nieśmiały, czy ? proszę o wasze opinie - Netkobiety.pl

Dziwnie napisane, że jesteś wybredna aż tak bardzo Ci zależy na wyglądzie czy na pracy faceta? ;>

Dałbym sobie spokój takie coś może trwać w nieskończoność. Jeśli naprawdę byś mu się podobała to raczej by Cię pocałował chyba nie jest aż tak strachliwy? Jeśli kobieta naprawdę działa na faceta to sam instynkt czy nie wiem jak to nazwać samo to ciągnie go do niej no sorry taka prawda.

Kobiety inteligentne nie patrzą na faceta same sobie radzą w życiu i potrafią, więc są takie które dla nich może to nie mieć znaczenia.

Gdyby naprawdę chciał to by zrobił albo na 1 spotkaniu, na drugim, na trzecim..... i na kolejnym. Miał tyle czasu i szans, ale nie zrobił albo jest ciapowaty albo naprawdę Cię nie chce i traktował jako kogoś zastępczego, a miał również inne tak mi to wygląda.

A ja ci powiem, tak jesteś zwykłą materialistką i nikim więcej.
Piosenka dla ciebie:
https://www.youtube.com/watch?v=92SLzVWJ0uA
Te bez szkoły i po uniwersytecie jednakowo głupa palić umieicie.

To potwierdza twój materializm.
ps. A ty niby co takiego dałabyś facetowi? Ładną buźkę i jakiś papierek że masz studia? Dla mnie takie wartości jakie ty masz są beznadziejne. A po za tym, masz w sobie dużo pychy i egoizmu.
Studia może mieć dziś nawet głupi, wystarczy iść na zaoczne, kupić pracę, a na sesjach ściągać. A potem płacz że pracy nie ma.
Nie rozumiem dlaczego utarło się, że napierw liceum potem studia, aż wychodzi na to że studentów w tym kraju jest na pęczki, a brakuje fachowców.

Easyrider88 - widzę, że jesteś rasowym hejterem, najlepiej sobie pojechać po kimś jak po szmacie, naprawdę wspaniały z Ciebie i wartościowy mężczyzna <3
a On-WuWuA-83 naprawdę jest powód do chwalenia kolegi.
Napisałam, że ma ciekawą prace i zainteresowania, gdzie macie tu materializm? I co w tym złego, że skończyłam studia na wymarzonym kierunku i w pełni realizuje się zawodowo, robię to co kocham i jestem niezależna już od kilku lat? Zazdrość, zawiść i frustracja- przykre, ale prawdziwe. Właśnie dlatego nie mogę spotkać się z kimś kto tego nie osiągnął (a uwierzcie, że próbowałam) bo zawsze dochodziło do tego typu kwasów, jakbym miała czuć się winna, że udało mi się zrealizować swoje marzenia, a nie będę za to przepraszać nikogo! Jakbym była materialistką, to właśnie nie trudziłabym się ze studiami tylko szukała sobie sponsorów i żyła ich kosztem, a tak nie jest. Szukam ludzie, którzy wymagają od siebie i od życia czegoś więcej!

Fakt zdarzają się takie przypadki, że studia kończą, czy kupują debile, ale nie wsadzaj wszystkich do jednego worka. Mamy w Polsce wiele uczelni renomowanych na poziomie, a naszych fachowców zazdrości nam cały świat. Studiowanie, jest bardzo trudne pod wieloma aspektami, ale ten kto nie studiował nigdy tego nie pojmie, ale na forum to chętnie wypowie typowe slogany

On-WuWuA-83 "z wymarzoną fuchą" gdzie ja takie coś napisałam?! sami sobie koloryzujecie. Właśnie w tym człowieku najlepsze było to, że mimo wszystkich swoich atutów był nieśmiały i skromny- NAPRAWDĘ! To nie jest typ casanovy i to mnie w nim intryguje, wątpię, że mógłby potraktować kiedykolwiek jakąś kobietę przedmiotowo...

