choroba jego ojca i nasz związek - Netkobiety.pl

czy ktoś coś poradzi ??

a co mu to da ,że bedzie siedział przy ojcu ? chyba nie wróci mu już zdrowia.siedzi przy nim cały czas a dla mnie juz prawie nie ma czasu.

podobno ma przeżuty na otrzewną ,ale lekarz mu nie powiedział ,że może zaraz umrzeć , a ja z tego powodu mam cierpieć.

co zrobic w tej sytuacji ? odezwac sie do niego pierwsza czy zaczekac az on sie odezwie? nw czy on juz ze mna zerwal czy o co mu chodzi , zablokował mnie na fejsbuku.

Masakra!
To miały być Wasze pierwsze wspólne wakacje, a jego z ojcem mogą być ostatnie. Ma przerzuty, więc rak jest złośliwy i postępuje. Oczywiście że powinien zostać przy ojcu, może w każdej chwili być potrzebny. Także powinien wspierać matkę. Wychodząc z założenia "przecież i tak nic nie można zrobić" powinno się wszystkich chorych władować do szpitala i zostawić tam, do momentu aż wyzdrowieją. Jakieś odwiedziny? A skąd. Mają opiekę medyczną, więc my nie możemy im pomóc.
A bycie z kimś, a wsparcie psychiczne??

Egoizm tak skrajny że aż niepojęty. Mam nadzieję, że chłopak wyciągnie wnioski z Twojego zachowania.

Szczerze mówiąc to nie wiem, czy ktoś posiadający zdrowe relacje z rodzicami byłby w stanie spokojnie rozkoszować się urlopem mając świadomość, że któryś z rodziców jest śmiertelnie chory. Być może na Tobie choroba ojca chłopaka  nie robi większego wrażenia ponieważ  podchodzisz do tego człowieka jak do kogoś Tobie obcego, ale dla Twojego chłopaka to jest jedna z najbliższych mu osób. Mnie nie dziwi  zachowanie Twojego chłopaka.

Tak. I Ty to powinnaś zrozumieć. Teraz ktoś bliski potrzebuje go bardziej niż Ty. Ktoś, komu on zwyczajnie jest winien to, by w jakimś jakże niewielkim stopniu odwdzięczyć się za trud wychowania. Kiedyś to było oczywiste. Dzieci się miało właśnie po to, by na starość, w chorobie mieć ich pomoc i wsparcie. Zresztą ja nawet tego bym nie traktowała, że odstawia Cię na dalszy plan. Przecież on też potrzebuje wsparcia. Być może umiera jedna z najbliższych mu osób. Ty teraz powinnaś się wykazać, pokazać, że może na Ciebie liczyć a nie dąsać się jak dziecko.

A jakiego chciałabyś faceta? Co? Takiego, który chorego na raka ojca zostawia, bo mu wakacyjny wyjazd z panną pokrzyżował? Ja bym takiego nie chciała. Bo wiedziałabym, że kiedyś to ja mogę być tą chorą i potrzebującą jego wsparcia osobą. A on wtedy na pewno zachowałby się podobnie.

To bardzo dobrze o niem świadczy, że chce zostać. Źle, że w ogóle brał pod uwagę inną opcję. Kiedy ojciec chory, on przejmuje rolę opiekuna. Mama może być roztrzęsiona. To on - odrosły syn powinien ją wesprzeć, chodzić z nią do lekarzy, pytać o ojca, a nie jechać na wakacje, choćby krótkie.

A Ty zostawiłabyś swoich rodziców w takiej sytuacji?

a on mnie nazwał ,że jestem parszywa , bo chcialam jechac nad morze na pare dni .to normalne?

to jak go przeprosic ?

zadzwonie jutro do niego , bo dzisiaj pewnie jest zly i emocje w nim siedza

po takiej akcji ktora mu wyrządziłam to nie wiem czy bedzie wyrozumiały dla mnie.

Tak jak myślałam .On chce mnie zostawić.Powiedział ,że nie spodziewał się ,że taka jestem.Powiedział ,że życzy mi wszystkiego dobrego na nowej drodze , żebym znalazła kogoś lepszego i że jesli chce to możemy jeszcze porozmawiać , jesli chce , bo z jego strony już nie.Co zrobić ???? ja tak bardzo go kocham 

Jak to przeczytałam, to pomyślałam od razu, że następny trol się napatoczył. Przecież tak kompletnie samozapatrzoną być nie można, tak pozbawioną empatii, tak, nie przebierając w słowach, głupią...

No może można

Autorko, szanse na to, że Twój chłopak Ci wybaczy i do Ciebie wróci, są nieistniejące. A jeżeli nawet taka myśl w jego głowie się napatoczy, to personalnie byłabym chętna ją mu z niej wybić, patelnią jak trzeba by było.

Mądry chłopak, po co mu dziewczyna, która go nie potrafi wspierać w tak ciężkich chwilach? Jesteś straszną egoistką. Nawet nie potrafisz spróbować sobie wyobrazić co twój chłopak czuje.

Doczytałam, jednak do ciebie wrócił. Cóż prędzej czy później pewnie się opamięta... Jak można się nie martwić o zdrowie bliskich chłopaka?

Zawiedzony, napisałeś, że pięć lat zajęło Ci dojście do tej decyzji, którą podjąłeś - co działo się między Wami pomiędzy tym okresem, gdy powstały powyższe wpisy, a dniem dzisiejszym?
O tatę aż boję się pytać.

Przyznaję, że nie znałam wcześniej tego wątku, a natknęłam się na niego przed chwilą, bo go odświeżyłeś, ale aż mi ciarki przechodziły po plecach, gdy czytałam posty Autorki, głównie początkowe. Jedyne usprawiedliwienie, jakie znajduję dla jej zupełnego braku empatii, to młody wiek, choć od osoby pełnoletniej można jednak oczekiwać zdecydowanie większej dojrzałości i zrozumienia, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, że w tamtym czasie podobno byliście ze sobą już dwa lata. Wydaje mi się bowiem, że im dłużej ludzie ze sobą są, im się lepiej znają, to powinni być sobie bliżsi i umieć dać więcej wsparcia.

A skąd masz pieniądze na te wakacje w Turcji albo parę dni nad morzem? Zarobiłaś, czy rodzice ci dali? Albo chłopak miał cię sponsorować?