czy jest szansa - Netkobiety.pl

Jak zdążyłeś pewnie zauważyć podobnych historii tu mnóstwo. I co innego można Ci doradzić poza tym, abyś ją zostawił na jakiś czas, bo teraz nic nie zrobisz. Naprawdę z własnego doświadczenia wiem, że im bardziej będziesz nalegał, prosił, zabiegał tym gorzej dla Ciebie. Poza tym obstawiam osobę trzecią, bo zapewniam Cię że 4 dni na odkochanie to trochę za mało...

Wiem, że jest ciężko, czytaj podobne wątki jest ich naprawdę sporo i wiele osób przeżywa to samo co Ty. Z  czasem będzie tylko lepiej.
Jedyna szansa na jej powrót w tej sytuacji to czas. Ja wiem, że łatwo się mówi, ale zajmij się czymś co sprawia Ci przyjemność. Facetom jakoś to chyba łatwiej przychodzi, nie wiem sport ogólnie wysiłek fizyczny na pewno pomaga.

miałam podobną sytuację, powiedział, ze kocha a tydzień później zerwał. przeczytałam, ze to nigdy nie jest tak z dnia na dzień, że zrywający dojrzewa do tej decyzji, nie wiem jak było z moim ex, impuls czy od dłuższego czasu się nad tym zastanawiał, z kolei ktoś inny napisał, że moze chodzić o osobę trzecią, jak dla mnie gorsza opcja ale nie można jej wykluczyć.

starałam się, chciałam to naprawić ale był stanowczy, na szczęście nie usłyszałam o żadnej przerwie, dla mnie to byłaby katorga, to czekanie na cud, bez sensu. nie wiem jak jest w Twoim przypadku, może faktycznie potrzebuje czasu żeby to sobie przemyśleć ale wydaje mi się, ze to mogą być tylko słowa.

nie czekaj, wiem jakie to trudne czasem sama licze na owy cud ale wiem, ze to głupota, nie chciał to nie, nic na siłę.
spróbuj się spotkać za jakiś czas, może wyjaśni o co poszło.

pozdrawiam

Wlasnie , napisalas za jakis czas. Ona sie nie okreslila za jaki czas sobie niby pouklada wszystko. Wiec nie chce wyjsc tez na natręta...
Wiem że całe życie sie nie da czekać, ale teraz mam takie chwile ze nie wyobrazam sobie zycia bez niej.

Sądzę że gdybym się dowiedział że chodzi o kogoś, to może by to bardziej zabolało, ale wydaje mi się że przeszloby szybciej. Bo nie mialbym zadnych zludzen ze cos sie moze jeszcze wydarzy. A tak... Nadzieja zasadzila we mnie male ziarenko. Ale czy cos z niego wykielkuje?

Podczas naszej pożegnalnej rozmowy, kiedy oznajmila ze to koniec, powiedziala ze w tej chwili nie zmieni decyzji i nie da ze swojej strony szansy bo nie ma sily. poprosilem ja tylko o to ze jesli sie cos zmieni w jedna lub druga strone zeby dala znac i sie zgodzila, ale to mogla byc tylko taka zgoda na zlagodzenie bolu. I caly czas jak mowila to plakala....

Najsmutniejsze zdanie.
Nie decydujesz się znać prawdy, wolisz żyć w świecie własnej wyobraźni.

Prawdy nie znam, nie mam dowodów, mam tylko przypuszczenia. Chyba jestem zbyt uczuciowy albo ten świat jest dziwny.

Ehhhh. Może i racja że ta prosba o brak kontaktu jest tą przesłanką, mowiącą: to definitywny koniec. Jednak dla mnie lepiej byloby poznac prawde od razu a nie być zawieszonym gdzieś w niepewnosci i bujac sie pomiedzy tak i nie. A znając prawdę mialbym pod nogami grunt, niestabilny ale zawsze... Ja chciałem cos zrobic...

Jeśli jesteś "zawieszony", to tylko na własne życzenie. Ona powiedziała wyraźnie: to koniec.
Ale Ty, zgodnie z tym co zacytowałam wcześniej, chcesz się łudzić.

