Czy sednem cierpienia w samotnosci jest brak zaspokojenia seksualnego? - Netkobiety.pl

Witaj autorze!
Na początku chcę Ci podziękować za założenie świetnego wątku, bo sam miałem pisać taki tyle, że z prośbą o pomoc. Myślę, że mój przypadek odpowie Ci na Twoje pytanie a może przy okazji ktoś mi coś doradzi .
Mam 22 lata, poznałem w życiu może z 5 dziewczyn, z którymi wiązałem jakieś nadzieje. Nigdy nie doszło do seksu, co automatycznie powoduje, że ląduje do wora z napisem "prawiczek". Sytuacja wygląda tak, że mam ogromne potrzeby seksualne, rozładowanie napięcia poprzez masturbacje nie zawsze pomaga i kończy się na kilku razach dziennie. O seksie mógłbym rozmawiać godzinami i ani trochę mi się to nie nudzi. Rozmawiać na poziomie oczywiście, nie robiłem tego i jestem ciekaw pewnych spraw no i mam swoje fantazje, o których uwielbiam sie dzielić, czywiście  gdy dziewczyna chce o tym pisać. Lubię gdy druga osoba również opowiada mi o swoich doświadczeniach czy wyobrażeniach. Nie miałem dziewczyny, bo jestem zbyt dobry. Potrafilbym zaglaskać kota. Mam chore podejście, za każdym razem gdy się spotykam z kimś to chce by ta dziewczyna czuła się jak prawdziwa dama. Zgubne podejście i teraz właśnie zbieram owoce. Nie potrafię przestać myśleć o seksie, gdy widzę atrakcyjne dziewczyny na ulicy (jeszcze w leginsach ) to automatycznie załącza mi się tryb ostrego pożądania. Myślałem nie raz o skorzystaniu z usług odpowiednich pań ale ciągle ta myśl, że mogę żałować pierwszego razu z kimś kto zapomni moje imię po wyjściu z mieszkania. Nie marzy mi się seksu przy świecach, w łóżku z różami (ah ten głupi romantyk...). Chciałbym tylko to zrobić z osobą, która znam i choć trochę ufam, z którą mógłbym porozmawiać o moim kalectwie (prawictwie) i która poważnie do tego podejdzie. Niestety laski wyczuwają we mnie chorego desperata który za wszelką cenę chce mieć dziewczynę. A dzisiaj? Oczywiście jestem sam, nikogo na horyzoncie, a potrzeba jest taka, że czasem nie potrafię myśleć o niczym innym i jak z natury jestem gadatliwy tak w takich chwilach jestem zupełnie wyciszony. Szczerze mowiac nie życzę nikomu takiego uczucia. Myślę że samotność, brak czułości, dotyku i możliwości zaspokojenia potrzeb to jedna z najgorszych rzeczy jaka może spotkać wrażliwego człowieka.

Tak jakby ktoś założył ten wątek również dla mnie...
Myślę, że autor ma w swoim założeniu sporo racji.
Brak seksu i bliskości fizycznej bardzo mocno potęguje ogólne uczucie samotności.
U mnie 3 rok mija w samotności, jestem raczej takim typem faceta, że dość ciężko mi zagadać do kobiety, a na jedną noc wyrywać też nie umiem. Masturbacja niby pomagała na początku, ale im dalej w las tym gorzej. Na dzień dzisiejszy po każdym "samozadowoleniu" jest mi źle i tylko potęguje to frustrację. Brak kobiecego ciała zaczyna powodować, że zastanawiam się nad burdelem.
Przyznam bez bicia. Nie umiem, nie potrafię z taką łatwością jak inni poznawać kobiet, z którymi mogłoby mnie połączyć coś więcej.
To już ponad moje siły i z dnia na dzień staję się co raz większym kłębkiem frustracji.

Zatem tak, uważam, że brak seksu bardzo mocno potęguje efekty samotności.

