końcu zaczęłam być szczęśliwa. I kolejny rok mija i znowu tzn w tą sobotę się zaczęło. Tylko tym razem już nie wiem co robić... Nie mam żadnego pomysłu... Stwierdził, że to koleżanki i tylko pisze i może i mówi prawdę bo dzwoniłam pod te nr z mojego telefonu i powiedziały, że nie muszę się martwić bo nic ich nie łączy bo mają swoje rodziny... Trochę chaotycznie to wszystko napisałam, ale tego naprawdę jest dużo. Siostra, która zna moją historię to powiedziała, że jak dla niej to on szuka osoby do pisania... Nie powiem bo dba o mnie, nie widzę by podrywał inne kobiety. Gdyby nie te smsy to by był idealnym mężem...

Wiesz nie jestem zwolenniczką trzymania chłopa na smyczy, pod kluczem itp,uważam że każdy ma prawo swobody ale twój mąż zdecydowanie przesadza.
On najzwyczajniej flirtuje,nie może nie najzwyczajniej tylko z przesadą flirtuje. Nikomu nigdy nie zaszkodził flirt,uważam że nawet nie powinien zaszkodzić osobą które są w zwjązku małżeńskim i robią to z klasą i umiarem.
Poza tymi smsami o których pisałaś w początkowych postach doszło u ciebie to że już cię nieraz oszukał a nawet to że do tej pory nie wiesz czy nie łączyło go coś z koleżanką z pracy (dla mnie to bardzo podejrzane)----zrobisz co zechcesz ale uważam że ma za dużo swobody i tak jak pisałam ci w poprzednich postach nie jesteś stanowcza w stosunku do niego. On to wykorzystuje a twoje gadanie ma w du...

Tak rozumiem cię-ciężko być samotną matką ale nieszczęśliwą matką też być jest niefajnie i niełatwo.
Nie musisz brać rozwodu ale możesz go jakoś postraszyć. Jeżeli się tego boi to powinno zadziałać.
A jeżeli nie to po prostu pozostaje ci pogodzić się żyć z takim mężem bo widzę że innego rozwiązania nie będzie.

Dokładnie! My tylko możemy ci doradzić,pokazać nasz punkt widzenia ale decyzji w jakim związku (i czy wogóle w związku) chcesz żyć musisz zdecydować ty sama.
Życie mamy tu na ziemi tylko jedno także warto zastanowić się jak chcemy je przeżyć.
Powodzenia!!!

Oko za oko nigdy sie nie sprawdzi.
"Wybadanie gruntu" to dla nas samobojstwo- bo to oznacza, ze jesli on ma niewlasciwe podejscie to co?... ze uszy po sobie. Co to zmieni?
Nie ma znaczenia jakie ma podejscie... niech sobie ma jakie chce. Problem w tym zeby ONA wreszcie to widziala, zeby przejrzala na oczy. Ona nie ma dac przyzwolenia. Ona ma wybadac raczej jego charakter, sklonnosci... Nie zrozumialas mnie Pollyanno. Ja nie napisalam, ze ona ma tak zrobic. Napisalam ze ma o tym porozmawiac.

