Proszę pomóżcie... - Netkobiety.pl

Ale nie daj sobie wmówić, że zrobiłaś z niego impotenta, bez przesady. Niech nie zrzuca winy na Ciebie bo to nie fair.

Jak to jak? Przecież na kogoś winę trzeba zwalić a najbliżej była akurat LaMiaStoria i jeszcze miała odwagę zwrócić szanownemu małżonkowi uwagę,że coś zauważyła .  Powinna siedzieć cicho, brać co aktualnie mąż jej daje a więcej dostałaby inna. Przykro ale myślę,że mąż to do końca z autorką szczery nie jest, gdzieś te swoje porządanie musi okazywać skoro zawsze to robił.
Bartasowi to się chyba dobrze wydaje.

Zastanawiam się, czy mimo paskudnej sytuacji, nie jest tak, że on faktycznie ma ją jeszcze gdzieś z tyłu głowy... W końcu się zauroczył. Mówi, że nie zakochał, tylko zauroczył. Takie rzeczy nie mijają tak po prostu. Chciałabym znaleźć w sobie siłę, żeby dać mu czas... On chciał chyba od razu zapomnieć- stąd codzienny seks, wieczorem, rano, pod prysznicem... gdzie się da... Ale zawsze z tym samym problemem... Myślał, że to jakoś wróci do normy. Aż nie wytrzymałam i się odezwałam.  Bardzo go kocham, wiem że on mnie też. Takie rzeczy widzi się w oczach, czuje... Tylko ten seks... Myślałam, że przestałam mu się podobać... ale jak byłam w 9-tym miesiącu ciąży piękniejsza nie byłam, a seks był nieziemski i dla niego też. Mam nadzieję, że kolega ma racje, i że mój mąż będzie potrafił "wrócić" psychicznie do mnie...

Jestem już po jednym rozwodzie. Mam trójkę dzieci. Dwoje z obecnym mężem. Wspólne sprawy, problemy, ale przede wszystkim dzieci. 6-latka i 2 letnią córeczkę. Jest facetem... Mało takich historii? Nie mam powodu, żeby nie wierzyć mu, że po prostu pofolgował, opamiętał się i chce być ze mną. Najprościej odejść.  Ale ja nie chcę. Tu nie chodzi o naiwność tylko dojrzałość.

Zawsze byłam absolutnie zaangażowana w nasz związek. Każdą wolną chwilę poświęcaliśmy sobie. Życie intymne było fenomenalne. I parę miesięcy temu zaangażowałam się w rozwój swojej firmy. Od rana do nocy byłam zajęta, zaaferowana, nieobecna. Rzadko sypialiśmy ze sobą. Kładłam się koło 2-3 w nocy jak mąż już spał. Zarzucał mi, że nie ma żony, że brakuje mi seksu. Ale ja się oburzałam, że powinien mi kibicować, że muszę wykorzystać szansę,  ze dobrze mi idzie, że to dla nas.... I przestał się dopominać o żonę. A ona, to recepcjonistka z kliniki w której pracuje 2-3 razy w tygodniu. Przez pierwszy miesiąc (co wynika z billingów) smsował tylko jak był w klinice. Pomiędzy pacjentami, jak miał chwilę wolną. Dopiero po pewnym czasie pojawiły się smsy w inne dni. Najbardziej zabolały te, gdy był na dyżurze- kilkadziesiąt pod rząd w nocy. A potem od rana znowu. Ale ani jednego połączenia tel... Dlatego gdzieś tam pod skórą wierzę, że właśnie to co napisałaś- że jest ojcem i dojrzałym mężczyzną, nie doszło do niczego więcej. Po prostu faktycznie czuł się olany, a akurat 15 lat młodsza dupencja podłapała temat. Wiem, że to się może powtórzyć. Ale wiem też, że życie jest jedno, a ja nie chcę zaczynać niczego od początku. Nie mam gwarancji najmniejszej, że z kolejnym i z kolejnym będzie inaczej. A może właśnie było mi to potrzebne? Może racjonalizuje, ale obudziłam się w pewnym sensie. Firma firmą, ale dla mnie zawsze rodzina była najważniejsza. I wspaniała relacja z mężem. Niestety martwi mnie to co się dzieje teraz z naszym życiem. Dlatego się tu pojawiłam. Bo tym sterować już nie jestem w stanie...

To skąd setki historii, że facet zbłądził, ale kocha żonę i jednak wraca kajając się... I stanowią nową jakość?  Nie ma takiej możliwości? Żeby mieć chwilę słabości, gorszy czas, ulec pokusie po czym jednak stwierdzić, że popełniło się błąd, bo prawdziwe życie jest gdzie indziej? A prawdziwa miłość to nie tylko motyle w brzuchu? Nie ma nadziei według Ciebie?

Czy wasz związek jest do uratowania? To zależy od was obojga, od waszej determinacji oraz odwagi w usłyszeniu/poznaniu prawdy na swój temat.
Znam takie związki, które rozpadły się po wykryciu zdrady. Znam też i takie, które trwają dalej mimo niej, a ludzie je tworzący są szczęśliwsi niż przed zdradą.

