czy da się przywrócic pożadanie? - Netkobiety.pl

Można odbudować relację o ile jest się konsekwentnym, nie zraża się niepowodzeniami i druga strona wykaże minimum dobrej woli.

Ostatni rok mojego małżeństwa był ciężki, dziecko, moja b. ciężka choroba. Kochaliśmy się z żoną, prawie codziennie, ale nie było tego błysku co kiedyś. Gdy doszedłem do siebie postanowiłem coś z tym zrobić. Pomagałem jej w domu i przy dziecku / zawsze pomagałem ale dawałem jeszcze więcej z siebie aby nie była zmęczona/. Tak jak na początku znajomości, więcej przytulałem, całowałem, mówiłem , robiłem nastrój. Nawet gdy ona nie miała większej ochoty konsekwentnie starałem się ją rozpalić, masaż , pieszczoty itp. Z czasem zaczęło to przynosić efekty. Nie jest jeszcze tak jak było, ale to już tylko mały krok. Walczę aby nas proza życia nie zabiła.

Piszesz o kryzysie, a dokładnie o co chodzi ?

To moja druga żona dzięki której wiem wreszcie co znaczy kochać i być kochanym.
To jak jest w małżeństwie to wypadkowa zachowań obu stron.
Dopóki karmiła , siłą rzeczy nie mogłem w nocy wstawać do dziecka. Teraz mogę i wstaję , w końcu to te i mój syn.
Jasne, że łatwiej byłoby focha strzelić i użalać się jak to żona nagle zrobiła się taka to a taka.
Pocieszycielki zawsze się znajdą.
Ale moja żona to moja róża, jedyna na świecie pośród wszystkich kobiet i nie wiem co musiałoby się zdarzyć aby przestała nią być / choć ma swoje wady i potrafi mi dopiec, i czasem plecie bez sensu, głupio o czym w innym temacie pisałem/.

Musisz z nim szczerze pogadać, powiedzieć, że sfera seksualna jest dla Ciebie ważna i nie potrafisz z tego zrezygnować.
Pisałaś o tym, że realizowaliście swoje fantazje.
Pamiętasz jego, może zrób to co lubi ??

Z własnego doświadczenia wiem że działaj jak najszybciej ,nie odkładaj rozmów w tym temacie na później bo miesiące zamienią się w latach tak jak w moim przypadku i trwa do dziś . To że Twój facet nie chce się z Tobą kochać nie musi oznaczać że ciebie zdradza    ,ale warto się temu przyjrzeć dyskretnie. Z perspektywy faceta proponuje odpuść "siłowego" seksu na siłę tzn proszenie o niego a w zamian daj mu trochę delikatnych powodów do zazdrości. Sam myślę często o zdradzie, ale co mi da zdrada? Tylko i wyłącznie kontakt seksualny z inna kobietą a ja bym chciał całe swoje uczucie , namiętność dać i okazać właśnie swojej kobiecie   bo co jest piękniejszy niż okazywanie uczuć poprzez erotyczna stronę życia w związku . Podsumowując jeśli naprawdę kochasz swojego faceta to walcz o to uczucie nawet jak będą chwilę zwątpienia .

Jeśli jesteś pewna że nie zdradza to przynajmniej w tym przypadku możesz być spokojna i nadal mieć pewność że jesteś jedyną kobietą w jego życiu .
Co do wątpliwości bedą jeszcze większe i na to się nastaw psychicznie, i dobrze że gdzieś szukasz pomocy że nie zostajesz sama z problemem ,czasami lepiej porozmawiać z kims na forum z kims kto jest nam obcy łatwiej wtedy o rozmowę.

Delikatne powody do zazdrości ... zmień się troszkę w inną kobietę niż jestes teraz ,bardziej otwarta na wyjścia sama , pokazuj swoją seksualność ale bez dążenia do zbliżenia z nim .
Sam jestem na początku walki o mój zwiazek pomimo ze mój problem jest juz od 7 lat i również jestem sfrustrowany do tego stopnia że sam szukam pomocy na forum i jest to mój drugi post w swoich problemach .

