Mam 24 lata. Mieszkam w niewielkiej miejscowości, nie mam wykształcenia i szukam pracy.Mieszkam z rodzicami i dwoma braćmi. Jeden z nich pracuje za granicą więc większość czasu go nie ma. Mieszkanie jest dwupokojowe i dzielę "swój" z bratem. Ma 31 lat. Nie mogę znieść jego obecności. Marzę o chwili kiedy się wyprowadzi, chociaż się na to nie zanosi. Wyprowadził się kiedyś ze swoją dziewczyną, ale po kilku miesiącach doszli do wniosku, że im się nie opłaca, bo jego większość czasu nie było - pracował w delegacji. Wrócili, mieli mieszkać u niej, ale po awanturze on wrócił do nas. Niby na chwilę, niby szukał czegoś dla siebie. I tak minęło pół roku... Od tamtego czasu godzili się i rozchodzili. Teraz są na etapie godzenia. Brat teraz też nie pracuje, pokłócił się z byłym szefem i go zwolnił. Czeka na telefon, bo ma wyjechać... Ale jakoś nikt nie dzwoni a on śpi do południa...
Wracając do mnie. Mam wspaniałego chłopaka, świata poza mną nie widzi. Chciałabym zacząć z nim wspólne życie, ale póki nie znajdę pracy to jestem tutaj uwiązana. Ukochany pracuje za granicą i wróci za miesiąc. Ciągle powtarza, że będzie dobrze, ale ja już nie mam siły. Mam ochotę płakać z bezsilności...
Temat: Chcę uciec, ale nie mogę...
Zobacz podobne tematy :
Odp: Chcę uciec, ale nie mogę...
Nie płacz z bezsilności. Poszukaj kursów najbardziej opłacalnych, dodatkowych prac, po prostu czegoś co przynosi pieniądze i podniesie Twoje kwalifikacje zawodowe. Na początek poszukaj nawet po sklepach pracy. Bez wykształcenia tam się da z pewnością. Sprzątanie/pomoc domowa/niania? Musisz szukać a się nie poddawać!