Potrzeba czasu, emocje, które połączyły Go z nią jeszcze nie minęły. Musi to przetrawić, przemyśleć. Skup się na sobie. Nie odrzucaj Go, ale pamiętaj o sobie.

Mój kochanek tez miał problemy z kontaktami z zoną.
Przebadany, diagnoza problem natury psychicznej
Poza domem działa, w domu ani rusz
Nie licz na to, że nie próbował z kochanką. Jestem po drugiej stronie. Najpierw maile smsy tylko w pracy. Potem również wieczory i nocne. Trudno było oprzec sie pokusie spotkania i tak tez zrobilismy ulegliśmy.
Ja wiem jak to jest kochać się z męzem i myslec o kochanku. Nic z tego nie wychodzi

Czym jest zauroczenie? To pożądanie, to chemia, to burza hormonów. Daje kopa, bo jest czymś świeżym, nowym. Dodaje powera, bo endorfiny, adrenalina działają na człowieka z siłą huraganu.
Do tego pikanterii zauroczeniu dodaje tajemnica jaką jest romans.
A odkrycie romansu spowodowało, że to wszystko stało się takie zwykłe, przyziemne.
Jeśli zauroczył się, czyli miał ja gdzie z tyłu głowy widać jeszcze mu nie przeszło. Człowiek to nie automat. Tego się nie wyłącza jednym guzikiem.

Pytanie czy kiedy był z tobą w łóżku,nie myślał o kochance. To dodawało mu podniecenia, seks był ekstra. Wiesz taka fantazja seksualna.
A może to nie tylko zauroczenie, a coś poważniejszego i mąż stosuje jakiś dziwny rodzaj wierności... kochance. Taka blokada psychiczna.

Zrzucanie winy na osobę zdradzoną to klasyczne działania zdradzacza. To coś w stylu "bo zupa była za słona". Tylko od psychiki zdradzonej osoby zależy czy da się wpędzić w te poczucie winy.
Teraz jeszcze powinien powiedzieć "twoja wina, że jestem impotentem, muszę sprawdzić czy impotentem jestem tylko z tobą". No i kto winny zdrady? LaMiaStori!!

Żony przeważnie dowiadują się ostatnie.Wszyscy inni zdradzają tylko nie nasi kochani mężowie.My ich potrafimy usprawiedliwić i brać winę na siebie.To,że pracowałaś dużo to tylko dobrze świadczy o Tobie a Twój mąż powinien Ciebie wspierać a nie szukać pocieszenia.Taki biedny samotny misiaczek.A jakby Twój mąż wyjechał za granicę to też choć go bardzo kochasz szukałabyś przygód?Nie wiesz nawet n a1% co było między nimi.Nie ma pewnych źródeł.Twój mąż wie najlepiej.Nie piszę po to,żeby Ciebie zdołować tylko ostrzec,ponieważ ja tez do takich łatwowiernych należałam.

No,nie przesadzajmy,naprawdę.Oczywiście,że możliwe jest zauroczenie w innej osobie,które nie powoduje,że przestaje się kochać męża,żonę,partnerkę,partnera.Wiele tutaj na forum takich przykładów.Czasem nowopoznana osoba nas po prostu oczarowuje,i "wpadamy" w jej sidła,ale...nie ma to nic wspólnego z miłością,zakochaniem,jeżeli PRAWDZIWIE KOCHAMY już kogoś.Bo wierzę,że naprawdę można kochać tylko jedną osobę,także w całym życiu.

Zgadzam się z bartassem,  miłość do żony /męża nie wyklucza zauroczenia kimś innym, to zupełnie inne uczucia, tym bardziej, jeśli dla niego nie było to nic poważnego i nie chciałby od Ciebie odchodzić. Podoba mi się  Twoja decyzja i zdroworozsadkowe podejście   Ty w końcu z tym facetem żyjesz i widzisz, czy jest wart wybaczenia, i faktycznie tylko pobladzil,  a nie jest regularnym, ujem myślącym ruchaczem. 
Też uważam, że dałaś ciała z tym tekstem o problemach. Zbyt bezpośrednie to było. Tak jak piszesz, kobietę niepochlebny tekst też by zabolał i długo kołatalby się w głowie. Teraz potrzeba chyba czasu, nie wspominania tematu i naprawy. Dużo flirtu,  pożądania, zabaw, dacie radę. Tylko się już nie kajaj, trudno, wyrwało się, jesteście kwita
Nie popadaj też za bardzo w poczucie winy co do zdrady. Stało się, wybaczysz,  miałaś swój wkład w postaci zaniedbania, ale niech się nie czuje bezkarny. Nie będziesz mu chyba w nieskończoność darować durnych wysokow, ani do naprawy erekcji, ani do zabijania nudy i samotności. Dobitnie mu to uświadom.
Powodzenia