Depresja skutecznie eliminuje chęć na seks.Również leki antydepresyjne, jeśli je bierze.Dużo cierpliwości i pomoc w wyjściu z tej choroby,nic innego nie pomoże.

tak, wiem o tym. Tabletek już od jakiegoś czasu nie bierze, ale rzeczywiście problem zaczął się właśnie wtedy i trwa nadal.

W ogóle, poza jakimiś wyjątkami po alkoholu Nie rzucam się na niego w bieliźnie, bo nie widzę zainteresowania. W pierwszym poście napisałam, leżymy obok siebie i nic, tzn. on nic.

wierz mi inicjuję i rozmawiam z nim o tym. Piszę smsy prowokujące, na które On w ogóle nie odpowiada, albo odpowiada w taki sposób, którego nie oczekuję. Rzucanie się na niego w tej chwili nie wydaje mi się najlepszym rozwiązaniem.

inaczej_inna
Już jestem w sumie co wieczór jestem i przeglądam różne fora zawsze byłem tylko tym obserwującym i czytającym o Męskich i Kobiecych problemach i ze zdziwieniem stwierdziłem że wszystkie historie sa bez małe takie same.... na początku wspaniale seks nie z tej ziemi a później jeb bez ostrzeżenia KONIEC i wtedy zaczyna się nasz dramat , dramatyczna walka o ludzi których kochamy i dla których jesteśmy poświecić wszystko ( dziś już wiem że za dużo ) ale dalej to robię .
Pytasz na czym polega mój problem ...?  to jest ten sam problem co Twój tylko Ty jesteś na początku  tej historii a ja na końcu niestety bez heppy endy .. ale  będę jeszcze próbował bo wiem że warto sił mam ale wiary coraz mniej .
Pewnie się zastanawiasz to z jakiej racji Ci doradzam jak sam mam popieprzone życie ? Bo pierwszą reakcja jaką była to żeby w ogóle się za logować i napisać , nabrałem wreszcie odwagi lub życie mnie zmusiło aby z kim na forum o tym podyskutować , mam dość wieczorów w samotności i z myślą co będzie  jutro, bo podobnie jak Ty dzień w pracy mija na przemyśleniach a nie na pracy .
Piszesz żeby opowiedział o swoich problemach a może ktoś pomoże( na te sprawy nie ma dobrych rad ) są tylko ewentualnie życzliwi ludzie którzy z podobnymi problemami pomogą przetrwać najgorsze chwile ,oczywiście wygadać tez się można bo ile rozmów można przeprowadzić ze swoją druga połową...

Inna tak jesteśmy wciąż razem i z kryzysem podjąłem walkę ja niestety druga połowa nie widzi problemu , choć czasami kiedy dochodzi do sytuacji ponownego zbliżenia i ponownej odmowy co jakiś czas są wyzuty sumienia z jej strony i czasami rzuci tekstem że musi coś zrobić ale to są tylko słowa gdyż na drugi dzień przechodzi do codzienności i tak do następnego razu ,zaznaczę że wyrzuty sumienia ma nie tylko moja kobieta ale coraz częściej ja...Co nas trzyma przy sobie?Mnie na pewno miłość ,wiara w zmianę na lepsze, ale przede wszystkim nasza 4,5 córeczka . Co do reszty Twojej wypowiedzi o braku uczuć to tu jest powiedzmy ok nie należy do kobiet zbyt wylewnych ale co do fizyczności to jest masakra , brak jakiejkolwiek akcji z jej strony.Blokada psychiczna też biorę pod uwagę ale jej przeżycia to okres 10 lat wstecz lub dalej .

A u ciebie jak? Rozmawiałaś z nim albo próbowałaś coś zainicjować?

