Rozbudzić pożądanie u kobiety... - Netkobiety.pl

Rozmowa z nią to pierwsza czynność, jaką robię. Stąd piszę, że nie potrafi, mimo starań, okazywać uczuć, a nie, że nie kocha, stąd piszę, jak się czuję, a nie, jak jest.

To może ja dodam coś od siebie.
Może na początek wiek: ja 18(prawie 19) On:20
Poznaliśmy się przez internet i na oczy widzieliśmy się zaledwie 2 razy (po tydzień) w wakacje i sylwester.
Nie jestem widocznie z natury wylewną osobą. Być może hamuje mnie przy okazywaniu uczuć to co powtarza mi mama. Że nie powinnam, że za wcześnie( w domyśle na całowanie itp) To tkwi we mnie w takim stopniu że nie mogę się od tego uwolnić nawet jak nie ma w pobliżu nikogo znajomego który mógłby donieść...
myślę że jakbym miała święty spokój to....

I bardzo mi zależy na tym by Galuś czuł się pożądany
I staram się jak tylko mogę

Problem w tym że my nie możemy się widywać często. Dzieli nas przeszło 300km więc wizyty 2,3 razy w roku...w wakacje jest możliwość przebywania ze sobą miesiąc.
Wykalkulowałam że na częste wizyty lub bycie ze sobą "non stop" będziemy mogli sobie pozwolić za ok.5,6 lat.

więc czemu teraz zawracacie sobie głowę seksem? Niepotrzebnie, w końcu skoro widujecie się tak rzadko, i tym samym rzadko dochodzi między Wami do zbliżeń, macie jeszcze dużo czasu na nauczenie się siebie.

A swoją drogą 300 km to nie tak dużo, moja siostra była w związku na odległość 6000 km przez 2 czy 3 lata i widywali się z taką częstotliwością jak Wy. Zawsze są tanie motele itd.

Dobrze to znam. Już to powtarzam enty raz, ale też nas dzieliło 300km (dopóki nie wyjechałam na studia), co było rzeczywistą przeszkodą w okazywaniu uczuć, a do tego podobne wychowanie. Moja mama straciła dziewictwo w noc poślubną, więc oczekuję ode mnie tego samego, ba! Nawet tego sobie pewnie nie potrafi wyobrazić. Gdy spotykaliśmy się w moim domu, zawsze nas pilnowała, gdy u niego, była pełna swoboda i wtedy się powoooli oswajałam. Ale i tak zawsze powtarzałam "nie rób tego, bo mama zaraz wejdzie" A tu właśnie z jego mamą na odwrót... Często rzucała mu porady np. żeby poćwiczył robienie minetki na brzoskwini (buhaha) albo mówiła mu jak stworzyć romantyczną atmosferę, gdy jesteśmy sami itp
Zapewniam, że jeśli będziecie mieli możliwość przebywać ze sobą częściej na osobności, bądź nawet zamieszkacie razem, to wszystko przejdzie samo. Galicjaninowi życzę cierpliwości.

wera112, rada byłaby bardzo pomocna, jednakże obawiam się, że gdy wymyślałaś, jak nam pomóc, pokazało się już parę odpowiedzi dodających szczegółów wartych uwagi.

Anemonne, taki wiek, do tego mamy świadomość o naszych pragnieniach wzajemnych. Ale czemu chęć bycia pożądanym traktujesz od razu jako seks? Ja nie chcę bezceremonialnie pozbawiać swojej kobiety dziewictwa!
A co do częstszych widzeń, to jest to mało możliwe i mało opłacalne, gdyż ból po rozstaniu nie jest adekwatny do weekendowego spotkania przy kawce. Poza tym jesteśmy w trakcie nauki, więc wydatek na podróż jest dla nas trochę ciężki do przełknięcia.

thetower, czemu generalizujesz temat i sprowadzasz go do seksu? Pożądanie nie musi od razu do niego prowadzić.

mitsi, można by tak określić naszą sytuację. Powiedz, jak Ci się teraz układa z tym partnerem?

samotnyadam, Jestem dla niej pierwszym, tak jak ona dla mnie. I mam nadzieję, że będziemy dla siebie jedynymi. (Choć ostatnio zdradza mnie w snach, ale to jej wybaczam [na razie].)

