Bycie tą trzecią...:/ - Netkobiety.pl

Ludzie... - to jest głowny powod rozstania. Ci "nie - życzliwi". Chciaż Ci "życzliwi" może nawet jeszcze bardziej do tego reke przylozyli:/ w kazdym badz razie sączyli swoj jad dostatecznie dlugo co doprowadzilo do tego ze mimo iz jedno drugiemu nic nie zrobilo  to jednak nie ufalismy sobie, "bo ktos cos powiedzial"...taka nutka niepewnosci byla. Rozlozona w dostatecznie dlugim czasie byla na tyle uciazliwa ze doprowadzila do rozstania.

Jak to wygląda? W moim mniemaniu ma 2 strony:lepszą i gorszą.
Lepsza-jesteś szczęśliwa, zadowolona, kochasz - a to najwspanialsza rzecz na świecie jaką może odczuwać człowiek. Plusem dla Ciebie jest to, że zdajesz sobie sprawę i przyznajesz się nawet sama przed sobą, że masz wyrzuty sumienia - spojrzenie na siebie to również dużo. Jak i to, że nie zamierzałaś za plecami własnego (wtedy jeszcze) faceta kręcić na 2 strony.

Jednakże, jak to ładnie sformułowałaś w temacie... Jesteś tą trzecią i to jest ta gorsza... On nadal ma żonę. Odejdzie od niej dla Ciebie? Bo jeśli tak, to nie ma problemu, będziecie razem i szczęścia dla Was, jednakże jeśli on nie będzie umiał zakończyć małżeństwa w imię miłości do Ciebie? Jakby nie patrzeć ma rodzinę, a wobec niej jakieś zobowiązania i w pewnym momencie przyjdzie czas, kiedy radość zniknie i zastąpi ją samotność i smutek w momentach kiedy on jest z rodziną, a chciałabyś by był z Tobą.

Życie zna wiele takich historii. Jednakże odpowiedz sobie sama na pytanie...
Gdybyś Ty była matką i żoną, pozwoliłabyś aby Twój mąż odszedł od Ciebie do innej a ona zniszczyła Ci małżeństwo i rozbiła Twoją rodzinę?
Postaw się w sytuacji owej żony i dziecka...

Uczciwośc...godność...szczerość...oczywiście ze nie sa to pojecia nie bez znaczenia. Tylko w na tym etapie zycia czuje sie jalbym stala przed wagą: na jednej szalce są te trzy w/w pojęcia a na drugiej - pojęcie szcześcia...no kurcze dziewczyny ale powiedzcie szczerze, ktora z Was nie mialaby dylematu przy takim wyborze. Bo ja naprawde nie wiem - życie jest krotkie - mam je przezyc uczciwie i szczerze czy szczesliwie? Bo w tym momencie cala ta sytuacja sprowadza sie do tego wyboru: szczescie albo .... (wstaw dowolne)

A jego żona cokolwiek wie? I duże jest jego dziecko?
Generalnie nadal myśle, że to mimo wszystko jego decyzja. A padły jakieś konkretne deklaracje z jego strony?
Zgadzam się z niekochaną72.

Dobrze, że widzisz, że masz zapędy typowe dla tych trzecich - łatwo ci przychodzi ocenianie roli i pozycji żony.
Zatem na jakiej podstawie uważasz, że on ma zamiar zakończyć małżeństwo? A może tylko się zabawi? Albo będzie prowadził podwójne życie. Przykro mi, ale to standard - częstszy niż porzucenie rodziny.

Można mówić o konkretach i to nawet (o dziwo w kontekście uczciwości w tej trudnej sytuacji). A mianowicie - on mówi żonie, bierze rozwód. I żyjecie sobie szczęśliwie.
Tylko, że panowie wolą trzymać dwie sroki za ogon.

Dziewczyny w podobnej sytuacji: podeślijcie jakieś linki do Waszych opowieści.