Tak właśnie przed godzina chciałem porozmawiać z Nią i nie koniecznie tylko o seksie a o Nas o tym że dalej tak być nie może że przemilczamy wszystkie problemy albo się kłócimy , skończyło się kłótnią z jej strony , że znowu się czepiam robie problemy z niczego , a to z niczego wygląda tak że  już kórwa mam dość . Na wyjazd w dwoje nie ma szans już wszystkie opcje stworzenia bezstresowych warunków do rozmowy a nawet do bycia przez chwile sami przerobiłem , Wyjście do znajomych a mała u dziadków śpi to dopiero jest wyzwanie a gdzie dopiero wyjazd 2-3 dniowy . Fajnie się radzi komuś tzn. sam bym chętnie doradził ale niestety sam sobie nie umiem pomóc . Generalnie jestem już tak zdołowany tą całą sytuacja że nawet wyjście do pracy jest dla mnie katastrofą a na co dzień mam kilka spotkań z klientami  którzy już sami widzą że jest coś nie tak ,pytania w stylu co taki smutny , uu brak energii ..... a tu nocka się zbliża i znów ten sam schemat cisza i krążenie wokół własnych myśli .. Także Inna bierz się za Wasz związek i nie doprowadź aby trwało to tak długo jak u mnie ..

O tak tu masz rację z tym listem ale uważam że rozmowa w cztery oczy jest najlepszym rozwiązaniem ale nie w moim przypadku jak sama widzisz, zadziałać szokowo ok to też jest wyjście nawet mam pomysł aby się wyprowadzić tylko tu znowu pojawia się problem ta mała śliczna dziewczynka ...... Ale z listem będzie chyba najlepiej spróbować .
A tak na marginesie to Ty założyłaś tema to Ty oczekujesz pomocy ,rady a na razie wynika że mi doradzasz troszkę to śmieszne ale dziękuję .
A ty jak przechodzisz ten trudny okres , jak teraz jesteś sama w domu nie roznosi Cię czy jesteś wyciszona ? a w pracy jak to wygląda ?

Skoro jeszcze nie znalazła się żadna osoba aby Ci odpowiedzieć na twoje pytanie czy im się udało to musi to być bardzo trudne .... tylko dlaczego aż tak trudne , zrozumiałbym szybciej kobietę że nie ma ochoty na seks ale facet ..ale różnie to może być więc nie będę się wypowiadał za innych facetów.
Praca w domu sam coś o tym wiem bo komputer odpalony do pracy od 20.00 i nic nie zrobione ,a zaległości rosną . Co do tej ciszy to postaraj się tez ja przeczekać nie zrób pierwsza ruchu typu sms, telefon poczekaj dzień dwa na pewno wykona pierwszy ruch ,a nawet zaproponuje abyś odrzuciła rozmowę z sms oddzwonię wieczorem mam spotkanie. ( jestem facetem i wiem że go ruszy )

co do Twojej rady z listem to list powstanie no może nawet Ci go przedstawię abyś sama oceniła czy jest szokiem czy tylko namiastką szoku .

No to co do pracy ruszamy nie ma co się użalać nad tym całym seksem :-)

No hej.
Zdecydowałem się na list , i powiem ciężko było go napisać zrobiłem sobie dziś dzień biurowy i to napisałem zajęło mi to więcej czasu niż sądziłem . Jest szczerze napisany ale czy to coś jej da do myślenia tzn do działania .
Ale aby nie było tak pięknie to na wejście dalszy ciąg awantury z dnia wczorajszego . Wczoraj nie pozwoliłem jej się do końca " wyżyć tzn wykłócić ,po prostu wyszedłem z domu i wróciłem jak spała więc dziś dokończyła ...
A z tym użalaniem to tak wyskoczyłem aby choć na chwilkę o tym nie myśleć bo zgadzam się z Tobą w 100% jak można wytrzymać bez seksu i nie myśleć o nim..
Jak byś chciał kobiecym okiem spojrzeć na list i sama ocenić czy jest wstanie zrobić terapię szokową to bardzo proszę .

Już dostępny mail.
Skoro się z Tobą kłóci, to jej zależy. Osoba której by było wszystko jedno wysłuchałaby i tyle, więc walcz. Postaram się chłodno na to spojrzec i moze Ci coś doradzic.