Rozumiem to stwierdzenie jako uprawianie pierwszego stosunku seksualnego z dziewicą.

A mówiąc, że chciałbym odczuwać bycie pożądanym miałem na myśli czas, kiedy jesteśmy blisko siebie. Na odległość lepiej nam to wychodzi i bardziej je czuć niż gdy jesteśmy razem.

Mnie tez na poczaktu dzielilo od chlopaka 200 km. I widzielismy sie jakos co 2 tygodnie (troche trudno  bylo wytrzymac dluzsze przerwy ;p). Poza tym wszystko jakos obrocilo sie tak,ze szybciej niz myslelismy moglismy juz mieszkac razem
Co do pozadania to moge ci tylko poradzic,zebys sie jakos rozbudzala - czytala opowiadania erotyczne, moze ogladala pornosy (aczkolwiek te moga sie szybko przejesc). Ja mam raczej spore libido,i zawsze po tych 2ch tygodniach rozlaki baaardzo bylam podniecona :>

Jak dla mnie Angua może się czuć dziwnie, biorąc pod uwagę, że dzielisz się z forumowiczami, z którymi ona rozmawia Waszymi intymnymi sprawami i niejako nie dajesz innego wyboru niż się bronić, byle nie wyjść na oziębłą...

Nie wiem, czy można nazwać związkiem coś, co choć trwa tak długo streściło się w dwóch spotkaniach. To może jakaś głębsza zażyłość, ale nic dziwnego, że zupełnie czegoś innego dowiadujecie się o sobie w "realu" - właśnie taką pułapkę kryje w sobie ten "typ związku".
Z całym szacunkiem, Angua, nie utrzymasz związku na odległość z kilkoma spotkaniami w roku przez najbliższe 5-6 lat. A prawdę mówiąc, znając życie, po tych 5-6 latach czeka Was spore zdziwienie... Oby nie rozczarowanie.

Nie ma też możliwości, żeby wchodzić w związek będąc tak mocno związanym z opiniami własnej matki. Angua, jeżeli się od tego nie odetniesz, przez całe Twoje dorosłe życie będziesz się oglądać na mamę i pytać o pozwolenie. Rodzic, który mieszka z dzieckiem ma prawo wyrażać opinie na temat jego stylu bycia czy postaw życiowych, może też ustalać zasady dotyczące powrotów do domu, uprawiania w domu seksu, ale nie jest już zdrowe, gdy wydaje pozwolenie na uprawianie seksu w ogóle albo nie daj Boże grozi, że zakończy znajomość swojej... Dorosłej córki.
Myślę, że Twoja mama ma pewien problem z zaakceptowaniem tego, że nie jesteś już małą, zależną w 100% dziewczynką, nie możesz jednak pozwolić, żeby to zaważyło na Twoim życiu. Radziłabym Ci po maturze przenieść się do akademika za wszelką cenę, bo sądzę, że uniezależnienie się bardzo by Ci pomogło...

Pozostają Wam zaoczne studia i praca oraz wynajem jakiegoś małego mieszkanka w takim razie Da się tak, znam osoby, które tak żyją.

I zgadzam się całkowicie z yvette, bardzo mądrze napisała - jeśli nie odetniesz się psychicznie od opinii mamy, będzie Ci bardzo ciężko w przyszłości, bo takie myślenie się głęboko zakorzenia - później będziesz miała załóżmy 20+ lat, będziesz mieszkała z Galicjaninem (czego Wam życzę, nawet jeżeli mielibyście się rozczarować ) i co wieczór w łóżku będziesz wspominać słowa matki i myśleć, że może nie wolno, może nie tak, może to złe...

