Hej Dziewczyny !
Od dawna śledzę to forum, ale teraz postanowiłam sama założyć wątek.
Mam 20 lat, mój chłopak 21, poznałam go 2 lata temu. Nasz związek na początku był bardzo dynamiczny. Ciągle też się klocilismy, były spięcia o byle co, dosłownie. Wynikało to też z mojego charakteru, ponieważ jestem dość nerwowa i ciężko jest mi zauważyć czasem swoje wady. W marcu mój chłopak mnie zostawił. Tłumacząc to tym, że kocha mnie ale jego uczucie stało się słabsze, ponieważ nie zmieniałam wad, które mi naświetlal przy każdej rozmowie, czul sie nieszczesliwy i nie mial juz sil by dalej to ciagnac,zalamalam się. Poszłam do psychiatry, poniewaz nie dawalam rady. Bardzo przezylam to rozstanie. Ale zaczęłam się zmieniać. Dostrzegłam, że jednak muszę coś zmienić w swoim zachowaniu, bo dalej tak być nie może. Po miesiącu (z mojej inicjatywy) znów się zeszliśmy, było trochę lepiej lecz czułam, że on nie do końca chce. Mijał czas, mój chłopak zaczął być inny, starał się dostrzegł, że się zmieniam na lepsze, zaczęło być tak jak zawsze tego chciałam , wybaczyłam mu to, że sprawił mi tyle cierpienia zostawiając mnie wcześniej. Później pojechałam na wakacje i po powrocie czułam, że zaczynam się od niego oddalać. Nie chcę by mnie całował, dotykał co wcześniej było dla mnie przyjemne. Nie kręci mnie już ani nie czuje tego co wcześniej. Jest dla mnie bardziej obojętny. Dlatego chciałam prości Was o spojrzenie na to z innej perspektywy,potraficie mi coś doradzić? Nie wiem co się stało, wcześniej bardzo pragnęłam z nim być, z mienia się dla niego,dla nas i przede wszystkim dla siebie również ale teraz czuję, że zmieniając się wtedy zmieniły się też moje uczucia. Nie mam pojęcia czy zakończyć ta relacje czy może to jakoś okres przejściowy? Nic już nie rozumiem .. 
Przepraszam,że tak długo, ale musiałam się gdzieś wygadać.
