Styl życia Polek - co nas wyróżnia? - Netkobiety.pl

Na pewno my, Polki, zmieniamy się. Jeszcze nie tak dawno panował trend matki-Polki - umęczonej, zagonioną, przedkładającą dobro dzieci i partnera nad swoje własne. Kiedy pojawiły się nowe możliwości, zaczęłyśmy myśleć przede wszystkim o sobie, zakładać biznesy albo piąć się po szczeblach kariery. Odnoszę wrażenie, że dziś w końcu zaczynamy zauważać i doceniać dobre strony zarówno jednej, jak i drugiej sytuacji, a przede wszystkim powolutu to wszystko wyśrodkowywać.

Gdybym jednak miała określić co na tę chwilę wyróżnia nas na tle innych narodów, to i tak uznałabym, że byłoby to ciepło domowego ogniska. Jesteśmy wciąż bardzo przywiązane do rodziny, kochamy i chcemy być kochane, dzieci są w naszym życiu bardzo ważne, potrafimy stworzyć prawdziwy dom, dbać o niego i pielęgnować tradycje.

Wyróżnia nas też uroda, zaradność oraz pęd do wiedzy.

no widzę, że Olinka ma wgląd w moje myśli - zaczynam się bać
bo zanim przeczytałam jej post, dokładnie tak sobie pomyślałam

To co napisałaś dotyczy jednak kobiet, które dziś mają pomiędzy 30-40 lat. Młodsze są w swojej przerażającej większości, tępe, zadufane w sobie choć nie mają nic wartościowego do zaoferowania, leniwe, roszczeniowe i tandetne. Znajomość języków obcych żenującą. Wiedza praktyczna z zakresu IT i podstaw Office'a podobna do znajomości języków.
Opinię taką mam po obligatoryjnym przeglądaniu CV i rozmowach. A pamiętajmy, że mówimy o absolwentkach 'renomowanych' uczelni.

Nie mieszkam w Polsce już od jakiś 15 lat, ale Polkę jestem w stanie wylukać na każdej angielskiej ulicy

Generalnie dziewczyny są zadbane, szczupłe, ubrane bardzo często w dżinsy, z delikatnym makijażem. Nie wiem dlaczego, ale rzadko widzę jakąkolwiek w sukience. Te, które znam osobiście, są bardzo ambitne, zaradne, profesjonalne i nastawione rodzinnie.

Nie wiedziałam, że bycie tępym/nie tępym wyznacza znajomość języków obcych i wiedzy z zakresu IT czy podstaw Office'a. Znam mnóstwo inteligentnych, mądrych kobiet, które nie mają pociągu ani do języków obcych, ani do techniki, za to posiadają szeroką wiedzę z zupełnie innych dziedzin.

Inteligentna osoba nie musi posiadać "umiejętności" obsługiwania Office'a, bo do tego trzeba mieć tylko internet i nawet jeśli czegoś się nie wie, to w kilka sekund się to sprawdzi.

Nie, nie. Ta nazwa to trochę skrót myślowy (oczywiście to nie mój wymysł), nie można jej traktować tak dosłownie. Zresztą to też nie chodzi o ścisłe trzymanie się konkretnie tej liczby. Raczej o to, by nie mieć szafy wypchanej ubraniami, które rzadko nosimy albo które są kiepskiej jakości lub do nas średnio pasują. Ograniczenie w tej sferze ma nam pozwolić na to, byśmy miały tylko ubrania dobre jakościowo, które będą nam służyć przez lata i które w jakiś sposób podkreślają naszą osobowość, mówią kim jesteśmy.

Zgodnie z tą filozofią garderoba powinna składać się z 10 podstawowych elementów. Nie liczymy tutaj okryć wierzchnich, dodatków, strojów wizytowych i takich zwykłych t-shirtów/topów, które nosimy pod ubraniami i które pozostają niewidoczne. Te 10 rzeczy liczy się też oddzielnie dla sezonu wiosna-lato oraz jesień-zima. Np. latem nie będziemy doliczać kaszmirowego swetra, a zamiast niego policzymy lekką sukienkę. Liczą się oczywiście wszystkie te ubrania, które nosimy na co dzień: spodnie, spódniczki, sukienki, swetry itp. Strój na siłownię też się nie liczy. Chyba, że na co dzień nosimy jakieś sportowe ubrania, to wtedy tak.

