Gdybym mogła cofnąć czas... - Netkobiety.pl

Czas na mnie . Niespełna rok temu będąc w nieziemskim dołku i czytując to forum ( które swoją drogą było moim lekarstwem) obiecałam sobie że uda mi się wyjść z tego wszystkiego i wtedy będę w stanie dać "świadectwo" , podzielić się tym szczęściem z Wami. Za mną długa droga, mnóstwo zakrętów które wydawały się nie do pokonania. Żyłam z kimś kto mnie niszczył , zabijał od środka ,kawałek po kawałku. Niszczyłam siebie i go dając szanse. Gdy pierwszy raz dowiedziałam się że brał narkotyki  wierzyłam że to zamknięty rozdział , że to ostatni raz. Gdy pierwszy raz znalazłam przeniesione wiadomości do archiwów a  tam zapraszanie kobiety do swej miejscowości , pomyślałam mieliśmy gorszy czas. Gdy pierwszy raz kazał mi spier... chciałam to zrobić ale wtedy był taki cudowny . Zresztą zawsze był cudowny gdy chciałam odejść , wtedy mogłam mówić że nie wiem czy go kocham a on mimo to błagał  i gdy osiągał co chciał zaczynała się stała gehenna . Z czasem nie wiem kiedy wszystko się nasiliło . Zaczęły się częstsze wpadki z kłamstwem . PO nocach kontaktował się z kolegami , koleżankami bo umawiali się na spotkania.  I wszystko starannie usuwał . Oczywiście dowiadywałam się po czasie , wic sprawa stawała się "przedawniona" , później już nie wiem kiedy przestałam pamiętać swoje imię . To były wyzwiska . Chyba wszystkie jakie były możliwe. Zaczęło się mocne chwytanie mnie ,  przysuszanie , rzucanie na łóżko , później nasze wspólne szarpaniny , co nasze "rozstanie " to nowa znajoma . Jego świat nie był moim ,  pochodziliśmy z różnorodnego towarzystwa, teraz wiem , że na mężczyznę z takiego środowiska bym nie spojrzała, gdy jego szwagier opowiedział mi jego przeszłość z narkotykami , kradzieżami , kłamstwami już w związku , przeraziłam się , ale to przełknęłam i brnęłam dalej , chciałam być przez niego zauważona, chciałam by chciał tylko mnie .  Tam gdzie miałam milion powodów by odejść ja szukałam jakiegoś by zostać . Przeciągałam aż pewnego dnia miarka się przebrała . Nie chciałam ojca dla mojego dziecka , który ma "połapane" kontakty w świecie narkotyków, do którego gdy ktoś jest na "ciśnieniu " dzwoni by coś załatwił . Odeszłam , ale nie zostałam sama zostałam z naszym dzieckiem . Nie mogłam pojąć dlaczego tak cierpię po naszym rozstaniu , on w dwa tyg miał inną woził ją gdy ja spłacałam raty po nim . Nie miałam siły , chciałam żeby ktoś mi o ich relacji opowiadał , a wtedy czułam przeokropny ścisk w żołądku , leciałam na tabletkach uspokajających , chyba tematy z rozstanie , trudny związek przeczytałam wszystkie , ślęczałam godzinami . Ich znajomość szybko się skończyła , a ja wtedy pozwoliłam sobie udowodnić jeszcze dobitniej ile dla niego znaczę. Odzywał się kiedy chciał, pozwoliłam mu się z sobą kochać . On bywał czasem . Jego grono znajomych się poszerzyło o nowe koleżanki takie jak oni , o nowych kumpli po więzieniu (brat też ma taką przeszłość) . Opowiadał o nich , był tym wszystkim tak bardzo przesiąknięty , to oni byli najważniejsi , nie dziecko nie ja. To z nas mógł zrezygnować , to ich nie mogło braknąć w jego życiu . Bach kolejna panna .  Cisza.. Nie nie był super przystojny , teraz bardzo wyprzystojniał , więc i większe "możliwości. ... I historia mogła ciągnąć by się w nieskończoność , mogła bym go całe życie opłakiwać , ale już tak nie jest . Nie mamy kontaktu , spotyka się z jakąś , ale to już nie boli . Chociaż może być dla niej najwspanialszy , wiem że dla mnie nie mógł , chociaż ona może mu dać wszystko , ja nie zamierzam naginać swoich zasad do poziomu zero , ttylko po to by komuś dać szczęście , a siebie zniszczyć doszczętnie . GDYBYM MOGŁA COFNĄĆ CZAS ... nie zrobiła bym tego , bo każda łza , każde załamanie , każde rozczarowanie , każdy ból sprawiły że jestem teraz tym kim jestem , jestem silniejsza , to dzięki niemu mogę teraz po wyciągniętych wnioskach być lepsza w dojrzałym związku z miłością ( gdy przyjdzie na to czas) . Mam 22 lata i wiem nie wiele , ale jednego jestem pewna nic nie dzieje się bez powodu . Bóg ma dla nas plan . Teraz tylko odmawiam za niego Nowennę Pompejańską by udało mu się wyjść z nałogów. Ale tak naprawdę podczas tej modlitwy to ja doznałam uzdrowienia, wyszłam z tego wszystkiego . Cieszę się ,że w końcu nadszedł czas na mnie , gdy mogę cieszyć się życiem i moim darem - moim dzieckiem .