Czemu zdrada fizyczna jest tak mocno potępiana? - Netkobiety.pl

Czemu trawa jest zielona?
Czemu Kopernik był mężczyzną?
Czemu jak się dziecko rodzi jest malutkie?

wbrew pierwszemu wrazeniu to jest bardzo ciekawe pytanie

i równie ciekawa jestem dyskusji i wnioskow.

Ja Cię proszę... jedynie czego się dowiesz tutaj na forum, że po raz kolejny nie będzie kulturalnej rozmowy pisanej.

Wiem, wiem, nie muszę się wypowiadać pisemnie i nie będę, ale zastanawiam się po co Ci ten temat i tak i tak nie zrozumiesz innych, bo to forum pokazuje, że ludzie nie chcą innych zrozumieć, ludzie uważają, że ich racja jest najważniejsza i prawdziwa.

Miłych wojenek.

ja czulam podniecenie i zadowolenie, ze partnerowi jest przyjemnie.

zreszta... na moich oczach i za moja zgoda to nie jest zdrada

zdrada jest z definicji za plecami, a nie jawnie za zgodą zainteresowanych

ha! jak możesz zmień pytanie bo słusznie zauważyła Malineczka00 użyłaś złego słowa! ;-)

dlaczego seks z kimś innym gdy jesteśmy w związku ........... i już robi się ciekawie :-D

Jest osoba M i osoba Ż. Osoba Ż oczekuje, że osoba M będzie jej wierna, czyli tylko z nią uprawiała seks. Osoba M przysięga osobie Ż, że tylko z osobą Ż będzie miała seks.

Dlaczego Ż oczekuje, że M tylko z nią będzie miał seks?
Dlaczego to jest tragedia ponad całe życie, gdy M ma seks z kimś innym?

Czy gdyby M ślubował Ż, że będzie wegetarianem i zjadł kotleta, to tez upadek zaufania i tragedia życiowa?

Te dylematy były już omawiane na forum... jedni uważają tak, inni siak. Argumenty obu stron są znane.
Nie odpowiemy na pytanie postawione w temacie wątku chyba...

Chyba najszczęśliwsze związki są tam, gdzie Ż mówiła "Nie wiem czy mój M zdradza... zdradził... nie śledzę, nei martwię się tym, nie chcę wiedzieć. Jest nam dobrze... "

Nie wyobrażam sobie by moj mąż sypial z jakas obca pinda ktora szasta dupa na prawo i lewo balabym sie ze zlapie jakiegos syfa potem poza tym jesli sie dobrze je w domu to sie nie wpieprza na miescie.mozna sypiac tylko ze swoim partnerem i miec mnostwo wiecej przyjemnosci z seksu z uczuciem jak z chwilowej przygody gdzie jest ryzyko wielu chorob!

A dlaczego w niektórych plemionach morderstwo jest traktowane jako wyeliminowanie słabszego, a w innych piętnowane?

Jakbyś nie zauważyła, mój poprzedni wpis, to żart.

Przyjmując, że związek jest oparty na miłości, szczerości i szacunku, a zdrada jest świadomym zawiedzeniem zaufania, to trudno nie nadawać tak ogromnego znaczenia wierności, która jest deklaracją dobrej woli dla ochrony miłości. A jakie jest Twoje zdanie w tej kwestii? Dlaczego Cię to zastanawia? Czy wierność w związku nie ma dla Ciebie znaczenia?

Tak, dla mnie nie ma znaczenia, a ponieważ jest to coś nietypowego, chciałam dowiedzieć się dlaczego dla innych ma aż tak duże. I to AŻ TAK jest tutaj kluczowe, bo owszem - gdy się coś obiecało, jest nie w porządku postępować wbrew obietnicy, ale zastanawiającym jest, że złamanie innych obietnich nie skutkuje zazwyczaj definitywnym zakończeniem związku, ani poczuciem ogromnego skrzywdzenia.

Hmm, być może słusznie zwróciłyście uwagę na słowo którego użyłam, więc tak -  poprawiam to, i doprecyzowuję :

Czemu ludzie przywiązują tak dużą uwagę do tego, aby w związku być tym jedynym/jedyną z którym/którą się sypia?

Ja mam oczywiście swoje podejrzenia, co do tego, czemu tak jest, ale nie chciałam o nich pisać, bo pragnęłam pozostawić wypowiadającym się większą swobodę, nie nakierowywać, ale ok, napiszę coś nieco.

