faceta problemy z rozstaniem - Netkobiety.pl

Witam, mam na imię Jacek mam 24 lata. Na 2  roku studiów poznałem kobietę i od razu poczułem do niej coś więcej. Podrywałem ją, zaś ona flirtowała ze mną, ale wtedy nie chciała mi przez pierwsze 3 miesiące odpowiedzieć na pytanie czy ma kogoś. W końcu gdy ją zostawiłem po miesiącu stwierdziła, że zostawiła swojego chłopaka i  jest wolna. Więc zaczęliśmy się spotykać, ale ciągle coś nie grało. I tak to trwało kolejne półtorej roku, aż się dowiedziałem, że ona wcale nie zostawiła swojego chłopaka i przez rok czasu spotykała się ze mną i z nim. Tłumaczyła, że w mojej obecności nie mogła się powstrzymać, że niby nie potrafiła się mi oprzeć itp i że nie robiła tego perfidnie i specjalnie tylko po prostu się zagubiła. To był dla mnie cios, po tym wszystkim nie mogłem się pozbierać,  a ona nie walczyła o mnie tylko chciała wrócić do tamtego i w końcu wróciła na kilka miesięcy po czym znowu się rozstała z nim już definitywnie (de facto on ją pogonił). Z tego tytuł zaczęła się spotykać ze mną twierdziła, że ciągnie ją do mnie, że mnie potrzebuje, że ma posrane życie że nie umie zagrzebać przeszłości ale  pragnie mnie  w swoim życiu. Zgodziłem się wrócić i tak się rozstawaliśmy kilka może kilka naście razy. Ale pech polega na tym, że ona ze mną studiuje i zawsze musieliśmy się gdzieś spotkać do tego ona twierdziła, że gdy jestem obok to nie może się powstrzymać, że ciągnie ją do mnie i w ogóle. Znamienne jest to, że zawsze gdy ją pytałem czy mnie kocha to nie chciała odpowiedzieć ani tak ani nie. Ale gdy byliśmy razem było wspaniale, rozumiemy się bez słów żartujemy jest namiętnie bardzo siebie pociągamy. Kilka dni temu dowiedziałem się od osoby postronnej, że ona jej wyznała, że żałuje tego co się stało i czasu nie cofnie ale choć nienawidzi byłego to gdyby byłą taka możliwość by cofnąć czas to wróciła by do niego. Mój świat się zawalił.  Napisałem jej co o tym myślę a ona na to, że to ktoś mi przedstawił w krzywym zwierciadle tę rozmowę, że ona owszem mówiła, że to był najlepszy czas z byłym w jej życiu ale, że teraz jestem ja  i że tylko ja mogłem zakopać tamtą dziurę w jej sercu . Po paru dniach od tego zdarzenia napisała mi sms, że to koniec, że nie chce mnie krzywdzić dalej i że ona jest rozchwiana emocjonalnie i że przez to krzywdzi inne osoby i że w ogóle uważa, że ciąży na niej jakieś fatum i nigdy jej nie zaufam w związku z tym, że ona się nie odetnie od tej przeszłości i tego złego co było pomiędzy nami. Dodam tylko, że takich rozstań było kilka z tym, że gdy ja się odsuwałem to ona zawsze się odzywała sama. Ja przez te wszystkie lata cały czas mówiłem, że ją kocham, że chce wiązać z nią przyszłość, że jest kobietą mojego życia, ale ona zawsze jakby była z boku, zdystansowana, zaś gdy się oddalałem wracała prosiła, żebym z nią był. Czy jest jakaś szansa, że ona mnie kocha?? Czy dać sobie z nią spokój? Najgorsze, że cały ten okres spotykania się z nią a będzie to już 5 rok to ciągle z mojej strony nerwy i strach, że to wszystko rąbnie. Myślicie, że tym razem ona na serio chce to skończyć? Rzucić to w cholerę tym razem definitywnie czy dalej walczyć?  Bardzo ją kocham obecnie mój świat się zawalił , ale czy to nie za mało????? Czy ona jest w ogóle tego warta......?? Jest jakaś szansa, że ona się ustabilizuje  i zrozumie, że mnie kocha?? Pomóżcie....