Niezdecydowany, kobieciarz a wgłębi serca romantyk? - Netkobiety.pl

madoja dziękuję Ci za odpowiedź, bo dzięki Tobie uwierzyłem, że na tym forum są jeszcze normalni ludzie. Od razu widać, że jesteś kobietą na poziomie.

Prawda jest taka, że ja o tym wiem, a mimo to podświadomie na takie lecę, w dodatku mając doświadczenia z takimi kobietami.

Pierwsza przygoda zaczęła się od korepetycji, miałem w tym dniu dużo poważnych klientów, ale jedna dziewczyna chciała z nich skorzystam nie miała wyraźne zdjęcia, więc się skusiłem. Okazała się bardzo piękna i sprawiała wrażenie inteligentnej i chcącej coś osiągnąć. Później po jakimś czasie poszedłem z nią na randkę – była to moja najlepsza. Było to wieczorem, byłem świetnie elegancko, ubrany a ona „zrobiona na bóstwo”. Na drugiej już praktycznie o mało nie doszło do seksu, ale później zaczęła sprawiać fochy i pokazywać swoje oblicze. Nikim mną tak wcześniej nie manipulował, wtedy zrozumiałem słowa przyjaciółki, która mnie ostrzegała przed nią. Miała na studiach znajomości, bo jej ojciec uczył na jej kierunku, do tego wygląd i dużo pieniędzy, a jeszcze nie zdała…

Druga sprawa z znacznie ładniejszą dziewczyną praktycznie ciało modelki i twarz fotomodelki w jednym, ale nasze spotkanie z kolei należało do najgorszych. Już w pierwszej chwili szczęka mi opadła kiedy chciałem jej pomóc zdjąć płaszcz i odwiesić (jestem zawsze mocno szarmancki) a ona stwierdziła, że nie bawi się w takie rzeczy. W dalszym ciągu było mi trochę wstyd w tym lokalu. Nie dość, że nieziemsko niedojrzała to jeszcze paplała bez większego myślenia.

Ja osobiście nie dostawałem od rodziców zbytnio pieniędzy, nie mam uczonych rodziców, zero znajomości, a te, co mam osiągnąłem samemu. Wszystko, co osiągnąłem tylko ciężko i uczciwą pracą często na kilka etatów (studia kilka umów). Z wyglądu nie jestem super przystojny, ale ładuję dużo środków w wygląd, ubrania itp. Imponują mi osoby, które podobnie coś w życiu osiągnęły.
Ideałem jest dla mnie może nie taka żyleta, ale bardzo reprezentatywna kobieta z wyglądu o idealnej figurze i seksowna. Plusem kultura osobista i inteligencja.
Ostatnio prawie poznałem pewną stypendystkę, bardzo ładną i chyba starszą pod dziekanatem. Być może znajdę kiedyś taką, ale teraz nie rozumiem właśnie siebie.
Z jednej strony jestem sfrustrowany tym, że nie mam nawet, kiedy udać zarobionych pieniędzy, nie mam z kimś gdzieś wyjść, jechać na wakacje, a drugiej jak już poznaję fają osobę mam jakieś wątpliwości tak jak z tą z tej sympatii. Tym razem przyjaciółka powiedziała, że widać, że jest mocno mną zainteresowana i że mam ją brać na randkę. A ja czuję, że znowu to zniszczę tak jak kilka wcześniejszych podobnych relacji.

Dokładnie, ludzie najczęściej dobierają się w/g "stopnia atrakcyjności", oczywiście są wyjątki od reguły.
Z tego co piszesz wynika, że celujesz w dziewczyny z tzw. najwyższej półki, co oczywiście nie musi iść w parze z pięknym charakterem.
Efekt jest taki, że do tej pory nie byłeś w związku?
Być może celujesz za wysoko i one oceniają Cię tak, jak Ty oceniasz je, czyli powierzchownie.
Oczywiście, wygląd, to nie wszystko, tak jak Ty potrafisz jednak nie akceptować u pięknej dziewczyny paskudnego charakteru, tak one widocznie uznają, że brakuje Ci tego "czegoś"
Zwróć uwagę, że są ludzie z pozoru mało atrakcyjni zewnętrznie, jednak mający powodzenie, bo mają właśnie "to coś".