Też kiedyś tak miałam, ale pomogły mi jakieś banalne porady z tego typu książek i blogów. Może nie tyle pomogły (wszak to nic odkrywczego), co zmotywowały mnie, by jakoś uporządkować swoją szafę w sposób, który jest dobry dla mnie. Dodatkowym bodźcem była też przeprowadzka. Na początku tak właśnie zrobiłam, tzn. wywaliłam 3/4 szafy. Codziennie wywoziłam ubrania do pozbycia się, aż sąsiedzi myśleli, że już się wyprowadzam. No ale prawda jest taka, że miałam jeszcze wiele ubrań np. z czasów liceum, a przecież mój gust zupełnie się zmienił od tego czasu.

Teraz nadal mam mnóstwo ubrań, bo minimalistka ze mnie żadna (tylko pod tym względem!), ale nie mam dylematów "w co się ubrać", bo wszystko do siebie pasuje. Kiedy wyciągam dowolną spódnicę, to pasuje do niej przynajmniej 1/3 bluzek, marynarek itp. Mam maksymalnie 10 rzeczy, które byłoby mi trudniej zestawić z czymś innym z mojej szafy. Nauczyłam się też, które kolory do mnie pasują, więc nie ma sytuacji, że kupię koszulę, a potem jej nie noszę, bo wyglądam w niej źle. Noszę wszystkie moje ubrania, tylko z różną częstotliwością.

Fakt, niebieskie włosy mogłyby się nie sprawdzić w biurze. Ale poza pracą przecież nadal możesz zakładać szalone i oryginalne ubrania. Grunt, by czuć się w nich dobrze i mieć swój styl.

Nie słyszałam o tych kapsułach. Mogłabyś coś więcej napisać, bo nie wiem o co chodzi?

Też lubię sukienki za tę łatwość. Z biżuterią w sumie mam łatwo, bo nie noszę już kolorowej, choć taką posiadam. Noszę na zmianę różne komplety złotej biżuterii. Bardzo lubię bursztyny, ale one z kolei nie do wszystkiego pasują, przynajmniej w moim odczuciu. Z rajstopami nie mam dylematów, bo zakładam pończochy stapiające się z kolorem skóry, więc wielkiej filozofii nie ma. Zimą (nie)stety noszę kolorowe ubrania, więc czarne kryjące rajstopy mi nie pasują. Najwięcej "problemów" sprawia mi dobór torebki i butów oraz wymyślenie sobie fryzury. Strasznie nie lubię upinać włosów na jakieś dziwne sposoby albo pleść sobie warkoczy. Zawsze marudzę pod nosem. Pewnie mogłabym tego wcale nie robić, tylko... podobają mi się takie fryzury! Zresztą nie nakładam makijażu przez 30 minut jak np. moja siostra, więc mogę poświęcić te 10 minut na zrobienie włosów.

Mnie zimno nie przeszkadza. Nie marznę szybko. Wolę się ubrać za lekko, bo nawet jak jest mi trochę za zimno, to lubię takie uczucie. Wczoraj partner nie wrócił na noc, więc mogłam spać przy otwartych na całą szerokość oknach, a łóżko mam tuż przy nich. Rano w pokoju było zimniej niż w lodówce, ale mnie się podobało. Psom też, bo one lubią takie temperatury. Może dzięki takiemu zahartowaniu wszelkie przeziębienia dla mnie nie istnieją. Mogę zmarznąć, przemoknąć, przejść kilometr na mrozie w samej bluzce i nic mi nie jest.

Czarne rajstopy też lubię, a raczej podobają mi się na nogach kobiet. Do moich ubrań niestety nie pasują, więc noszę sporadycznie. Połączenie czerni i bieli to klasyka. Niektórzy uważają ją za szkolną i nudną, ale mnie się podoba... na innych kobietach. Ja wyglądałabym co najmniej na niewyspaną. Ale podoba mi się bardzo zakładanie białej koszuli (w moim przypadku ecru) dosłownie do wszystkiego. Teraz już mi się znudziło, ale niedawno nosiłam takie koszule prawie codziennie. Można je łączyć na tyle sposobów, że nigdy nie jest nudno.

