Czy warto dalej to ciągnąć? - Netkobiety.pl

Mam 27 lat , mój obecny chłopak ma 28. Miałam już za sobą kilak związków nieudanych, ale zacznę od początku ..

W roku 2021 poznaliśmy się na jednym z portali. No i wiadomo, jedno spotkanie,drugie,jakiś wyjazd nad morze itp.. , na początku wiadomo było cudownie jak w ,każdym związku. Po czasie zaczęło się chrzanić jak zostałam z własnej woli w wynajmowanym mieszkaniu (nie mieszkamy razem). Zaczęłam mieć poważne problemy finansowe, a na utrzymaniu miałam siebie oraz dwa swoje psy. Przyjeżdżać przyjeżdżał na weekendy.i się udało znaleźć kogoś na pokój w październiku, ale w listopadzie dostałam rozwiązanie umowy więc kolejne problemy zwaliły się na głowę. Na dodatek właściciele mieszkania poprzedniego w grudniu kazali mi się wyniesc więc musiałam zabezpieczyć jednego psa, a sama wrócić do mojej mamy...

I teraz problem polega na tym, że po świętach Bożego Narodzenia (na drugi dzień), przyjechał do mnie, aby się zobaczyć itp.. , a teraz jak rozmawiamy dzień w dzień to ja się czuję przybita, smutna ,tęsknię za nim. On jest ciągle zmęczony (pracuje w tygodniu) i nie ma.na nic siły. Kłótnie owszem zdarzają się czasem poważne , a czasem mniej poważne. Po prostu nie chce go osaczać swoją osobą, ale chciałabym go widzieć częściej. Teraz przez to, że mieszkam u mamy nie mam takiej możliwości,bo on nie lubi rodzinnych spotkań, a nikt z rodziny nie wie, że kogoś mam, bo chcieli by go poznać, a ja sama nienawidzę rodzinnych spotkań. Martwi mnie ta relacja ponieważ teraz mi się wydaje, że nie mamy już wspólnych tematów prócz ogarnięcia tego, żebym pracę miała, ale ile można tego słuchać ? Jak rozmawiamy przez telefon to obie strony mówią, a później jest cisza... Kocham Go i zależy mi na nim, bo był i nadal jest w najgorszym momencie dla mnie, ale ta tęsknota mnie denerwuje,bo nie mogę go nawet zaprosić do mieszkania. Kolejny powód z resztą jest taki, że jest taka, a nie inną pogoda no i obostrzenia. Tylko,że to nie jest moją winą.. Ostatnio miał dwie okaże, żeby przyjechać, ale wszystkie plany szlak trafił,bo się mama pochorowała i nie miała jak jechać do dalszej rodziny. Naprawdę nie wiem czasami jak mam z nim rozmawiać... Jak cokolwiek powiem to on twierdzi, że ja przesadzam i, że mam się skupić na tym co jest ważne, a robię wszystko , żeby się wynieść od mamy i spotykać się normalnie...  Naprawde nie wiem co robić....

Niespecjalnie widać, żeby Twój partner się czymkolwiek przejmował i szukał rozwiązań.

Do osób, które napisały o rzekomych schadzkach proponuje jeszcze raz przeczytać ZE ZROZUMIENIEM cały tekst mojego posta.

Co do spotkań rodzinnych oboje ich nie lubimy. Ja jestem typowym introwertykiem rodzinnym, który nie cierpi spotkań pseudo rodzinnych. Moja mama jest specyficzna,bo by milion pytań było za chwilę jak się poznaliśmy itd., a jej po prostu nie mogę ufać. Jak ktoś już wspomniał chłopak motywuje mnie do działania, aby właśnie wszystko się unormowało i było tak jak wcześniej. Mnie tylko zastanawia czy jest sens dalej to ciągnąć skoro jest teraz tak jak jest?

nie mam obowiązku go przestawiać swojej rodzinie tak jak on swojej więc w czym problem ?

