co robić? - Netkobiety.pl

Mam 18 lat, jestem z chłopakiem od 2,5 roku. Na początku było wspaniale, myślałam, że to ten jedyny, nasz związek jeszcze bardziej umacniał się (tak mi się wydawało) przez to, że widzieliśmy się tylko w weekendy i wolne, w tygodniu myślałam tylko o nim, przestałam interesować się innymi chłopcami, myślałam o naszej przyszłości (dom, dzieci itd). Od kilku miesięcy wszystko zaczęło się psuć.. Nie tęsknie już za nim tak bardzo, ale myślałam, że to już kwestia przyzwyczajenia.. ale myślę też o innych chłopcach i o tym, że nie wyszalałam się w życiu, chcę chodzić na imprezy, flirtować! Bo tak naprawdę nigdy tego nie robiłam.. a czuję, że strasznie mi tego brakuje. Jest mi duszno w tym związku, czuję się ograniczana (żadnych dekoltów i mini co wydaje mi się przesadzone, wręcz chore), jak jesteśmy sami On myśli tylko o jednym, od razu się do mnie 'dobiera', za przeproszeniem.. co mnie bardzo irytuje i tym samym jestem strasznie uprzedzona do 'tych' spraw.. On jest strasznym egoistą, wszystkich na około obraża, uważa się za najlepszego... kiedy się kochamy, to czasami jest to z przymusu lub dla 'świętego spokoju'. Zauważyłem też, że jak wychodzę sama z naszymi znajomymi (bo mamy wspólnych) to żyję pełnią życia, szaleje itd a jak jestem z Nim to jestem jakaś taka przytłaczana.. Mój najlepszy przyjaciel, który zna dobrze nasz związek twierdzi, że powinnam odejść, ale reszta znajomych uważa nas za najlepszą parę, ale tak naprawdę nie wiedzą jak to jest, widzą tylko powierzchnię. Ostatnio pokłóciliśmy się i stwierdziłam, że dość tego i mu powiedziałam, że nie wiem czy chcę z nim być i prawie wszystko co wyżej napisałam.. ale on mnie uprosił, żal mi go było i jakoś tak z przyzwyczajenia przytuliłam go i już wszystko było ok.. tym bardziej, że stwierdził, że jakbym go rzuciła to by się zabił, a on nie rzuca słów na wiatr.. Jeszcze ostatnio było tak, że czasami jak o nim myślałam to przeżywałam euforię, a innym razem obojętność.. teraz coraz częściej jest to drugie.. Chyba najbardziej w porzuceniu Go boję się zmian i tego, że będę żałować.. Pomóżcie proszę, co powinnam zrobić?