pop-corn, dziękuję bardzo za konstruktywną odpowiedź:) można bez hejtu? można!
Fakt, trochę słabo wyszło, że odpisałam po tylu miesiącach, ale on wiedział, że wcześniej po prostu mi się ta wiadomość nie pokazała. W sierpniu, wrześniu spotykał (oboje pracowaliśmy i studiowaliśmy) się ze mną w każdej wolnej chwili, ciągle były SMS-y i to on głównie inicjował spotkania, ja nie jestem typem "przylepa"i naprawdę jakoś trudno mi uwierzyć, że leciał na kilka frontów, bo to nie jest ten typ! ale fakt kontakt wznawiałam samoistne w październiku...czyli już po całej akcji z weselem. Bez przesady z tymi kilkunastoma szansami xD tylko 2 razy się odezwałam i to w odstępie miesiąca i nie mam do nikogo pretensji, ale szkoda, że przez takie zawirowanie chyba straciłam ciekawą znajomość, i tu nie chodzi koniecznie o bycie razem( możliwe, że nie jesteśmy sobie pisani), ale po prostu o ciekawego człowieka, z którym było o czym pogadać, a w tych czasach takich ze świecą szukać...

dzięki mam nadzieję, że właśnie tak się stanie w tej relacji własnie doskwiera mi to, że tak mega dziwnie się zakończyła, ja jestem taką osobą, że lubię kawa na ławę, sobie wszystko wytłumaczyć i żyć w zgodzie, bez wyrzutów sumienia. Ja po tej akcji wyciągnęłam rękę na zgodę 2 razy i rozmawialiśmy, ale w sumie tak ogólnikowo. Natomiast on w ogóle się nie odezwał z własnej inicjatywy i dlatego tu weszłam, żeby się spytać czy do trzech razy sztuka, czy spasować...zdaję sobie sprawę z tego, że mogłabym zrobić więcej, ale czy to coś da?

Według mnie nie da i mam dziwne wrażenie, że nic by z tego nie wyszło nawet wtedy, kiedy odpisałabyś mu od razu. Może po prostu urwalibyście kontakt po pierwszym spotkaniu, może po pierwszej przeszkodzie w postaci Twojej magisterki czy jego szpitala, a może po pół roku spotykania się od czasu do czasu. Jedyną prawdopodobną różnicą byłoby większy żal i większa spektakularność całęgo przedsięwzięcia. W każdym razie efekt byłby taki sam.

Przynajmniej dla mnie

P.S. wyskakiwanie nagle niczym królik z kapelusza z pytaniem: "hej, czy traktujesz mnie poważnie?" będzie co najmniej dziwne, biorąc pod uwagę, że sama rzadko inicjowałaś kontakt Dwa miesiące to kupa czasu i gdyby "było coś na rzeczy" nie musiałabyś tu pisać z pytaniem o co mu chodzi

Porównaj swój pierwszy post z ostatnim postem - to przecież dwie różne historie Jeżeli faktycznie jest tak jak TERAZ to opisujesz, to umów się z nim na spotkanie w cztery oczy i na spokojnie wszystko wyjaśnij. Powiedz jak to wygląda z Twojej strony i pozwól mu wyrazić jego opinię, bo może ma do Ciebie o coś żal a może nie. Jak już będziesz miała konkretne przesłanki będziesz w stanie podjąć decyzję czy zamykasz sprawę i idziesz w swoją stronę czy też facet jest wart zachodu.

Kurcze no właśnie przeczytałam jeszcze raz i tak się zastanawiam czemu to inaczej zinterpretowałaś widzisz, jednak taka relacja na żywo to co innego niż forum, chociaż starałam się naprawdę dokładnie to opisać Po operacji spotkanie było trudne do zrealizowania bo siedzi w domu (to była operacja nogi) i w sumie co mam mu wyjaśniać? że się broniłam? to wie. Coś złego zrobiłam, że mam mu się tłumaczyć? To on zamiast wcześniej spytać, czaił się jak czajnik i postawił sprawę na ostrzu noża kilka dni przed weselem, tak się nie robi. 2 tyg. wcześniej sam się zastanawiał czy zmieści się w swój garnitur i jak coś zaproponowałam mu pomoc w wyborze nowego, a ja miałam być ready w 5 dni? Poza tym faktycznie przyznam, że było mi przykro jak on wspominał o tym często, ze idzie na wesele, wieczór kawalerski, ale jednak zwlekał z zapytaniem... zaczęłam się zastanawiać, czy może już wcześniej umówił się z inną dziewczyną, czy może powiedział, że przyjdzie sam...na forum sugerują mi, że byłam jedną z opcji, a może i to niestety jest prawdą? To on powinien mieć do mnie żal, czy ja do niego tak naprawdę? Bardzo chętnie bym się z nim spotkała i zadała te pytania ale czy on nie jest na tyle mądry, że po prostu wie, że zjebał i obawia się tej rozmowy?

