błagam, pomóżcie.. - Netkobiety.pl

No rzeczywiście, "taka szansaaaa". Chłop ewidentnie ma cię gdzieś, a ty się zastanawiasz, czy czegoś źle nie zrobiłaś? Miej swoją godność i nie pisz już do niego, nie każ mu się tłumaczyć. Jeśliby mu zależało, to by się odezwał, napisał, zabiegał o spotkanie, a mnie chrzanił jak potłuczony o swoich lękach. Cóż z tego, że się boi? To nie twoja wina i nie powód, by urywać kontakt. Po prostu spotkał się z tobą, ale już spotykać się nie chce.

Jeśli ma wątpliwości to choćbyś nie wiadomo co zrobiła, wątpię abyś miała wpływ na Jego subiektywne odczucia. Jak bardzo dobrze zauważyłaś Pan X pisze o Swoich "obawach" zapominając, że Ty również możesz być sceptyczna. Tutaj na Twoim miejscu zapaliłoby mi się światełko. Zwolnij... jeśli On nie zrobi zdecydowanego ruchu to odpuść, bo jeśli zaczniesz panikować i w desperacji szukać kontaktu to nic dobrego z tego nie wyjdzie .

Po prostu olej, odpuść go sobie. Nie inicjuj kontaktu. Jak zatęskni, to napisze, a jak nie napisze - to znak, że nie tęskni.
Jeśli nie masz sił na rozczarowania, to wyluzuj i nie nakręcaj się przed kolejną randką z kolejnym facetem. Po prostu zmień sposób myślenia, pozbądź się oczekiwań względem siebie, kogoś i sytuacji. Brak oczekiwań oznacza brak rozczarowań i frustracji.

standardowy tekst o zranieniu, z doświadczenia niestety mogę napisać, że koleś nie jest Tobą zainteresowany, albo sam może zranić Ciebie. W zasadzie to bez różnicy, bo jak ktoś już na początku jest chwiejny emocjonalnie, to stabilnego, zdrowego związku raczej z tego nie będzie.

Tylko dlaczego na spotkaniu mnie tulił, pocałował, stwierdził, że chce następnych spotkań. Dlaczego drugie zainicjował on, praktycznie od razu po pierwszym. A teraz twierdzi, że nie umie zrobić kroku w przód..

Iza. Odpuść.
Jak mężczyzna chce, to nic go nie powstrzyma.
On nie jest odpowiednim kandydatem dla Ciebie. 
Zachowaj honor i olej tą znajomość.
Przestań też idealizowac.  Nie, nie jest wyjątkowo cudownie wspaniały,   nie znasz go.

Bardzo dziękuję Wam za odpowiedzi. Być może to głupie, że tak przeżywam.. Po prostu każda moja relacja z mężczyznami była niezdrowa, a związek już najbardziej.. Nie mam pojęcia z czego to wynika skoro jedyne czego szukam to spokój i niedoceniana przez większość osób normalność.. Panem X tak mocno się przejęłam, ponieważ pisaliśmy codziennie, a na spotkaniu nie wiem dlaczego, ale poczułam się bardzo bezpieczna i odnalazłam w nim cechy, których brakuje innym facetom. Mogę zaryzykować stwierdzenie, że okazał się być moim własnym ideałem, choć dla innych pewnie daleko odbiega od takiej wizji. Nie odzywam się już pierwsza, poczekam aż zatęskni, a jeśli nie to cóż.. "Najwyżej" zaliczę kolejną, siermiężną porażkę.

Jaką siermiężną?
Trochę pogaduszek, dwa spotkania i tyle.
Na szczęście nie wylądowaliście w łóżku, a więc nie masz ewentualnego problemu ciążowego, a także nie złapałaś czegoś paskudnego.
Pan przebiera, wybiera, sprawdza najpierw przez rozmówki, a potem w realu.
Z jakichś powodów mu nie pasowałaś.
Ciesz się, że tak się skończyło coś, co jeszcze się na dobre nie zaczęło.

Napiszę z własnego doświadczenia. Odeszłam od męża ponad rok temu. Zarejestrowałam się na portalu randkowym i w ten sposób próbowałam kogoś poznać.Wszystko było dobrze, kiedy znajomość była w fazie pisania , rozmów przez telefon.Pierwsze spotkanie i generalnie czar pryskał, wycofywałam się...
Zauważyłam, że jest we mnie strach przed budowaniem czegoś nowego, otwieraniem się, dawaniem z siebie tego, co mam fajne..by potem znowu się nie rozczarować...
Być może gdybym poznała kogoś, kto by mnie mocno oczarował wyglądałoby to inaczej.
Odpuściłabym na Twoim miejscu. Mnie naciski mocno zniechęcały.

bo ja tez tak tłumacze i to jest bład .
bo ma taki charakter , bo taki jest .
a bo trzeba wybaczyc .
A to naprawde jest zle bo potem to my jestesmy poczesci skrzywdzone przez samych siebie
tym usprawiedliwianiem .
a gdyby prosto zwiezle i realnie powiedziec  to by niebylo tyle bolu