Jak to skończyć? - Netkobiety.pl

Tamiro, co do stawiania granic co masz na myśli? Co do okazywania jak mi zależy szczerze powiedziawszy przyjazdy z kwiatami wspólne wycieczki/wyjazdy codzienne pisanie kocham cię rozmowy wideo, na których potrafiłem mówić jak bardzo kocham każdy cal jej ciała, a na dodatek otoczenie moich kumpli, którzy nieraz mi mówili, że bardziej dbam o nią, niż o siebie to raczej okazywałem jej to poważnie co do tych emocji miała je przykładowo na wyjazdach, ale racja jak nie byliśmy razem obok, to może jej tego brakowało, ale to nie powód raczej do takich akcji nie wiem…

Na początku związku można powiedzieć, że to ona rozdawała karty, jeśli chodzi o „staranie się” (nie mówię tu, że miałem wszystko w tyłku) tylko jak normalny chłopak wszystko brałem z dystansem "bezpiecznie" potem, to ja bardziej głębiej w to wchodziłem, ale dopiero pod koniec co wspominałem w treści coś zaczęło się sypać i racja wszystkie złe humorki chowałem w kieszeń, bo nigdy nie chciałem jej zranić bądź wyżyć się na niej owszem czasami gadałem z nią jak nie wiem powiedzmy miałem zły dzień w szkole, czy coś, ale głębsze problemy, kiedy byłem cały wnerwiony zachowywałem dla jej dobra i mojego w kieszeń (szczególnie że ja i ona byliśmy mega wrażliwcami i zapewne słowo idiotko, by sprawiło u niej płacz, chociaż teraz myślę, że po jej zmianie wrażliwym zostałem tylko ja, a co do „bycia obok” – pamiętam każde minuty były one wyjątkowe i ona, jak i ja czuliśmy się jak w 7 niebie nawet pijąc wspólnie z rana zwyczajną kawę.

Musielibyście być naprawdę na co dzień, a nie tylko czasem.
Nie wiadomo czy tak by było.

Dlaczego za wcześnie?
Oboje macie teraz po 20 lat, wobec tego zaczęliście w wieku 16-tu lat. Ona pochodzi z ubogiej rodziny i na tamte lata była skromną, cicha i zapewne niesmiala, może nawet pełna kompleksow dziewczyną.
Przyjeżdżałes do niej w każdy weekend, bywało że spedzaliscie ze sobą nawet kilka dni i jak się domyślam raczej nie chodziliście na imprezy, nie bywaliscie wśród ludzi, tylko spedzaliscie czas we własnym towarzystwie rozmawiając o poważnych życiowych sprawach, snuliscie wizję Waszej przyszłości - w czwartym roku znajomości mieliście się zaręczyć.
Za chwilę miałby odbyć się ślub i co dalej? Pieluchy?
Tymczasem stało się tak, że dziewczyna przestała być dzieckiem i zaczęła czuć się zduszona związkiem z Tobą. Widziała jak inne koleżanki w jej wieku świetnie się bawią, jak nie w głowie im jakieś śluby ani, tym bardziej, pieluchy i nagle zapragnęła być jedną z nich. Koleżanki też zaczęły ja zauważać i zanim ktoś się obejrzał Twoja niedoszła narzeczona już żyła tak, jak większość ludzi w jej wieku.
Może nawet troszkę przesadziła, bo aż za bardzo zachlysnela się swoją młodością i młodością, jednak nic dziwnego.
Od lat wiodła monotonne ustabilizowane, spokojne życie polegające na tym, że w weekend przyjedzie do niej chłopak i mowy nie będzie o wesołej zabawie wśród rówieśników.
A ona chciała żyć i być wesoła normalna dziewczyna.
Wysyłała Ci nawet jakieś zwariowane zdjęcia, żebyś zobaczył, jak fajnie spędza teraz czas, ale Ty tego nie rozumiales, gdyż powodowany zazdrością wyobraziłeś sobie, że ona puszcza się z połową miasta i bez przerwy chleje i rzyga.
No chyba tak to jednak nie wyglądało i nie wygląda.
Autorze, ta dziewczyna nie dojrzała jeszcze do tak poważnego związku, do jakiego Ty dojrzałeś.
Poznałeś ja po prostu stanowczo za wcześnie, może nawet o dekadę za wcześnie.
Nie myśl o niej tak, jak sugerują Ci niektórzy, że wyszło szydło z worka i oto ona przez kilka lat udawała skromna cnotke, a Ty poznałeś jej prawdziwe oblicze i że dobrze się stało, że to oblicze pokazała Ci przed ślubem.
To nie tak.
Ona przez trzy lata Waszego związku była bardzo w porządku i rzeczywiście miałeś ja na wyłączność, jednak w czwartym roku zadziało się tak, że wystraszyła się małżeństwa i tego wszystkiego, co z małżeństwem się wiąże.
Ona poczuła się przez Ciebie osaczona, a ponieważ zauważyły ja koleżanki, toteż skorzystała z ich zaproszeń do wspólnej zabawy.
Jak masz to skończyć?
Normalnie - masz po prostu zdać sobie sprawę z tego, że o wiele lat za wcześnie wystartowałeś z propozycją małżeństwa.