A nie możecie spotykać się u niego?  nie bardzo rozumiem dlaczego niby tylko Ty masz być osobą odpowiedzialną za dostępność / możliwości lokalowe.

Gitta napisał/a:

wilczyca94 napisał/a:

Mam 27 lat , mój obecny chłopak ma 28. Miałam już za sobą kilak związków nieudanych, ale zacznę od początku ..

W roku 2021 poznaliśmy się na jednym z portali. No i wiadomo, jedno spotkanie,drugie,jakiś wyjazd nad morze itp.. , na początku wiadomo było cudownie jak w ,każdym związku. Po czasie zaczęło się chrzanić jak zostałam z własnej woli w wynajmowanym mieszkaniu (nie mieszkamy razem). Zaczęłam mieć poważne problemy finansowe, a na utrzymaniu miałam siebie oraz dwa swoje psy. Przyjeżdżać przyjeżdżał na weekendy.i się udało znaleźć kogoś na pokój w październiku, ale w listopadzie dostałam rozwiązanie umowy więc kolejne problemy zwaliły się na głowę. Na dodatek właściciele mieszkania poprzedniego w grudniu kazali mi się wyniesc więc musiałam zabezpieczyć jednego psa, a sama wrócić do mojej mamy...

I teraz problem polega na tym, że po świętach Bożego Narodzenia (na drugi dzień), przyjechał do mnie, aby się zobaczyć itp.. , a teraz jak rozmawiamy dzień w dzień to ja się czuję przybita, smutna ,tęsknię za nim. On jest ciągle zmęczony (pracuje w tygodniu) i nie ma.na nic siły. Kłótnie owszem zdarzają się czasem poważne , a czasem mniej poważne. Po prostu nie chce go osaczać swoją osobą, ale chciałabym go widzieć częściej. Teraz przez to, że mieszkam u mamy nie mam takiej możliwości,bo on nie lubi rodzinnych spotkań, a nikt z rodziny nie wie, że kogoś mam, bo chcieli by go poznać, a ja sama nienawidzę rodzinnych spotkań. Martwi mnie ta relacja ponieważ teraz mi się wydaje, że nie mamy już wspólnych tematów prócz ogarnięcia tego, żebym pracę miała, ale ile można tego słuchać ? Jak rozmawiamy przez telefon to obie strony mówią, a później jest cisza... Kocham Go i zależy mi na nim, bo był i nadal jest w najgorszym momencie dla mnie, ale ta tęsknota mnie denerwuje,bo nie mogę go nawet zaprosić do mieszkania. Kolejny powód z resztą jest taki, że jest taka, a nie inną pogoda no i obostrzenia. Tylko,że to nie jest moją winą.. Ostatnio miał dwie okaże, żeby przyjechać, ale wszystkie plany szlak trafił,bo się mama pochorowała i nie miała jak jechać do dalszej rodziny. Naprawdę nie wiem czasami jak mam z nim rozmawiać... Jak cokolwiek powiem to on twierdzi, że ja przesadzam i, że mam się skupić na tym co jest ważne, a robię wszystko , żeby się wynieść od mamy i spotykać się normalnie...  Naprawde nie wiem co robić....

Spotykacie się od paru miesięcy a Twoja rodzina go nie zna, on też nie przychodzi do Ciebie do domu bo…?
Wiesz, wydaje mi się, że jemu zależy tylko na seks spotkaniach z Tobą.
Stąd ten pęd i poganiania Ciebie, byś szybko znalazła pracę i wynajęła coś do seks schadzek. Odpuść sobie gościa. Nie macie kryzysu, po prostu życie tak sprawiło, że miałaś okazję zobaczyć, że to nie jest właściwy partner dla Ciebie. Zobacz, już zaczynasz za nim tęsknić. A on co? Spędziliście święta czy sylwester razem?

Był plan, aby spędzić sylwestra razem, ale mama się pochorowała. I tak nie mam obowiązku go przestawiać swojej rodzinie tak jak on swojej więc w czym problem ?