Rojka,sprawność seksualna to Top męskiego EGO,nie kariera,nie atrakcyjna kobieta u boku,nie kasa.Ona tylko "zauważyła"...dla kobiety to tylko delikatna uwaga,dla mężczyzny to cios między...;) Nie musi wcale wyjeżdżać z "impotentem",tutaj jest sedno tematu,jak bardzo mężczyźni są na to wyczuleni,a kobiety bagatelizują "wagę" tego tematu dla mężczyzny.
A teraz clou sprawy: Nie ma dobrego sposobu,żeby o tym powiedzieć mężczyźnie.Mężczyzna musi poradzić sobie z tym sam,a kobieta może tylko "działać",być jak najbardziej atrakcyjną,spróbować wyeliminować inne pozałóżkowe przyczyny problemu.Kobieta musi być "mądrzejsza" od mężczyzny,ale przecież same o tym wiecie,że czasem trzeba pozwolić mężczyźnie,żeby miał rację,mimo,że jej nie ma itd.itp.

hehehe, tak, tak Bartass - święta racja!

A na poważnie - mężczyzna i kobieta w związku powinni umieć ze sobą rozmawiać na każdy temat. Również na taki, że facet ma problemy z erekcją.
Ludzie, przecież to normalne! zdarza się chyba każdemu facetowi... stres... przepracowanie... czasem jakieś psychiczne blokady (typu - za dużo się nad tym zastanawiam, że może mi się to przytrafić.. i... przytrafia się! ).

Ale o wszystkim trzeba rozmawiać!

Ten przypadek jest inny - bo ma w tle zdradę (jeśli nawet tylko emocjonalną, to dalej jest to zdrada; ale kto wie, jak daleko to zaszło?).
W takim przypadku problem z erekcją może powodować takie myślenie żony - że to ja już mu nie wystarczam... że tamta była lepsza... atrakcyjniejsza... że cały czas o niej myśli...

W takiej sytuacji to facet powinien tym bardziej zabiegać o żonę i tłumaczyć jej!! zapewniać ją!
Żeby takie myśli wybić jej z głowy! Żeby przekonać ją, że to nie ma nic z nią wspólnego....
A tymczasem ten dupek oskarża żonę... zrzuca na nią winę... za chwilę okaże się, że on nie ma żadnych problemów, a jedynym jego problemem jest ona - jego żona... a on biedaczek już nie wie, jak sobie z tym poradzić...

Coś tu jest to wszystko za bardzo poprzestawiane... postawione na głowie...

Autorka "tak sobie" mu wybaczyła... a teraz cały czas misiaczka tłumaczy... że musiał sobie ulżyć w ramionach innych, bo ona zbyt ciężko pracowała na nich oboje, dla nich obydwu (łał... niezła jazda... dawniej powiedziałabym, że to niemożliwe... a teraz dowiaduję się na tym forum coraz nowszych rzeczy... jak bardzo można upaść...) ... całą winę bierze na siebie... no sorry, to mnie dobiło...

Autorce chyba za wszelką cenę zależy na tym małżeństwie - to że zależy to jest ok! żeby nie było... warto walczyć.... ale...... nie za wszelką cenę... czy nie jest tak, że Autorka poświęci nawet samą siebie, żeby tylko zatrzymać męża... i to, zdaje się męża-doktorka.... ooooo, jaki prestiż... szkoda by to było stracić...
Więc zdrada została szybko zapomniana i wybaczona. Wszak każda "praca" nad nią, dawałaby ryzyko, że związek nie przetrwa. Co prawda, taka praca dawałaby też szansę temu związkowi - na bycie lepszym teraz i w przyszłości... ale skoro jest ryzyko... to po co je podejmować...?
I niestety - efekty takiego myślenia i postępowania już są. I prawdopodobnie będą następne kiedyś tam, w przyszłości.

Facet zdradził... ale chyba niewiele z tego do niego dotarło... Coś tam próbuje... szarpie się... stara... ale... nie wychodzi mu i to z każdej strony.... nie staje mu już tak jak trzeba... i nie daje żonie wsparcia po tym co zrobił - takiego wsparcia jak trzeba, ogromnego - on nie potrafi z nią nawet porozmawiać o takich ważnych sprawach? tylko od razu oskarżenia? a ona co? ma siedzieć cicho, bo urazi - już uraziła - pana?... taki on... troszkę jak śliska ryba...

Tutaj sprawa tak wygląda jak mówiłem,że jemu jeszcze ta baba nie wywietrzała z głowy,chociaż on temu zaprzecza.Chciałby,żeby tak było,stąd ten pęd do seksu z żoną,ale tutaj "zonk",bo psyche się nie da oszukać.I znowu popełnia błąd zwalając winę na żonę,najlepszą obroną jest atak Myślę,że facet oszukuje samego siebie.Nie wiem,moim zdaniem gość powinien się wyprowadzić na jakiś czas i wszystko przemyśleć,czego naprawdę chce,bo wydaje mi się,że stoi w "rozkroku" między dwiema kobietami.