Tak jak pisałem kiedyś byłem kompletnie inną osobą, nadal nie jestem zbytnio towarzyski, ale moim celem jest, by zostać osobę skrajnie wygadaną, bardzo pewną siebie i napisać kolejną książkę tym razem o tym. Tak naprawdę w dwa lata miałem z 6 randek dobrze ponad 30 znajomości w tym właśnie tylko jeden związek i to nie za długi. Zazwyczaj, jeśli udało mi się i czułem, że udało mi się już zdobyć by daną kobietę, to szybko mi odechciewało się i szukałem dalej coraz ładniejszych. Z czasem patrzyłem na jakieś z nich i sobie myślałem: „kurde ona naprawdę była bardzo atrakcyjna, a Ty ją olałeś”. Niedawno spotkałem (od razu poznałem) dziewczynę, z którą kiedyś pisałem na FB i zaproponowałem kawę, ona bardzo chętnie zareagowała, mimo, że już wcześniej długo się nie odzywałem. Kurde na żywo wyglądała naprawdę świetnie… do tego wiem, że była bardzo inteligentna.
Poznałem kiedyś taką studentkę prawa wysłałem zaproszenie ona napisała do mnie i zaczęliśmy pisać, jako że była bardzo inteligentna szybko się jej spodobałem, nawet byliśmy umówieni na kawę, ale dowiedziała się, że kiedyś pisałem do jej koleżanki. Byłem na to była nieziemsko inteligentna, bardzo atrakcyjna, miała dobry styl. Myślę często o tym, co mi nie wyszło i jestem na siebie zły.

Bez problemu wydaje dużo pieniędzy na dobre ubrania, kosmetyki, nawet chciałem pójść na zabieg, bo polepszyć wygląd. Do tego ciągle czytam i szkolę się, by być coraz lepszym w te sprawy. Wiem, że pieniądze, mieszkania, samochód, sława, władza itp. dodają atrakcyjności, ale czasem myślę, że idę w złym kierunku.

Tylko jeden i to 2 miesiące. Ta moja dziewczyna właśnie była taka: dość atrakcyjna „szara myszka” (według przyjaciółki tylko 5/10), skromna z niskim poczuciem własnej wartości, była też chora co akceptowałem, ale nie bezmyślnie.

Ciągle mam problem by zagadywać dziewczyny na żywo na ulicy itp. Jakiś czas temu zagadałem w klubie do jednej. Rozmawialiśmy długo, przedstawiła mnie swoim koleżanką, później tańczyliśmy razem, wdziałem bez problemu numer od niej. Według kolegi 9/10 według mnie 7/10. Nawet się z nią więcej nie spotkałem, głownie dlatego, że trochę typ chłopczycy.

Jedni mi mówią, że mam wszystko, tyle osiągnąłem, ale ja ciągle jestem niezbyt szczęśliwy, czasem mam wrażenie, że czuję depresję. Wiem, że problemem jest brak partnerki i seksu i jeszcze tamta historia z dzieciństwa. Byłem wtedy prawdziwie zakochany to uczucie było strasznie silne, do dziś mam z nią kontakt, wiem, co u niej, pewnie rzuciłbym obecną karierę i wyjechał za nią. Ona wcale nie jest super atrakcyjna. Często mam ochotę wyjechać gdzieś indziej np. dlatego, że nie mam tu gdzie mieszkam zbytnio okazji do szukania tych super atrakcyjnych.

Studiuję ciągle psychologię hobbystycznie, by robić coraz lepsze wrażenie. Wiem, że lepiej wybrać mniej atrakcyjną, ale problem polega na tym, że nie umiem, bo jakiś inny organ decyzyjny strajkuje.

Tak czytam te Twoje wynurzenia pseudo-inteligenta i myślę sobie, że takiego pustaka i gościa pozbawionego podstawowej cechy, która decyduje o atrakcyjności faceta, czyli ZDECYDOWANIA, to dawno tutaj nie było.

Przypominasz mi Króla Juliana (z Pingwinów z Madagaskaru)- on tez myślał, że jest och i ach, zajebisty w każdym calu, tymczasem jego mniemanie o sobie opierało się głównie na fakcie, że miał bardzo ograniczony światopogląd i nikt nie ośmielił się mu powiedzieć jak to z jego 'atrakcyjnością' jest naprawdę i że to przerost formy nad treścią. Inna sprawa, że Julian jest cholernie zabawny, a ty jesteś tylko zakochany w sobie - z niewiadomego, przyznam, powodu, ale jasnym jest, że to odreagowanie kompleksów.