Powiedziala ze na tą chwile koniec, ale ze nie wie czy to sie nie zmieni jej. Choc jak juz ktos napisal to moga byc tylko slowa. Najgorsze jest to ze ja teoretycznie wiem co powinienem zrobic, ale praktycznie nie wychodzi mi...

Nie może 'wyjść praktycznie' to, na co się nie zdecydowałeś.

Racja. No nie ma zadnego kontaktu. Moze faktycznie sprobuje sie nastawic na to ze to koniec, chociaz bedzie trudno. Zawsze chyba lepiej sie "rozczarowac" pozytywnie... A czemu nie moge sie ogarnac? Bo siedzi we mnie jeszcze uczucie i ten kłębek mysli w glowie...

Nic juz nie zrobisz. Uświadom sobie ze nie zrobisz juz nic nic nic i nic. Nie można kogos zmuszać . Po co byc z kim kto juz ni kocha chcialbys? Byc z nią z litosci? Możesz być tak skołowany mocno bo to twój drugi nie udany związek. Daj sobie teraz czasu... Bądź dla siebie wyrozumiały . Potrzeba dużo czasu. Nikt ci nie pomoże . Ani forum ani bliscy . Jedynie mogą cie wspierać. Ale z tym uporać musisz się sam a pierwszym krokiem jest uświadomienie PRAWDY ZE TO KONIEC na zawsze. Nie ma was nie ma jej . I trzeba jakos zyc

Moj pierwszy zwiazek trwal 8 lat a obecny 4

Jak widac napisalem POPRZEDNI

Ciezkie, ale bylem przekonany ze limit nieszczesc mam wykorzystany i dlatego zaufalem innej osobie. I sie mylilem. 
A widze ze niektorzy sie obrazaja bo nie potrafia czytac postow.

Autorze przeczytałam kiedys bardzo fajny artykuł związany z rozstaniami byl on zamieszczony. W gazecie tytuł. Jak odbić. Sie od dna po rozstaniu. Czytałam go milonstotysiecy razy... Ale jakoś mi pomógł. Ty również go przeczytaj. Będziesz wiedział co cie czeka.... Chodzi mi o Bol po rozstaniu

Ja tez przepraszam za stwierdzenie ze sie obrazilas.
Mam tyle emocji w sobie ze nie panuje calkowicie nad nimi.

A co do artykulu to sprobuje poszukac i przeczytac. Mi nie pomogly rozmowy z przyjacielem i z przyjaciolką. Ale chyba cos musi pomoc. Nawet sen nie pomaga bo go prawie nie ma.

Przestań zaprzeczać rzeczywistości.

Pierwszy punkt jak pisze koleżanka uświadomienie sobie prawdy ... A teraz idź się wypłakać wykrzyczeć ... Co kolwiek co sprawi ze zejdą emocje. Ja np miesiąc płakałam dzień w dzień. Teraz popłakuję ale już mniej. Zaczelam jeść spać. Jesli szukasz recepty to jej nie ma... Musisz przez to przejść. Kopać nogami walić pięściami możesz ani nie zmienisz.... Wiem ze to trudna myśl. Sama ja miałam i wiem orez co przechodzisz

Ja tak płakałam jakby mi ktos dusze rozerwał i pomagało bo zasypiałam ze zmęczenia... Ale dałam ujść tej rozpaczy ty też musisz... Bedzie lepiej zobaczysz... Male kroczki ... Myśl o sobie chcesz się wpedzic w chorobę?? W depresje?? Wiesz jak ciężko zz niej wyjść. Pycholodzy... Lekarze psychiatra terapie leki... Chcesz tego? To zacznij sluchac tego co ci piszemy

Nie odsuwaj myśli emocji oraz nie udawaj ze wszytko jest okej. A po tem wracasz i jest jeszcze gorzej... Musisz posiedziec z tym bólem w samotności . Ale niech to nie trwa za długo po tem stopniowo wracaj do normalności. A jesli poczujesz fale bólu to nie walcz z tym..... Naprawde nie ma co . To trzeba przeżyć

Możesz obiecać? Możesz obiecać, że się postarasz? A kim Ty i my tutaj na forum jesteśmy, jaka relacja między nami? Dziecka i srogiego rodzica? Opamiętaj się dla własnego dobra.

