Przyjaciele ważniejsi? - Netkobiety.pl

Tak. To normalne, że chcąc spędzić czas ze swym przyjacielem właśnie z nim ustala szczegóły.

Tak. To normalne, że widząc się z przyjacielem rzadko, chce ten czas wykorzystać maksymalnie.

Tak. To normalne, że nie jest Twoją własnością i sam decyduje o sobie.

Tak. To normalne, że Twoją osobą nie przesłonił świata i nie stanowisz całego jego świata.

Na co dzień niczego jemu nie zabraniam. Spędzamy czas razem jak i osobno, każdy ze swoimi znajomymi. A w  wypadku gdy tylko oni przyjeżdżają zaczynam się od razu czuć jak piąte koło u wozu. Tym bardziej, że jego przyjaciel o wszystkim informuje swoją żonę a ja za każdym razem dowiaduję się ostatnia a czasami jak sama się nie zapytam to nawet nie wiem co planuje mój facet.

Podam może przykład: Jadę jutro z A (przyjaciel) i E (żona) do Łodzi. Jedziesz z nami?

a moim zdaniem w normalnym związku powinno być:

A i E jadą jutro do Łodzi. Może pojedziemy z nimi?

Rozumiem Twoje rozterki i trudno tak jednoznacznie odpowiedziec patrzac z Twojego punktu widzenia. Jednak sprobowac nalezy popatrzec z boku, bez ego. Nie jestescie malzenstwem,ktore o wszystkim razem decyduje no i mieszkacie daleko od siebie. On ma przyjaciela, ktorego podejrzewam, znal wczesniej niz Ciebie i jest dla niego bardzo wazny. To jest jakby jego zycie, jego kawalek podlogi i nie czuje absolutnie potrzeby by wciagac Cie w to bo wg mnie czuje,ze to jego czesc zycia, nie Twoja. Mam tez wrazenie,ze jemu chce poswiecic jak najwiecej czasu, nacieszyc sie nim, przegadac do bolu i jest to czas tylko dla nich wiec tu potrzebna jest absolutna wyrozumialosc z Twojej strony, wycofanie by on nacieszyl sie. Mozesz z nim o tym porozmawiac, nawet powinnas, jak to odczuwasz ale,ze  cieszysz sie jego radoscia. Chodzi o to by byl swiadomy jak madra ma kobiete. Nie czuj sie zaniedbana, niezauwazana bo to ego przemawia, bo spadamy z jakiegos tam piedestalu, z jakiejs pozycji. Natomiast spojrzenie na to z innej perspektywy moze calkiem odmienic Twoje odczucia, sprobuj

Propozycja Twojego chłopaka jest jak najbardziej na miejscu. Zaproponowal Ci byś się z nimi zabrała (wcale nie musiał, bo kazde z Was ma prawo spedzic czas tylko w gronie znajomych bez ciągłego prowadzania się za rączkę). Twoja forma propozycji z gory narzuca, że decyzja czy się z nimi spotkacie ma być uzależniona od widzimisię was obojga, bo na tak zadane pytanie jesli Ty powiesz nie nie mam ochoty  on powinien  odpowiedziec ok trudno to nie jedziemy. A on ma prawo chciec jechać niezaleznie od Twojej decyzji, dlatego zaproponował Ci to w tej a nie innej formie. Skoro przyjaciel mieszka w Anglii to zapewne widują się rzadko i ma prawo poswiecic mu czas nawet bez Twojego w tym udziału, a Tobie korona z głowy nie spadnie gdyz masz go na codzien.

Zgadzam się z Tobą co do interpretacji tych słów.
Ja też nie czułabym się komfortowo w sytuacji takiej jak z przykładu, który podałaś.
W moim odbiorze, to ten przykład może przekazywać, na takim być może trochę podświadomym poziomie,  podejście do relacji.
Ja bym to odbierała w ten sposób, że w tej relacji jest On, jesteś Ty ale nie ma Was.

Dla mnie tworzenie z kimś związku to stawianie My ponad Ja czy Ty. Stawiania tego My na tyle poważnie na pierwszym miejscu, że nie przewija się w takich właśnie swobodnych wypowiedziach akcentowanie Ja. Ale to jest pewien poziom związku i bliskości, który rodzi się z czasem i w sprzyjających okolicznościach, czyli wtedy gdy oboje partnerów tego właśnie od związku oczekuje. Gdy ważniejsza jest tzw. wolność to nigdy na ten poziom bliskości i zaufania się nie wejdzie.

Nie mam pojęcia jak długo jesteście razem, jak poważna jest Wasza relacja, na ile poważnie traktuje ją Twój chłopak, na ile poważnie Ty, czego od siebie nawzajem oczekujecie.
Nie wiem też czy to jego traktowanie Ciebie, które tak boleśnie odbierasz pojawia się tylko gdy do kraju wraca jego przyjaciel, czy także w innych sytuacjach, a jeśli tak to jak często.
Każdy z nas potrzebuje jakiejś przestrzeni dla siebie, nawet będąc w związku. Każdy z nas ma też inne oczekiwania co do związku i być może poziom tej wolności, której potrzebuje Twój chłopak jest po prostu inny niż ten, który Ty uważasz za naturalny i komfortowy. To mogą być istotne różnice między Wami (choć nie muszą) i trzeba się temu naprawdę uważnie przyjrzeć, bo żeby dwoje ludzi było ze sobą szczęśliwych to ich podejście właśnie do takich spraw powinno być przynajmniej zbieżne.

Zapewniam Cię, że wszystko zrozumiałam.

Przesadzasz. Przecież nawet bierze cię ze sobą.