Stawianie ultimatum lub rozmowa o" rownych prawach"... jest po to by ZOBACZYC jakiego wyboru dokona partner (ilez kobiet rezygnuje z ultimatum ze strachu, ze On odejdzie. A gdzie rozsadne pytanie:... bo jesli zostanie to na jakich zasadach?... czyli ze co... niech robi co chce byleby zostal? wybadam grunt jak bede miala pewnosc ze wybierze mnie to zastosuje ultimatum a jak tej pewnosci nie bede miala to co? nie zrobie nic, zeby tylko nie odszedl?)
domaganie sie rownych praw, rozmowa o tym.. ma dwie korzysci.
1. Tez widzimy faceta i jego reakcje i jego wybory. Jego wybor, nie oznacza, ze sie godzimy na to! JAk nam to nie pasuje mozemy powiedziec: Przepraszam ale inaczej sobie Ciebie wyobrazalam. Myslalam, ze podobne wartosci sa dla nas wazne. To" polaczenie dusz" to chyba bylo tylko w mojej glowie... Totalnie do siebie nie pasujemy, wiec musimy sie rozstac, zeby dluzej nie ciagnac tej farsy.
2. Jesli partner ma problem z empatia... dopiero przy odwroconej sytuacji zrozumie jak to boli. Moj facet ma problem wlasnie z empatia. Gdy mu powiedzialam, ze partnerstwo musi opierac sie na rownych i sprawiedliwych zasadach, i ze ja nie jestem za bardzo pewna jakie zasady mamy ustalone w sprawie kontaktow z plcia przeciwna i chce to przedyskutowac.... i na jego "Mozemy miec kontakty z bylymi kochankami i wspominanie przeszlosci nawet tej intymnej nie jest grzechem" od razu odpowiedzialam:"OK, a zatem mam prawo zadzwonic do X, Y i Z, zeby powspominac pewne przyjemne chwile, zwlaszcza pewien wieczor nad rzeka, bo byl cudowny. Sprobuje to zrobic. Moze bedziemy mieli frajde z tym, a moze mi sie to nie spodoba. Zobacze" Na te slowa moj mezczyzna powiedzial "OK OK, ustallmy, ze zadnych wspominan i zadnych bylych kochankow i kochanek. To glupota. Myslalam,ze sie posiusiam ze smiechu. Po czym napisal do swojej bylej "Sorry, troche sie zagalopowalem. Kocham moja zone bo jest moja najlepsza kochanka i najlepszym przyjacielem" . Gdyby zareagowal inaczej, prawdopodobnie powiedzialabym o pomylce "polaczenia dusz" odmiennosci charakterow, zasad i wartosci... bylo milo, ale do siebie nie pasujemy.

Niestety moj partner ma troche wiecej problemow niz empatia. Ale to juz inna bajka.

Dla mnie jest na dzień dzisiejszy tylko jedna odp zostać i patrzeć. Boli. ale może się przyzwyczaję i będę robiła tak samo jak on...

Masz rację mnie nie ma. Tylko ON. ON jest na pierwszym miejscu. Jak mam czas i siłę to zajmę się sobą co rzadko się zdarza. Jesteście naprawdę kochane wasze rady, komentarze są dla mnie bardzo ważne.

Mezczyzna jest skomplikowany w swojej psychologicznej budowie jak mlotek sorki za porownanie.
Nie trzeba stosowac "podkrecanych pilek", sprytu. manipulacji, zeby mu cos powiedziec. ON TEGO NIE ZROZUMIE!
JEMU TRZEBA POWIEDZIEC WPROST
Nie domysli sie, ze my to tak zmieniamy sie zeby mu cos pokazac, zeby cos zrozumial. NIE ZROZUMIE. Albo zrozumie calkiem co innego. Dlaczego ludzie daja cos do zrozumienia zamiast powiedziec wprost? Czy to jakis kompleks?
Facetowi trzeba powiedziec: Sluchaj stary, jest tak i tak... sprawiedliwosc spoleczna, nasza umowa co do rownych praw...bla bla...
I on wtedy to zrozumie i powie jak dziecko z szeroko otwartymi oczami co pierwszy raz zobaczylo czarnoskorego na ulicy "Acha! to maja byc rowne prawa?Acha to Ty tez chcesz tak samo? eeee to jak ja patrze na to z drugiej strony to juz to nie jest taka fajna zabawa"

Po co poswiecac swoja energie na zemste, pokazywanie czegos, udowadnianie... zycie to nie konkurs... Wyluzuj

a CO POWIEDZIAŁAŚ MU?

Powiedziałam mu, że teraz będzie inaczej po mojemu. Ze już nie ma TY, MY tylko JA i MY. Koniec troszczenia się tylko o Ciebie czas dla mnie. A czas pokaże co będzie dalej. Chcesz koleżanki to je sobie miej, a ja będę miała kolegów. Ale Martita ma rację, że nie jestem z tych dziewczyn i on o tym doskonale wie i nie wiem czy to teraz zadziała, ale zobaczymy warto spróbować wprowadzić go w błąd. Będzie równouprawnienie. A jeżeli to nie podziała to niestety koniec, separacja lub rozwód. Ale nawet go o tym nie poinformuje niech wie, że koniec ze straszeniem jakimś świstkiem. Gdybym was nie znalazła to pewno bym stale siedziała i płakała... Dziękuję

Facet nigdy się nie zmieni. Smsy przerodziły się w romanse. Jestem w trakcie rozwodu także wybaczając wcześniej pogorszyło tylko sytuację bo wyczuł moją słabość, że wszystko wybaczę. Ale nadszedł czas, że powiedziałam dość. Także dziewczyny walczcie o swoje szczęście. Ja swojej decyzji nie żałuję teraz wiem, że żyję.