Na marginesie - dla Ciebie to też o wiele za wcześnie. Masz dopiero 20 lat.
Wyluzuj więc.

To Twoja tzw pierwsza miłość, której wspomnienie zachowasz do końca życia.
Masz szczęście - nie wszyscy mogą poszczycić się tym, że przeżyli pierwsza miłość i to w tak młodym wieku.

Ja na przykład nie przeżyłam czegoś takiego. Miałam bowiem tak dużo chłopaków, z którymi chodziłam, w których w mniejszym albo w większym stopniu bywałam zakochana, ale gdybym miała wskazać, że ten konkretny był moją pierwszą miłością, to tego nie potrafiłabym zrobić.
Nie wiem więc, jak to jest wspominać swoją pierwszą miłość.

Powodzenia.

Dziękuję za te wiadomość ullle czuje, że mówisz szczera i dojrzała prawdę, ale też, jakbyś mogła mi wytłumaczyć, czy naprawdę to normalne całować 2 nieznajomych tej samej nocy? Czy to normalne po 4 latach, prawie pisać, że „nie jest się gotowym” to, co ona robiła przez te lata „zmuszała się?” a to, co najbardziej mnie trapi wspomniałem w poście, że mimo wszystko dalej jej część chciała być ze mną do końca, ale ona, jakby stawiała wszystko na czerwoną kartę aż tak być ze mną nie chciała? Że robiąc to i dając „minimalne nadzieje”, że coś w środku niej kocha dalej? A mimo wszystko pod koniec potraktowała mnie jak „powietrze” byłem to byłem nie ma to nie ma to jest dla mnie niezrozumiałe i też te zmiany, jakby człowieka? Tydzień przerwy, a czułem się, jakbym pisał z obcą mi osoba wszystko zostało zmienione o 180* a co do narzeczeństwa ona sama się z tego cieszyła i poniekąd logistycznie już miała w głowie co, gdzie i jak nie wiem… czy rzeczywiście człowiek tak potrafi się zmienić i robić takie czyny, jakie robiła. Ale może i racja ona niedojrzała wybawi się wycałuje i może za 10/15 lat będzie taka, jakim ja jestem, ale niestety już nie razem… szkoda.

M!Rii może jestem jakiś dziwny, ale „beztroska zabawa” jakoś mi nie przemawia nie jestem jakiś wielki aspołeczniak, ale chciałbym kobietę, która będzie mnie wspierać, która będzie się czuła szczęśliwa i kochana u mojego boku nic wielkiego żadnych nowych samochodów, czy modelki z wybiegu, a sexu mogę odpuścić nawet na lata może jestem jakiś inny ona była taka sama tylko potem coś strzeliło jej do łba oczywiście moje towarzystwo ma w głowie tylko „zaliczyć napić się i pobiegać w majtkach po mieście dla” beki „) a ja wolę spacer za rękę kawę w kawiarni i film wieczorny wtuleni to mnie chyba odróżnia, ale może i racja sam potrzebuje czasu do” związków".

Mówisz jak emeryt. Zastanów się czy naprawdę chcesz takiego życia czy wynika to z Twoich lęków, wycofania czy jak to nazwałeś aspołeczności. Wszystko ma swój czas i lepiej abyś teraz ten etap przerobił niż gdybyś miał się obudzić w wieku 40 lat i stwierdzić że zostawiasz żonę, dzieci bo nigdy się nie wybawiłeś. To naprawdę częsty scenariusz więc przemyśl to sobie.