Wiem,wiem, o tym przemoknięciu i wyziębieniu to był skrót myślowy. Też nie przepadam za momentem, gdy trzeba wyjść spod kołdry. Zwłaszcza zimą, gdy pod kołdrą jest ciepło i przytulnie. Jedyne co mi marznie, to stopy. Np. teraz siedzę praktycznie roznegliżowana, bo jest mi ciepło, ale mam założone puchate kapcie. Pewnie dość głupio wyglądam, ale co tam.

To widac ja jestem zmarzluch
Juz dzis poszly w ruch rajstopy 40 den (w zimie nosze 60), spodnica olowkowa z cieplejszego materialu, bluzka z dlugim rekawem, plaszcz i szal i baleriny.

Kupilam sobie czerwony plaszczyk. W stylu czerwonego kapturka bedzie fajny jak na dworze bedzie szaro i smutno. Tylko ze on jest taki rozkloszowany i dlugosc do bioder, mam nadzieje ze nie bedzie podwiewac.
Spac mi sie chce strasznie dzis, zaspalam do lekarza i dostalam jakies tabletki na nadwrazliwosc jelit tylko ze sam lekarz powiedzial ze jak nie przestane byc nerwowa to to malo pomoze ale ja normalnie czuje swoje jelito! Czuje je pod reka jak np. leze na plecach. czasem NAWET JAK IDE. Uwypukla sie. No prawda ze mam bardzo chudy brzuch i moze jakbym miala wiekszy nie czulabym. Ale inni maja chudsze i nie czuja. No i ponoc musze cwiczyc brzuch (nigdy nie cwicze bo wyglada bardzo dobrze i bardzo ciezko mi sie go cwiczy i boli ) zeby wzocnic powloki. Badania mialam robione w kierunku przepukliny - widzial mnie i specjalista chorob wewnetrznych , i chirurg, i radiolog i zaden nie stwierdzil przepukliny.
Sorry...musialam sie wygadac, bo sie bulwersuje

Cóż,może ja jestem mało adekwatną osobą by pisać o sobie jako o Polce.Ale obywatelstwo mam polskie jakby co:)

Mnie wyróżnia chyba to,że jem świadomie i świadomie wybieram to co mam jeść.
Będąc studentką mieszkałam w europejskim towarzystwie: z Brytyjkami głównie ale także z Austriaczką,Chinką,Mołdawianką,Rosjanką.
Żadna z nich nie dawała rady robić ze mną zakupów bo ja czytałam skład wszystkiego co planowałam wrzucić do koszyka:)

A ja myślę, że coraz więcej Polek tak robi.

W swoim otoczeniu widzę odwrotną tendencję. To młodzi jedzą częściej byle co, a dorośli dbają, by posiłki były zdrowe, do każdego warzywa itp. A że młodych coraz więcej, to efekt jest jaki jest. Ale ja się nie wymądrzam, bo też się specjalnie zdrowo nie odżywam (ale też nie niezdrowo , po prostu przeciętnie - tzn. jem to, na co mam ochotę, a po prostu częściej wypada na zdrowe papu niż jakieś fastfoodopodobne coś ).

Nie kazdy
ale ja chyba nie zyje po studencku, wiec nie wiem.

No, niestety. Bardzo sporo.

Ech,ja często jadałam i jadam naleśniki.
Ale one nie są z mąki pszennej więc nie takie znowu niezdrowe:)

No mnie kebab by wystarczył na cały dzień, żeby się najeść. Za 10 zł też bym się wyżywiła, ale to byłyby słabe posiłki. Dużo wydaję na jedzenie.

Mnie by może wystarczył na tyle, by nie być bardzo głodna, ale jednak pod koniec dnia lekki głód chociaż mogłabym odczuć. No, ale z głodu, by się nie umarło czy nie zemdlało raczej, tak to może nie. Dałoby się, ale skoro możesz, to raczej wydajesz więcej niż 10 zł na jedzenie dziennie no i jesz więcej i więcej posiłków, no nie?