Pomijając szczególiki jest nam razem dobrze i im więcej czasu spędzamy razem, tym trudniej nam się potem od siebie "odkleić", ale jak mówiłam: potrzeba Wam prywatności, a w razie jej braku wzajemnego zrozumienia. Bo ja też na przykład nie znoszę się migdalić np na środku sklepu czy ulicy, to już nie bezpośredni wpływ mojej mamy, nie lubię się obnosić z faktem, że kogoś kocham, bo nic nikomu nie muszę udowadniać Z drugiej strony pewnie chcecie być dla siebie bardzo czuli, więc jak chcecie się do siebie zbliżyć, to wybierajcie inne miejsce niż Jej dom.

Nie dziwię się, że mama Anguy tak jej pilnuje, bo faktycznie... Chłopak pojawia się nie wiadomo skąd z nie wiadomo jakimi zamiarami i angażuje w to jej rodzone dziecko. Może brzmi dramatycznie, ale nie robię z niej potwora, grunt że Angua i Gal. załapią   Moja mama do teraz mówi o moim chłopaku "kolega", nawet przy rodzinie. Nie jest ufna, bo sama wcale nie jest szczęśliwa z moim ojcem, no ale to inna historia.

Dlaczego?

mitsi: niespecjalnie mnie pociąga pomysł zamieszkania w akademiku. Uczelnie mam na wyciągnięcie ręki Moi rodzice mówią o G , on lub kolega.

Rozważam po prostu to co mówi moja mama. Analizuję, staram się rozumieć i mam czasem wrażenie że mądrze mówi:)
Z Galicjaninem mamy małe możliwości pobycia sam na sam na poważnie. Gdy istnieje ryzyko przyłapania na pieszczotach to wtedy obawiam się i robię się ostrożna.
Zachowuję się tak i w przypadku gdy jestem u siebie jak i u niego. Tak jakbym czuła że "nie wypada" jeszcze okazywać uczuć przy rodzicach (Jego i moich) bo znamy się tak krótko...
Co do zakończenia znajomości. Była taka sytuacja w wakacje która mogła właśnie tym zaowocować...(1 spotkanie z Galicjaninem nad morzem, tydzień spędziliśmy u mojej Cioci która tak nakręciła moją Mamę że...ech to złożona historia )
Zauważyłam jednak że moi rodzice są niesłowni i nie przejmuje się tym że nakrzyczą przez 5 min.

Troce późno pisze, ale możne jeszcze się przyda moja rada. Musisz trochę postawić i uniezależnić się od mamy, bo inaczej będziesz się zawsze oglądała zastanawiała: A co pomyśli moja mama?

Faktycznie trochę nie przemyślane to moje rozwiązanie i lekko głupia sprawa. Ale nie napisałem, ze od razu maja uprawiać seks czy jakieś nie wiadomo jakie pieszczoty, może te zamkniecie drzwi będzie tylko po to by była pewna, ze mama gwałtownie nie wejdzie do pokoju i może właśnie dzięki temu przełamie ta jej barierę.

Znowu seks? Ech... Nie... nie teraz, nie w taki sposób...
Miałem ostatnio mało czasu, więc teraz nadrobię co miałem do napisania.
Anemonne, nie byłem oburzony. Raczej... hmm... nieważne. Wracając do bezceremonialności: Pierwszy raz jest tylko raz. Tylko jeden raz można zrobić te pierwsze wrażenie i dlatego zaplanowaliśmy już sobie, jak miałby/mógłby wyglądać Ten wieczór. (Oczywiście plany są po to, by je zmieniać, więc po prostu będziemy mieć pewnie nie identycznie z planami, ale podobnie i równie przyjemnie. ) Nie mam zamiaru pchać się z łap... z tym między nogami z marszu. Można się też cieszyć chwilą, chwilami przed, kiedy mówimy sobie, że dziś jest ten dzień.