U mnie sytuacja wyglądała tak: mąż miał koleżanki, pisał sobie z nimi po kryjomu oczywiście, kiedy udało mi się dotrzeć do smsów i wiadomości na portalach robiłam awanturę a on tłumaczył, że to nie tak jak mi się wydaje. Sytuacji takich było wiele. Po każdej "wykrytej sprawie" siadał sobie "na tyłku" i był spokój aż sprawa na tyle przycichła, że robił to znowu. Nie wiem ile razy takie niewinne pisanie doprowadziło do czegoś więcej ale wiem, że zdradzał mnie. Byłam głupia, że nie reagowałam na to wszystko bardziej stanowczo.
"Oko za oko" skończyło się niestety bardzo źle bo doszło do rękoczynów i bardzo szybko zrezygnowałam z tej metody.
Powtarzające się tego typu sytuacje doprowadziły do tego, że przyzwyczaiłam się do jego wyskoków a reagowałam tylko po to żeby mu to utrudniać.
Zaczął wyjeżdżać za granicę do pracy i o dziwo nasze relacje się poprawiły! Nie było kłótni, miłe rozmowy i było tak długi czas. Moja czujność nie została jednak uśpiona. Znając hasło weszłam na jeden z portali społecznościowych i zaczęłam czytać jego wiadomości. Krew dosłownie mi odpłynęła z ciała aż zrobiło mi się zimno a serce chciało wyskoczyć bo nie miało co pompować. Nawiązał kontakt z dawną koleżanką, wspominali dawne czasy łącznie z sexem i planowali spotkanie jak uda im się być w domu w tym samym czasie i do tego pisał co będą mogli zrobić. Następnego dnia, przez telefon, przeczytałam mu kilka fragmentów ich rozmowy. Powiedziałam, że po raz kolejny sprawił mi ból i zapytałam dlaczego to znowu zrobił wiedząc jak mnie to bolało a on na to, że to były tylko takie żarty. Powiedziałam, że to jest głupie wytłumaczenie i jak będzie miał mi coś mądrego do powiedzenia to niech wtedy się ze mną skontaktuje.
Wieczorem napisał "przepraszam", nie odpowiedziałam nic.
Następnego wieczoru napisał, że pewnie nie powinno go to obchodzić ale co się ze mną dzieje bo się martwi, odpisałam, że nie mogę wymazać z pamięci jego z tamtą dziewczyną i nie śpię po nocach. Odpisał, że może tylko przeprosić i ponieść konsekwencję tego co zrobił a ja na to: co powinnam według niego teraz zrobić a on, że nie wie ale pewnie będę chciała rozwodu. I nagle cała moja złość minęła i pojawił się strach, że zostanę sama i myśl, że przecież znowu mogła bym wybaczyć ale odpisałam, że to chyba najlepsze rozwiązanie bo nie zanosi się na to, że on się zmieni i będzie miał w końcu wolną rękę. Odpowiedział, że chyba już nie jest w stanie się zmienić, a że będzie miał wolną rękę to nieważne bo będzie miał czas zastanowić się nad swoim życiem i nie chce mnie więcej ranić bo jest bezsilny. Odpowiedziałam, że szkoda, że wcześniej się nad tym nie zastanowił a on na to, żebym ułożyła sobie jeszcze życie bo na to zasłużyłam i życzy mi tego, przeprasza za zmarnowane życie i wyrządzone krzywdy.
W tym momencie rozłożył mnie na łopatki bo nigdy nie zdobył się na takie wyznania. Moja decyzja o rozstaniu rozleciała się, z jednej strony chce w końcu normalnego życia a z drugiej nie wiem czy chce aby to było życie bez niego a może wolałabym żeby decyzję podjął on.
Ta wymiana smsów była wczoraj a ja jestem rozbita na tysiące kawałków, nie wiem czego chcę i czekam na kolejne wiadomości od niego.
Znalazłam to forum i tu wolałam opisać to obcym osobom z doświadczeniem bo uważam, że ktoś kto nas zna może być nie obiektywny.
Doradźcie coś albo i nawet "walnijcie w głowę" żebym się opamiętała. Nie wiem...

Wiem, że Ci ciężko. Ale prawda jest lepsza. Zobaczysz, że wszystko się ułoży. Opatrzność czuwa.

Głowa do góry.