Często staram się wyprasować wszystkie rzeczy, ale albo nie biorę żelazka do reki, albo szybko je odkładam. "Postaram się' to typowy chwyt używany do tego, by po jakimś czasie stwierdzić "Starałem się, nie udało mi się." Daj sobie spokój ze staraniem. Nie oszukuj siebie.

I jeszcze jedno. Musimy poczekać? Musimy?

Nie unos sie. Nie masz ochoty nie pisz. Chce sie podzielic swoim problemem, poznac opinie innych ktorzy tez mieli lub maja podobny problem. Poznac ich droge... Tyle

Chcesz dzielić się, dziel. Chcesz poznawać, pytaj. Chcesz dostać wsparcie, poproś o nie. Ale nie domagaj się, dla swego dobra, relacji opiekuńczo-wychowawczych.

Moje życie od tego co napiszesz nie zależy, w postach zwracam uwagę na takie Twe zachowanie, które Tobie w realu mogą przynieść negatywne konsekwencje.

Ja chesz pisz do mnie maile.  Droga ktora cie czeka jest ciężka... Momentami nie bedzie ci się noc robic poczujesz totalna bezradność... Ale to minie wtedy najlepiej takie myśli odsuwać. Ale myśli. Nie emocje które teraz tobas moooocno targają

Jedno jest pewne Kolego.Jeśli panna odchodzi = nie kocha.Jeżeli się wacha,prosi o przerwę = nie kocha.Żadna kobieta,tak mi się wydaje,jeżeli kocha to nie odejdzie za Chiny Ludowe.
Teraz zrobił byś wszystko ,aby przyszła powiedziała "przemyślałam wszystko,wracam,kocham Cię",ale zapewniam Cię ,już nigdy nie było by tak samo.Zawsze byś drżał,o to czy znów się jej nie odwidzi.
Podziękuj Kolego Bogu ,że tak się stało.Za jakiś czas sam zdasz sobie sprawę,że to właśnie tak miało być.Będziesz 5 razy silniejszy zobaczysz.
Jakieś półtora roku temu,byłem w podobnej sytuacji,więc doskonale Cię rozumiem.Teraz za to,jestem tego prawie pewien,nikt nie jest w stanie spowodować bym czuł się tak jak wtedy.To dlatego,że dla siebie samego ,to ja jestem najważniejszy (jakkolwiek by to nie zabrzmiało).
Jestem teraz z kimś, jest uczucie.Ale dbam przedewszystkim o siebie,moje potrzeby są równie ważne jak jej potrzeby i mówię Ci to działa.
Jestem w każdej chwili gotowy ,że może się to skończyć.Staram się by w każdym momencie zaangażowanie wynosiło 50/50,ona chłodniej,to ja też chłodniej,ona zrobi tak,to ja w analogicznej sytuacji robię tak samo.Cyniczne? Być może ,ale działa.
Moja rada.Pod żadnym pozorem nie pisz,nie odzywaj się.Przejdzie,będzie lepiej,będziesz silniejszy.
Głowa do góry,pozdrawiam.

Hmm na moje oko jest ktoś trzeci, jeśli kobieta jest zdecydowana odejść po tylu latach i zaczyna szukać Twoich błędów, wad i szukać dziury w całym to być może ktoś jej "pomaga" w takim myśleniu... jeśli jesteś w stanie to przeanalizuj ostatni okres waszego związku.... Po tylu latach do każdego związku wkrada się rutyna i często bywa tak ze z nikąd pojawia się taki "przyjaciel", który odpowiednio nakieruje taką osobę ... Nie chcę generalizować, ale często tak bywa... jak chcesz to zerknij do mojego tematu, ja za swoją ex dałbym sobie ręke uciąć.... no i byłbym teraz bez ręki

Widzę, że kobiety są podobne, moja też już kocha (przynajmniej w smsach) swojego kolegę z pracy, po kilku tygodniach bliższej znajmości i wzajemnych konsultacjach dotyczących  mojej osoby (jaki to ja byłem zły generalnie chyba pewne schematy są powielane...

