Drogie kobiety potrzebuje waszej opinii ,otóz jestem w związku od dwóch lat ,nigdy nie spędzaliśmy ze sobą bardzo dużo czasu , najpierw związek na odległość potem coraz więcej pracy. Od kilku tygodni spotykamy się raz/dwa razy w tygodniu na kilka godzin. Często mam myśli ,że może lepiej byłoby nam osobno ,ale za bardzo go kocham. Mieliśmy kryzysy ,czasem kłóciliśmy się często przecież nie ma związków idealnych ,ale nigdy nie zrezygnowaliśmy z siebie i zawsze dochodziliśmy do porozumienia. Mimo iż spędzamy mało czasu ,gdy się widzimy układa nam się świetnie ,dogadujemy się i cieszymy tymi chwilami. Kiedyś siedziałam w domu i nigdzie nie wychodziłam nawet jak spotykał się z kolegami ,a teraz wyszłam do ludzi ,mam koleżankę, z która spędzam dość sporo czasu przez co nie siedze ciągle i nie czekam na niego. Niestety obecna sytuacja ,którą postanowiłam zaakceptować skomplikowała się ,gdyż powiedział ,że nie wie jak to będzie wygladać bo w lipcu będzie miał jeszcze więcej pracy ,a po wakacjach dodatkowo studia..
Prawda jest taka ,że nie chce z niego zrezygnować ,ale boje się ,że on sam z czasem stwierdzi ,że nie ma czasu na związek.
Próbowałam już rozmawiać powiedziałam że będę go wspierać. On że ze mnie nie ma zamiaru zrezygnować ,że ta praca to duża szansa dla niego.
A ja zwyczajnie boje się ,że jak teraz sama nie odejdę to potem będę jeszcze bardziej cierpieć ,z drugiej strony mam nadzieję ,że uda nam się to wszystko pogodzić..
Proszę o jakąś obiektywną opinię ,radę ,pocieszenie czy cokolwiek ..
- Nina_J
- Słodka Czarodziejka
- Nieaktywny
Przede wszystkim trzeba umieć oddzielać sprawy ważne od ważniejszych.
Skoro dla niego praca jest ważniejsza niż rodzina, niż związek, to przykro mi. Wiadomo, że praca jest ważna w życiu, ale czy na pewno ważniejsza od bliskich?
A Ty? Co jest dla Ciebie ważniejsze? Praca, gonitwa za pieniądzem, czy mężczyzna, którego kochasz?
Dla mnie np. nie ma nic ważniejszego niż rodzina i zdrowie. I żadne pieniądze, żadna praca nie jest w stanie zniszczyć mi rodziny.
Moja bratowa postawiła na pracę, na studia, na karierę. A teraz jest wielki płacz, bo chciałaby mieć dziecko, a nie może zajść. I co, warto było?
myśleliście, żeby zamieszkać razem? To byłaby możliwość, żeby znaleźć więcej czasu dla siebie.
jest jeszcze kwestia tego, czy jego podejście jest naprawdę przejściowe, czy na stałe.
Jaka branża? Co studiuje?
Wydaje mi się, że póki jest na studiach to jest prawdopodobne, że po studiach znajdzie coś dużo lepszego, chociaż wiadomo, doświadczenie się też liczy. Może dałoby się na pół etatu? Czy to jest samodzielna działalność? Korporacja? Mała firma? Firma zagraniczna?
Przede wszystkim trzeba umieć oddzielać sprawy ważne od ważniejszych.
Skoro dla niego praca jest ważniejsza niż rodzina, niż związek, to przykro mi. Wiadomo, że praca jest ważna w życiu, ale czy na pewno ważniejsza od bliskich?
A Ty? Co jest dla Ciebie ważniejsze? Praca, gonitwa za pieniądzem, czy mężczyzna, którego kochasz?Dla mnie np. nie ma nic ważniejszego niż rodzina i zdrowie. I żadne pieniądze, żadna praca nie jest w stanie zniszczyć mi rodziny.
Moja bratowa postawiła na pracę, na studia, na karierę. A teraz jest wielki płacz, bo chciałaby mieć dziecko, a nie może zajść. I co, warto było?
Masz racje. Dla mnie najważniejsza jest rodzina ,związek. Też planuje pracę i studia ,ale z rozsądkiem. Wiem ,że ten etap pracy jest dla niego ogromną szansą na dobrą przyszłość i chcę go w tym wspierać. Mimo wszystko w ciężkie dni znajdzie czas żeby ze mną popisać czy zadzwonić nawet o 22 jak skonczy. Jednak czasem sytuacja jest bardzo dobijająca i tu pojawiają się moje wątpliwości ,głównie o przyszłość bo jestem w stanie to zaakceptować na chwilę obecną ,jesteśmy w takim wieku ,że każdy próbuje ułożyć życie na dobrym poziomie i to jest zrozumiałe 
myśleliście, żeby zamieszkać razem? To byłaby możliwość, żeby znaleźć więcej czasu dla siebie.
Doszłam do tego samego wniosku i myślę o tym bardzo często, ale chyba tylko ja. Wspominał kiedyś ,że myślał o tym ,że kiedyś na pewno zamieszkamy.
Na chwile obecną odkłada pieniądze na otwarcie biznesu ,a po wyprowadzce nie miałby już czego odkładać. Rozumiem to i pochwalam ,że chce zapracować sam. Na razie namawiam go ,żeby chociaż w miare możliwości zostawał u mnie na noc
jest jeszcze kwestia tego, czy jego podejście jest naprawdę przejściowe, czy na stałe.