Ja na twoim miejscu odsunęłabym się w tym właśnie momencie. Niech facet uporządkuje tez swoje zycie. Nie chodzi o to zeby robić wielką burze, ale skoro tak bardzo sie do ciebie zblizyl to z pewnoscia od zony sie odsunął. Ok, milosc rodzi sie rowniez w takich okolicznosciach, przegieliscie, zblizyliscie sie tak bardzo, lecz wyjdz z tego z twarza. W ten sposob nie bedziesz tą gorszą, trzecia, ta dla ktorej ma czas tylko po godzinach, etc.  A poza tym ofiary w ludziach, mają dziecko... Niedawno poznalam faceta ktoremu eks zona utrudnia kontakt z dziecmi, bo tak bardzo go nienawidzi za bol, ktory jej wyrzadził zdradą, klamstwami itd. Moim zdaniem najlepiej w tej sytuacji byloby gdyby odszedl od niej w jaknajdelikatniejszy sposob, by nie obwiniala was za to. Dla w miare zdrowj przyszlej relacji. I pamietaj ze bierzesz go z calym majdanem, czyli juz tatusia Stawiając sie na miejscu jego zony, mhmm juz nie chcialabym miec takiego meza!
ale to tylko moj punkt widzenia;) pozrawiam

Ales Ty brutalna. Dobrze w sumie tego mi trzeba. Moze i na cud. Bo sie chyba zdarzaja...

I z tą nadzieją możesz czekać długie lata, wiesz?
Czy nie masz wątpliwości, że on nie jest godny zaufania? Skoro potrafi oszukiwać żonę, dlaczego nie miałby zrobić tego samego Tobie?
Zerknij do wątku poniżej: "Byłam kochanką, odeszłam." Zobaczysz, na jakie życie chcesz się skazać.

A może juz kiedyś zrobił? Może to niekoniecznie tylko gadanie ludzi?

Twierdzisz, że coś już sobie postanawia...coś już kiełkuje w jego głowie odnośnie rozwodu...

Skąd ta pewność? Byli tacy, którzy już szli do sadu z pozwem, juz kupowali dodatkowe walizki, aby się spakować...Tymczasem żona zachodziła w ciążę, szczęścia nie było końca.

Ja myślę, że to, iz ona mieszka w domu jego rodziców niczego nie załatwia.
Żeby się nie zdziwił. Znajomy zdradził zonę. Małżeństwo się rozpadło, a mieszkali w domu jego rodziców. Dziewczyna została w domu teściów, przepisali jej połowę domu, a zdrajca musiał sie wynieść. Tak też bywa...

Ja widzę, że Ty już zdecydowałaś. Dla Ciebie szczęście jest tylko wtedy, kiedy to jest Twoje szczęście. Żona i dziecko są poza jego zasięgiem.

Pytasz, jak to widać. Otóż: on nie odejdzie od zony, będzie Cie trzymał w niepewności jeszcze długo. Będziesz tą trzecią...Ale skoro to jest dla Ciebie szczęście??
W końcu dla tak wielkiej miłości możesz dokonać całopalnej ofiary???

Ja nie wierzę facetom, których stać na zdradę rodziny. Dla mnie to gwizdki.

Swietny cytat!! Polecam trzymanie się go.

Tutaj trafne jest stwierdzenie niekochanej72, że skoro okłamuje żonę i nie mówi jej o romansie to Ciebie też zbywa byle słówkami, a Ty wierzysz jak głupia

To pokazuje, że zależy mu na dziecku i nie chce stracić z nim kontaktu... A wiadome jest, że jeśli wyjdzie na jaw Wasz romans to wybacz, ale bedzie mu ciężko. Jednakże widać, że liczy się z rodziną i nie chce jej stracić...

Ty naprawdę nie umiesz postawić się w sytuacji innych. Mówię Ci pomyśl co Ty byś zrobiła na miejscu jego żony?!
Zastanów się poważnie czy warto... Wiem co czują porzucane kobiety i ich dzieci, dlatego jak dla mnie Twoje zachowanie i nawet brak zastanowienia się, tylko podejmowanie decyzji w rozmachu sprawia, że widzę w Tobie osobę, której zadanie bólu innym sprawia przyjemność. Tobie zależy tylko na własnym szczęściu, budowanym na nieszczęściu innych. Tyle, że jeśli w końcu on powie Ci, że to był tylko przelotny romans i on nigdy nie odjedzie od żony dopiero poczujesz cierpienie innych, a takowa sytuacja może się spełnić. I ciekawe co wtedy powiesz??!!

Jedna z dziewczyn była "tą trzecią" i poszła po rozum do głowy. Tobie radzę to samo. Zanim zostaniesz skrzywdzona.

Zgadzam się z cytatem wrzucony przez niekochana72, naprawdę oddaje ducha całej tej sytuacji

Czyli generalnie" wszystcy na "nie"... naprawde nie ma jednego "happy - ending" wśrod historii zdrad? dla obu stron?

