Dlaczego to tak boli? - Netkobiety.pl

nie ma rady na to by zapomnieć, będzie bolało i to bardzo. W moim przypadku po 4 latach pomógł czas, tylko czas

Ale Nerwusku, to juz nie pierwszy post o "tym" związku i to nie teraz zaczęło się źle, przecież od początku widzialaś że jest problem  z zaakceptowaniem Twojego synka, dzielą Was kilometry, jesteś zazdrosna o koleżankę , rodzice nie pochwalaja tego związku- wszystko tu jest na NIE niestety. Nie wiem teraz czy w końcu mieszkaliście razem dłużej czy nie, czy znów zostawiałaś synka jak jechałaś do niego czy zabierałaś go ze sobą, przykro mi ale ten związek nawet przez rok nie był dobry- od początku same problemy.

...

Nerwusku odrazu nie zapomnisz bo sie nie da , znalezdz zajecie ? owszem jest to wyjscie ale ja po rozstaniu zacza\elam dopiero ,,funkcjonowac,, po 2 tygodniach .przez ten czas musialam swoje wyplakac,nie bylam wstanie na niczym sie skoncentrowac,bylam zla ze sie budze bo tylko sny dawaly mi ukojenie.Budzilam sie i odrazu pierwszą myslą bylo ....rozstanie.Sasze ze u Ciebie jest podobnie.Mysle ze poprostu Twoje dziecko go przeroslo.Rola przyszywanego ojca go przerazila, to jest silniejsze od niego, nie dorosl do takiego wyzwania.Wiem ze to boli, moze faktycznie poprzez rostanie dojdzie do niego ze jednak nie moze bez Ciebie zyc , ale musisz byc swiadoma ze moze jednak nie wrocic .Trzymaj sie mam nadzieje ze dojdziesz do siebie szybciutko.Wiem ze moje slowa Cie nie ukoily ale wiem co czujesz mimo ze moja historia byla inna lecz strata kogos bliskiego boli tak samo.Pozdrawiam.

Rybko, to są uczucia. Gdyby ich nie było moglibysmy szybko zapomnieć o osobie z którą się rozstajemy.
Ja naprawde Cię rozumiem, też kocham faceta z którym nie jestem, też miałam ogromne plany i chęci na dalsze życie, to on mnie zostawił ot tak, jemu przeszło mi nie. Uwierz mi pierwsze dwa tygodnie są koszmarne ja zyłam praca a po pracy piłam jak szalona żeby zasnąc ale zasnąc nie mogłam bo chciało mi sie płakać więc płakałam, wyłam. Płakałam strasznie jak by mnie ktoś żywcem zabijał, chodziłam na dyskoteki, po nich wracałam i znów sama do poduchy wyłam czasem tak głośno...
Dopiero tym płaczem byłam tak zmęczona że szłam spać.
Pomimo że tak bardzo go kochałam, nie wyciągnełam do  niego ręki bo już kilka razy próbowałam naprawić to co się stało wtedy bezskutecznie. Chciałam i liczyłam na to żę on zmądrzeje że zatęskni, że będzie mnie błagał żebym wróciła. Codziennie wyobrażałam sobie że przychodzi do mnie i pada na kolana... ale ja tylko tak marzyłam.
Teraz mam z nim kontakt telefoniczny, raz na jakiś czasem nawet się spotkam, wiem że mnie kocha, ale chyba oboje boimy się związać na nowo, i niechcemy byc z nikim innym.

Liczę na to że Twój facet też przemyśli daj mu czas, nic na siłę nie zrobisz, jeżeli naprawdę Cię kocha to pokocha również Twojego syna.
Trzymaj się

ja tez siedziałam tu na forum..., wiesz ja bardzo długo nie moglam zebrać sily żeby jego rzeczy gdzieś sprzątnąc, nie miałam sily aby usunąc jego i wspolne zdjęcia. Tak naprawdę to po jakiś 2 miesiącach kiedy odczułam w jakimś sensie ulgę że jestem sama, że  jestem wolna że mogę się bawić dopiero wtedy wszystko uprzątnęłam, ale nie kasowałam zdjęć wrzucilam je po prostu do jednego pliku i koniec. wogole strasznie przezywałam to rozstanie, przez 2 tyg oprócz picia wykanczałam się tym ze nie jadłam, byłam na tabletkach uspokajajacych, bylam u psychologa oj duzo tego bylo.
Są dwa wyjscia, albo on uzna że nie może bez Ciebie żyć i chce i Ciebie i dziecko, albo uznał ze to go przerasta, wtedy musisz to jakoś przezyc, czas tylko czas jest tu lekarstwem.
Mi psycholog wytłumaczyl to tak może to glupie ale cos w tym jest " strata ukochanej osoby to tak jak strata kogos kto umarl, i teraz Twoje zachowanie to tak jak bys miała żałobę, "
Chcialabym Ci pomoc ale nikt Ci go teraz nie zastąpi, wierzę że dasz sobie radę.

Rozstanie, rozwód z partnerem jest drugim zaraz po śmierci partnera najbardziej stresującym czynnikiem w 100 stopniowej skali stresu...
Więc mamy wytłumaczenie dlaczego to wywołuje tyle bólu i rozpaczy.

Mnie się wydaje, że Twój facet nie może sie zdecydować z 2 powodów:

1. bo mu tak wygodnie, ale to jest powód, który by szybko zmienił, tak myślę

2. i ten powód jest najwazniejszy i chyba dla niego nie do przejścia : jego rodzina, która Cię nie akceptuje , a on zbyt mocno się liczy z ich zdaniem i boi sie ich reakcji na to, jesli by się związał z Tobą i twoim synkiem.

Witam jestem w tym momencie w dokladnie takiej samej sytuacji jak Ty i naprawde rozomie jak bardzo to boli ale mamy wspanialych synkow i dla nich musimy dalej zyc .pozdrawiam!!!!!!!!!!!!!11

Witam dokladnie taka sama historia jakbym to ja pisala niestety to boli ale faceci sa tacy  a nie inni a my musimy na pierwszym miejscu myslec o nas a przede wszystkim o naszych dzieciach pamietaj facetow mozesz miec wielu a synka nigdy zaden facet nam nie zastapi.pomysl o tym dziecko nigdy Cie nie wykozysta i nie zostawi w trudnej sytuacji a facet tak poprostu wykozysta pozbawi sacunku iodejdzie do nastepnej.skoro nie kocha naszego dziecka nie kocha nas i to nie my nie jestesmy go warte tylko on nie jest wart naszej milosci i naszych lez.duzo czasu uplynelo ale w koncu doszlam do takiego wniosku.dbaj o siebie i o synka a facet sam sie znajdzie i pokocha Ciebie i Twojego synka.pozdrawiam