No tak, ale też myślę, że na dłuższą metę zadziałałoby jak masturbacja. Na początku byłoby fajnie, bo nowy, silny bodziec, a z czasem złość, że to jednak nie to...
W każdym bądź razie, ostatnio doświadczam tego uczucia bardzo mocno, także własnym przykładem mogę potwierdzić, że związek pomiędzy brakiem seksu, a ogółem samotności jak najbardziej istnieje. I faktycznie, gdyby nie potrzeba seksu to samotność człowiek przeżywałby przynajmniej o połowę łagodniej... nadal źle, ale odchodzi jeden spory problem, więc zawsze to lżej.
Bo myślę, że sedno problemu leży właśnie w tym, że w samotności wszystko można sobie zrekompensować oprócz seksu i bliskości. Można sobie czas tak zorganizować, poświęcić się pracy, pasji etc i jakoś człowiek przez te samotność brnie... ale seksu tudzież bliskości fizycznej (intymnej) sobie sam nie zrekompensuje. Niektórzy mają zdolność wyrywania panien na jedną noc, więc ten seks sobie jakoś tam jednak rekompensują, no ale znowu nie każdy tak umie i chce.

Mozna uciekac w prace, rekompensowac na rozne sposoby......do czasu...
U mnie ten czas, to 10 lat. Potem kompensowanie nie wystarcza...
A dla seksu, nie chce mi sie z domu wyjsc.....

Czytaj uważniej
Napisałem przecież, że choć czasem po głowie mi to chodzi (kiedy napięcie seksualne jest w swoim apogeum), ale generalnie jestem ku temu przeciwny i raczej niewielkie są szanse, że kiedykolwiek z takiej opcji skorzystam.

Wskazuję jedynie na słuszność tezy postawionej przez autora. Może nie do końca każdy umie to przed sobą przyznać, czy może po prostu nie zdaje sobie sprawy z tego, że to właśnie popęd seksualny potęguje samotność. Przecież po to się wiążemy z ludźmi płci przeciwnej. Gdyby kryterium była tylko więź emocjonalna to płeć ani atrakcyjność fizyczna nie miałaby żadnego znaczenia. Zatem dlaczego to właśnie ludzie obiektywnie nieatrakcyjni najczęściej cierpią na samotność? Widocznie ma to znaczenie, wiążemy się z ludźmi którzy są dla nas atrakcyjni seksualnie i to niemal główne kryterium doboru partnera. Hipokryzją byłoby twierdzić, że jest inaczej.

Zatem samotność jest potęgowana poprzez brak fizycznej bliskości. Myślę też, że tylko osoby o bardzo niskim libido, albo całkowicie aseksualne mogą twierdzić inaczej.

Znowu się powtórzę. Czasowo pewnie tak, podobnie jak masturbacja na początku pomagała i seks z prostytutką pewnie dałby CHWILOWĄ ulgę, raz, drugi, trzeci... do któregoś tam razu pewnie byłoby "spoko", no ale podobnie jak masturbacja z czasem przestałoby to dawać tą samą przyjemność, bo znowu czego innego zaczęłoby w tym brakować... oprócz seksu chodzi też o bliskość fizyczną typu pocałunki, przytulanie, ale takie z dodatkiem uczucia. Nie chodzi mi o seks sam w sobie jako mechaniczną czynność. Tu nie chodzi o odbębnienie "bzykanka", ale właśnie o bliskość taką intymną połączoną z uczuciem.

Już najprościej mówiąc, ma się ochotę na seks, a po nim chciałoby się zasnąć z ukochaną w ramionach. Coś w ten deseń... masło maślane, no ale ktoś rzekł kiedyś, że w miłości nie ma logiki.

Nie no do końca nie kupisz. Jasne, pocałunek, przytulenie, seks... czas prostytutki można kupić i równie dobrze zamiast seksu, możesz jej powiedzieć "masz tu 5 stów i zrób mi obiad" i oto mamy namiastkę żony robiącej obiad i iluzję domowej atmosfery. No ale przecież nie w tym rzecz. Miłości nie kupisz. Czas prostytutki tak, ale miłości samej w sobie nie. Zarówno tej emocjonalnej jak i fizycznej.
Emocjonalną miłość można zrekompensować sobie dobrym przyjacielem/przyjaciółką i ja np tak sobie to rekompensuje, mam bardzo dobrą kumpelę i emocjonalnie jest mi w miarę dobrze. Ale jestem zdrowym, młodym facetem i najprościej mówiąc czasem mi stanie. I jest uno picolo problemo, bo koleżanka nie chce, nie widzi takiego układu. A potencjalnej dziewczyny na razie, na dzień dzisiejszy na horyzoncie brak i co?

