trudna sytuacja z matka partnera - Netkobiety.pl

To jest takie nietrafione nie na miejscu

A twój partner nie może mamie powiedzieć, że przesadza i że nie powinna się wobec ciebie tak zachowywać? No sorry, ale to jego zadanie i powinien się z mamą stanowczo rozmówić.

Może jesteś przewrażliwiona, może nie. Nie mnie o tym rozstrzygać.
Słowa matki Twego partnera ranią Cię, nie są dla Ciebie żartobliwymi. Rzecz w tym, że ona o tym nie wie. Faktycznie, ważnym jest stosowanie granic, gdy je ktoś przekracza najlepszą metodą jest... poinformowanie go o tym. Powiedzenie o swoich uczuciach spowodowanych zachowaniem tejże osoby.

Tymczasem masz pomysł, by zerwać kontakty z nią, by do jej domu nie jeździć. Zastanów się nad tym, jakie tego będą konsekwencje? Lepiej się będziesz czuła? Nie będziesz tworzyła czarnych scenariuszy z sobą i nią w rolach głównych? Jak wpłynie na Twoją relację z partnerem?

Wcale ci się nie dziwię, że masz do niego żal. Trudna sytuacja, niestety wiele ( sorrki )dość prymitywnych teściowych/przyszłych teściowych, lubi sobie tak pożartować, robią to bezmyślnie, albo celowo. Możesz ignorować te jej "żarty", może to ją zniechęci,nie będzie miała satysfakcji, że ci "dokopała".

Żarty żartami faktycznie każdy ma granice. Pamiętam jak spotykałam się z moim obecnym nazyczonym. Matka kolezanki niby na żarty dogadywala ze M. powinien być jej córki. Ze ale fajnego ma ziecia. I do tego dogadywala córce ze powinna się wsiąść za M. Mile to nie było wiedząc ze ja i M. zaczęliśmy się właśnie spotykać. Wydaje mi się ze to jest coś w rodzaju:  " popatrz co tracisz" i może twoja teściowa uswiadami cię ze jej synus to bożyszcze. ze jak się nim zabawisz to maja dla niego coś lepszego na oku. Obroc może to wszystko w żart : lepszej ode mnie nie ma proszę pani. Albo widocznie pani syn nie przypasowl tamtej klaczy... No i na koniec wie co pani, jestem tak zajebista ze uwiodlam pa i syna jednym spojzeniem za to on tak łatwo poszedł za mną. Trochę pewności siebie, troche chamstwa. W końcu ona też jest nie mila. A za pewne da ci spokuj po takich tekstach. się

"Klasyg" w wykonaniu teściowej....

Słowa matki twojego faceta są nietaktowne i złośliwe ale wiesz, przeciez kompletnie nie musisz ich brać do siebie.

Dziekuje wam za rady!
Jestem przekonana ze nie jestem odpowiednia dla jej syna (za gruba, za glupia, za, za, za.... ). Jesteśmy ze sobą dość dlugo... Zaczela mi jezdzic jak jeszcze nie bylismy roku ze sobą.
On nie chce z tym nic zrobić, a ja sie wstydzę, jest starsza, chcialabym (jak napisaliście) dobrze wypaść. Nie raz przygotowałem ciasto dla nich... Nie raz pomagalam, bo po prostu Chcialam pokazać ze mogą na mnie liczyc. Ze umiem cos zrobić. A później było coraz gorzej. I moze i ona mu gada... Bardzo możliwe. Jest mi po prostu przykro. Wyzywa- na żarty...BRKUJE MI SIŁ...

Brak Ci sił. Nie dziwię się. Musisz mnóstwo ich użyć, by ukryć uczucia.

Chciałabyś dobrze wypaść. Rozumiem. Nie rozumiem jednak metody. Bycie uległą i pozwalająca na niewybredne żarty wobec siebie nie jest dobrym sposobem na zdobycie szacunku. Kogokolwiek.

Twój partner jest w najtrudniejszej (wybacz, trudniejszej od Ciebie) sytuacji: jest między młotem a kowadłem. W tym trudniejszej, że filcujesz się do roli małej, niezaradnej, dziewczynki. A on woli - tak podejrzewam - związek z kobietą.

Może najwyższy czas, by przestać patrzeć na innych (w tym na tę kobietę) z pozycji na klęczkach?

Jestem przecietna,  dbam o siebie i chyba skoro bym jemu nie odpowiadala to by ze mna nie byl. Gruba tragicznie nie jestem,  ale chyba im i tak to nie pasuje. 
Moi rodzice go uwielbiaja,  widac to i on na pewno to czuje. Jest akceptowany i szanowany. 
I ja nie chce sie uzalac,  bo i wy nie chcecie tutaj pocieszczac desperatki ale co mam zrobic... 
Jak sie zaczne z nimi szarpac czy klocic to chyba nic dobrego z tego nie wyjdzie.  To starsza kobieta.  Nie chce wywolac burzy.  Ale zalezy mi na tym zeby mnie zaakceptowali.  Ilez mozna sluchac ze ta albo tamta.
Nie wiem.. Po prostu nie wiem

cholera....żarty?!?!? w taki sposób żartujemy ?! Nie, w taki sposób jasno przekazujemy informację, której boimy się wyrazić bezpośrednio, a w tym przypadku tą informacją jest " nie akceptuję nie lubię cię, wolę aby mój syn związał się z kimś innym" Tak mi się przynajmniej wydaje, bo nikt normalny, kto "kibicuje" młodej parze nie robi takich rzeczy.