Jeszcze jak doczytałam, że Twoim hobby jest psychologia, bo _ UWAGA- "żeby lepiej wypaść" to.. Dramat po prostu.
Jesteś tak miałki i nijaki, że nie dziwi mnie, że rezygnujesz tak szybko kiedy jakimś cudem uda Ci się jakąś kobietę do siebie zachęcić, bo deep down inside wiesz, że cały jesteś sztuczny i nastawiony na efekt, ale wewnętrznie nie masz wiele do zaoferowania.

Życze odrobiny trzeźwego osądu n/t swojej osoby, być może wtedy zauważysz, że kręcisz się w kółko, bo szukasz ciągle potwierdzenia swojej wartości z zewnątrz. Mission impossible , odrazu Ci mówie

Juz zapomnialas o moim istnieniu
Czyli jednym slowem to co napisalas to bierz jak leci... Czy ty nie przesadzasz Elle z ta negatywna opinia gdzie wyczytalas ze on jest taki pusty w srodku?
No pewnie wszyscy tacy wartosciowi a on jeden normalnie dno, jeszcze jak kase od rodzicow ciagna no naprawde.
Co do tego ze jego hobby to psychologia zeby lepiej wypasc to troche glupie, bo jedyne co to sie moze nauczyc zaliczac laski, jak manipulowac nimi itd.

Typowa odpowiedź narcyza, gdy ktoś mówi mu wprost żeby zszedł na ziemie:

Szerokie horyzonty?? Ty? Czym to się niby objawia, tym że patrzysz głównie na wygląd? Nie rozśmieszaj mnie

Reszty, przyznam, nie chciało mi się czytać na tym poprzestałam.

Tak jak wspominałam, osoby zakompleksione zawsze gdy powiesz im wprost, że nie kupujesz tej 'lukrowanej laurki' n/t swojej zajebistości, jako kontrargument (z dupy) powiedzą Ci ile fakultetów ukoczyli, albo jakie zajmują stanowisko, w związku z tym należy im się szacunek i poklask!
Jakby braki w inteligencji emocjonalnej miały coś wspólnego z zajmowanym stanowiskiem

Jesteś banalny do bólu..  Powiedziałam, co chciałam, a teraz żegnam

Ty nie mówisz nic dobrego o sobie, w tym sęk..

Ty tylko spuszczasz się nad sobą. Zatem miłego spuszczania, nie będę ci w tym przeszkadzać.
Mam nadzieję, że dojdziesz, pomimo to 

A po co mam mówić coś dobrego o siebie w wątku w którym pokazuję swoje najgorsze oblicze, z którym mam problem i które próbuję zrozumieć i zmienić. Od kiedy narcyz nie mówi źle o sobie? Strasznie zmieniasz zdanie czyżby go nie posiadałaś?

Śmieszne jest to, że tą pierwszą miłość poznałem bardzo dobrze, często piszemy głownie o swoich podobnych zainteresowaniach. Jest dokładnie taka, za jaką ją brałem i wcale się nie pomyliłem. Czemu nie mogłem jej mieć? Widziałem ją parę razy, a byłem wtedy młody i niedoświadczony.
W tym, co napisałaś jest sporo prawdy, ale nie o tej starej miłości, tylko o tym, co jest teraz. Znacznie bardziej gonię za tym, co trudnodostępne a nie za tym, co mogę mieć bez wysiłku, ale de facto każdy tak robi, również kobiety, które ignorują facetów, którzy się im podkładają.

PS. Nie weź tego że się chwalę, ale to nie chodzi o studia, bo 50% młodych ludzi studiuje, chodzi o to że jestem na liście najlepszych studentów w kraju i czekam na listę, żeby sprawdzić który jestem w rankingu.

Elle Hm, może Ty jesteś jak jedna „koleżanka”, którą nie udało mi się zdobyć. Powiedziała kiedyś, że ma słabość do sportowców, wybiera tylko ich. Nie imponuje jej umysł faceta, to, że ma osiągnięcia, tytuły przed nazwiskiem, że jest sławny – nie mam na myśli siebie, tylko takiego młodego doktora na dodatek bardzo przystojnego. Dla niej to nic, bo musi być sportowiec, który zdradza ją z znacznie brzydszymi. Takich kobiet w ogóle nie rozumiem. Z psychologicznego punktu widzenia, miała złego ojca i wyrządził jej wielką szkodę.
Na dodatek wiedziała je podświadomie na nią „lecę” i często mnie wykorzystała, żeby jej pomóc, nawet kiedyś jej koleżance. Na szczęście moje doświadczenia i wiedza psychologiczna pozwoliły mi teraz nazwać ją „zimną suką” i nie mieć z nią nic wspólnego.

madoja O Tobie to samo mogę powiedzieć. Niestety w testach dostałem tylko IQ 130.

