Po wypadku samochodowym nie potrafię się cieszyc... - Netkobiety.pl

Hejka
Parę miesięcy miałam wypadek samochodowy z mojej winy . Niestety byłam w czasie urlopu ale zamiast tego miałam praktyki poza miastem  ok 40km. Niestety wracając z praktyk zdarzył się wypadek który zmienił się moje życie. Ale oprócz ja  jako kierowca były jeszcze 4 osoby i w tym dzieci.
Straciłam panowanie przy bardzo  ostrym zakręcie i uderzając w lewo i uderzając  w lewo  w bąk.
Gdyby nie drzewo bym wjechała w pole. Jedno mnie nadal zastanawia mnie to co było 10 sek wcześniej przed wypadkiem. Iż nie ukrywam ale hamowałam mocno ale nic nie zdało i jakim cudem tylko jeden ślad po oponie były a gdzie reszta skoro hamowałam? Istotne ,że to miejsce jest niebezpieczne i tak dochodzi do wypadku kilkanaście razy w roku smutne ale prawdziwe
Po wypadku przez prawie miesiąc praktycznie nie spałam. Nie potrafiłam iż zamykałam oczy wszystko wracało z wypadku ten piski, huki, krzyki dzieci po prostu koszmar. Jedyny pomógł silny lek nasenny.
A jeśli chodzi kto ucierpiał?...  Ja najgorszej ale cała wyszłam  z samochodu ale miałam tak zbity palec ,że do tej pory czasem odczuwam ból  a dzieciom nic się nie stało i jak resztę też . Natomiast ja i jedna osoba ucierpiała najgorzej ale już wszystko w porządku.  Chciałabym cofnać czas ale to jest nierealne.
Natomiast już jeżdżę innym samochodem ale za każdy razem mam strach jak wsiadam do samochodu . Jak widzę podobne zakręty  to czasem mi przypomina ten wypadek i staram się opanować lecz nie jest to łatwe. Nikt nie ma do mnie pretensji o ten  wypadek który spowodowałam lecz nie wierzę w to. Mówią to ,żebym się cieszyła z się tym ,że wszyscy żyją,  Kto  zobaczył mój samochód po wypadku nikt nie wierzył w to ,że wszyscy cali wyszli z samochodu.
Natomiast po wypadku nie jestem taką osobą już jak przed. Stałam się z czasem zimna , zamknięta w sobie i brak chęci do życia. Powiem tak obwiniam siebie i będę niezależnie co będzie i tak będę. Co mnie gryzie? Powiedzmy dużo np. może mogłam inaczej zareagować wcześniej , ,że mogłam kogoś zabić najbliższych osób a to już najgorsze jak coś to już ja wolałabym zginąć na miejscu niż rodzina ,że mogłam wsiąść  za kierownicą 5 min wcześniej i wiele innych opcji. najgorsza myśl dla mnie. Niby ze mnie twardzielka ale to tylko pozory udaję się ,że wszystko okej, za słaba jestem. Dla mnie najważniejsze ,że wszyscy cali są tylko ale… nadal cierpię , strach, sumienie i nie cieszy mi nic nawet błahostkę. Wiem tylko ,że szybko z tego nie wyleczę i potrzebuję dużo czasu na to aby być taką osobą przed wypadkiem. Czyli uśmiechnięta, cierpliwą, otwarta, pomysłowa na przyszłość, mieć zaufania i to taką osobą długo jeszcze nie będzie. To tylko pozory…