Odbyłem długą rozmowę z Anguą. I doszedłem do wniosku, że szukając problemu u mojej dziewczyny, nie zauważałem go u siebie. A był, czy raczej jest trochę dziwny, choć z nim można sobie poradzić. Nie przedłużając, byłem zbyt nachalny. Wpatrzony w Anguę i dający więcej niż mogący dać. Nie widząc pożądanych efektów miałem powoli dość. Pragnąłem, by całą swoją uwagę poświęciła mnie, tak jak ja to robiłem wyniszczając siebie. Chciałem zabrać jej czas, bo sam go całkiem poświęcałem. Teraz zrozumiałem swój problem. Odbierając sobie czas na rozrywki, przyjemności, zacząłem domagać się więcej i więcej. Ale ja po prostu nie mogę Swojej Dziewczynie zastąpić rozrywek ani wymagać, by się ich wyrzekła tylko dla zwiększenia uwagi zwracanej mojej osobie. I tak zwraca wielką uwagę, baczy na moje słowa, wysłuchuje jak jej rodzice mówią, że za bardzo się udziela w ten związek na odległość. Nie doceniałem tego i cały czas chciałem więcej. Razem postanowiliśmy, że damy sobie więcej swobody, czasu dla siebie.
Kiedy tylko miałem okazję porozmawiać, to niezależnie, czy planowałem naukę, czy rozrywkę, ostatecznie wybierałem kontakt nawet nic nie mówiąc, że nie mam czasu, lub w danej chwili ochoty. Zaczynało mnie gryźć sumienie, kiedy robiłem coś innego, zamiast włączyć komunikator (gg/skype) w czasie, kiedy Angua powinna być online. Jak to określiłem pod koniec rozmowy z Drugą Połówką: "uczę się odmawiać swojej dziewczynie a ona mnie wspiera w tym".
Trafiłem na wyjątkową dziewczynę. Razem jesteśmy wyjątkową* parą.

*związek na odległość, zwariowane pomysły, prawiczek+dziewica najczęściej wypowiadający się w TYM dziale, oraz w sprawach dotyczących zdrad(:D), oboje uważający, że druga połówka zasługuje na kogoś lepszego, bo bardziej, niż być zawiedzionym, boimy się zawieść partnera(kę), dogadujący się na tyle, że nieraz wchodzący sobie w słowo chcąc powiedzieć (napisać) to samo. Nie potrafię sobie wyobrazić lepiej dopasowanej pary umysłów.

Eee... Co do braku Kiciusiów (Pantera Śnieżna) i Psinek (Wilczyca) to muszę Cię zmartwić... >D Choć określenia są raczej przypisane do obranej na stałe "fursony". Ale to już inna bajka. >]

Ja z tych co nie umieją słodzić no i z tych którym komplement przez usta rzadko wychodzi
Dlatego brak u nas słłłiiiitaśnej loff XD

Bardzo Ci dziękuję i Tobie Anemonne
Miło jest czytac takie rzeczy

Co do częstych spotkań...(mam ten problem teraz). Zostałam zaproszona przez Galicjanina do siebie na tydzień ferii zimowych. Zaproszona poprzez moją mamę która znalazła już tysiąc powodów dla których nie mogę pojechać...a to że ostra zima jest i zamarznę w pociągu na kość gdzieś na mazowieckich polach, a to że jestem nie odpowiedzialna i nie potrafię wokół siebie nic zrobić....prawdziwy z mamy demotywator... Nie wiem jak mam ją przekonać...Galicjanina już widziała i poznała.
Ja uważam że powinnam pojechać do niego bo tego m.in wymaga grzeczność. Dzisiaj Galicjanin znowu stoczy "bitwę" z moją mamą....<wzdycha>
I my mamy się często widywać...

Niestety walentynki po raz kolejny będą spędzane samotnie (w znaczeniu z dala od siebie)....bitwa była straszna i stanęło na tym że jak będzie już wiosennie to będę mogła na majówkę odwiedzić Galicjanina a potem wakacje....
Uhh....ciężkie takie życie na odległość....

Nie da rady... wykombinowała, że Angua miałaby opiekować się kimśtam z rodziny, kto miałby w tym czasie przyjechać...