Wydaje mi się (słowo-klucz), że ludzie przywiązują tak dużą uwagę do tego, aby w związku być tym jedynym/jedyną z którym/którą się sypia, bo przeceniają w pewien sposób rolę bliskości FIZYCZNEJ między ludźmi, natomiast niedoceniają roli tej NIEfizycznej (która może powstać np. na skutek rozmowy prowadzonej z kimś wirtualnie, bądź czytania przemyśleń jakiegoś pisarza), która mi z kolei, wydaje się czymś o wiele, wiele bardziej znaczącym. Czymś, czego faktycznie można zazdrościć.
Czy komunia dusz (że się tak górnolotnie wyrażę) jakiej doświadczyć można nawet wirtualnie zbliżając się myślami o siebie nie jest czymś o wiele bardziej hmm intymnym?
Czy zauroczenie sposobem widzenia świata przez jakiegoś pisarza, kiedy czyta się książkę, nie jest tym samym, co zauroczenie gładkością czyjejś skóry podczas fizycznego kontaktu, czy błyskiem jej/jego oczu? (tym samym, w sensie - tak samo znaczącym)
No właśnie... Ja osobiścię (ale w żadnym wypadku NIE zamierzam narzucać swojego, odmiennego sposobu widzenie, uważam że TAK).

Wydaje mi się (słowo-klucz), że to jest w wielu przypadkach lęk o utratę partnera, z czego wynika, że wielu osobom podświadomie zdaje się, że tym co go/ją przy nich trzyma są przeżycia erotyczne. Oczywiście są to tylko moje podejrzenia, i zaznaczam, że mogę się mylić.

To forum jest jednym z najkulturalniejszych jakie widziałam.
Dlaczego zakładasz że nie zrozumiem innych? Odkąd obcuję z ludźmi w internecie, czytam ich zwierzenia, dyskusje, i ZADAJĘ PYTANIA jestem całkiem innym człowiekiem, niż w czasach gdy zamykałam się na to co mają oni do powiedzenia. Przed wielkim "otwarciem się" które zapoczątkowało właśnie zadawanie pytań, i rozmowy w necie, czułam się przy ludziach jak kosmitka, albo zwierzę innego gatunku które kompletnie nie czaiło "o co tym stworkom chodzi?", przez co przysparzałam innym, i sobie wiele przykrości. Nie muszę chyba dodawać, że ta zmiana która we mnie zaszła na skutek zadawania innym (oraz sobie) pytań jest pozytywna.
Unikanie niewygodnych pytań, i spuszczanie zasłon na pewne tematy nic nie naprawi. Tylko poznając ludzi dogłębnie, "do szału, do dna" jakby zaśpiewała Hanka Ordonówna , można wygasić w sobie wszelką niechęć, uprzedzenia, i pogardę żywioną do nich. Ten kto pozna do końca drugiego-innego, ten zaczyna widzieć go jako brata/siostrę.
Korzyści z prowadzenia dyskusji jest miliony, a jedną z większych - spokój wewnętrzny, wynikający z wiedzy (tutaj : na temat tego co/jak/dlaczego czują/uważają inni).
Pozostawanie przy swoim zdaniu NIE wyklucza pewnej "pożyteczności" płynącej z rozmów, czy słuchania/czytania odpowiedzi, czyli rozumienia bliźniego.
Ponadto, komunikacja jest rzeczą bardzo relaksującą.

Nie będę przecież w realu wyskakiwała z takimi tematami, bo byłoby to nieco nietaktowne (z uwagi na to że dotyczy intymnych spraw, i ktoś mógłby poczuć się zawstydzony), a dział "Seksualność" na forum, w internecie jest chyba najodpowiedniejszym miejscem do prowadzenia takich dyskusji, bo jeśli kogoś tematy intymne w jakiś sposób żenują/ranią, to ma szansę je ominąć (w realu takiej szansy mógłby nie mieć).

Gdyby nie to, że moje libido jest obecnie bliskie zera, zapewne podniecenie.

W zasadzie mogę się podpisać pod każdym zdaniem Lilly25. Zadaję sobie takie same pytania, mam takie same poglądy na wierność. Dziwię się, że brak wierności na tym poziomie fizycznym, czyli seksu, powoduje tak wielkie spustoszenie w relacji między ludźmi, która to relacja nie powinna się opierać głównie na seksie, ale duchowości, życiu razem, byciu ze sobą. Argumenty znam, jednej i drugiej strony, każdy ma swoje powody i poglądy i póki co zostawiam kwestię wierności i zdrady bez odpowiedzi. Trzeba iść swoją drogą, nie poświęcając siebie i nie krzywdząc innych, choć czasami jest to droga na krawędzi dwóch przepaści. Jeśli kobieta mówi, że nie martwi się wiernością męża, to wg mnie to jest objaw że związek jest silny -- nawet mimo zdrady oni będą razem, bo nie tylko wierność ich łączy. Na drugim biegunie są związki, gdzie "mój mąż to drań, brudas, awanturnik, leń... ale jest przynajmniej wierny".