Zatem jeszcze raz. Ja tylko chciałem własnym przykładem potwierdzić tezę autora - nic więcej. Brak seksu potęguje samotność, ale nie jest jedynym powodem, dla którego samotność jest taka jaka jest.
A do burdelu nie chodzę i nie mam zamiaru xD

Ja mam 21lat i całe życie jestem sam i już pogodziłem się z tym że resztę życia również będę musiał spędzić samotnie.
Owszem samotność to przede wszystkim brak seksu, dla tego seksu duża część facetów w ogóle poznaje drugie połówki, liczy się atrakcyjność a osoby które są jej pozbawieni są najczęściej samotni, przy czym ja zauważyłem że dużo więcej jest samotnych facetów, przynajmniej po moich obserwacjach.
Jakie jest dobre rozwiązanie dla ludzi takich jak ja?
Albo wspomniane agencje albo dziewczyny na jedną noc, z doświadczenia mogę powiedzieć że jak intensywnie będzie się "zaliczać" jedną imprezę po drugiej to dobra sytuacja się trafi ale potrzeba wytrwałości w tym.
Cóż, ja jeszcze póki co zajmuję się swoim hobby i realizuje się na polu zawodowym i naukowym ale do pewnego wieku również i ja pewnie będę mieć dość i owe agencje odwiedzę i kluby również.

oldorando: Nie wszystkich mężczyzn.

????21lat i takie podsumowanie.? Chyba żartujesz. Jeszcze się nabedxiesz w zwiazku.
Co do tematu, jeśli dla kogoś fizycznosc jest jedynym czynnikiem dla którego chce się być w zwiazku, to zgadzam się z tytułem tematu.
Jeśli nie, to tęskni się (oczywiście oprócz strefy erotycznej w zwiazku)za towarzystwem drugiej osoby, rozmowami, wspólnym spędzaniem wolnego czasu, wspólnym prowadzeniem domu, wspieraniu się wzajemnie.

Zgadzam sie we wszystkim z oldorando, to nie brak sexu boli, to brak miłości tak bardzo boli. Moze ci którzy miłości nie zaznali czuja ze chodzi o brak seksu, ale to nie to. Szczerze to zazdroszcze tym samotnym, którzy nie byli wcześniej w związku pełnym miłości, z tego powodu ze dopiero wtedy jest ogromny ból, kiedy sie juz wie co sie straciło. Tym którym brakuje seksu mała uwaga: Sex powoduje często ze facet sie 'zakochuje' z automatu, radzę uważać na jednonocne przygody, bo chcąc nie chcąc można ulokować uczucia w kimś nieodpowiednim. Ja jestem 4 lata po rozstaniu, kilka nowych osób poznałem, żadnej nie kochałem, tęsknie za utracona miłością tak bardzo ze powoduje to to ze szukam niebezpiecznych sytuacji - typu bardzo szybka jazda, łażenie po nocach po odludziach. Na szczęście takie mocne sytuacje zdarzają sie co jakiś czas a nie ciagle, ale i tak, życie bez miłości, która sie utraciło to wegetacja i udawanie, maska przed innymi. I nie mowię tu o 'byciu z kims' tylko o byciu z kimś kto ciebie kocha i ty jesteś kochany.

Nie wiem czy milość całkowicie pozbawiona seksu moze istnieć, napewno moze być go o wiele mniej niż na początku i ustąpi on takim czynnościom jak wspólne wyjazdy, nie wiem praca jakaś razem, po prostu bycie razem, doświadczanie świata razem. Zależy od potrzeb, ale seks, jeżeli była miłość nie jest priorytetem i to nie jego brak boli, tylko właśnie to ze nie ma z kim dzielić uczucia bliskosci.

Mowie za siebie:

Jak bym miala do wyboru, spedzic noc z wytrawnym kochankiem, zaangazowanym we mnie...
Albo odebrac telefon od faceta, ktorego kocham....
To bez zastanowienia porzucilabym kochanka. Ten telefon, zainteresowanie, uwaga kogos kochanego jest o cale niebo dla mnie cenniejsza, i tak- pragne go tez fizycznie.
Obecnosc " jakiegos chlopa" obok mnie tego nie niweluje.....