Myślę, że może. Po co się kłócic z kimś na kim Ci nie zależy? Broni swoich racji, albo ma wyrzuty sumienia i daltego się kłóci.
Aż trudno uwierzyc, że nikt nie ma takich doświadczeń, że kogoś odzyskał, albo nikt się nie chce podzielic. Trudna walka przed nami Krzyś77

Susan, nie uważam, że to bzdura, ale każdy z nas ma swoje doświadczenia i indywidualną osobowośc. Mówię ze swoich doświadczeń, nie kłócę się z ludźmi obojętnymi dla mnie, ani o sprawę, na której mi nie zależy. Za to nie raz z bezsilności kłóciłam się, bo mi zależało, a już inaczej nie potrafiłam. Możliwe że żona Krzysia już nie potrafi rozmawiac normalnie, kłótnia w sumie to też rozmowa, ale na najwyższym poziomie emocjonalnym, może ją to przerasta, albo się czegoś boi, albo przed czymś broni. Nie wiem dokładnie, nie znam kobiety i nie wiem, jakie są jej problemy, ale wiem, że mogłaby się nie kłócic i pocichu ignorowac męża.

Tak jak pisałam w pierwszym poście nasz problem nie polega tylko na braku sexu, to jest dotkliwy problem, ale ogólnie przechodzimy kryzys, więc stwierdziłam, że parę dni wolnych od siebie i czas na przemyślenie wszystkiego da nam więcej, niż rzucanie się w bieliźnie.

Logika kobieca nooo przynajmniej niektórych kobiet, takich jak ja, ale nie Susan Więc może byc różnie, bo okazuje się, że nie wszystkie jesteśmy takie same.
Hm, nie wróży to nic dobrego, skoro niewiele znalazłeś. Będziemy pionierami
Właśnie studiuję drugi raz i odpisuję na priv.
U mnie słabo, załamałam się i sama napisałam. Najnormalniej się o niego martwię, przechodzi jakieś załamanie facet, nie widzi sensu w niczym. Choc jestem zła na niego, bo się odsuwa ode mnie, to nie chcę go z tym zostawic samego. Coś czuję, że jeśli to ma się pozytywnie skończyc, to będę musiała długo poczekac, pracowac nad nim i byc cierpliwa. Wykończę się...a ja tak lubię seks. WIęc jak rozumiesz, samopoczucie średnie, rozdrażniona chodzę i jeszcze tak gorąco.

haha racja, jestem dupa, ale to wiesz miłośc jest. Jak go wyciągnę z dołka, to wtedy znów zrobię przerwę niech się chłopak wykazuje wtedy, teraz widzę, że nie ma do tego głowy w ogóle. Jedziemy nad jezioro razem, więc przynajmniej będzie okazja, żeby go pokusic trochę
Nie będę się kłócic, kto uwielbia bardziej
zapomniałabym Susan dzięki za porady, chwilowa muszą poczekac, ale jak się sytuacja trochę unormuje, to pewnie się przydadzą

A on się leczy na tą depresję? Robi coś żeby z tego wyjść? Bo jak rzeczywiście problemem nie jest tylko seks, to sama wiele nie zrobisz. Mam kolegę, który twierdzi, że na to choruje i mimo wielu rozmów, on nie próbuje się ogarnąć. Po prostu gadanie jak do ściany.
- Idź do lekarza, znajdź sobie jakiś cel, uprawiaj sport
- To i tak nic nie da. To bez sensu
I tak w kółko... Może to jednak bardziej dół niż depresja? Ma to jakiś powód np. problemy z pracą czy tak bez powodu? Czy w was też nie widzi sensu? Mnie wykańcza towarzystwo takich ludzi na dłuższą metę. Można kogoś naprowadzić na to jak może sobie pomóc, ale nie da się wiecznie ciągnąć za rękę. On też tego musi chcieć.

Może teraz słońce i wyjazd wam pomogą

krzyś77 wiem, wiem. Nie będę się nastawiac na wiele.
Susane w tej chwili się nie leczy, usiłuję go zmoblizowac. Właśnie to jest coś na zasadzie, nie jestem w stanie, nie potrafię, przerasta mnie to.

haha Krzyś77 nie prowokuj

Nadal nie było żadnej rozmowy między Wami, oprócz kłótni?