To jest parafilia, tak jak wtedy kiedy mężczyzne kręci kiedy na jego oczach obcy facet uprawia seks z żoną najlepiej dobrze wyposarzony i zbudowany ciemnoskóry macho. Ale jeżeli oboje ludzi się na to godzi to niech robią co chcą. Byle by się nie wiązali i okłamywali ludzi którzy mają inne poglądy. Najlepiej żeby na pierwszej randce mówili o swoich preferencjach wtedy będzie łatwiej.

Wiernością czy niewiernością?
Bo nie jestem pewna czy dobrze Cię zrozumiałam.

Nie uważam zdradzających za bezdusznych potworów. Moim zdaniem są gorsze wykroczenia. Problem w tym, że one często idą w parze ze zdradą fizyczną. Nie twierdzę może, że machnęłabym ręką na wieść o zdradzie i że w ogóle by mnie to nie obeszło, ale raczej nie przywiązuję do tego aż takiej wagi, by rozpętać z tego powodu piekło lub zerwać związek. Nie wybaczyłabym jedynie kłamstwa (zatajenia zdrady) i braku szacunku, bo nade wszystko nie znoszę męskich ciap bez charakteru.

Chyba...się nie zgodzę.
Po kolei.
Związkowi na solidnych fundamentach raczej zdrada nie grozi.
Zdrada powodująca (a chyba zawsze powoduje) utratę zaufania, może doprowadzić do rozpadu związku. To zaufanie jest jednym z filarów związku. Bez względu na to jak dobry był wcześniej. To jeszcze pewno zależy od rodzaju zdrady (jednorazowa czy długotrwały romans).
Czy po zdradzie można dojść do porozumienia? Zapewne tak. Każdy pewno zna takie przykłady. Ja też. Niemniej jednak to już nigdy nie będzie taki sam związek, w tym sensie, że trudno chyba zaufać ponownie.

Nie wiem. Teoretyzuję.

Uff to kamień spadł mi z serca.

Ps. Dlatego lubisz bo to parafilie logiczne

Bardzo kontruktywna dyskusja

Ja też nie. Dyskutuję.

A to oczywiste.
Nie, że tak długo żyjesz tylko, że nie ma nigdy pewności.

Niekoniecznie. Mam nadzieję.
Póki co, to wypowiedzi są spokojne.

No to chyba jest oczywiste, jeżeli ktoś obiecuje wierność, a tego nie dotrzymuje to chyba dziwnym nie jest że zaufanie znika.
Zresztą tak jest chyba ze wszystkim, jeśli ktoś coś obiecuje, a tego nie dotrzyma tracimy do niego zaufanie.

A może brak akceptacji zdrady ma nie tylko kulturowe, ale i ewolucyjne podłoże? Jeśli ktoś raz zdradzi to znaczy, że ma już tę umiejętność, łatwość zdradzenia, więc może to powtórzyć, a w ten sposób zwiększa się np. ryzyko zarażenia nas jakimś syfem wenerycznym czy ryzyko ciąży z kimś trzecim - zdradzony facet ryzykuje, że będzie wychowywał nie swoje dziecko, zdradzony kobieta - że jej facet część swoich zasobów, energii, uczucia będzie musiał od tej pory włożyć w tę drugą rodzinę. Poza tym: potrzeba wyłączności. Nawet największy altruista potrzebuje mieć coś absolutnie własnego, czym nie będzie dzielił się ze światem. I mnie się wydaje, że ta potrzeba wyłączności jest właśnie bardzo pierwotna, na stałe wpisana w nasze DNA (tak jak normalny i bardzo ludzki jest zdrowy egoizm).

Czy wszystkie obietnice mają tę samą wagę? Być może jest jednak powód, dla którego złamanie jednej obietnicy boli mniej, a innej bardziej?

No i znalazłaś już odpowiedzi na te pytania ?

Moim zdaniem główne przyczyny są kulturowe i...ewolucyjne.
Kulturowe, ponieważ w naszej kulturze od dziecka jesteśmy "programowani", że zdrada, niewierność jest czymś złym. Piętnuje się osoby zdradzające, ale i osoby zdradzane nierzadko mogą usłyszeć wiele niemiłych rzeczy. A jak wiadomo większość z nas dba o opinię. Śluby kościelne w swojej formule narzucają przysięgę wierności, więc osoby zdradzające z automatu dostają łatkę krzywoprzysięzcy. Poza tym zdrada jest przez wiele osób postrzegana jako coś, co musi koniecznie doprowadzić do rozpadu związku, a co dla wielu osób jest czymś traumatycznym.
Z ewolucyjnego punktu widzenia zdrada nie jest mile widziana, ponieważ może z niej być potomek. Potomek, który biologicznie jest dla nas kimś obcym.

