Księżniczka nigdy nie poślubi żebraka... - Netkobiety.pl

W śród moich znajomych jest kilka par gdzie to faceci własnie mają wykształcenie tylko podstawowe,żadnego zawodu,nic.......mają rodziny,pracuja,a dwóch z nich ma własne działalnosci budowlane,i duzo zysków z nich,a jest wiele osób z wysokimi wykształceniami,po studiach a nawet żadnej pracy nie mogą znajsc,ale niestety tak to w naszym kraju już jest,i wydaje mi się,że nie masz go co zmuszać do większego wykształcenia,jesli on nie ma do tego zapału,to i tak nic z tego nie będzie,on musi sam chcieć,bo to jest rzecz,która wymaga duzo zaangarzowania.a przeciez bez wiekszego wykształcenia też może być wartosciowym człowiekiem,i tez może dojsc do czegoś w życiu.Mój mąż mimo to,jest magistrem inzynierem,to po 5 latach studiów nadal szuka lepszej pracy,pracy w zawodzie, który tak uwielbia,ale co z tego,pewnie długa droga zanim znalazl by coś odpowiedniego jesli w ogóle...w końcu zakłada swoją działalnosc ito jest najlepsze rozwiązanie...

oj tak - tak byłoby by najlepiej, najprościej - gdyby zjawił się nowy książę i uratował z tej poplątanej sytuacji. Tylko, że trudno zostawić starego księcia

Wiesz, sam tytuł tego wątku wywołuje we mnie mieszane uczucia. Takie porównanie jest ... jakieś takie poniżające dla tego faceta...
Moim zdaniem nie w tym rzecz. Ja też nie wyobrażam sobie, że jestem z facetem bez ambicji i np. po podstawówce, ale to jest po prostu kwestia innego światopoglądu. Poza tym jeśli drażni Cię to teraz, to nie przestanie za kilka lat. Nie możesz też - jak sama mówisz ciągle mu matkować. Macie jak widać inne spojrzenie na życie i tu, choćby łączyło Was wielkie uczucie trudno będzie dać radę. Nie mówię, że się nie da, ale odnoszę wrażenie, że szukasz poparcia dla decyzji, której podjęcia jesteś bliska. I moim zdaniem słusznie.

Enni, założę się, że w tej sytuacji o samo wykształcenie nie chodzi. Facet po prostu nie ma wyższych aspiracji, a jeśli ma, to jest zbyt leniwy by dopiąć swego. Do tego dochodzi rutyna i rozbieżność zainteresowań partnerów (Yellow pisała, że chciałaby z nim pójść choćby do teatru, a on się nie zgadza).
Nie dziwię się Yellow, że traci cierpliwość. Jeśli dwoje ludzi ma rozbieżne wizje przyszłości to związek na dłuższą metę skazany jest na rozpad, niestety.

tak, masz rację Noelle, ale sądzę, że właśnie klucz w tym tkwi, by dla obu osób właśnie takie siedzenie na kanapie było satysfakcjonujące. Jak powiedział były mojej przyjaciółki przed rozstaniem: ja potrzebuję spokoju, ty fajerwerków. I było w pewnym sensie podobnie. Enni nie słusznie moim zdaniem się oburzasz, bo to na prawdę nie jest kwestia samego wykształcenia. A i prawda jest taka, że wiele jest par z bardzo rozbieżnym wykształceniem. Nikt nie mówi, że osoby bez matury są głupie... inteligencja ma się nijak do wykształcenia. Ale już to, że może to świadczyć o lenistwie, niskiej ambicji itp. to bardzo wiele.

Yellow, bardzo dobrze Cię rozumiem. Ja także byłam w takim związku i wiem, że absolutnie nie chodzi Ci ani o "księżniczkę" ani o brak wykształcenia, ale o pewną postawę życiową tak bardzo różniącą się od Twojej.

Nie ma uniwersalnych rzeczy, które "mają znaczenie w związkach". Dla jednego rozbieżność światopoglądów to będzie żadna przeszkoda, bo ta osoba będzie na tyle skupiona na własnym rozwoju, że wystarczy jej tylko zgoda partnera na studia i robienie tego, czego ten mężczyzna nie robi. A dla drugiego będzie istotne, żeby znaleźć płaszczyznę porozumienia i widzieć, że kiedy my idziemy naprzód, partner nie stoi w miejscu.
Co najważniejsze, żadna z tych postaw nie jest "właściwa" i nie można się tak po prostu przestawić na akceptowanie lenistwa czy braku ambicji partnera ani na odwrót - sfrustrować się na siłę, gdy nam to z natury nie przeszkadza.

Jeśli wiesz, że nie wyobrażasz sobie związku złożonego z siedzenia w domu, bez wyjść na premiery/spektakle, bez dzielenia tej fascynacji światem i jego możliwościami - to są to pewne oczekiwania względem partnera. I jak o wszystkich oczekiwaniach, tak i o tych powinnaś mu otwarcie powiedzieć.
Nie chodzi o to, żeby kogoś zmieniać na siłę lub zmuszać. Ale w zdrowym związku kochających się ludzi nie trzeba uwielbiać poezji, żeby kupić partnerowi tomik wierszy i nie trzeba lubić De Niro, żeby zabrać ukochaną na film.