Mamy po 25 lat On szczerze pisząc zachowuje się tak, jakby miał niewielkie doświadczenie (z jednej strony to jest nawet słodkie ), a ja już swoje przeszłam...Mam nadzieję, że nie zrobił nic złego, ale szkoda, że zwlekał z zapytaniem, to skomplikowało sprawę, bo przez to też mam prawo mieć wątpliwości do jego zamiarów wobec mojej osoby...
MASZ CAŁKOWITĄ RACJĘ!!!tylko czy:
a) on już sobie mnie nie odpuścił?
b) może znalazł inną dziewczynę np. na weselu?
c) będzie chciał się ze mną spotkać?
Chcę się zachować jak normalny, dojrzały człowiek, ale z drugiej strony chyba jak każdy boje się odrzucenia
z trzeciej strony faktycznie, do trzech razy sztuka chciałabym poznać jego punkt widzenia, tyle że jak pytałam się go dlaczego dopiero teraz się mnie o to spytał to odpisywał, że w sumie nie wie, że tak wyszło, że chciał tydzień wcześniej spytać się mnie na żywo, ale akurat ja nie mogłam się z nim spotkać.
Siedzi teraz na FB, nie wiem jak zacząć i czy zaczynać

heh, leży mi to na wątrobie, jakie trafne stwierdzenie !
no właśnie nie mamy wspólnych znajomych...z reszta to chyba by było szczeniackie jakby miała się posługiwać osobą trzecią? on w ogóle jest z miasteczka oddalonego od mojego miasta z 30 km, ale nigdy nie miał problemu, żeby od mnie przyjechać z tego co widzę na fb (bo mi się wyświetla ) był ostatnio na imprezie, ale on sam, a reszta to same pary jak widzę...

Wiesz co moja historia jest podobna tylko, że aj jestem po tej drugiej stronie. Spotykałem się z dziewczyną, starałem się okazywać jej zainteresowanie, dobrze się rozmawiało, nigdy mi nie odmawiała ale też nigdy nic nie zaproponowała sama, też miałem na horyzoncie
wesele, o którym wspominałem w rozmowie z nią ponieważ myślałem żeby ją zaprosić. Przez ten jednak jej brak jakiejkolwiek inicjatywy
nie byłem pewien czy spotyka się ze mną z nudów, nie byłem pewien czy takie zaproszenie będzie fajne czy tylko będzie kłopotem dla
niej. Podsumowując zaprosiłem ją na 2 tygodnie przed weselem, odmówiła bo pracuje w soboty i już było za późno żeby to wszystko
poustawiać. Niby miało to nic nie popsuć ale jednak ze mnie trochę powietrze zeszło ...

Gdyby mi tak dziewczyna odpisała to byłby znak, że nie jest zainteresowany. Skoro dopuszcza obecność innej przy mnie to znaczy, ze nie jest
zazdrosna więc jej nie zależy. Że potem z Tobą rozmawiał to przez dobre wychowanie - w końcu nie stało się nic takiego żeby miał się śmiertelnie obrazić i Cie olewać, odgrywać ale sam się nie odezwie i nic nie zaproponuje bo już się określiłaś.

pop_corn, plotkowanie to akurat najmniejszy problem
Po porstu już do niego napisałam 2 razy, i nic konkretnego z tego nie wynikało, gadka szmatka więc musiałabym pojechać z grubej rury... wiem, że życia nie stracę, ale honor ?

Rozumiem, i słusznie, jak nie widać zaangażowania z jej strony to po co się produkować!? Wiem, że mogłam odpisać delikatniej, ale trochę się zdenerwowałam, że tak późno mi to zaproponował, mimo że wspominał o tym 1,5 miesiąca. Wy wyciągacie garniak z szafy i jesteście gotowi w naszym przypadku sprawa jest bardziej skomplikowana Poza tym było mi przykro i zastanawiałam, że czy nie idzie z kimś innym, że mi nie proponuje...a Ty w końcu poszedłeś z kimś innym?