( i uwierz mi, wiem o czym mowie, i uwierz, ze malo ludzi na forum kryguje sie , zeby sie przyznac do potrzeb seksualnych)

Ale Ty mówisz o trochę innej sytuacji. Porzucisz kochanka na rzecz ukochanego, no ale jaki to ma związek z tematem? Żaden
Ukochany koniec końców też może zapewnić Ci spełnienie seksualne.
Żebyśmy zrozumieli się dobrze - ja nie oddzielam seksu od uczucia, bo uważam, że w związku te dwa aspekty są 50/50 i jeden bez drugiego nie powinien istnieć.
Tak samo jak uważam, że seks bez uczucia jest bezwartościowy, tak samo uważam, że uczucie bez seksu też jest pozbawione wartości.
Nie uznaję miłości bez seksu. Fajnie, że są ludzie, dla których seks mógłby nie istnieć, ale dla mnie coś takiego nie ma sensu.
Skądinąd wiadomo nie od dziś, że zdrowy człowiek potrzebę seksu odczuwa, więc brak odczuwania tej potrzeby wiąże się najczęściej z jakimiś zaburzeniami lub złymi doświadczeniami.

Natomiast jeszcze raz się powtórzę - myślę, że wielu z was zdziwiłoby się o ile łatwiej byłoby być samotnym, gdyby nie istniało coś takiego jak popęd seksualny. To on jest motorem napędowym dla tego, abyśmy łączyli się w pary, to popęd seksualny determinuje z kim się wiążemy, ponieważ w pierwszej kolejności musi nas pociągać seksualnie, musi nam się podobać. I nie ma, że nie, można być hipokrytą i twierdzić, że "ja patrzę na charakter", ale to bzdura, bo wszyscy mimowolnie w pierwszej kolejności weryfikujemy urodę i na jej podstawie stwierdzamy, czy chcemy znajomość ciągnąć dalej.
Gdyby nie popęd seksualny nie wiadomo jak w ogóle dochodziłoby do łączenia się w pary.
Nie można być takim hipokrytą, żeby oddzielać seks od całej reszty.

Nigdy mas tak od dłuższego czasu czy po prostu włącza sie taki "tryb" raz na jakiś czas?

Współczuje serio, mnie samotność dopada raz na jakiś czas, tez w nocy, i wtedy jest słabo. Tyle ze ten ból który sie czuje traktuje jak chorobę, organizm mi mówi ze coś jest złe, zrób coś z tym! Idę zaraz na spacer do parku, moze przy galeriach, jak spotkam jakieś samotne kobiety spróbuje sie przełamać i zagadać, nawet po to żeby no pogadać z kims. Przed kompem łatwo nie bać sie odrzucenia, czy dam radę to zrobić nie wiem, zaraz wychodzę to zdam relacje po powrocie czy da sie tak zrobić

Ja nie mam czegoś takiego że jak się rozładuje to uczucie samotności znika, gdy uprawiałam seks to również nie zlikwidowało to uczucia samotności.

Mi najbardziej dokuczało uczucie samotności w latach szkolnych. Nie miałam wtedy żadnych znajomych (nikt mnie w szkole nie lubial), uczucie to znikneło prawie calkowicie gdy podlaczylam sobie internet z czego wynika ze przyczyna tego uczucia byl brak rozmow. Pierwszego chlopaka mialam znacznie pozniej niz internet, a to uczucie (samontosci) juz od dawna mnie nie dreczylo. Nie jestem osoba aseksualna,  libido czasami mam duze, wtedy wystarczy reka, porno.

Zaspokoić się seksualnie - nie ma nic latwiejszego, natomiast mozliwosc porozmawiania z kims, podzielenia sie swoimi przezyciami sa naprawde trudne do zastapienia, bezcenne.

Wróciłem z obchodu, w sumie porażka bo temperatura taka ze dosłownie sieroztopilem i utknąłem w pocie, nie wiem jak ludzie wytrzmuja przez dłuższy okres takie temperatury i są na powietrza. Do rzeczy: przeważnie pary, 2xpara, rodziny łażą po mieście. W galerii kilka samotnych kobiet z zakupami, brak odwagi żeby podejść, bo na 99% czekały na kogoś, próba nawiązania kontaktu wzrokowego nieudana w 100%. Potem park i tu jest pare par, ale na jednej ławce samotna kobieta, podchodzę juz mam zapytać czy mogę sie dosiąść (w ogóle przejdzie to? Dziewczyny wypowied ile sie) ale spojrzała jakoś tak ze zmroziło mnie i nie zagadałem potem powrót, pary, pary, paru samotnych kolesi na ławkach, powrót do domu bo temperatura dla mnie zabójcza. Spróbuje jeszcze moze wieczorem rundkę zrobić. Przynajmniej sie przewietrzylem