Zdarzaja sie, bo gdyby do nich nie dochodzilo to nie byloby tylu rozwodow... Wiekszosc zon, ktore tutaj sie udzielaja zostaly porzucone przez partnerow, ktorzy jednak postanowili sobie ulozyc zycie z inna kobieta.

Człowiek tym różni się od zwierzątek, że ma rozum i wolna wolę - trzeba korzystać z tych darów.
Czy uważasz, że niezdolność panowania nad emocjami Cię rozgrzesza? To ułomność, a nie cnota.

Wlasnie chcialabym poznac opinie "tej trzeciej" ktora stala sie "ta jedyna"...jesli moge to w ten sposob ujac...jak to wyglada z tej perspektywy.

Bo w role żony wbrew opiniom - potrafie sie wczuc...napewno nie dokonca bo przyznaje nigdy nie bylam zdradzona (chociaz oszukana przez faceta owszem).

http://www.netkobiety.pl/t7236.html

pocztytaj, tutaj jest duzo informacji na temat roli kochanek, ich spostrzezenia, cierpienie, mocowanie sie itp

A ja polecam post poprzedniczki, ale pod innym tytułem

http://www.netkobiety.pl/t6967.html

Słuchaj zrozumiałe są spotkania raz na jakiś dłuższy czas, ale coraz częstsze, do późnych godzin nocnych, oraz ten wyjazd...
Troska o partnerów... Już to widzę...
Wiedz jedno, on nie zostawi dla Ciebie żony, bo ma taki kaprys. Ty jesteś tylko i wyłącznie dodatkiem do jego może nudnego życia (podobno zwierzał Ci sie z problemów), wiec wszystko ukłąda się w całość. Dla niego rodzina to jak bezpieczna przystań, z której raz na jakiś czas odpływa by sobie zaszaleć. Ale wiedząc jak sobie zniszczy życie, straci dziecko itp nie bedzie chciał ryzykować, a jedynie utrzymać to jak najdłużej w tajemnicy przed żoną

No teraz to masz mega długi nochalek
Jeśli cos jest niewinne, to nie mamy potrzeby ukrywania tego.
A możesz napisać, dlaczego uważałaś, że te spotkania mogą zdenerwować Waszych partnerów?

Bo nasi parterzy wiedza o sobie. znaczy sie jego zona wie ze kiedys bylam ja i to bylo dosc powazne i bardzo dlugo czula sie z mojej  strony zagrozona. i co do mojego partera dziala to podobnie.

Zastanawiam się, po co Ty chcesz być marionetką w niby związku?? Przecież to uwłacza godności kobiety. Bycie kochanką, tą trzecią, czekanie aż facet pstryknie palcem i biegnąc na spotkanie. Czysta manipulacja. I Ty się na to godzisz... Pytanie dlaczego? Bo niby jest mu np źle w małżeństwie? To by odszedł od żony i dziecka, rozwód i dopiero wtedy na spokojnie mógłby się z Tobą "na legalu" spotykać, a tak to ukrywanie... Zastanów się czemu tak postępuje??

Znów nos Ci rośnie. Nie chcesz chyba powiedzieć, że obawy jego żony były irracjonalne?

Pełna klasyka!

Żona go nie rozumie...już nie mają o czym rozmawiać...ich drogi rozeszły się już dawno...blebleble

WhatIsLife mi sie tez wydawalo, ze jestem przystania, a bylam niestety tylko portem, jak wspomniala monia. Zastanow sie - jesli facetowi by zalezalo to tak na zdrowy rozum - nie uwazasz, ze chcialby podjac jakies radykalne kroki, aby z Toba byc na legalu? Faceci to tchorze, ktore chca miec ciastko i zjesc ciastko. Jesli mezczyznie naprawde zalezy to przeniesie gory, zeby byc z kobieta, ktora faktycznie kocha i nie ma wtedy dla niego rzeczy niemozliwych.
W moim przypadku wygrala "obecna", ktora okazala sie byc czyms pewnym, stabilnym i jesli nawet bylam (jak twierdzil) kims waznym to jednak tylko tym cholernym portem. Niestety otrzezwialam, kiedy wybral obecna, ktora dala mu ultimatum - albo ona albo ja. Do tej sytuacji nie doszloby, gdybym wczesniej wlazla na to forum, a dziewczyny spuscilyby mi manto. Szybciej bym otrzezwiala i nie dopuscila do sytuacji, w ktorej to on zarzadza i kontroluje. I to ja bym go zostawila, a nie on "kogos waznego". Jak sobie przypominam teraz te teksty to mam mdlosci, a jeszcze wieksze, gdy pomysle, ze bylam najzwyczajniej w swiecie marionetka. Stracilam czas, siebie i do tej pory nie moge sobie z tym poradzic. Zabral mi stanowczo za duzo, bo na to pozwolilam, a zycie wiedzie u boku kobiety, z ktora zostal. I to ja lize rany, a nie on. A to wszystko dlatego, ze nie potrafilam zapanowac nad swoimi uczuciami i nie mialam kogos, kto powiedzialby mi "dziewczyno, zatrzymaj sie, odpusc, zobacz co on wyprawia".

