noworoczne oczekiwania - Netkobiety.pl

Dla mnie tez ten rok był przytłaczający. Czekam na koniec ale nie lubię sylwestra, mam wtedy urodziny, jak dotąd tylko na 1 sylwestrze dobrze się bawiłam, tak to zawsze płacze, jestem sama i nienawidzę tego dnia. W sumie dzisiaj mam doła i mam wszystkiego dosyć

Dla mnie ten rok też był bardzo mieszany. Z jednej strony był rokiem zmian i budowania czegoś, co byłoby tylko moje po bożonarodzeniowym rozstaniu, ale z drugiej nie powiedziałabym, że to był rok szczęśliwy...
Więc mam nadzieję, że w nadchodzącym spełnią się wszystkie życzenia, na które teraz zabrakło owego łutu szczęścia. Że będę mieć więcej siły, niż siebie samą podejrzewam i za rok patrząc wstecz będę mogła być z siebie dumna. A przede wszystkim serdecznie uśmiechnięta

Jakoś i ja nie czekam na sylwestra, chociaż bardziej wolę wyjazd sylwestrowy, niż święta. Do tego, chociaż w tym roku uciekam na kilka dni za miasto. Z dala od tych wszystkich problemów. Postanowień noworocznych sobie nie robię, po co się oszukiwać, że coś może się zmienić. Co ma być, to będzie.

w porządku Iza byłam na zachodzie tam wszyscy którzy się lubią lub znają mówią sobie po imieniu

/ i to wcale nie znaczy ,że się nie szanują i tytułów typu mgr. inż. prof. nie używają tak samo profesor szanuje pania w kiosku jak i sprzżtającą i dyrektor potrafi pracownikowi powiedzieć "good moring" how are you

a u nas oficjalność a szacunku do bliznich , czasem najbliższych zero

trzymajcie się zdrowo Kobietki.
pozdrawiam Julia

Sukcesów oczekuję. No i może spędzę inaczej Sylwestra niż w domu ze śpiącą w pokoju obok babcią w sumie sam.

W tym roku w mojej rodzinie choroba gonila chorobe a zaczelo sie juz w stryczniu, potem musielismy sie na wariata przeprowadzac znalezc mieszkanie do wynajecia w 2 tyg, potem bylo troche spokoju i znowu problemy zaczely nas doganiac, moj chlopak starcil prace, mial dwie stluczki i w koncu sie zdolował, co o czywiscie tez mnie dobija bopatrze jak sie zagnebia, wiec ja 2009 wymazalabym najchetniej z pamieci, dlatego jakies dwa tyg temu postanowilam juz nie podejmowac zednych decyzji w tym roku poprostu go przeczekac , bo mam starsznego pecha. poprostu poczekam do 2010 ze wszystkim. Dobrze ze to juz pare dni.

Dla mnie ten rok był koszmarem bulimicznym Nigdy nie przepłakałam tylu dni co w ciągu tych 12 m-cy. Postanowiłam , że zamykam ten rozdział książki , przewracam ostatnie szare kartki , na których widać już po części ślady nadziei - Muszę skończyć z tym wszystkim , z tym bagnem , w które wpadłam , muszę z tego wyjść i właśnie 2010 będzie rokiem sukcesów! Wiem to! Ja decyduje o swoim życiu i to ja nim rządzę , a więc mówię mu , że ma być dla mnie szczęśliwe!
No! To moje postanowienia , a tak na koniec , na zbliżające się święta przyjijcie może życzonka

Święta szybko się zbliżają,
w święta ludzie się kochają.
Przy dzieleniu się opłatkiem,
płyną z oczu łzy ukradkiem.
Życzymy sobie Wszystkiego Najlepszego,
dając w policzek całusa wielkiego.
W nocy Jezus się urodzi
i serduszka nam odmłodzi.
Wesołe święta.. oby takie były
i oby wszystkie życzenia się spełniły.

Dla mnie ostatnie 3 lata to czarny okres w moim życiu, który właśnie powoli się kończy. Jeśli w życiu przeżyje się straszne chwile, ale naprawdę przeżyje, pozwoli się dojść do głosu emocjom, a nie tylko stłumi je w sobie, jest szansa, że zacznie się doceniać normalność, zwykły dzień, wtedy widzi się, jak było, a jak jest teraz - spokojnie. Dochodzę do siebie, mam stabilną pracę, przyjaciół i znajomych, choć z nimi też różnie bywa, cieszę się, że są. Pomimo, że wciąż nie odnalazłam w tym roku miłości, bardzo liczę na nią w tym nowym roku 2010. Pomimo wszystko, ciągle mam nadzieję, że tak będzie. Warto pielęgnować w sobie nadzieję. Tego wam wszystkim, i sobie, życzę.

No i nadszedł ten dzien kiedy możemy powiedzieć jeszcze tylko parę godzin i już ten rok mamy z głowy, mam nadzieje że odchodząc zabierze wszystkie troski i problemy ktore mi przyniósł. Naprawdę juz nie mogę się doczekać kiedy wybije północ.

Oby ten nastepny był lepszy nie tylko dla nas ale również i dla was.

