Osiem błogosławieństw - Netkobiety.pl

Z Ewangelii według świętego Mateusza:
"Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni.
Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię.
Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią.
Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą.
Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni jesteście, gdy [ludzie] wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami."

Błogosławiony często tłumaczy się też jako szczęśliwy.

Właśnie te błogosławieństwa są bardzo zwięzłe w treści, ale w znaczeniu naprawdę można się wielu rzeczy doszukać
Ja rozumiem ubogich w duchu jako takich pozbawionych pychy, którzy dzięki temu szczególnie potrafią słuchać słów Bożych, bo nie są ograniczeni sami sobą, tym, że myślą ciągle o wszystkim w kategorii ''ja''. Brzmi skomplikowanie, ale nie umiem tego lepiej wyrazić
Cisi to dla mnie pokorni, ale w takim pozytywnym znaczeniu, znający swoją wartość ale i swoje miejsce na Ziemi. Nie buntują się na to jaki ten świat zły, nie muszą nikomu niczego udowadniać. Czuć od takich osób taki spokój wewnętrzny, uporządkowanie.

Dlaczego ubodzy są błogosławieni?

Bo ubodzy cierpiąc niedostatek pożywienia, ubrania i wielu innych potrzeb materialnych, przechodzą różnego rodzaju upokorzenia, wzgardę, odrzucenie i taki stan wyzwala u nich różne pragnienia. Nie mogą sami sobie pomóc, uznając siebie za słabych i oczekują pomocy od innych.

Nie każdy ubogi taki stan serca też posiada, bo często te pragnienia posiadania przekształcają się w pożądliwość, złe myśli i grzech. Ubóstwo nie daje nikomu zbawienia, tylko właściwy stan charakteru, który towarzyszy ubóstwu, Panu Bogu takie usposobienie się podoba. Do takich ludzi Bóg posyła zaproszenie, powołanie.

Teraz myślę że łatwiej będzie nam zrozumieć to co słyszał Mateusz : ?błogosławieni ubodzy w duchu? jego słowa, które zapamiętał potwierdzają to, że nie wystarczy być ubogim, żeby być zbawionym, trzeba być ubogim w duchu.

Przy niedoborze rzeczy materialnych, rozwijają się dobre uczucia do bliźniego, powstają też pragnienia rzeczy nie materialnych, duchowych. Przede wszystkim ubodzy pragną lepszego życia, pragną sprawiedliwości marzą o lepszej przyszłości.

Ich doświadczenia życiowe uczą ich pokory, uniżenia, skromności w myśleniu o sobie, nie są wyniosłego i wygórowanego usposobienia, wolą słuchać innych niż udzielać porad. Nie są to ludzie, którzy wszystko najlepiej wiedzą, wszystko poznali i zrozumieli i lubią słuchać swojej własnej mowy.

Wyraz grecki ?pneuma? przetłumaczony na usposobienie myślę , że mógł by dokładnie oddać treść nauki Jezusa ?błogosławieni o nie wygórowanym usposobieniu?.

Dziękuję Milionku za cytat Choć moim zdaniem nie trzeba wcale być ubogim materialnie, żeby być ubogim w duchu. Jednak trzeba wziąć pod uwagę też fakt, że Jezus zwracał się bezpośrednio do ludzi, którym specjalnie się nie przelewało.

Merredithhh napisał/a:

O, a ja zawsze myślałam, że ubogi w duchu, to taki, który ma braki od tej strony duchowej.

Ja, że wątpiący i się zastanawiałam, czy może ja czasem nie jestem uboga w duchu. Ale wyszło, że niekoniecznie... ^^'