W Twojej gestii leży, żeby nie wymagać tego pięć razy w tygodniu i... zdjąć z siebie rolę matki. Twój upór i przypominanie o nauce mogą sprawić, że zda maturę, ale nie nauczą go odpowiedzialności za siebie. A na czym Ci bardziej zależy na dłuższą metę? Żeby wypełniał cudze polecenia i reagował na prośby czy żeby działał sam?
Decyzja, czy będzie umiał dotrzymać danego samemu sobie słowa należy do niego. Ty jedynie możesz (i powinnaś) znaleźć u siebie taką granicę, za którą nieodzownie jest znak STOP - mam dość, zrobiłam, co mogłam, ale w takim związku nie mam satysfakcji.

Enni - prawda jest taka, że osoba po podstawówce zazwyczaj zdecydowanie różni się aspiracjami i generalnie podejściem do życia od osoby po studiach. Pomijając przypadki losowe (ktoś nie mógł się uczyć ze względu na sytuację rodzinną, wypadek, itp) między taką osobą a osobą z wyższym wykształceniem jest przepaść... Praktycznie na każdym polu.
Przykłady (to tylko moje osobiste obserwacje i nie chcę nikogo urazić):
- osoby bez wykształcenia nie mają potrzeby samorozwoju i nie rozumieją takiej potrzeby u innych (po co wyjeżdżasz na jakies głupie szkolenie, zamiast spędzić czas ze mną)
- częściej popierają tradycyjny podział ról (kobieta - kura domowa, siedzi w domu i zajmuje się dziećmi, mężczyzna ma prawo do życia towarzyskiego itp)
- zazwyczaj pracują fizycznie i nie doceniają pracy drugiej połówki (ty jesteś zmęczona? Przecież ty cały dzień na tyłku siedzisz)
- często mają niższy poziom inteligencji emocjonalnej, trudniej z nimi podjąć konstruktywną rozmowę na tematy związku, częściej stosują niewłaściwe schematy
- są bardziej podatne na wpływ otoczenia (byłem na piwie, bo wszyscy poszli - i nieważne, że w tym czasie miał z dzieckiem iść na wizytę do lekarza)
- nie mają potzreby uczestniczenia w rozrywkach kulturalnych - zazwyczaj szczytem ich możliwości jest wypad do kina (teatr, opera, czy nawet koncert to strata czasu i pieniędzy)
- nie widzą uroku w zwiedzaniu zabytków, czytaniu książek, z filmów - komedie lub amerykańska sensacja
- zazwyczaj (tu akurat chyba jednak jest najwięcej wyjątków) trudno im znaleźć sensowną pracę
- często prezentują niższy od przeciętnego poziom kultury osobistej, za to większy od przeciętnego poziom agresji
- partnerom z różnym poziomem wykształcenia trudno mieć wspólnych znajomych - strona mniej wykształcona czuje się głupio i nie na miejscu wśród znajomych partnera, strona bardziej wykształcona źle się czuje w prymitywnym towarzystwie znajomych partnera.

To tylko przykłady. Na pewno nie wszystkich dotyczą.

Księżniczka i żebrak to tylko metafora. Na określenie dwóch totalnie odmiennych światów. Światów, w których wykształcenie jest tylko jednym z różniących elementów. Bardziej istotny dla udanego związku jest światopogląd, osobowość, zainteresowania, priorytety życiowe. A wszystkie te istotne elementy niestety w większości przypadkó są powiązane z wykształceniem...

vinnga......a czy wszyscy po studiach maja dobra prace?bo wiem,ze nie,niekturzy z nich siedza w domu,bo nie mogą znajsc nic lub łapia sie pracy jaka jest,a jesli chodzi o to,ze nie widza uroku w zwiedzaniu zabytków,czytaniu ksiezek itd.to jest mocno powiedziane.Oraz,że prezentuja nizszy poziom kultury osobistej,mocno bym sie nad tym zastanowiła,wydaje mi sie,że wiele jest nie prawdy w tym co napisałas,opisałaś to tak jak by naprawde os.bez wiekszego wykształcenia nic nie były warte....ale to jest twoje zdanie i masz oczywiscie do tego prawo.

Yellow jest na etapie, kiedy przeciwieństwa przestały się przyciągać i zaczynają odpychać. Jej wątpliwości są dowodem na to, że w ich przypadku uczucie nie przetrwało próby czasu, nie pokonało przeszkód.

Yellow - jako przyszły psycholog powinnaś wiedzieć, że nie do Ciebie należy misja ratowania świata. Twój facet został skrzywdzony przez rodziców - w taki sposób go wychowali, takie mu dali wzorce i priorytety i zmiana tego jest niesamowicie trudna, o ile w ogóle możliwa. Bo tak naprawdę to z nim jest praktycznie wszystko w porządku, tyle, że powinien tworzyć związek z dziewczyną ze swojego świata, a nie z Tobą...