Czy według Was on mnie kocha ? Co powinnam robić? - Netkobiety.pl

Jesteśmy ze sobą od 1,5 roku od 8 miesięcy mieszkamy razem - mieszkaliśmy . Miesiąc temu wyprowadziłam się. Jestem kobietą dla której w związku bardzo liczy się dopasowanie emocjonalne. Moj mężczyzna natomiast od początku związku budował wokół siebie mur. Czułam się bardzo zależna od niego a mój nastrój w dużej mierze zależny był od stanu naszej relacji . A docieralismy się intensywnie - bez awantur itp . Ale brakowało mi w nim wylewności . Mniejsza oto . Pojawiły się w moim życiu inne problemy- zawodowe , nie mogłam i nie miałam czasu sprzątać i gotować  ( nie żeby on tego wymagał , duzo robił w domu sam ) mimo to czułam się z tym źle , że nie moge i nie mam nastroju Dbać o dom  - czułam że w aktualnym stanie życiowym nie moge o dbac o zwiazek / bardzo mi to wewnętrznie przeszkadzało .Czułam że sytuacja w jakiej się znaLazlam  wymaga skupienia się 100% na sobie by ratować swoją firmę i nie popaść w długi. On ma trudny charakter . Długo zajęło mi otwieranie go i po tym 1,5 roku moge przyznać że już nie sprawia mu problemu złapanie mnie za reke itp . Poprostu ten zwiazek kosztował mnie poświęcenia wielkich pokładów siły wewnętrznej . Chłopak jest bardzo zakompleksiony , w dodatku miał złamane serce po dłuższym poprzednim zwiazku . Naprawde sporo mnie wszystko kosztowało . Nie było idealnie jednak wyprowadziłam sie głownie bo problem był we mnie - nie w nim . Złościły i rozpraszały mnie juz nawet brązowe ściany w jego mieszkaniu - nie było to „moje” a ja potrzebowałam działać i potrzebowałam do tego stosownych warunków by nie splajtować . Byłam tez zmęczona . Ten zwiazek od podstaw stworzyłam ja , on ma masę problemów z okazywaniem uczuc .
Ale do rzeczy . Wyprowadziłam sie , lepiej mi aktualnie mieszkać oddzielnie - natomiast nie chce by to był bezwzględny koniec . Sadze ze separacja dobrze nam zrobi , pozwoli mu sie przekonać czy na pewno mnie kocha ( bo niw raz miałam watpliwosci ) a równiez ja nie czuje sie gotowa na dbanie o kogos intensywnie w momencie gdy naprawde sytuacja życiowa u mnie jest średnio wesoła ... jednak docelowo myslalam abyśmy sie zeszli ale za rok . No i teraz tak postanowiliśmy puścić to wolno co ma byc to bedzie i zaczęłam wariować hahaha ;-) spotkamy sie mniejwiecej 2x w tygodniu . On sadził ze nie bedziemy mogli bez siebie wytrzymać i dziwi się ,że jakos nam sie udaje . Mam wrazenie ze co innego mowi a co innego robi . Wczoraj zawahał sie czy mnie kocha , wiec zapytałam czemu mnie okłamał tydzien temu mówiąc ze kocha na co odrzekł ze strasznie głupia jestem i zebym sie domyśliła sama czy kocha czy nie . Z jednej strony gada mi takie rzeczy a z innej , robi mi kolacje , przynosi sniadanie do łóżka , dba o mnie , przytula , całuje jest duzo bardziej czuły jak dawniej . Jednak stroni od kontaktów głownie oddzywam się ja . Nie wiem jak to odbierać , z jednej stront mysle ze to ja sie wyprowadziłam a on ma swoj honor - mysle też czy on czasem nie boi sie odrzucenia . Na samym początku naszego zwiazku on wstydził sie zaproponować mi seks - nie raz miałam wrazenie ze go nie podniecam , był kompletnie emocjonalnie i psychicznie na mnie zamknięty . Altualnie gdy tylko go przytule on jest podniecony . Mam wrazenie ze gdybym mu pow ze go nie kocham odrzeklby to samo a gdy powiem ze kocham to odrzeknie że to samo ... czym sie kierować słowami czy czynami i reakcjami jego organizmu  ? Chciałabym z nim byc poprostu sytuacja wymusiła ode mnie takie działania , on jest naprawde ciężkim człowiekiem ale za nami juz tyle kryzysów że już naprswde niejedna para wzięłaby rozwód - szkoda mi tego sadze ze ta relacja ma szanse przerodzić sie w dojrzała bardzo dojrzała relacje jednocześnie pojawiła sie obawa czy on mnie kocha -  dodam że on lekko ze mna tez nie miał , nie jeden sam by mnie mogl wyprowadzić .