Przez te prawie cztery lata do niczego na pewno się nie zmuszała. Cokolwiek robiła
albo mówiłaa było szczere, niemniej jednak nie żyła ona na pustyni, lecz wśród ludzi i obserwowała ich. Może gdy była młodsza tylko Ty jej wystarczałes, ale przyszedł czas, gdy zaczęła dostrzegać, że różni się od swoich koleżanek. One bawiły się, wyglupialy, próbowały życia z każdej strony nie wyłączając przygód z chłopakami, którzy myśleli identycznie, jak one i Twoja grzeczna, oddana dziewczynka zaczęła tęsknić za innym światem
Ten z Tobą podobał jej się, ale był za poważny.
Koleżanki zaczęły ja zapraszać na imprezy i tak poszło.
Wcale nie musiała Cię oszukiwać. Przyszedł tylko czas na zmiany.
Całowała się z dwoma chłopakami w ciągu jednej nocy - czy to normalne, pytasz?
Oczywiście, że jest to normalne, jeśli jeszcze podlane było alkoholem i przykładem zachowań jej koleżanek. To tylko zabawa, może nie w Twoim stylu, może niezbyt mądra czy na poziomie, ale to zabawa. Czuła się z tym źle i dlatego szczerze Ci o tym powiedziała.
Musisz pojąć, że ona jest teraz w takim stanie, jakby wypuscili ja na wolność. Nic jej teraz nie krępuje.
Ty byłeś dla niej wszystkim, ale widocznie tylko na ten czas, dopóki nie stała się dorosła metrykalnie, dopóki nie uświadomiła sobie, że oprócz Ciebie inne rzeczy też mogą być fajne.
Cieszyła się z tego, że się zareczycie - no nic dziwnego, nie mając nawet 20- tu lat mieć już narzeczonego? Mało która koleżanka tak ma. Poczuła się więc taka wyróżniona i dorosła, jednak kipiała w niej młodość, chęć wyszalenia się i poznania życia z innej strony.
Autorze, Ty też zmień troszkę nastawienie do życia, gdyż jesteś jeszcze bardzo młody i właśnie teraz jest dla Ciebie najlepszy czas na to, by uczyć się życia i uczyć się ludzi.
Z każdej strony powinieneś zgłębić życie, bo jesli nie, to za dwie albo trzy dekady nagle poczujesz, że tak naprawdę nigdy nie żyłeś, nie śmiałeś się aż do łez, nie szalałeś itd.
Szeptuch napisał, że kiedyś mówiono o takich ludziach, jak Ty, że mają stara duszę - to prawda, tak mówiono, jesteś po prostu za poważny jak na swój wiek i oczywiście bądź sobą dalej, jednak nie dziw się, że inni ludzie, których będziesz spotykał po drodze nie będą szli Tobą Twoim tempem, może przez jakiś czas nawet będę starali Ci się dorównać, ale w końcu odbija i będą żyć po swojemu.
Myślę, że ona w dalszym ciągu coś do Ciebie czuje, zapamięta cię do końca życia, ale już tak się od Ciebie odbiła, że jej powrót do takiego życia, jakie miała przy Tobie jest niemożliwy, że na samą myśl aż ma ciarki na plecach.
Ona chce korzystać ze swojej młodości i ma dobrego prawo i ma rację, że tak chce.
Oby tylko nie skończyła z brzuchem z jakimś debilem, tylko żeby zdobyła doświadczenie, a gdy będzie gotowa, wtedy niech przypadkiem spotka Ciebie na ulicy i...
Autorze, głowa do góry.

Podoba mi się Twoja postawa. Bardzo ładnie, że nie szukasz "zemsty za swoją krzywdę" tylko życzysz dziewczynie wszystkiego dobrego i pozwalasz żyć na swój sposób. To pokazuje, że jesteś dobrym, rozsądnym chłopcem.

To nie musiał być niczyj błąd. Poznaliście się w wieku 16 la, a wtedy każdy myśli, że jego miłość jest jedyna w swoim rodzaju i przetrwa wszystko.
Gdy czyta się, że tylko 5% związków tak młodych ludzi ma szansę przetrwać, to każdy myśli, ze właśnie on będzie należał do tych 5%.
Okoliczności Wam nie sprzyjały. Duża odległość, rzadkie spotkania  i wiek, w którym człowiek poznaje życie i chce jak najwięcej doświadczyć.

Zachowaj we  wspomnieniach wszystko co było dobre, bo w ten sposób widzisz swoje życie jako wartościowe.
Kiedy spotyka nas coś dobrego chcielibyśmy zatrzymać to na zawsze. Nie w każdym wypadku jest to możliwe.
Utracone rzeczy bolą, ale też robią miejsce na coś nowego.
Człowiek nigdy nie wie, co mu w życiu szczęście przyniesie

Myślę, że zrozumiałem powód dopiero po komentarzach powyżej, chyba że ma pan co innego na myśli to proszę o wyjaśnienie.