Właśnie mi też się wydaje, że nie miał nikogo na myśli, mimo że większość osób nawet tutaj mi mówi, że ja byłam tą rezerwową...w ogóle bym się nie dowiedziała bo nawet nie mieszkamy w tym samym mieście, nie mamy wspólnych znajomych. O jej, słodki jesteś <3 ja bym się bardzo ucieszyła jakby on mi coś takiego napisał...a on już nic nie napisał, tylko odpisywał jak ja 2 razy się odezwałam...chyba też muszę spasować, bo nie widzę już żadnego zainteresowania z jego strony...niepotrzebnie bije się z myślami...

Dzięki SexyLady02 Heh...mi się wydaje, że on dużo robił, był zainteresowany, odzywał się prawie zawsze pierwszy, przyjeżdżał specjalnie dla mnie...on właśnie mało gada, bo nie jest typem faceta który się jakoś lubi uzewnętrzniać...no właśnie myślę, że chciał iść ze mną, ale pretensje faktycznie może mieć tylko do siebie, bo jak mogłam mu pomóc? Spytać się z kim idzie? trochę chamówa Podkreślam, że to ni był typ casanovy(tacy odstraszają mnie na kilometr) on naprawdę jest dobrze wychowany i taki czający się, przejmujący drugą osobą Czułam się dla niego ważna, ale chyba on po odmowie stwierdził, że ja nie chce z nim utrzymywać kontaktów, a to nieprawda! To jest taki typ, że nie chce się niepotrzebnie narzucać, w szczególności, że jednak się sparzył...fajnie by było jakby on się odezwał,  ale to byłby chyba cud w obecnej sytuacji Trudno się wyłączyć, gdy jest się człowiekiem, a nie np. TV

Zgadzam się z Tobą DiMatteo, nikt nie jest idealny! Nie wiem czy czytałeś, ale najpierw po napisaniu tego posta zostałam posądzona o materializm (bo napisałam, że on ma ciekawą pracę i zainteresowania), że jestem egoistką i jest we mnie dużo pychy. WTF!?
No właśnie jeżeli komuś zależy, to analizuje, myśli nie tylko o sobie, ale o tej drugiej osobie...i przecież nie zawsze jest tak, że po kilku spotkaniach już wszystko wiadomo, ludzie docierają do siebie niekoniecznie zakochując się w sobie od pierwszego spojrzenia! Już pisałam wcześniej, że jak facet spodobał mi się od razu i szybko doszło np do pocałunku to zazwyczaj ta znajomość była krótkotrwała, chociaż czasami się widzi, że jest możliwa inna opcja( np. w filmach hahaha)
Wiesz, sama musiałam ochłonąć po obronie, potem nadrobić nieobecności w pracy i dopiero potem uzmysłowiłam sobie, że chyba mi go zaczęło brakować...napisałam chyba 2 tyg po, bo przypomniałam sobie, że miał operacje właśnie jakoś w tym terminie, więc miałam konkretny temat...
No niby sprawa jest prosta, nie odzywa się bo nie jest zainteresowany, jakby był to by napisał, w szczególności, że ja mu już okazałam zainteresowanie wyciągając od tego momentu rękę 2 razy...

według mnie to go zniechęciłaś od samego początku i on już od początku stracił większość zainteresowania, potem sobie myślał a może jednak, spróbuję zobaczę ale się okazało że jednak nie i rezultat jest jaki jest.
odpuść sobie, nic z tego nie będzie

problem w tym, że widzimy tylko Twój punkt widzenia, a jego nie może po prostu nie miał nikogo innego i chciał iść z Tobą. znasz go na tyle dobrze, by powiedzieć czy był nieśmiały czy po prostu niezdecydowany albo nieprzekonany do Ciebie? uwierz mi, gdyby jakaś dziewczyna, do której coś bym czuł dała mi takie oznaki jakie dałaś mu Ty to zachowałbym się zupełnie inaczej, ale wiadomo że każdy jest trochę inny i inaczej się zachowuje, dlatego to tylko moje przypuszczenie niekoniecznie zgodne z prawdą

problem w tym, że widzimy tylko Twój punkt widzenia, a jego nie może po prostu nie miał nikogo innego i chciał iść z Tobą. znasz go na tyle dobrze, by powiedzieć czy był nieśmiały czy po prostu niezdecydowany albo nieprzekonany do Ciebie? uwierz mi, gdyby jakaś dziewczyna, do której coś bym czuł dała mi takie oznaki jakie dałaś mu Ty to zachowałbym się zupełnie inaczej, ale wiadomo że każdy jest trochę inny i inaczej się zachowuje, dlatego to tylko moje przypuszczenie niekoniecznie zgodne z prawdą