Desperacja raczej nie, po prostu chciałem z kims pogadać, "poćwiczyć" w ten sposób. Ale wróciłem do 4 scian i znowu nie najlepszy stan psychiczny. W ogóle ostatnio taki wisielczy nastoj miałem trochę ponad rok temu, mam nadzieje ze mi przejdzie jak piszesz ze masz długo taki stan to naprawdę podziwiam ze dajesz radę, mnie taki nastrój jak dzisiaj po prostu wpycha w dół.

No tak, gorzej jak mimo tej ciągoty do innych, drugiej osoby nie ma. W ogóle zastanawia mnie co obudziło we mnie ten smutek. Naprawdę żyłem sobie juz kilka lat mając swoje singlowanie za atut (czas na wszystko) do tego nie ciągnie mnie do posiadania rodziny, dzieci etc, a nagle obudziła sie tęsknota za tym żeby nie samemu ale z kims doświadczać swiat. Zastanawiam sie czy to nie przez rozmowę z jedna dziewczyna, powiedziała mi ona ze miała narzeczonego, bardzo go kochała, zginał w wypadku 3 lata temu. Od tamtej chwili mówiła ze nie czuje juz nic, po prostu zyje chodząc do pracy, zakupy, sen i tak w kółko. Dzień po tym dostałem swoje smutne odczucia pojechałem w góry, miałem czas na myślenie i wtedy sie to wszystko jeszcze pogłębiło

No proszę, proszę... będzie się działo;)

Tom94 piona, mój rocznik, i również podobna sytuacja, tylko jeszcze mam nadzieję na pozytywny obrót spraw, mimo że samotność jest tak duża jak dług publiczny naszego kraju ^__^
Rossanka, jeeeju, nie za bardzo lubię ludzi z Twoim tokiem rozumowania. Ludzie wmawiają sobie Twoje słowa, że jeszcze się nabawią związku, a tu nadchodzi 3 dekada i nadal nic, pustka. Baa, powiem więcej, twierdzisz, że człowiek mający powiedzmy 20 lat, jest jeszcze młody i ma jeszcze duuużo czasu i nie powinien się martwić, ale jak już dobije do tej 30 to automatycznie jest dla Ciebie przegrywem życiowym (ten komentarz nie ma zamiaru nikogo obrazić) Brak słów...

Pozdrawiam.

Jeśli 22latni chłopak uważa, ze już  nigdy nikogo nie spotka i zawsze będzie sam, to jego rozumowanie jest co najmniej dziwne. Bo niby dlaczego tak ma być?
Co do przrgrancow kolo30 -nic takiego nie napisałam, wiec może pomyliłeś czyjeś posty.

Nadzieje to i ja mam ale jednak na wszelki wypadek jestem nastawiony na ten czarny scenariusz, no ale może u ciebie coś się zmieni, nie wiadomo.

Podstawowy błąd jaki popełniasz w tym twierdzeniu to, to iż zbyt dużą uwagę zwracasz na wiek.
No ok, na papierze jestem młody ale co w związku z tym?
Przez całe życie byłem traktowany jako facet drugiej kategorii a czasami nawet pojęcie faceta mnie nie obowiązywało w oczach kobiet, dlaczego ten stan miałby się zmienić za parę lat?
Powiem więcej, kiedyś będzie jeszcze gorzej bo o ile chłopak w moim wieku bez doświadczenia jeszcze ujdzie tak 30paroletni chłop już nie bardzo.
Niestety takie mamy obecne realia, jeden ma powodzenie a drugi w ogóle, pozostaje się z tym pogodzić, żyć dalej i realizować się na innych płaszczyznach.

Odpowiedź na pytanie z wątku - Nie, brak zaspokojenia seksualnego nie jest sednem cierpienia w samotności.

Pokuszę się o generalizację, że każdy człowiek ma w swoim życiu 'pustki/braki', których najdroższe rzeczy i największe pieniądze nie zastąpią NIGDY.
Uzupełnień tych braków szukamy w swoich drugich połówkach i albo je znajdujemy, albo szukamy dalej.

