Jak będzie z psychiatrą? - Netkobiety.pl

Z tego co wiem to potrzebne będzie skierowanie od lekarza pierwszego kontaktu.  Jak chcesz mieć pewność to zadzwoń do przychodni która ma kontakt z NFZ i spytaj co jest potrzebne. Terminy też mają znaczenie. Wszystko zależy od tego gdzie mieszkasz. Idziesz do lekarza i opowiadasz o sobie, podobnie jak u psychologa. Lekarz stawia diagnozę i przepisuje leki. Jeśli masz skłonności samobójcze i powiesz o tym na wizycie licz się z tym że lekarz wezwie karetkę i lądujesz na oddziale zamkniętym. On robi to niejako z przepisów i ma taki obowiązek jeśli jesteś zagrożeniem dla siebie lub otoczenia.

tiaaa jonny    gabinet  ma tajne przejście na oddział zamknięty ...
jeszcze wcześniej psychiatra  zakłada Ci kaftan bezpieczeństwa    bezapelacyjnie

Baby tak jak pisze Pacyfik ustal pierwsze datę wizyty ...
normalny lekarz jak i rozmowa ....    nie ma się czego wstydzić ani obawiać   powodzenia

Jonny autorka wątku pyta się  o pierwszą wizytę u psychiatry

Ty piszesz bajki - nie masz zielonego pojęcia  

u mnie w mieście  są takie procedury ( o szpilatu piszę )
- jeżeli pacjent jest na tyle świadomy ,że po przywiezieniu na oddział podpisuje zgodę na leczenie
  przebywa na oddziale tyle dni na ile się godzi .... może wypisać się na własne życzenie ...
- a jeśli jest w gorszym stanie a nie godzi się ....
uspokoją go ... uwierz na słowo ...
a dalej jest tzw. sądówka   
i przeważnie pobyt trwa najkrócej  6!! tygodni  i dłużej   ... tu już nie ma reguły ...  zależy od stanu pacjenta ...

Ba-cha, w uzasadnionym przypadku pacjent podpisuje zgodę lub nie a i tak zostaje w szpitalu. Jak nie podpisze przychodzi ktoś z sądu i robi wywiad. Wypisać się sam nie możesz choćbyś pękł. Mówię o próbach samobójczych, samookaleczeniach itd. Nie mówię o lękach czy schizofrenii. Autorka postu wie najlepiej co jej jest a ja tylko dodałem dodatkowo kwestię szpitala co nie znaczy że musi tam trafić.

Czemu straszysz autorkę? Ja chodziłam do psychiatry i w żaden kaftan mnie nie wzięli i miałam niestety lęki, myśli samobojcze, autodestrukcja. Tak robiłam sobie sama krzywdę fizyczną by nie czuć bólu psychicznego. I uwierz mi że lekarz nie zadzwonił po pogotowie i nie założyli mi kaftanu.
Baby Jane nie trzeba żadnego skierowania. Idziesz do przychodni gdzie jest psychiatra i umawiasz się na wizytę. Ja umawiałam się wcześniej bo nie dałabym rady rano się zapisać. Niestety przychodnia z psychiatrą była w innym mieście i nie mając samochodu nie dotarłabym tak by mnie jeszcze zarejestrowano na dany dzień. Ogólnie u psychiatry mówisz z czym masz problem. On zada ci pytania, w tym samym czasie opisuje co mówisz. Potem przepisze ci leki jeśli widzi konieczność i dodatkowo może skierować cię do psychologa, terapeuty. W każdym razie nie ma się czego bać. Najważniejsze to trafić na świetnego w swoim fachu psychiatrę i tego ci życzę.
Jeśli jesteś osobą niepełnoletnią musi być zgoda opiekuna prawnego.
A i jeszcze co do szpitala psychiatrycznego to nie jest tak, że można każdego tam zawieźć. W większości przypadków to pacjent musi wyrazić zgodę na hospitalizację.

BabyJane tylko słaby psychiatra skieruje cię od razu do szpitala jeśli powiesz mu o myślach samobójczych. Każdy kto cierpi na nerwicę lękową czy depresję ma takie myśli i psychiatra o tym wie. Powinnaś mu opowiedzieć jak się czujesz, szczerze. Uwierz nikt cię nie wsadzi do szpitala tylko dlatego, że masz czasem myśli żeby umrzeć.
Co do terapii to nie nie jest konieczny szpital. Prowadzone są terapie tzw stacjonarne i na nie uczęszczasz. Często prowadzone są późnym popołudniem, bo wiele osób pracuje lub uczy się. Dziewczyno nie jesteś psychopatycznym zabójcą, żeby cię trzymano w szpitalu psychiatrycznym pod przymusem. Co do skierowania, to i owszem mogą ci to zaproponować, ale to nie jest wyrok. To ty decydujesz czy chcesz leczyć sie stacjonarnie czy iść do szpitala. Trochę namącił ci w głowie johnny nie wiem skąd on takie informacje posiada, ale uwierz, że psychiatra, czy psycholog nie mogą cię zmusić do bycia w szpitalu, chyba że zagrażasz życiu swojemu lub kogoś innego, a to nie twój przypadek widzę.
edit: a i może cię przestaszyć wywiad, który prowadzą za pierwszym razem. Pytają się kto np. może za ciebie podpisać dokumenty jeśli ty przykładowo nie będziesz w stanie. ale to procedura. ja się przestraszyłam z lekka, bo wydawało mi sie że biorą mnie za kompletną wariatkę, że trzeba mi opiekuna. ale to tylko procedura.