Wiadomo, że jasnowidzem nie jesteś, zdaję sobie z tego sprawę, ale każda opinia i ocenienie tej sprawy z innej perspektywy jest dla mnie ciekawe i cenne, dlatego umieściłam ten temat jasne, że nie znam go za bardzo, ale jednak jak facet pisze do mnie praktycznie codziennie, po pożegnalnym przytuleniu od razu pyta się kiedy znowu będę mogła się z nim spotkać, dziękuje mi za każde spotkanie (!) jak tylko dojedzie do siebie pyta się czy dotarłam już do swojego domu (chciał mnie odwozić, ale ja przyjeżdżałam swoim autem) a potem jeszcze to zaproszenie, gdyby nie był przekonany to raczej aż tak by się nie angażował, nie sądzisz ? Rozumiem, i dziękuje Ci za to, że jesteś ze mną szczery

new88balance - ja nie wiem w sumie, czy on jest doświadczony, tylko tak się domyślam czyli, że powinnam go wychować ? ja jestem nauczona, że to facet pierwszy całuje dziewczynę nigdy nie miałam tak, że to ja inicjowałam pocałunek, czy trzymanie za rękę, więc dla mnie to też jest wyzwanie już okazywałam swoje zainteresowanie, a on jakby nie odbijał piłeczki...Ok, jak się z nim spotkam i zaczniemy sobie wyjaśniać to obawiam się, że właśnie dotknę jego piętę achillesową, bo w sumie przez nią jest zmieszanie To jest niestety nie do ominięcia, a z drugiej strony nie chcę go stawiać w sytuacji stresowej, a on chyba trochę zdaje sobie sprawę, że skopał sprawę zwlekając Myślisz, że jak mu na mnie już nie zależy to w ogóle będzie się chciał spotkać, i z chęcią będzie rozmawiać o tym, że mu odmówiłam i że był czającym się czajnikiem ? Właśnie już 2 razy tak rozmawiałam co u niego i nawet wiedziałam, że będzie u mnie w mieście tego dnia i mogliśmy się spotkać, ale nikt tego nie zaproponował...ja też w sumie nie jestem mega wyrywaczką, a w poprzednich relacjach bardzo się sparzyłam...Właśnie myślę, że nie wszystko jest w moich rękach, bo w tym cały jest ambaras żeby dwoje chciało na raz o jeny aż 10 miesięcy!? i nie masz zamiaru nic zrobić, czekasz już na inną? Ja próbowałam poznać innych, ale za każdym razem okazywali się klapą, która utwierdzała mnie w tym, że utraciłam? naprawdę fajnego faceta!!!

Jeśli chcesz mieć pewność to możesz spróbować i się odezwać. Będziesz wiedzieć na czym stoisz. Mimo wszystko jednak twierdzę, że nieraz lepiej się pomęczyć ze sobą i swoimi myślami i pozwolić facetowi zadziałać samemu. Jeśli mu zależy, to moim zdaniem w końcu nie wytrzyma i sam cię znajdzie.

"Jeśli chcesz mieć pewność to możesz spróbować i się odezwać. Będziesz wiedzieć na czym stoisz" - w końcu ktoś napisał to, co ja napisałem i radziłem wieki temu. Dziękuję Sexy Lady!

Autorko, w takim razie moja następna rada jest prosta. Olej tę sprawę. Znajdziesz bardziej wartościowego albo ten bardziej wartościowy znajdzie Ciebie. Ponownie napiszę, że jeśli mężczyźnie zależy, to przemierzy wszystkie góry świata, by się z kobietą skontaktować. :-)

Wpis edytowany: Dodam jeszcze od siebie, bo gdzieś to chyba widziałem w tym wątku, że obrażają się chłopcy, nie mężczyźni! Takie jest moje zdanie.

Skoro masz podejrzenia, że jednak jest nieśmiały, to idź do niego i z nim porozmawiaj na żywo, w "realu" czy jakkolwiek inaczej to nazwać. Czy to stanowi problem? Czy dzisiaj ludzie już nie potrafią ze sobą wprost rozmawiać? Czy potrzebują do tego telefonów czy fejsbuków? Zapytaj go wprost dosłownie: "Czy jesteś nieśmiały?". To tylko przykład. Jeśli okaże się, że jest, to powiedz, że to nie stanowi dla Ciebie problemu w waszej rodzącej się relacji.

