Jestem załamana... - Netkobiety.pl

Wszystko zależy, od tego, jakiej pomocy potrzebujesz. Są typy osobowości, których posiadaczom bardzo ciężko jest znaleźć koleżanki i kolegów. Głównie chodzi o niektóre typy introwertyków. Nie wiem, czy akurat tu leży Twój problem, bo poznanie czyjejś osobowości po tak skromnym opisie graniczy z cudem, ale kluczowe jest zawsze poznanie samego siebie. Chodzi o ograniczenia i mocne strony. Pewne typy introwertyków muszą się uczyć niektórych zachowań, które są dość naturalne, dla innych typów osobowości.
Może jesteś po prostu nieśmiała, czy coś w tym kierunku. W tym przypadku pomoże determinacja i dobra książka.
Gdybyś chciała kiedyś napisać, by np. komuś powiedzieć, jak Ci minął dzień, to śmiało, nie pogryzę. Może czasem będzie to dla Ciebie lepsze, niż kompletna samotność.

Trudno jest znaleźć poradę na szybko, jak długo tak się czujesz?

Dziękuję za odpowiedzi.
Jestem osobą zamkniętą w sobie, ale za to bardzo sympatyczną. Ogólnie ludzie mnie lubią. Ale ja nie potrafię nawiązać nowe znajomości, gdyż za każdym razem zostałam zraniona...Poza tym mam stresującą pracę i w dodatku pracuję z osobami, przy których źle się czuję (nawet nie mam odwagi rozpocząć z nimi rozmowy). A jak wiadomo w pracy brak komunikatywności to jest duży minus. Zależy mi na tej pracy, dlatego cieszę się, że ją mam.

Głupio mi o tym pisać, ale od samego początku mojej edukacji nie miałam szczęścia do znajomości, zdarzało się nawet, że byłam "kozłem ofiarnym"-może dlatego, że byłam osobą normalną i spokojną, i nie potrafiłam się obronić w sytuacji jakiś docinek ze strony kolegów i koleżanek. Ale zawsze się uspokajałam, że na studiach będzie inaczej, bo tam już jest dorosłe towarzystwo i że może uda mi się kogoś poznać, i też stać się osobą bardziej odważniejszą. No i się myliłam...nawet jak kogoś poznałam to ta osoba okazała się fałszywa... No i znowu się "zablokowałam". A w pracy znowu to samo... I jak tu się nie załamywać? Nawet chłopaka nie mogę sobie znaleźć...

A co do obrony, to chyba nie będę miała innego wyjścia jak znowu przesunąć termin, tylko smutek mnie ogarnia, że inni już są "po" a ja nie mogę się z tym wyrobić.
I jak tu się nie podłamywać, jeśli wiesz np. że np. w pracy sobie nie radzisz, nie możesz się obronić tak jak planujesz i w dodatku nie masz znajomych.

Innym jakoś łatwiej jest...

Możliwe że inni ciebie nie ranią tylko nadinterpretujesz to ze względu na wrażliwość. Podam przykład. W pracy zwracam się do kolegi o wyjaśnienie czegoś. Z boku siedzi dziewczyna i dziwi się że ciągle do niego podchodzę. Tłumaczę jej żartem, że go lubię. Po chwili mówię do niej że ją też mogę polubić. Ona mówi że to wymaga dwóch osób bo ona tego nie chce. No i widzisz, mógłbym się przejąć bo skąd dziewczyna, która mnie nie zna od razu mówi że nie chce mnie poznać? Niestety ale trzeba się przyzwyczajać do zachowań ludzi. Czasem dobrzy ludzie powiedzą coś niestosownego bo nie zastanowią się nad tym. Nie rób z tego tragedii, zbagatelizuj to. Czasem faktycznie zły człowiek powie coś obraźliwego. Również zbagatelizuj to. Nie zwracając uwagi na drobiazgi będziesz w stanie znaleźć sobie przyjaciół, tylko szukaj wielu osób jednocześnie. Wybierzesz takie, które mają najbardziej spokojny charakter do twojego.

No a taka Magda u nas to wcale nie napisała.pojechała za chłopakiem do Anglii a Milena to studiowała 5lat i weszły nowe przepisy i napisała zamiast mgr sam licencjat.
U nas wystarczyło mieć materiał.a ten można byli zebrać w miesiąc.bo studiowalysmy historie.a co lepsze nawet miejska biblioteka mogłaby starczyc.
Nie wiem skąd w tobie fala przegrania.może się zbuntowalas jak ja wówczas.byłam śliczna a wiecznie sama.miałam koleżanki a nigdy chłopaka.szalalam na imprezach i nie chciałam iść do pracy.zebralam na fajki i znowu imprezy.tak dwa lata.
Po studiach zebralam się w kupie i zrobilam dwie podyplomowki.codziennie studiowalam i pisalam.godzine .bo mam male dziecko. Nawet pracowalam.
Jestem obowiązkowa.mam nauczkę.może to rodzina nauczyła mnie ze trzeba wczesniej i z głowy.
Pozdrawiam

Pierwsze co powinnaś zrobić to przestać stawiać sobie poprzeczki zbyt wysoko bo to rodzi frustracje. Przesunięcie obrony to nie koniec świata, a wręcz przeciwnie. W terminie broni się jakieś 20 procent studentów.