Po co ty z nia dyskutujesz jest tutaj tyle inteligentnych pan a ty sie w dajesz w dyskusje z pania ktora jest zawsze naj, naj, naj a wszyscy inni to bleee

Moim zdaniem to, że chce pięknej kobiety w żaden sposób nie świadczy o tym że jest nieinteligentny.

Elle, kogo to Ty nie znałaś ;-)

Dziwi mnie, że poznałaś tylu facetów, z tego co piszesz można wywnioskować, że było ich już setki a nadal jesteś sama i na każdym kroku podkreślasz jak to wszyscy się nie nadają.

Madman88 Chyba powyżej mamy odpowiedz.

Bzdury
Nie trzeba poznać setek facetów, wystarczy różne typy po prostu. I ja zawsze pisze żeby nie robić uogólnień i nie mówic o tym ze to INNI się nie nadają, więc nigdy nic takiego nie napisałam. Jedyne co to KONKRETNE przypadki opisuję.

Doczytałam o tym i tak myślę, że czasami taka pierwsza silna miłość ma wpływ na nasze dalsze życie. Może to niepowodzenie miłosne rekompensujesz sobie tym, co możesz teraz osiągnąć, co masz.
Skoro piszesz, że dalej mógłbyś wyjechać za nią, to znaczy, że nadal jest dla Ciebie ważna. To mogło być autentyczne uczucie a tego Ci nie zastąpi nawet najatrakcyjniejsza dziewczyna, jeśli nie ma po prostu "tego czegoś". Kiedy poznajesz jakąś nową dziewczynę porównujesz ją w jakiś sposób z tamtą?
Ja bym na Twoim miejscu zrobiła porządek z tamtym uczuciem albo po prostu zaprzestała na jakiś czas szukania dziewczyny i zastanowiła się nad tym, co mną dokładnie kieruje.

Przeczytaj co Ci napisała Petitia. z takim nastawieniem i tak się w nikim nie zakochasz, bo masz obsesję na punkcie tamtej.

Lubię seks, ale nie sądzę żeby ludzie, którzy nie sa wysportowani dostawali od jego uprawiania zawały
Po prostu kręci mnie wysportowane męskie ciało i tez nie widzę w tym nic złego. A tak naprawdę to nie chodzi o ciało, ale o podejście i psychikę faceta, który trenuje - ale trenuje nie na pokaz, tylko z pasją.

Dama z lat 20-tych it`s not my thing, zdecydowanie

Tak jak mówiłem nie mam dużego doświadczenia do podrywanie kobiet "na ulicy", ale niedawno zobaczyłem na swoim wydziale kobietę bardzo podobna do niej, myślałem ze to jej siostra, podszedłem i zapytałem się czy jest siostra tej miłości (nie chce podawać imienia). Nie była to ona, ale spotkałem ja jeszcze kiedyś na takich wspólnych grach i oczywiście od razu pomyślałem oj nawet jej do stóp nie dorasta, a to dlatego, że przeklinala. Ta "zimna suka", która mnie tak wykorzystywała,  była trochę podoba i chyba dlatego się jej dałem.

Dziewczyna o której mówię w tym wątku jest na prawdę super osobą,  z wyglądu znacznie powyżej mojego minimum atrakcyjności. Przyjaciółka mówi, że jest idealna kandydatka na dziewczynę (daje jej poczytać rozmowy). Nie odzywałem się do niej dziś sama do mnie napisała, żeby niby przypadkiem. Nie wiem dlaczego tutaj pisze zamiast zaprosić ja na randkę, chyba czujepewien strach. Taki jakby przed zaangażowaniem a z drugiej strony przed tym żeby jej nie zranić w momencie jeśli powiem sobie ze to nie ta. Tak na prawdę kiedyś wiedziałem ze jedna dziewczyna nie spełni mojej granicy to po prostu pokazałem siebie z gorszej strony, żeby ją nie zranić. Nie jestem dupkiem,  często celowo robie z siebie złego, a na prawdę nie jestem taki.

Niestety, wszelkie inne dywagacje autora, potwierdzają diagnozę Elle88.