Na Ziemi jest mnóstwo ludzi, mnóstwo. Samotność to coś, o co trzeba się niezwykle starać. Samotność to Wasz wybór. Przykro mi z powodu tych, którzy oddają swoje życie w ręce sił wyższych - los, horoskopy, cechy charakteru przekazywane genetycznie (komedia). Pisanie, a wręcz zapewnianie, że będzie się samotnym do końca życia to czysty absurd.

O ile kobiety, jestem w stanie zrozumieć - w końcu to mężczyzna robi pierwszy krok i 'poluje', tak Was Panowie nie rozumiem i nie zrozumiem. Przestańcie robić z siebie ofiary życiowe, którzy dostali od życia gorsze karty. Nierówno dostali Ci, którzy urodzili się niepełnosprawni.
Co to za czasy, gdzie 'myśliwi' uciekają przed 'zwierzyną'?

Takie działy na forach tworzą kółka wzajemnej adoracji ludzi, którzy aspirują na miano przegranych życiowo. Samotni użalają się nad sobą i poklepują wzajemnie po plecach, utwierdzając siebie samych "jakie to życie jest złe, że inni mają, że inni się kochają, uprawiają seks, tylko nie ja"

Hm. Jak sie uprzesz, że  się nic nie zmieni,  To się nie zmieni. Trudno. W sumie nie moja sprawa, tylko dziwi mnie taka rezygnacja i takie zaplanowanie sobie reszty (bez)związkowego życia. Co kto woli. Wybór samotności jest też jakimś wyborem. Jeśli Ci odpowiada to też w porządku.
A wiek? Ma duże znaczenie. Na wszystko patrzy się inaczej jak ma się 20lat (chociażby człowiek był niewiadomo jak ingeligentny),  A inaczej w wieku 30. Pewnie po 60tce jest jeszcze inaczej.

Adam dobrze pisze.
Ciekawe, kiedy pojawi się jakieś "ale"; )

Przybywam! Nie chciałem, nie chciałem, ale Rossek sprowokowała Ty, Ty, Ty...
Szczerze? To ponad połowę z tego co napisał Adam można skrócić do prostego zdania "Przestań się użalać, weź się w garść i weź się do roboty" Może po prostu dłuższa wypowiedź i lepsze wytłumaczenie lepiej coś wskóra, nie wiem.
Wygląd może nie jest najważniejszy, ale jest istotny, jest elementem pierwszego wrażenia i dużej mierzę możesz być tym, wygadanym pasjonatem, ale to może nie starczyć zależy od kobiety. Aż muszę napisać, tak jak pies goniący auto, choćby nawet pies dogonił ten samochód to i tak nie pojeździ
Jest jeszcze coś, otóż niektóre rzeczy dla Ciebie może wydają się proste, lecz takie nie są. Nie każdy stoi w porządku z finansami, czy choćby taka nieśmiałość.
Możesz dzięki temu zwalać winę, że jest sam bo nie potrafi zagadać do kogoś, ale widzisz nie każdy jest taki sam. Przeszłość takich samotnych ludzi mogła być nie ciekawa, co bardzo odbija się na kontaktach z równieśnikami, czy pranie mózgu rodziców. I prosta gadka "jesteś myśliwym to poluj" czy tym podobna nie wystarczy, bo już ma zakodowany swój szyfr.
Nie mam już do czego się przyczepić Reszta się zgadza, to niby takie zwykłe rzeczy których każdy jest świadomy co dominuję, ale w ogóle nie myślimy o tym bo lepiej zwalić winę na wszystko inne.  Oj trzeba wziąć się do roboty.
Mogło się trochę poklepać, bo docisnąłem coś w połowie wypowiedzi i nie wiem jak to się sklei... Ale kontynuujmy dyskusję:)