To tak w dużym uproszczeniu.

No tak, ale jak obie osoby się zgadzają na układ "możemy skakać w bok" to nie ma tu mowy o zdradzie.

Znałem kiedyś jedno małżeństwo, które umawiało się na seks z innymi parami, pojedynczymi osobami. To nie jest zabawa dla każdego. Nie widzę w tym nic złego, jeśli to jest na obopólnie ustalonych zasadach.

No wiem. Tak fachowo

No wg mnie to jednak nie jest tak schematyczne. Jest całe mnóstwo ludzi, którzy potrafią się uczyć na swoich błędach i nie powielać ich. Ba, są i tacy, których zbłądzenie mobilizuje do większej pracy nad sobą i paradoksalnie powoduje to, że stają się lepszymi. Bywa więc i tak, że związki, w których była zdrada, dzięki odpowiedniemu przepracowaniu tego stają się lepsze, niż wcześniej.
Oczywiście bywa też i tak jak opisujesz. Ale to nie jest reguła.

Może to brutalnie zabrzmi, ale nie jestem pewien, czy zawsze mówienie prawdy o zdradzie jest dobrym sposobem. Jeśli np. był to jednorazowy incydent. Wiem, że to brzmi jak oszustwo, kłamstwo, ale nie zawsze jest tak, że "prawda nas wyzwoli". Słyszałem nawet wypowiedzi psychologów, którzy też twierdzą, że jest to kwestia, którą należy dokładnie przemyśleć.

Wilku, zgodzę się z Tobą Dlatego piszę, że u mnie to nie przejdzie i dla mnie to kłamstwo jest najgorsze, ja po prostu lubię grać w otwarte karty. Nie przeczę jednak, że wiele osób woli nie wiedzieć o zdradzie, zwłaszcza tej incydentalnej. Prawda bywa bardzo bolesna i w niektórych sytuacjach kłamstwo jest znacznie lepszym wyjściem dla obojga, to mocno indywidualna kwestia. Ja jednak jestem jak Durczok - wolę "brutalną prawdę" Chciałabym mieć wybór - wybaczyć i żyć dalej ze zdradzaczem, czy rozstać się i poukładać życie na nowo.

A propos, przypomniała mi się taka historia. Kumpela zdradzała swojego chłopaka, po kilku miesiącach bycia razem zaszła w ciążę. Wpadka, ekspresowe zaręczyny, tradycyjny ślub w kościele. W międzyczasie wyznała chłopakowi prawdę o tym, że spała z innymi. Kiedy dziecko się urodziło, robili w szpitalu badania krwi. Ojciec podał swoją, zbadali matkę i dziecko. Ojciec prawie zemdlał kiedy lekarka stwierdziła, że coś jest nie tak, bo dziecko ma zupełnie inną grupę niż rodzice (jakaś niezgodność genetyczna). Na szczęście okazało się, że ojciec źle zapamiętał swoja grupę i podał błędną, co potem zweryfikowały badania. Mina męża bezcenna - przeżył krótki horror na wieść o tym, że dziecko może nie być jego. W każdym razie z tym hasaniem na boki trzeba uważać, bo życie pisze bardzo złośliwe scenariusze.

Nie chce mi sie rozpisywac, bo juz wielokrotnie na ten temat pisalam, wiec napisze krotko  - prawda jest przereklamowana. I często destrukcyjna. Nic nie wnosi pozytywnego w życie.
Ludzie nieraz nie są w stanie udźwignąć tej prawdy o której tak teoretyzuja i wynoszą ja na piedestał.

http://natemat.pl/46275,zdradziles-psyc … owi-wywiad

Czemu? Dlaczego? Po co? W jakim celu?

- Bo świadomość, że mój mąż parę dni temu był w innej kobiecie mnie obrzydza.
- Bo nie chcę się martwić tym, czy się zabezpieczali.
- Bo nie chcę pewnego dnia budzić się, by usłyszeć, że jego kochanka jest w ciąży (chcę by nasze dzieci miały dwójkę rodziców i pełną rodzinę).
- Bo nie potrzebne mi choroby
- Bo do szczęścia wystarcza mi on jeden i chcę być dla niego tym samym
- Bo małżeństwo jest dla mnie przymierzem, w którym nie ma miejsca dla osób trzecich
- Bo to cudzołóstwo i nie chcę by ściągał na siebie duchowe problemy
- Bo sama jestem wierna więc mam prawo żądać tego samego
- Bo tak

Wystarczy?

Nawet seks

Seks przede wszystkim