Reasumując temat.
Myślę, że tamta sprawa z przed lat do teraz daje o sobie znać, będąc z byłą dziewczyną nie myślałem o tamtej, więc się da, teraz też nie myślę, ale wiem, że to było coś.
Myślę, że specjalnie stawałem się zimnym draniem, żeby zapomnieć, żeby normalnie funkcjonować. Pierwsze spotkanie z kobietą po tamtej historii były z mojej strony bardzo chłodne.
Teraz zauważyłem w sobie dziwną przypadłość, bo już nie pierwszy raz to tak wyglądało, dlatego uznaję to za problem. Podobno jestem strasznie przepracowany i majaczę, więc pewnie wiele tutaj pojawiło się niedomówień z mojej strony.
Prawda jest taka, że robiąc tą swoją karierę, nie mam zbyt wiele czasu na uganianie się za kobietami, a na drodze uczelnia-praca-dom, rzadko pojawiają się kobiety już w ogóle te atrakcyjne.
Być może nie jestem jeszcze gotowy na coś poważnego i wolałbym przelotne romanse – nie wiem. Na pewno pokusa krótkich relacji jest bardzo kusząca i każdy facet o tym wie.
Nie mówiąc już je taki styl jest teraz mocno lansowany. Chyba każdy rozumie z pojęciem klub łatwe dziewczyny na jeden raz – nie ukrywajmy tego…

Przyznaję się do błędu, często go popełniam właśnie ten. Nie wiem, po co się tak buntujecie i dajecie się prowokować?
Tematem była inna kwestia, więc proszę nie zmieniać tematu. Powiem tak, nie ważne, jaki ja jestem to tutaj nie ma wiele do rzeczy.
Założyłem temat, bo pomogliście mnie lepiej zrozumieć, bo nie chcę zranić tej kobiety, o której mowa. Rzeczywiście mam coś takiego jak tu ktoś wspomniał, że lecę na te atrakcyjne i być może muszę sobie jeszcze trochę poszukać, by dość po rozum do głowy. Prawda jest taka, że z tą dziewczyną ładną z nienajlepszym charakterem lub z tą drugą byłem w stanie coś zaakceptować, więc... chyba jestem na takie skazany.

Bardzo trafne porownanie ale o czym tu mowa... przeciez taki typ "Król Julian" nie zaimponuje naprawde MADREJ KOBIECIE 
ale autor moze kiedys to zrozumie...

Panowie i Panie ja już temat podsumowałem. Teraz podsumuję wiele osób, które odpowiadało w tym temacie: zakompleksione osobom, które muszą atakować każdego, kto przejawia jakiekolwiek możliwości sukcesu.
Wybaczanie, ale popatrzcie na swoje związku, na swoje wykształcenie, na swoją pracę i później może coś wpadnie do główki.
Osoba inteligenta nie wytyka komuś błędów lub tego, że się źle zachowuje w towarzyskie: "głupi nie zauważy a inteligentny się nie odezwie", Wy jesteście na tak po środku.

Co do inteligencji proponuję sprawdzić czym ona jest w definicji.

Zdolność do postrzegania, analizy i adaptacji do zmian otoczenia. Zdolność rozumienia, uczenia się oraz wykorzystywania posiadanej wiedzy i umiejętności w sytuacjach nowych. Cecha umysłu warunkująca sprawność czynności poznawczych, takich jak myślenie, reagowanie, rozwiązywanie problemów.

Można ją łatwo zmierzyć więc proponuję sobie wykonać takie badanie. I proszę nie mylić ją z inteligencją emocjonalną.

Pozdrawiam

Problem w tym,że inteligencji obiektywnie zmierzyć się nie da,są co prawda testy,ale one dają tylko ogólny zarys inteligencji,mało tego,naukowcy ciągle się spierają o definicję inteligencji, każdy ma jakieś wyobrażenie tej cechy,ale żadna nie jest obiektywna.

Jak dla mnie to jest osoba wredna i zapatrzona w siebie,nie licząca się z innymi.
Moim zdaniem człowiek inteligentny nie upokarza kogoś wyrzucając dosadnie jego słabe strony,a każdy takie ma,więc po co to robić ?Chyba żeby dowartościować swoją zajebistość i ustawić się w swojej głowie o półkę wyżej od niego.