Wyrozumiałość dla kobiet ze strony kobiet, czasami przekracza granice normalnej przyzwoitości. Ja jednak wymagałbym od takiej dziewczyny, postawienia sprawy na prawdzie. Powiedzenia co i jak. A tak niby to w związku, a jednocześnie szaleje na maxa z jakimiś chłopakami. Za duże przyzwolenie społeczne jest dla kobiet. A prawda jest taka, że nie wymaga się od nich nic. Zawsze znajdzie się wytłumaczenie tak fatalnego zachowania. Czego oczywiście nie da się zrobić w stosunku do chłopaka, bo ten już musi być odpowiedzialny.

No tak te wyjazdy na imprezy z "koleżankami", przecież tam siedziała dziewucha grzecznie. Nie wiedzieć też dlaczego wszczynała po nich o byle co awantury Autorowi. No dobra wiem, że i tak wiesz swoje i masz swoją wersję, jaka to ona była uczciwa i zasadnicza.

Cześć, postanowiłem się odnieść do „męskiej” strony, ponieważ, o ile się nie mylę insynuujecie, że moja ex na tych imprezkach można brzydko mówiąc skakała z jednego na drugiego *ekhem* podczas relacji ze mną szczerze mówiąc nawet sobie tego w głowie nie wyobrażam, bo zapewne, gdyby to była „potwierdzona prawda”, to mój stan psychiczny, by się znacznie pogorszył, (jestem po prostu facetem o zbyt dużym sercu i uczuciach) szczególnie że była ona dla mnie wszystkim i byłoby mi bardzo, ale to bardzo przykro, gdyby ktoś inny był dla niej „lepszy wystarczający” i gdyby robiła to za moimi plecami dałem sobie czas i jeszcze raz przeanalizowałem każde z państwa słów i końcowo uważam, tak jak płeć „piękna” napisała, że po prostu za wcześnie na miłość za wcześnie na tak poważny związek jedyne, co jeszcze mnie utwierdza, że przez te jej „zmianę” al'a ze słodkiego aniołka na imprezowiczkę nasze charaktery raczej się zmieniły ona imprezy wódka muzyka i wygłupy które mnie odrzucają, a ja, taki sam jak wcześniej i zapewne na dłuższą metę, to by nie wypaliło, chociaż można stwierdzić, że „straciłeś ta poprzednia wersje jej” to mimo wszystko wiem, że jest szczęśliwa, czy to obrzygana, czy nawet wylizana przez jakiegoś „random boya” nie wiem cokolwiek… ważne, że dała mi te chwile, które nie zapomnę, a co najważniejsze to to, że jest po prostu szczęśliwa też próbowałem analizować dokładnie panowie wasze domysły, że wiecie poznała jednego zakochała się i może nie wiem trzymała mnie jako koło ratunkowe? Hmm. Jak z tamtym nie pójdzie bądź z tamtymi nie wiem, skąd państwo tak pomyśleli, szczególnie że wszystkie argumenty kobiety napisały, że może tak wyglądają te dzisiejsze zabawy całowanie się z kimś, czy wywrotki w krzaki nie wiem, a jeżeli o tym napisała (ze całowała 2 jednej nocy), to szczerze, bo jeżeli serio, by było coś „grubszego” to raczej powinna mi o tym napisać tak? Bo logicznie rzecz biorąc, jakby morderca powiedział, że zabił człowieka, a skrywałby, że ukradł kwiaty sąsiadce, to by się to raczej nie łączyło w sens.

Autorze, masz bardzo analityczny umysł. Chyba jesteś ścisłowcem?
Życzę Ci powodzenia.
Szeptuch dobrze Ci radzi, może tylko troszkę przesadził z wiekiem ewentualnej nauczycielki życia z kobietami.
Nie unikaj dziewczyn, ale staraj się w nic nie angażować dopóki nie zdobędziesz doświadczenia z kobietami, podkradnij   im instrukcje ich obsługi i baw się dobrze.

Zawsze myślałem, że trochę starsze panie nie gustują w takich „gówniarzach”, jak ja czy smarkach, więc chyba będzie mi o wiele, wiele trudniej taka kobietę znaleźć.