Im szybciej dojdzie do Ciebie, że to koniec tym lepiej dla Ciebie.
Ja jestem 1,5 miesiąca po rozstaniu... nie ma dnia, żebym nie myślała...nie zadręczała się. Ktoś mądrze napisał ...jeśli druga połowa potrzebuje przerwy, zastanawia się bądź odchodzi = NIE KOCHA!
Przykro mi to pisać, ale pachnie mi tutaj osobą trzecią. Mój ex nie miał odwagi powiedzieć mi prosto w twarz, że byłam zapychaczem czasu, plasterkiem na niespełnioną miłość... a jednak tamta po roku pojawiła się niby przypadkiem... 2 tygodnie później zostałam odstawiona w kąt. Głowiłam się ...co się stało, dlaczego tak a nie inaczej.... ale nie pisałam do byłego, nie dzwoniłam, nie narzucałam się...czekałam....i zyłam jakimiś chorymi złudzeniami...Do tej pory nie mamy ze sobą kontaktu a przykrej prawdy dowiedziałam się od znajomych.
Musisz być silny człowieku! I pamiętaj... Nie Ty pierwszy, nie ostatni. Powodzenia

No tak, coś nowego dla niej, świeży powiew w zatęchłej codzienności, w której trzeba uprać, uprasować, umyć, zakupy zrobić. Teraz jej wystarczy buła i kabanos w dłoni.... Wygodnie jej z tym po prostu.

Przeczytaj mój temat.

Moja ex niestety jest bardzo podatna na zdanie innych. Sam o tym się przekonałem przez te 6 lat, co potwierdził jej brat, który także mnie wspierał.
Osoby, które nie znają mojej ex za dobrze lub w ogóle, po moich opowiadaniach, odradzają mi ją. Twierdzą, że to jakaś patologia, a ona sama nie zapewniłaby ciepła rodzinnego, gdyby pojawiło się dziecko.

Jakoś moi przyjaciele podpowiadają mi że z ich punktu widzenia jest szansa na to że ona zechce wrocić. Pytałem zarowno przyjaciela jak i przyjaciolki. Dzisiaj jedna kolezanka powiedziala mi że sama miala taki przypadek w swoim zwiazku, cos jej odbilo, mąz wydawal sie nudny, wiec dala mu czas "spokoju". Wyprowadzila sie od niego na miesiac, powiedziala zeby nie dzwonil. Byla u swoich rodzicow i czekala co on zrobi. Czy przyjedzie czy tez nie. Jednak od poczatku miala w myslach powrot do meża, nie myslala o nikim innym. Wiec jest pewne podobienstwo ale tez pewne roznice.

Co do Twojego pytania czy liczena jej powrot? Hmm? Do dzisiaj chcialem tego i to bardzo. Dzisiaj podjalem decyzje i staram sie nie myslec juz w takich kategoriach i pogodzic sie z prawda, tzn z tym ze odeszla. Próbuje odzyskac energie do zycia, chce cos robic zeby o niej nie myslec.
Mam zamiar za pewien zapytac sie jej czy to koniec na 100%. Okazje beda bo mamy jeszcze czym sie podzielic (rzeczy), wiec spotkac sie i tak bedziemy musieli. Na razie nic nie wspominala o tym. Jesli sobie poradze a ona stwierdzi ze to koniec, no to trudno sie mowi, a jesli pomysli i stwierdzi ze chce dac druga szanse nam, to bedzie wtedy powazna zagadka dla mnie. Raz zaufalem nownie po zdradzie - w poprzednim zwiazku- i sytuacja sie powtorzyla po jakims czasie. Ale nie teraz czas by o tym myslec. Czas zebym wstal i szedl z podniesiona glowa przed siebie.

Co do kogos trzeciego to jesli ten ktos jest to musi byc to ktos od niej z pracy, pozostaly czas spedzalismy w 98% razem. I tak samo powiem ze jeszcze niedawno dalbym sobie za nia reke uciac...:-)