Bardzo niedobrze, że Twój chłopak nie widzi w tym problemu...Zapytaj go, czy byłby zadowolony, gdyby Twoi rodzice tak zachowywali się w stosunku do niego?  Bo być może on nie zdaje sobie sprawy z tego, jakie to może być dla Ciebie przykre...
Doskonale Cię rozumiem, gdyż ostatnio tez przeżyłam bardzo traumatyczne zdarzenia z przyszłą (jeszcze) teściową.... (możesz zajrzeć w mój post/temat "przyszła teściowa jest zazdrosna i utrudnia nam życie-już nie mam siły", też znajduje się w tym dziale, może po przeczytaniu mojej sytuacji coś fajnego przyjdzie Ci do głowy )

Uwierz mi ! Nie jesteś przewrażliwiona, masz prawo odczuwać, co odczuwasz i masz prawo do wymagania szacunku do swojej osoby ! Nie masz się czego bać, to że to Twoja przyszła teściowa, że tak nie wypada itp itd... ONA JAKOŚ SIĘ TYM NIE PRZEJMUJE I W OGÓLE SIĘ Z TYM NIE CZAI !!! Ty też nie powinnaś się czaić i otwarcie mówić, co Ci się nie podoba.
Ja też byłam zawsze taka, że nie mówiłam swojego zdania na głos, a w samotności cierpiałam.... To nie jest dla nas dobre (
Teraz, po opisanej przeze mnie sytuacji - zmieniłam podejście, czegoś ta sytuacja mnie nauczyła.

Pamiętaj, że ludzie będą nas traktowali tak, jak my im na to pozwolimy (Bartłomiej Stolarczyk: NAUCZ ICH , JAK MAJA CIĘ TRAKTOWAĆ !. PRAKTYCZNY PODRĘCZNIK ASERTYWNOŚCI, odsyłam do tej lekturki:))

W razie czego, mogę jeszcze jakoś pomóc, wymienić się doświadczeniami itp itd

Pozdrowionka

jakbym mogła, to bym kliknęła "Lubię To!", więcej: "Podziwiam TO!" albo "Gratuluję Postawy!"
postawa godna podziwu, gdyż jakby nie patrzeć w dzisiejszym świecie niektórym facetom jest bardzo ciężko sprzeciwić się swojej własnej matce, bo np "boją się, że ją urażą".... ale dlaczego ta matka nie boi się, że swoimi słowami czy też zachowaniem może urazić kogoś nas albo osobę którą wybraliśmy? Moim zdaniem, powinno to iść zdecydowanie OBUSTRONNIE ! Tak jak pisze kolega u góry - najlepoiej zareagować od razu,  gdyż im bardziej będziemy się w tym zakotwiczać, tym bardziej później ciężej będzie nam w końcu zareagować, a im przestać to robić

Ja popełniłam ten błąd na samym początku, gdy teściówka kilka razy mnie nazwała imieniem byłej mojego Maćka... On jej to powiedział, przypomniał jak mam na imię i że sobie nie życzy żeby miała takie "pomyłki", a ja siedziałam cicho... nie odpowiedziałam nic jej i wtedy jak to się zdarzyło i nic potem do mojego faceta... czyli zachowałam się tak, jakby mi to nie przeszkadzało...

Od późniejszych akcji, które ona nam zafundowała WIEM JEDNO: GRANICE TRZEBA USTALAĆ OD SAMEGO POCZĄTKU, bo inaczej inni wejdą nam na głowę, a my będziemy cierpieć w samotności, bo będziemy się bali coś powiedzieć na głos....

Moja przyszła teściowa niestety również w tym się nie popisała (jest mi z tego powodu bardzo przykro, gdyż ja chciałam aby było jak najlepiej, starałam się, wspierałam, pocieszałam - później się okazało, że w jej wyimaginowanych problemach (zdradziła ojca, rozwiodła się z nim, a potem oskarżała go o wszystko i miała to coraz więcej żądań względem niego i mojego faceta; mieszała w to mojego Maćka, za przeproszeniem: "ryła mu banię" swoimi problemami, płaczkami, robiła z siebie ofiarę, a on niestety we wszystko na początku wierzył tak potrafiła go zaczarować swoimi "cierpieniami", a na dodatek wszystkiego - miała szczęście, bo na początku ojciec Maćka nie komentował w ogóle sprawy, on - pokrzywdzony udzielał się najmniej, a najwięcej do powiedzenia  miała ta, która rozwaliła rodzinę....) masakra, teraz trochę się już z tego śmieję, ale jeszcze jakiś czas temu, jak wszystko w końcu wyszło na jaw i zaczął też coś mówić teść - wszystko zmieniło obrót sprawy i jej postrzeganie przez mojego faceta, który zadecydował, że kontakt z matką-krętaczką i manipulatorką ograniczy do minimum, co się jej bardzo nie spodobało i zaczęły się jej jazdy i wymyślanie...

Masakra, co ja przeżyłam jeszcze kilka miesięcy temu - to moje... nie wiem tylko JAK MOŻNA ROBIĆ COŚ TAKIEGO SWOJEMU WŁASNEMU DZIECKU?... Być tak egoistycznym...

Przepraszam, ale musiałam się wygadać może ktoś doda jakieś swoje przemyślenia dotyczące tematu.
Pozdrawiam Was i nie dajcie się nikomu zmanipulować!!!