Zdziwisz się

W gruncie rzeczy zgadzam sie z tym co tutaj panie wczesniej napisaly o powodach tej sytuacji i takiego zachowania, ale z drugiej strony czytajac zarowno sam opis autora jak i takie wypowiedzi:

Mam nieodparte wrazenie, ze jest to kolejny przyklad braku umiejetnosci komunikacji i rozmowy pomiedzy dwiema osobami w zwiazku. I to w tak dlugim bo prawie 4-letnim juz zwiazku. Bardzo to smutne. No bo o ile to wszystko jest jak najbradziej zrozumiale to czy naprawde nie mozna bylo tutaj po prostu usiasc i szczerze wylozyc jak kawe na lawe swoje obawy, pragnienia, obiekcje i nie wiem, nawet sie dogadac co do tego imprezowania dziewczyny. Przeciez obie strony zwiazku nie musza wszystkiego robic razem i mozna dojsc w takich kwestiach do jakiechs kompromisow z poszanowaniem siebie nawzajem. Czy naprawde jedyna mozliwoscia bylo rozstanie bez nawet nalezytego wyjasnienia chlopakowi przyczyn?

A tak poza tym... ->

Autor pisal tylko o narzeczenstwie, ktore wcale nie musisz oznaczac slubu w bardzo krotkim czasie po nim. Sa przeciez pary, ktore potrafia trwac w narzeczenstwie latami i to dlugimi latami zanim rzeczywiscie powiedza sobie TAK przed oltarzem.

Ale w Twoim przypadku może być tak że ona powiedziała Ci że ukradła kwiat(całowała się) ale nie powiedziała że zabiła(był seks)
Wiesz że ludzie kłamią?
Ty znasz osobą z którą byłeś kilka lat ale z chwilą zmiany jej podejścia do życia tamta się ulotniła wiec patrz na chwilę obecna a nie na tą z przed np. pół roku.
I dlaczego uważasz że ona jest Ci coś winna zwłaszcza szczerość?
I oczywiście to że ja uważam że była zdrada nie oznacza że była ale z tego jak to opisałeś tak mi wychodzi.

I nie wyobrażaj bo po co, takie coś jeszcze bardziej kopie.

Było, nie wątpię ale zauważ jak bardzo w pewnym momencie zaczęliście się oddalać od siebie.
I tam zaczęły się nie domówienia, kłamstewka, kłamstwa.

Nie może a na pewno to tam się zaczęło. Wpływ otoczenia "koleżanek" gdzie pewnie kręgosłup moralny jest rozlazły gdzie jeśli nawet źle się postąpi to usłużnie znajdą wytłumaczenie.

Podejdź do ściany i strzel sobie baranka.
Ty zachowałeś się normalnie, to nie Ty ją potraktowałeś jak śmiecia.
Pamiętaj że za zdradę odpowiedzialność ponosi tylko i zawsze zdradzający a nie zdradzony.

Nikt Ci jej nie zabrał. Sama odeszła bo chciała, bo takie życie jakie miała jej nie wystarczało, bo chciała spróbować czegoś innego.

Maku, pisząc że lepiej byłoby, gdyby rozstali się w atmosferze wzajemnego szacunku miałam na myśli to, oni przeżyli razem kilka lat fajnego związku, więc po co mieliby na koniec obrzucać się błotem i niszczyć nawet wspomnienia.
Dziewczyna odbiła się od autora, od rzeczywistości, ponieważ koleżanki zawróciły jej w głowie. Najpierw zaprosiła ja jedna, potem druga i zanim ktoś się zorientował już była przypisana do jakiejś paczki, która uważała ja za fajna dziewczynę. Tej z kolei przewróciło się troszkę w głowie i stwierdziła, że weselej jest jej spędzać czas na imprezach niż siedzieć czwarty rok z rzędu z chłopakiem, bo jak zwykle przyjechał na weekend.
Odmówiła mu więc raz wspólnego weekendu, potem drugi raz, aż w końcu nasz autor zauważył, że dziewczyna oddała się od niego.
Ja nie sądzę, że ona zrobiła to wszystko specjalnie i na złość swojemu chłopakowi, bo tak go nie szanowała.
Ona chciała mieć i jabłko i gruszkę, bo oba te owoce jej smakowały.
Nie widziała niczego złego w tym, że raz na całe życie pójdzie na jakąś imprezę, że świat się przez to nie zawali. Wszystkie koleżanki chodziły, tylko ona nie.
Tak więc ona odbiła od swojego faceta nie dlatego, że go nie szanowała i miała za nic, tylko zaszumiało jej w głowie od nowych, atrakcyjnych, nieznanych jej do tej pory wrażeń.