Pozdrawiam Ciepło

Dzień dobry wszystkim, ponieważ to ciekawy wątek trochę w nim posiedzę ^_^
Adaś...
Czyli Ty celujesz w kobiety, płytkie kobiety, dla których wygląd jest ważniejszy, tak?
Nie, nie celuję powtórzę się znowu, ale nie chcę mi się... "Pierwsze wrażenie" Jakbyś trochę się porozglądał, to nawet przy rozmowie o pracę, ludzie zwracają uwagę na ten szczegół.
Nie kupuję trochę tych rzeczy, które przedstawiasz. Nawet wypominając mi coś kontrargumentujesz to wypowiedzią "jak coś chcesz to sobie weź" I wszystko bazuje na tym jednym zdaniu. Zła rodzina? Wyprowadź się i zapomnij. Złe finanse? Zmień pracę, ucz się żebyś znalazł lepszą, chcesz mieć dziewczynę? Wyjdź na miasto i zagadaj do jakieś itd. itd., tak to widzę bo lepiej się tego opisać nie da.
Czuję się jak na jakimś programowaniu osób żywych. Przedstawiasz najprostszą drogę, jakby to dotyczyło maszyn...
Ale nie powiem miło było Oczywistym jest, dlaczego porządne chłopy nie mają swojej połówki, bo ten drań zamiast się zastanawiać podejdzie i zaczyna się z kimś poznawać, a skąd dziewczyna ma wiedzieć jaki jesteś dobry, jak tylko siedzisz i patrzysz? Po wbitych oczach w nią?

Pozdrawiam ^_^

EasyRider88
Może ta dziewczyna jest niewidzialna?

Ok, teraz na poważnie.Myślę, że Adam miał na myśli że skoro masz te wyżej wymienione cechy to po prostu wystarczy podejść do dziewczyny zacząć rozmowę, i boom! W końcu masz towarzyszkę, ale jest taka sprawa.
Popraw mnie jeśli się, ale standardowy Pan M, podchodzi do dziewczyny i zagaduję i już oznacza ją sobie jako cel o który będzie się starać by była jego.
Co z tego, że oni do siebie nie pasują całkowicie bo skąd mogą się znać, ponieważ rozmowa im się dobrze układa brną w to dalej. Później jak przyjdzie co do czego, że będziecie razem, okaże się że nie macie wiele ze sobą wspólnego to jedyną rzeczą jaka was będzie łączyć to łóżko. Czyli wychodzi na to, że są razem "bo tak" i kropka.
Nie jesteśmy jednym z tych facetów, bo co byśmy robili na tym portalu, w sumie można utworzyć wątek "gdzie znaleźć porządną dziewczynę"

No właśnie, szukamy kogoś kto będzie do nas pasować, dzielił pasję, cele, nie tylko spędzony czas. Tak by móc coś dzięki współpracy jeszcze bardziej się rozwijać, a nie, że jeden to, drugi to i po dwóch latach powiedzieć "papa, następna", albo drążyć związek na siłę.
Sądzę, że takie lepsze relacje wynikają przypadkowo, los tak chciał że poznamy kogoś dla nas wartościowego masz kumpele, po latach znajomości wiesz dopiero czy macie to coś między sobą, jak nie to po prostu  niech zostanie w strefie jaka była Nie warto się męczyć na siłę.

No i znów mnie nie zrozumiałaś.
To nie jest kwestia mojego uparcia lecz tego że pomimo starań i tak miałem być samotny.
Z nie jednego pieca już chleb jadłem i próbowałem poznawać dziewczyny w przeróżnych sytuacjach życiowych lecz wynik zawsze był taki sam, nie pomogło wrzucenie na luz (przyznaję że na początku robiłem sobie zbyt duże nadzieje), nie pomogła zmiana środowiska, nie pomogło nic. Ba, często chciałem poznać nawet tylko koleżanki aby mieć znajomą płci przeciwnej, nawet takiej znajomości nie udało mi się nawiązać.
Więc bazując na rachunku prawdopodobieństwa stwierdzam że mym przeznaczeniem jest życie w pojedynkę, zresztą samotność nie jest taka zła jak się człowiek do niej przyzwyczai.
Co do wieku to za 10lat możesz mi pokazać tego posta i wówczas zobaczymy czy popatrzę na niego z innej strony, podejrzewam że nie

To mało wiesz o życiu kolego.
Ja mam cele w życiu, chcę coś osiągnąć, chcę być kim ważnym w przyszłości, mam swoje hobby, pasję i znam swoją wartość a mimo to jestem sam.
Tak samo jak niektórzy moi znajomi, ciągle się rozwijają, myślą poważnie o przyszłości i efekt taki sam.