Fidel upadłeś na głowę? Prosisz się o nasze zdanie a jak ci powiemy coś nie tak to się oburzasz!, To że jesteś super, hiper mega to jest relatywne, jest wiele twarzy super hiper mega nie aby twoja

A co Ty wiesz jakie mam osiągnięcia?  Różnica jest taka, że ja je kkończę z najwyższymi wynikami,  a Ty być może ich nie skonczylas lub skończyłas na trojkach. Udało Ci się znalesc na liście 1000 najlepszych studentów w PL? Nie ma nawet co porównywać,  gdybyś miała to byś teraz chyba jakiś tytuł naukowy przed nazwiskiem miała? Pewnie w wieku 17 lat kiedy ja projektowalem pierwsze projekty, kktóre są teraz w produkcji Ty sypialas z przypadkowymi facetami?  Jak dla mnie jest różnica...

Ale ja nigdzie nie powiedziałem, że jestem super i hiper… daliście się zmanipulować jednej użytkowniczce, która każdego obraża, bo wie, że sama nic nie osiągnęła.

Powiedziałem tylko, że osiągnąłem w zasadzie wszystko, co się dało w sferze zawodowej i naukowej na swój wiek, a w pozostałych mam wiele braków, dlatego prosiłem o poradę w sprawach damsko-męskich, a nie o obrażanie w sferze, w której jest bardzo dobry.
Z wyglądu może nie wyglądam źle, ale nie mam czasu by pakować na siłowni i robić „klatę”, nie mam też czasu na wiele innych spraw nawet na latanie za kobietami, odpoczynek. Sukces jest zawsze nadrabiany zdrowiem i brakiem wszystkiego innego.
Czy nigdy Wam nie przyszło do głowy, dlaczego ludzie, którzy w jednej dziedzinie dużo osiągają są czasem sfrustrowani, czasem uważają siebie za Bogów? To taki sposób dowartościowania pozostałych ubytków. A czepianie się ścisłowca o jedną literówkę jest trochę żałosne. Nie wiem czy wiece, ale Albert Einstein nawet nie potrafił zdać w szkole przedmiotów humanistycznych, no ale skąd ma to wiedzieć taka osoba jak Elle88. Według niej sukces zawodowy to pójście z szefem do łóżka, aby dostać awans, choć z drugiej strony widać, że nie jest atrakcyjna, bo ciągle musi się dowartościowywać atakując innych.

Nie musze się dzielić z innymi, mam dość gratulacji od rówieśników, znajomych i profesorów, polityków. Nie o to chodzi wkurza mnie kiedy ktoś próbuje negować moje umiejętności z powodu kompleksów. Ja nie zakłada tematu, żeby się chwalić - proszę przeczytać pierwszy post, wspomniałem tylko, ze s zyciu zawodowym mam prawie wszystko, by uzmysłowić, dlaczego z tym osobistym mam problemy. Być może jest ktos kto potrafi to pogodzić i iść i zgarniać co się da, ale wątpię.

Odezwała się inteligentka która nie rozumie tego słowa. Skąd Ty wiesz co ja oglądam? Jesteś żałosna...
Ona jest inteligentna przeciez ona odzywa się jak margines społeczeństwa rodem z więzienia...
Chcesz mnie obrażać nie myśl ze ja się dam...

"A co Ty wiesz jakie mam osiągnięcia?  Różnica jest taka, że ja je kkończę z najwyższymi wynikami,  a Ty być może ich nie skonczylas lub skończyłas na trojkach. Udało Ci się znalesc na liście 1000 najlepszych studentów w PL? Nie ma nawet co porównywać,  gdybyś miała to byś teraz chyba jakiś tytuł naukowy przed nazwiskiem miała? "

A kogo Twoje osiągnięcia obchodzą i czemu ciągle o tym piszesz? leczysz kompleksy? Każdy z nas ma jakieś osiągniecia... większe lub mniejsze, ale ma. Kogo Twoje wyniki w szkole obchodzą? Chłopie obudź się, może jedynie Twoich rodziców, ale nie obcych ludzi...  Ja też studiowałam... mam to dawno za sobą, tytuł naukowy również posiadam i jakoś nie widzę różnicy kiedy go nie miałam. A na pewno już nie upadłabym tak nisko, żeby nim się chwalić. Otóż taka kolej losu po zakończeniu studiów. Dla mnie liczy się to jaka jestem/ jakim jestem człowiekiem a nie ile mam tytułów przed nazwiskiem. Zejdź na ziemię chłopczyku. A po co Elle88 miałaby się znaleźć na liście 100 najlepszych studentów w Polsce? Jak widać szczęścia w życiu to nie gwarantuje.

PS. I żeby nie było studia ukończyłam z bardzo dobrymi wynikami, żebyś nie wmawiał, że ktoś tutaj na trójach jechał...
Potrzebujesz dobrego specjalisty... bo coś z Tobą nie tak.