Nastąpiło po prostu przegięcie w tej kwestii, bo mogła przecież mieć i faceta, i koleżanki, z którymi raz na jakiś czas poszłaby na imprezę.

Pozwolę sobie nie zgodzić. Nikt nie żyje w próżni. Jak nie te koleżanki to za jakiś czas byłyby inne. I gdyby ten nowy sposób życia jej nie podpasował to nie poszłaby w to. Po prostu znudziło jej się stateczne i poważne życie, co biorąc pod uwagę jej wiek nie jest niczym dziwnym.

W pewnym sensie koleżanki Ci ja zabrały, a dokładniej zabierały ja na raty, jednak nie dlatego, że uwzięły się na Ciebie, tylko po to, by zyskać fajna koleżankę.
Przecież te koleżanki nie myślały w ten sposób " słuchajcie jest jeden gościu, który co tydzień przyjeżdża do XXX, więc zróbmy mu kawał i odbijmy mu naszą dziewczynkę.
Niech on siedzi teraz i wyje do księżyca"
no przecież to byłby absurd.
Dla tych koleżanek Ty w ogóle się nie liczyłeś i nie liczysz się także teraz, gdy jest już po wszystkim.
Autorze, tak naprawdę zawiniło tylko to, że Twoja dziewczyna zachlysnela się nowością, ponieważ do tej pory ona nie bywała na żadnych imprezach.
Rzuciła się więc w wir zabawy, bo była ich bardzo głodna.
Wcześniej żyła prawie jak mniszka, było za poważnie, jak na jej poziom rozwojowy.

Nie zrobiła tego specjalnie i po to, żeby Ciebie upokorzyć. Te koleżanki też nie miały takich intencji.
Dziewczyny chcą się tylko zabawić.

I w tym momencie dochodzimy do punktu, w którym wypada określić, co jest bardziej wskazane dla dziewczyny w wieku 20 lat.
- Siedzieć w domu i czekać na spotkanie raz na dwa tygodnie z chłopakiem i nie mieć żadnych innych rozrywek
- spotykać się w gronie koleżeńskim i wspólnie spędzać czas.

-Gdyby chłopak był blisko, mogłaby razem z nim bawić się w gronie znajomych. Mógłby się nią w pewnym sensie opiekować i wspierać. Niestety tak się nie dzieje.

- Gdy wychodzi z koleżankami zaczyna "imprezować", czyli ma możliwość spróbować alkoholu w gronie rówieśników.
Jeśli ktoś nigdy nie pił alkoholu i na imprezie dostanie kilka - wystarczą trzy szklanki w których jest 30 ml wódki  i 200ml coca-coli , czyli pije się go gładko - to jest całkowicie załatwiony i może mieć całą noc bliskie spotkanie z muszlą.
Wszystko zależy od tolerancji na alkohol, a osoby nieobyte od wczesnych lat mogą mieć większy problem niż im się wydaje. Jakby od lat mogła ojcu podebrać łyk piwa albo matce wina,  to miałaby całkiem inną tolerancję. Właśnie najgorzej mają osoby porządne, które grzecznie siedziały w domu.
Niestety  w wieku 20 lat można mieć trudności po wypiciu dwóch drinków albo dwóch piw na imprezie, co w cale nie świadczy o jej zdegenerowaniu.

Te "koleżaneczki" mogą być całkiem normalnymi dziewczynami, które wychodzą w weekend zabawić się i zatańczyć. Tak naprawdę nic o nich nie wiemy oprócz tego, że zabrały "porządną" dziewczynę na spotkanie, na którym spróbowała alkoholu, po którym wymiotowała. No nie dajmy się zwariować.

No maku tak naprawdę tutaj jest strasznie dużo ogólników, które bardziej świadczą o interpretacji zdarzeń przez Autora niż rzeczywistych wydarzeniach.
Powiem Ci, że ja w tym wypadku czuję bardzo dużo rozgoryczenia chłopaka, który nie może brać udziału w zabawie dziewczyny i gryzie się tym, że ona przebywa w towarzystwie innych chłopców.
Masa chłopaków - co to znaczy?
"rozrywkowe dziewczyny " - czy wszyscy rozumiemy to samo pod tym okresleniem?
Wypad co weekend - gdzie ten wypad?
W wieku 20 lat człowiek chce się bawić w grupie rówieśników. Czy wyskok do pizzerii, wypicie piwa i dobra zabawa w grupie 8-10 osób to już "imprezowanie"
Ja mogę zrozumieć, że on by wolał, aby z nikim nie wychodziła. Jego prawo, tym bardziej, że w takich wypadkach wyobraźnia szaleje.
Ale czy naprawdę trzeba to potępiać?

