Dziesięć Przykazań Bożych - NIE ZABIJAJ! - Netkobiety.pl

Już jest wątek na temat aborcji.

albo Adolfa Hitlera czy Teda Bundy'ego...

Najprawdopodohniej jednak zwykły Kowalski.

Do momentu narodzin są to płody a nie dzieci. Płód staje się dzieckiem w momencie narodzin.

Nie ma żadnego problemu. Napisałem to w poprzednim poście.

ale ateiści są strasznymi grzesznikami ojej, ah... co za bzdura z całym szacunkiem. Ciągle zadaje sobie pytanie czy moralność wierzących wynika jedynie z tego, że wierzą a nie dlatego, że po prostu chcą być dobrzy.

Ergo? nie znam takiego słowa. Jeśli chodziło Ci o ego, jak można przestrzegać ego? Co miałoby to oznaczać?

Spoko, kompletnie nie zrozumiałem o co mogło chodzić z tym ergo. W każdym razie chodziło mi o stereotyp, że wierzący nie uznaje aborcji a ateista uznaje. Takiego spłycenia problemu dawno nie widziałem.

luc (swoją drogą bardzo lubię Łukasza;) to jest problem, który niewielu ludzi rozumie. Dla nich ateista musi być z gruntu zły. Musi kraść, zabijać, cudzołożyć, etc. Ale nasuwa mi się jedno porównanie. Czy przyszło Wam do głowy (wierzącym), że ateista może nie szanować swoich rodziców? Hmm, w sumie czemu miałby nie szanować rodziców. Ano właśnie. Jest takie przykazanie. Ale ateiści szanują rodziców nie dlatego, że takie jest przykazanie ale dlatego, że doceniają dar życia jaki od nich otrzymali. Do czego zmierzam, ateista nie zabija, nie kradnie i nie śpi z cudzymi żonami dlatego, że czuje, że jest to coś moralnie złego a nie dlatego, że jest takie przykazanie.

Chcę>>muszę. Zawsze chętniej, lepiej, mądrzej, z większym zaangażowaniem robimy to co chcemy a nie to co musimy. Ta nierówność zachodzi zawsze. I nikt mnie nie przekona, że jest inaczej.

Boki zrywam czytając to. Przecież katolicy sami chełpią się tym, że są tacy wspaniali dzięki swoim przykazaniom,  a reszta jest be.

Dodam, że przestępstw popełnionych wyłącznie przez osoby wierzące. Nie obrażajcie się (do wierzących); to takie sobie gdybanie

Ten fakt. To Twoje przypuszczenie czy opierasz się na jakichś konkretach?
Znam zarówno ateistów, agnostyków, wierzących różnych wyznań i takiego faktu nie stwierdziłam. We wszystkich tych grupach występują wszystkie typy zachowań.
Myślę, że odpowiedź jest zawarta w Twoim pierwszym, zacytowanym przeze mnie, zdaniu.

Opieram się na własnych obserwacjach. Na tym co widzę dookoła, i co mówią/piszą sami wierzący. Wielu wprost uważa, że gdyby nie przykazania zyliby dużo gorzej. Popełnialiby wiele grzechów. Wg mnie to jałowe. Bo jak można szanować człowieka, który mówi:
-nie ukradnę tego bo mnie złapią i pójdę do więzienia.
-A gdyby Cie nie złapali? Ukradłbyś?
-Ukradłbym.

To samo tyczy się straszenia ludzi piekłem. Nie kradną itd bo się boją piekła. Nie dlatego, że to złe i że to wyrządza krzywdę drugiemu ale dlatego, że sie boją piekła...

luc - dla mnie to nie jest ok. To znaczy tylko tyle, że jest to człowiek tak naprawdę zły(w tej akurat materii o jakiej chciałby grzech popełnić). I w głębi duszy gardzi drugim człowiekem... Ale nie bo go wrzucą do kotła z wrzącą smołą...

Chęć zrobienia komuś krzywdy jest czymś złym. Jednak pobduki dla których nie robi się jakiegoś czynu mogą być różne. Jeszcze raz podkreślę: chcę>>muszę

Chociaz tak naprawdę, ludzie źli i tak w końcu będą postępować źle. I wiara im nie pomoże. Przymus zawsze sprawia wrażenie spętania. Jest takie powiedzenie: zakazany owoc smakuje najlepiej.

Zgadzam się jeśli chodzi o społeczność. Ale mówimy o wierze. Nie będę się bawił w boga bo nic mi do tego, ale czy teza o jałowości wiary, która opiera się jedynie na strachu nie jest prawdziwa? W ogóle jak można się jednocześnie czegoś bać i kochać tego, kogo się boi? taki przykład, mąż boi się żony bo się nachlał a obiecał, ze pić nie będzie. Żona czeka na niego i się boi czy znów nie pije. Ale wie, że nie musi się bać do końca życia, że on będzie pił. Może odejść od niego. A boga trzeba kochać i się go bać. Nie ma wyjścia. Inaczej męki. I to na wieki. Znowu przymus.