Minął rok 2009. Obiektywnie nie był dobry. Choroba, smutek, samotność, strach, utrata pracy. Obiektywnie ? rzeczywistość okazała się okropna.
Ale to dzięki tej okropnej rzeczywistości udało mi się odnaleźć i poczuć coś wyjątkowego.
Coś co zgubiłam dawno temu dopasowując się do tego dziwnego świata, który mówi mi że nie mam czasu, który każe mi się spieszyć, biec, walczyć, zdobywać, twierdząc, że muszę, bo tylko biegnąc mam szansę osiągnąć sukces. Sukces czyli co?
Tak bardzo chciałam dopasować się do tego co uważałam za ideał kobiety, że zgubiłam swoje Ja.
I zapomniałam jaka jestem, bo ta przebojowa, samodzielna, zaganiana trzydziestoletnia perfekcjonistka, nie jest mną. To nie jestem Ja.

Ja lubi pić powoli gorące kakao, ciasno otulone w ciepły koc, mrucząc pod nosem i czuć każdy  łyk. Ja nie przeszkadza, że ma 10cm więcej w biodrach niż Ideał, za to lubi zrywać jabłka wchodząc na drzewo. Ja chce mieszać potrawy drewnianą łyżką i piec kruche ciasteczka, wdychać zapach wanilii i czuć ciepło żywego ognia. Ja uwielbia oddychać, pełną piersią, biegać boso po trawie i wygrzewać się na słońcu. Ja lubi moje ciało i dobrze się w nim czuje. Ja chce być przytulane i głaskane i chce przytulać i głaskać: dzieci, przyjaciół, znajomych i bezpańskiego kota, który mieszka w piwnicy.
Ja kocha się kochać,( nie mylić z uprawianiem seksu, bo uprawiać można ogródek motyką, ale właśnie kochać się), smakować i czuć bliskość.  Ja lubi pracować, lubi się zmęczyć  i czuć satysfakcję, a po pracy lubi nic nie robić i wylegiwać się bezwstydnie na kanapie. Ja chce wciąż się uczyć i poznawać i doświadczać. Ja chce być z ludźmi, nie tylko wśród ludzi, a czasami chce pobyć samo ze sobą, po prostu.

Więc Ja Katarzyna składam sobie noworoczną obietnicę. Obiecuję, że w Nowym Roku dam sobie Czas.
Czas by być blisko siebie,  czas, żeby poczuć, że oddycham, dotykam, czuję.
Czas na gorące kakao, czas  na spacer bez celu, na to by przytulić przyjaciółkę bez wyraźnej przyczyny, by się śmiać i aby płakać. Czas na pracę i odpoczynek.
Czas by poczuć że jestem dokładnie tym czym powinnam być i że nie ma żadnego powodu bym musiała się zmieniać.
I po raz pierwszy w życiu jestem absolutnie pewna, że nie zabraknie mi czasu :-).

No i wreszcie mamy z glowy ten starszny , jak juz ktoś napisał poczułam ulgę o północy jakby ktoś ze mnie wielki ciężar zdjął , teraz już tylko z nadzieją patrzę w przyszłość zamierzam działac, działać i jeszcze raz działać wziąć los w swoje ręce, mam już pewien pomysł i zamierzam spróbować po tych wszystkich kłopotach nie boję się żadnych wyzwań,byle tylko zeszłoroczny pech mnie nie dogonił, tfu o czym ja wogóle myśle,nie ma mowy ten rok musi być dobry, dużo lepszy nie żądam gwiazdki z nieba ale wypracowanego sukcesu może nie wielkiego ale wystarczającego byle tylko nic złego nie działo sie wokół mnie i moich bliskich a o resztę zatroszczę sie sama.

A dla mnie tamten rok choc trudny dal mi wiele radosci, poczułam sie szczesliwa jako ja człowiek osoba nie zona a po prostu ja. Spotkałam mnostwo ciekawych ludzi spojrzałam na moja chorobe inaczej zrozumiałam ze inni moga miec gorzej i nie warto narzekac ciagle a cieszyc sie zyciem bo mija i nie wiadomo kiedy kogos zabraknie. Spełniłam tez swoje marzenie zobaczyłam morze, skonczyłam kurs zmieniam swoje zycie. Na ten rok nie robie planow bede sie uczyc jak tylko sie da i ile sie da. Zmienie podejscie do meza i juz zaczełam pod wplywem tego forum w starym roku i bede robic to dalej. bedzie dobry ten rok i nie dlatego ze ktos mi tak zrobi ale ze sama sprawie zeby był super.

Nie ma opcji. To życzenie się nie spełni Nie wymagaj zbyt wiele

Ja chcę pozostać sobą i mieć więcej wiary w siebie, ludzi i to, co robię

Ja uważam że każda z nas może osiągnąć to co sobie wymarzyła pod warunkiem,że naprawdę będzię do tego dążyć i tego będę się trzymać bo mam swój plan który chcę wprowadzić w życie w tym roku a nawet w pierwszym kwartale tego roku i będę wierzyć w to że się uda, bez tego nie ma nawet co probować jeśli nie wierzymy w siebie i swoje mozliwości.

Z natury jestem optymistka ale czasem przebiega mi mysl jak dlugo mozna isc pod gore z usmiechem na twarzy.

No ja tez widze ile chcialam bym zrobic w tym roku ale moja druga polowa stoi w miejscu i ani drgnie
i nie wiem co z tym fantem zrobic, bo w ssumie to mnie dobija jak nie wiem co.