No tak. Nie doczytałem dokładnie. Mój błąd. :-)

Zadaj pytanie, a się przekonasz. Jeśli nie możesz na żywo, to może w SMS-ie. I powiedz, że Tobie to nie będzie przeszkadzać.

Autorko, zrobisz, co uznasz za stosowne. Kończę wypowiedź w Twoim wątku. :-)

Nie patrz na to co jest stosowne, a co nie - masz cel którym jest wyjaśnienie tej sytuacji. Miałem takie nastawienie, że musiałem spróbować wszystkiego co było w mojej mocy, bo gdybym tego nie zrobił, to nie mógłbym spojrzeć sobie w twarz, miałbym później do siebie wyrzuty itd.. Oczywiście wszystko w granicach dobrego smaku. Zadzwoń do niego, pogadaj kilka minut i zaproponuj jakąś kawę, bo przecież dawno się nie widzieliście i na pewno wiele ciekawych rzeczy zdarzyło się u Ciebie i u niego. A w trakcie rozmowy zobaczysz jak to wszystko się ułoży, może wyjdzie samo z siebie... A jak nie, to na koniec możesz poruszyć ten temat. Powiedz o tym co Cię gnębi i co zrobiłaś dobrze, a co źle. Założę się, że i on wtedy poruszy ten temat, jak wygląda to z jego strony, bez względu na to czy jest Tobą jeszcze zainteresowany czy też nie. A jeśli nie jest, to być może tą rozmową zrobisz mu mętlik w głowie i zmieni zdanie na TAK. Spróbuj, nie masz nic do stracenia.  
A dlaczego Cię do tego namawiam? Bo po takiej rozmowie dużo się u mnie zmieniło w relacjach z tamtą dziewczyną, chociaż suma sumarum nie wyszło nam, bo ona jednak nie wiedziała czego chce. Ale to już nasz indywidualny przypadek.

To jest po prostu niewiarygodne Myślałam, że sprawa jest już dawno rozwiązana, bo problem polegał wyłącznie na tym, żeby schylić kark i poprosić o spotkanie, tymczasem wątek ma już dwie strony a treścią jest debata o niczym i udowadnianie sobie i innym, że ma się, albo się nie ma racji...tylko po co? Autorko nie obraź się, ale brzmisz jak bohaterka taniego melodramatu, która karmi się niespełnioną miłością i aż mnie zdenerwowałaś

Najpierw piszesz, że bardzo się zaangażowałaś, ale jego emocje - pomimo Twoich starań - ostygły, później wychodzi, że jednak To on się produkował, a Ty łaskawie odezwałaś się do niego 2 (słownie: dwa) razy. Czego oczekiwałaś i czego oczekujesz teraz? Że on będzie za Tobą biegał, a Ty nie będziesz musiała się wysilać, bo atencja należy Ci się z zasady? Nie wierzę, że masz 25 lat, bo piszesz jak nastolatka ("xD"), która uparcie tupie nóżką, że "wyciągała rękę" dwa razy i już więcej nie będzie, ale jednocześnie w każdym poście gdyba i zastanawia się "co on myśłi" i "co by było, gdybym się do niego odezwała". Nie wiem w czym problem, bo sprawa jest banalnie prosta, naprawdę. Albo chcesz się z nim widywać albo nie chcesz się z nim widywać Jesteś dorosła i podejmujesz decyzje, które będą przynosiły konkretne rezultaty albo konkretne konsekwencje. I to chyba o te konsekwencje teraz wszystko się rozchodzi, bo jeżeli jednak Ci na nim zależy, to wybacz, ale nie tylko będziesz musiała się do niego odezwać, ale i przeprosić za wysyłanie sprzecznych komunikatów i brak reakcji na jego wysiłki, a to chyba przeraża Cię najbardziej i to - takie przynajmniej odnoszę wrażenie - będzie dla Ciebie największym upokorzeniem.