Jaka branża? Co studiuje?
Wydaje mi się, że póki jest na studiach to jest prawdopodobne, że po studiach znajdzie coś dużo lepszego, chociaż wiadomo, doświadczenie się też liczy. Może dałoby się na pół etatu? Czy to jest samodzielna działalność? Korporacja? Mała firma? Firma zagraniczna?
To chyba najważniejsze pytanie czy to minie ...
Pracuje w dużej firmie ,a studiuje w całkiem innym kierunku.
Prace ma na tyle dobrą ,że myślę ,że nie będzie pracował w zawodzie po studiach ,jednak rok jeszcze został ,a potem zaczynam ja więc weekendy nam i tak odpadają. Niestety pracy ma tylko coraz więcej. Cieszyłam się z jego sukcesu i lepszej umowy dopóki się nie dowiedziałam ,że ta "lepsza" umowa to dwa razy tyle pracy .. nie wiem co mysleć
To zapytaj go wprost. Jeśli ma pracę, która jest szansą, to pewnie dostaje za nią jakieś sensowne wynagrodzenie.
Rozumiem, że chce odłożyć na własny biznes - ale to może prawdopodobnie poczekać parę miesięcy dłużej. Koszt wynajęcia pokoju dla pary nie jest duży (albo może się wprowadzić do Ciebie?).
Często jest tak, że trzeba grać pieniędzmi, żeby mieć czas na to co ważne.
Odnoszę wrażenie, że jeśli pracuje tak dużo, a nie stać go na wynajem wspólnego pokoju i odłożenie, to może nie być do końca sensowna praca. Nie wiem, ale może być tak, że wykorzystują jego zaangażowanie, bo lubi to, co robi i łudzą jakąś szansą.
Nie wiem jak jest, jakbyś dała info o branży i co robi, to może by się dało to zweryfikować. Nie musi tak być, ale jeśli to sensowna praca z płacą, to powinno być go stać na wyłożenie dodatkowych 200-400 zł do pokoju (zależnie od miasta i dzielnicy itd.).
To zapytaj go wprost. Jeśli ma pracę, która jest szansą, to pewnie dostaje za nią jakieś sensowne wynagrodzenie.
Rozumiem, że chce odłożyć na własny biznes - ale to może prawdopodobnie poczekać parę miesięcy dłużej. Koszt wynajęcia pokoju dla pary nie jest duży (albo może się wprowadzić do Ciebie?).
Często jest tak, że trzeba grać pieniędzmi, żeby mieć czas na to co ważne.Odnoszę wrażenie, że jeśli pracuje tak dużo, a nie stać go na wynajem wspólnego pokoju i odłożenie, to może nie być do końca sensowna praca. Nie wiem, ale może być tak, że wykorzystują jego zaangażowanie, bo lubi to, co robi i łudzą jakąś szansą.
Nie wiem jak jest, jakbyś dała info o branży i co robi, to może by się dało to zweryfikować. Nie musi tak być, ale jeśli to sensowna praca z płacą, to powinno być go stać na wyłożenie dodatkowych 200-400 zł do pokoju (zależnie od miasta i dzielnicy itd.).
Pracę ma sensowną i zarabia sporo. Ja nie pracuje i musiałby mnie utrzymywać na co się nie zgodzę , dlatego myślę ,że jak zacznę pracować od września to inaczej na to spojrzymy ,tylko boje się ,że nie zdążymy razem zamieszkać bo za bardzo się oddalimy.
Staram się nie mówić za dużo o tym ,że sie nie widujemy ,że się boje bo ma już wystarczająco dużo problemów ,a wiadomo ,że faceci nie przepadają za takimi wyrzutami i gadaniem ciągle o tym samym. Pozostaje czekać i zobaczyć co los przyniesie dziękuję za odpowiedź
Ok, rozumiem.
Wyrzutów nie, ale możesz powiedzieć, że chcesz zamieszkać razem, bo spędzacie mało czasu. Może być od września, jak zaczniesz pracę. Ale lepiej powiedz mu o tym wcześniej, żeby też się na to psychicznie nastawił. Że teraz to spoko, poczekasz, niech odkłada, ale od września, jak będziesz mieć pracę, chciałabyś z nim zamieszkać. Poproś, żeby to przemyślał, nie spieszy Ci się z odpowiedzią, a póki co zajmijcie się weselszymi sprawami.
Za jakiś czas, może za parę dni, może za parę tygodni da Ci odpowiedź. Na to daj mu czas i pomiędzy mu nie 'truj'.
Ale wg mnie jest istotne nadanie jakiegoś terminu. Jak jest termin, to pojawia się plan i staje się to rzeczywiste.
On będzie mieć czas na przemyślenie na spokojnie, pomyślenie gdzie jesteś w jego hierarchii, uznanie czy to jest dobry pomysł i opracowanie planu. A i Tobie będzie lżej jak będziesz miała perspektywę konkretnie od tego miesiąca zamieszkacie razem.
- verdad
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Kiedyś siedziałam w domu i nigdzie nie wychodziłam nawet jak spotykał się z kolegami .
To mimo zapracowania mial czas dla kolegow, a nie mial dla Ciebie ?
A on jak sobie wyobraza Wasz zwiazek ?
Nie boi sie, ze jak on tak ciagle bedzie pracowal, to sie zmeczsz tym i ktos moze Tobie jego zastapic ?
Powinnas spotykac sie jeszcze rzadziej z nim.Tez nie miec czasu.Ciekawe, jak zareaguje, czy bedzie mu Ciebie brakowac.