Hej. Wpierw odniosę się do słów pana „maku2” „Może autor napisze, czy ona już wcześniej próbowała” – Z tego, co mi mówiła na początku związku popijała w złych chwilach *czyt* „dom, rodzice etc.” piwa, ale do wódki, czy innych mieszanek baaardzo ją odciągało, ale po mojej pomocy w relacji potem stroniła od alkoholu całkowicie tyle przynajmniej wiem… jeszcze się odniosę do słów „To, że przestała go szanować może być jej reakcją na własne zachowanie – zdjęcia, filmy, informacje całkiem możliwe, że chciała skłonić go do odejścia.” – możliwe, że tak ona dobrze wie, że takie coś mnie obrzydza poniekąd przypomniała mi się sytuacja jak oglądaliśmy głupie seriale, w którym to bohater wypił za dużo i spał w krzakach nazwała to cyt „czystym menelstwem i porażka”, dlatego ona, wiedząc, że to może mnie obrzydzić, a tym bardziej zranić, bo nie chciałem widzieć mojego ukochanego słońca w takich stanach to robiła to i wysłała, ale nie wiem… Po co.

A teraz do Pani Agnes „masa chłopaków” owa kobieta żyła w Wielkim wielkim mieście, gdzie zazwyczaj ciężko się dostać do baru, bo jest tysiące osób oto mi bardziej chodziło, nie, nie trzymałem jej nigdy w klatce wspominałem, że nieraz zapraszałem ją na różne wycieczki owszem bez alkoholu, ale były czasami tańce spacery i wypady, gdybym wołał żeby siedziała w klatce pod kluczem i jedynie, do kogo miała się odezwać to ja i rodzice to bym nie umiał w takich relacjach się zmuszać do samego „bycia”.

Zapomniałem wspomnieć o może bardziej lub mniej istotnej rzeczy, której się wstydzę, bo uważam, że zrobiłem świństwo, ale cóż, może to pomoże „sprawie” więc, będąc u niej siedziałem sobie na kanapie, a ona w tym czasie poszła się myć było to przed ostatnie spotkanie przed tą cała „akcja” wyczuwałem, że coś nie gra, ponieważ ciągle chodziła taka „podenerwowana, rozkojarzona” przez parę dni mojego pobycia u niej więc zrobiłem głupstwo i zajrzałem 1 raz w życiu do jej telefonu (podawała mi hasło) więc wbiłem kod i spojrzałem na szybko co tam jest (miałem w głowie, że może znów rodzice coś odwalają) *ponieważ nieraz się zdarzyło, że pisali jej głupie Sms-y które były przykre i chciałem się dowiedzieć, czy to jest powód jej zachowania stety bądź niestety nic nie było złego (nie wchodziłem na messengera'snapa'ig) czy inne dziadostwa tylko na SMS-y a to, że na głównym ekranie był folder „zdjęcia” pomyślałem, że to nic głupiego spojrzeć i w folderze „ukryte”, w których były moje zdjęcia w 99% (i te głupsze i te bardziej prywatne), ale 1% zdjęć mam tu na myśli 6/8 (już nie pamiętam) były to zdjęcia jakiegoś chłopaka „typowy” matcho „loczki na ok. 1.90 wzrostu dobrze zbudowany brunet, na których w tle były koleżanki jej 1 robiła z dłoni znak serduszka przy ich plecach i on, i ona wtuleni dotykając się policzkami nie wiem, czy wiecie, o jakie zdjęcie mi chodzi widać było na nich, że jest już w niezłym stanie na ostatnim zdjęciu, które mi najbardziej zapadł w pamięć prawie się stykali ustami no od razu byłem wryty w podłogę po dacie, spoglądając był to właśnie weekend wieczorne godziny 0:00-1:00 miałem w głowie różne wersje, ale nie przychodziło mi od razu najgorsze do głowy, ale postanowiłem ze spytam o to wróciła z kąpieli usiedliśmy razem na łóżko włączyłem film zaproponowałem, że zamówię sushi i obejrzymy jej ulubiony film po zjedzeniu i filmie zapytałem wprost” kochanie powiesz mi co robiłaś w weekend *tego dnia* – odpowiedziała mi, że była z koleżankami na mieście, bo jedna z nich miała imieniny odparłem okey, a powiesz mi, co to za chłopak, który prawie w ciebie wpadał na zdjęciach? – nagle zrobiła się cała czerwona i nerwowa (może dlatego, że ruszyłem telefon) zaczęła mnie wyzywać (oczywiście nie aż tak grubo tylko zwroty na poziomie podstawówki „ty głupku”), że to nie moja sprawa i czemu grzebie jej w telefonie odpowiedziałem jakaś głupia wymówka, ale ona cały czas była nerwowa i tłumaczyła, że to nie moja rzecz, ale po minutach odparła, że to jej znajomy i nikt więcej wstała trzasnęła drzwiami i wyszła więc pobiegłem za nią przepraszając ja i mówiąc, że to był mój błąd i że nic nie miałem złego w planach pogadaliśmy i potem jakoś sprawa ucichła i wszystko wróciło (rozmowa) do normy jak powiedziałem to jednemu znajomemu, to powiedział mi, że to znaczyło jedno i że dobrze zrobiłem ech, chociaż dalej się tym czynem poniekąd brzydzę, ale warto chyba o tym wspomnieć.