Wiem, ze kazdy musi przekonac sie na swoich bledach, doznac upokorzenia, aby zrozumiec, ale sprobuj to wszystko jeszcze raz przemyslec.

Jak podczas pewnej rozmowy:
Ona:Dlaczego mnie zdradziłeś?
On:Tak wyszło
Ona:Co znaczy ?tak wyszło?
On:Nie wiem. Oddaliliśmy się od siebie
Ona:Kiedy?Nie pokazałeś nic.Każdego dnia rozmawiamy, spędzamy czas ze sobę. Byłam każdego dnia przy Tobie jako przyjaciel i matka naszych dzieci.Kiedy?
On:Nie wiem, zwyczajnie poczułem chęć bycia z kimś innym
Ona:Jaka ona jest?W czym jest lepsza?
On:W niczym i we wszystkim
Ona:To znaczy?
On:Śmieje się inaczej niż Ty, zawsze ma czas gdy o niego poproszę, zawsze na mnie czeka i ma mnóstwo energii.
Ona:A we mnie co złego było?
On:Nic
Ona:Więc czemu zdradziłeś?
On:Bo tak wyszło.przepraszam
Ona:Co zamierzasz?Odejść?
On:Nie, tu jest mój dom, moje miejsce i wy.

Wydaje mi się, że tak to się zakończy, a żona owszem nic nie zrobiła, aby ich związek poległ

Myślę, że jednak Median lepiej wie, czy to by coś zmieniło.

Ty nie chcesz dopuścić do siebie prawdy - Median to zrobiła. Jest o wiele, wiele dalej niż Ty. Ona już wie. I chce Ci pomóc - a Ty nie słuchasz.
Któż Ci lepiej doradzi jak nie osoba, która była w podobnej sytuacji?
Median, sorki że odpowiedziałam za Ciebie

Jak juz pisalam na poczatku. nie jestem tu po porady. zaznaczylam to wyraznie. Jestem tu po ocenę sytuacji, bo z nią sobie nie radzę. I za nią dziekuje. Przyznam ze wylano mi pożądny kubeł zimnej wody na łeb.

Chodziło o porady, jeśli nie będzie happy endu....

Wiesz, empatia nie jest Twoją najmocniejszą stronę - takie mam wrażenie. Nawet nie zauważyłaś, że tym, co napisałaś mogłaś sprawić przykrość Median.
Chciała Ci pomóc, opowiedziała swoja historię, pomimo iż to nadal dla niej bardzo bolesna sprawa. A Ty?
"Nie przyszłam tu po porady".
Chyba tak w ogóle raczej myślisz o sobie - jako pierwszej, prawda?
Dlatego tak trudno Co zrozumieć swoją winę. Bo Ty w tym wszystkim jesteś najważniejsza...

Przepraszam Median w takim razie jesli sprawilam Ci przykrosc. Rzeczywiscie chyba empatia nie jest moja mocną stroną. Tylko ostatnio tak wiele czasu spedzam na odganianiu od siebie natretnych mysli ze to nie wyglada tak jak powinno, ze chyba nie mam juz sil zeby myslec jeszcze o kims...tym bardziej ze ubralas w slowa dokladnie wszystkie moje obawy:/ heh...myslalam ze jestem wyjatkowa w swoim "przezywaniu" tego a tu znalazl sie ktos kto dokladnie powiedzial to co niedopowiedziane i...auć. Troche mnie wytrzaskano po buźce:/

Median, jesteś dobrym człowiekiem