Kochana ZnakZapytania7, jeżeli on Ci zwyczajnie nie leży (bo jednak się wykręcasz od nawiązania kontaktu), to nie drąż tematu i nie mieszaj mu w głowie, bo Ty masz prawo do podejmowania konkretnych decyzji, a on ma prawo do szanowania jego uczuć. Jeżeli jednak jesteś pewna, że totalnie schrzaniłaś sprawę i za nim tęsknisz (za NIM, a nie za tym, że pięknie wypełniał Ci czas wolny), to NAPISZ do niego PROŚBĘ O SPOTKANIE i w cztery oczy na spokojnie wyjaśnij mu wszystko. Nie wykręcaj się, nie debatuj na Fejsbuniu i nie opisuj mu sytuacji w esemesie, tylko wyślij krótką wiadomość z pytaniem o to czy miałby ochotę się spotkać i porozmawiać z Tobą o tym, co wydarzyło i nie wydarzyło się między Wami przez ostatni czas, bo Ci na nim zależy. Czasami sensowniejsze jest przyznanie się, że nie miało się racji, niż zgrywanie trzpiotki i czekanie w nieskończoność na czyjąś inicjatywę, bo to - wbrew temu, co tu piszesz - nie jest dojrzałe

Naprodukowałam się, bo Maarten ujął to bardziej zwięźle. Na zastanawianie się nad tym co by było, gdyby babcia miała wąsy i na bezproduktywne licealne podchody, można zmarnować naprawdę kupę czasu, a chyba nie o to tu chodzi. Nie tłumacz się każdemu przez kolejne 20 stron co mogłabyś albo czego nie mogłabyś zrobić, bo w naszym życiu niczego to nie zmieni, a Ty niepotrzebnie będziesz się nakręcać tworząc w głowie milion hipotez nie mających w większości racji bytu. Jeśli chcesz wiedzieć co on czuje i co myśli na temat Twój i Waszej relacji TO GO O TO ZAPYTAJ. Tak postępują ludzie, którzy czegoś nie rozumieją a chcą zrozumieć.

Koniec.

Przez jedną dziewczynę? Błędnie przyjmujesz taką postawę, co skutkuje tym, że tracisz dużo potencjalnie fajnych znajomości.

Do Autorki:
Ja uważam podobnie, jak pozostali, że skoro ci na nim zależy to powinnaś zdecydować ostatecznie, jak chcesz to rozwiązać. bo to istotnie szkoda czasu tyle nad tym debatować już. Doradziłam ci co prawda, byś poczekała na jego ruch, ale widzę, że i tak chcesz się odezwać:) Zatem się odezwij do niego, porozmawiajcie i wszystko wiesz.

Biorę to pod uwagę, ale ja też niestety takich akcji doświadczałam w swoim życiu...dlaczego od razu odpuszczasz? skoro tak się dzieje, to co ma myśleć ta dziewczyna, jak stara się nawiązać kontakt, a Ty od razu zakładasz, że jej się nudzi, albo potrzebuje adoracji? Skąd ma wiedzieć, że np. podoba się Tobie, jak z góry zakładasz, że jest niezainteresowana? Właśnie o to chodzi, że nie wszyscy od początku epatują od razu zainteresowaniem, denerwuje mnie takie coś np. jak widzę się z kolesiem- było spoko i on się do mnie odzywa potem, czy czuje chemie? ja mówię, że w sumie to raczej nie, że trudno mi określić, a on że żegna, że nie szuka koleżanek xD (sytuacja z przeszłości) też jesteście w gorącej wodzie kąpani i wszystko na tacy byście chcieli

Kiedyś taki nie byłem, ale dostałem dość solidne "prawnie mózgu", także potrzebuję czasu, by powróciło wszystko do normy.

To była pierwsza dziewczyna w której tak mocno byłem zakochany, bo miłością to nie było ze względu na nierówne proporcje w zaangażowaniu obu stron. A co do mojego odpuszczania to uwierz mi, ale wiem co mówię i zdania póki co nie zmienię, choć zapewne wydaje się wam być subiektywne. Za dużo mnie to kosztowało. Jak ktoś jest kimś zainteresowany to nie bawi się w żadne gierki, a nie bynajmniej na aż takim poziomie emocjonalnym, skoro robi coś świadomie raniąc drugą osobę. To nie tak powinno wyglądać. Wszystko ma swoje granice. Odmowa a odmowa to jest jednak różnica, wszystkie okoliczności jej towarzyszące itd...

A wracając do tematu, to przecież właśnie temat wesela jest tutaj głównym "problemem", także na Twoim miejscu powiedziałbym po prostu, że się źle z tym czujesz, że mu odmówiłaś i dodać do tego 2, 3 zdania. Nic więcej, tyle wystarczy. Jak to Cię nie pamięta? Nie chce mi się w to wierzyć. To jest wręcz nierealne.
Daj znak jak tam poszło