Przypomniałam sobie słowa mojego nauczyciela historii, który mówił , że pierwsze związki bardzo rzadko się udają, zwykle są na szczęście bardzo dobrą lekcją , tego jak często błędnie widzimy ta drugą stronę, nma w przyszłości wiemy bardziej co chcemy a czego nie w związku. Myślę, że nie bez powodu tak się dzieje. Marne pocieszenie,, wiem ale mam nadzieję, że za te 5/10 lat wrócisz myślą do tych słów kiedy będziesz szczęśliwy z tą naprawdę jedyną. Teraz przy tym haju emocjonalnym to jeszcze do Ciebie nie dociera i takie tam.

Wiesz w czym według mnie popełniłeś błąd? W tym jak bardzo ją idealizujesz będąc zwyczajnie zbyt dobrym, zapominając o sobie. A to Ty, tak, właśnie Ty powinieneś być zawsze na pierwszym miejscu i to siebie powinieneś tak kochać. Dziewczyna młoda chcąca poznać życie, na do tego prawo. Jest duża różnica między kimś kto ma 16 lat, a 20, 25, ludzie się zmieniają. I tak naprawdę szczęśliwy związek zwykle udaje się stworzyć z kimś kto przeszedł przez te wszystkie etapy. Oczywiście nie jest to regułą, zależy od człowieka. Możesz być wdzięczny za to, że nie marnowała Twoich najlepszych lat które masz przed sobą.
Tu też nie ma co rozkminiac, każde z Was musi przejść przez pewne etapy, a czas pokazał ,że jednak osobno, że to nie TO.
I tak, w momencie "dojrzewania" można się całować w dwoma lub więcej facetami na jednej imprezie, to tylko kwestia swoich zasad, żeby być w porządku wobec samego siebie. Ona chce poczuć życie, wyszaleć się.

Powiedz szczerze, kochasz siebie?

Ale i tak czy siak, może to chore może nie, ale pamiętam szczerze od serca, mówiąc każde jej słowo ten uśmiech, chwilę na wycieczkach obok… czy nawet bicie serca, kiedy to słuchałem jak bije, a mimo to już nie jesteśmy razem taki długi czas, dlatego może jest tak idealizowana przeze mnie, bo to pierwsze takie uczucie, w którym to mózg dalej ją trzyma, a serce w 50% chce, żeby wyszła. Wiecie to coś na zasadzie 1 papieros, pierwszy pocałunek chcesz tego więcej, bo ci się podoba, ale z tej marki i z tych ust, dlatego dbasz o to żeby to mieć i nie stracić.

Ja raczej skupiam się na tym, że idealizujesz ją i kochasz tak bardzo, ponieważ była może pierwszą osobą, która dała Ci taką miłość i akceptację. Teraz Cię to bardzo boli dlatego, że to utraciłeś.  Boli Cię strata, tego co czego Ci w życiu brakowało

Edit. Ona dała Ci skrzydła, których nie miałeś. Problemem jest to, że to były Jej skrzydła, nie Twoje, rozumiesz? Powinieneś sam siebie tak kochać, by nieustannie mieć te skrzydła a nie uskrzydlac się kimś...

Zajmij się sobą. Banalne? A tak bardzo prawdziwe

Dziękuję wam wszystkie wasze słowa mają duże znaczenie i wsparcie.